Wszechnica.org.pl - Nauka

„Wszechnica.org.pl - Nauka” to baza wykładów zrealizowanych we współpracy z prestiżowymi instytucjami naukowymi. Wśród naszych partnerów znajdują się m.in. Festiwal Nauki w Warszawie, Muzeum Ziemi PAN, Kampus Ochota UW, Instytut Biologii Doświadczalnej im. Nenckiego PAN oraz kawiarnie naukowe. Wszechnica.org.pl nagrywa też własne rozmowy z ludźmi nauki. Projekt realizowany jest przez Fundację Wspomagania Wsi. Do korzystania z naszego serwisu zapraszamy wszystkich, którzy cenią sobie rzetelną wiedzę oraz ciekawe dyskusje. Zapraszamy też na nasz drugi kanał "Wszechnica.org.pl - Historia".

Kategorie:
Edukacja Kursy

Odcinki od najnowszych:

30. Mity w żywieniu człowieka - dr hab. Małgorzata Drywień
2020-02-18 14:35:37

Wykład dr hab. Małgorzaty Drywień z Katedry Żywienia Człowieka Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego, zorganizowany w ramach Festiwalu Nauki w Warszawie [wrzesień 2014 r.] Pij mleko będziesz wielki? Zgadza się, ale tylko w niektórych przypadkach. W naszej części świata, a także dla plemion wędrownych: Beduinów, Tuaregów, Nomadów, mleko jest podstawą wyżywienia. Jednak większość ludzi na świecie genetycznie nie jest przystosowana do trawienia laktozy, czyli nie może pić mleka. Wśród niektórych grup etnicznych nie może go spożywać 75 proc. populacji, a czasem nawet 100 proc. Dr Drywień zapewnia, że nie należy obawiać się łączenia ze sobą niektórych produktów. Nie ma sensu też stosować diet, które polecają jedzenie oddzielnie poszczególnych produktów. Jeśli jemy cokolwiek, to automatycznie pojawia się sygnał hormonalny i wytwarzane są odpowiednie enzymy, trawiące poszczególne produkty. Nie miejmy złudzeń co do brązowego cukru. Mikroskopijne pozostałości składników mineralnych może zawierać on wtedy, kiedy ma dodatek melasy. Jego kaloryczność też jest niewiele mniejsza od zwykłego białego cukru. Różnica to 3 kcal – mniej w jednej łyżeczce. „Najważniejsza różnica jest w cenie. W dodatku niektórzy producenci, zachęceni popularnością cukru brązowego, po postu barwią biały cukier i nie ma on już nic wspólnego z cukrem nieoczyszczonym” – mówi dr Drywień. Za to spokojnie możemy pić herbatę z cytryną. Wbrew pojawiającym się czasami opiniom nie jest ona aż tak bardzo szkodliwa. Taki pogląd wziął się stąd, że w liściach herbaty i herbacianych torebeczkach znajduje się aluminium. Można je jednak znaleźć we wszystkich produktach spożywczych, jest też w powietrzu i wodzie pitnej. „Jeżeli do herbaty dodamy cytryny, to rzeczywiście wtedy więcej aluminium przechodzi do naparu. Ten efekt można zminimalizować, dodając cytrynę dopiero wtedy, kiedy już wyjmiemy z niej liście herbaciane i torebkę. Jednak, nawet jeśli tego nie zrobimy, to z herbatą możemy wypić najwyżej 1/50 aluminium spożywanego przez nas w ciągu tygodnia” – powiedziała dr Drywień.

29. Perspektywy nauk neurokognitywnych - prof. dr hab. Włodzisław Duch
2020-02-18 14:24:09

Wykład wygłoszony został w ramach Tygodnia Mózgu w Warszawie. Instytut Biologii Doświadczalnej im. Marcelego Nenckiego, Polska Akademia Nauk [17 marca 2015 r.] Co już o sobie wiemy i co mamy nadzieję w najbliższych latach dzięki naukom neurokognitywnym się dowiedzieć? Korzystając z modeli komputerowych i z możliwości weryfikacji hipotez za pomocą metod eksperymentalnych rozwijamy program badań łączący nauki przyrodnicze, informatyczne, społeczne i humanistyczne, nauki teoretyczne i eksperymentalne. Jego celem jest zrozumienie procesów umysłowych i ich związku z procesami zachodzącymi w mózgu. Na każdym etapie życia, od narodzin do starości, poszukujemy metod wspomagających rozwój pełnego potencjału człowieka. Prof. Włodzisław Duch omówił kilka hipotez związanych z rozwojem niemowląt, uczeniem się, talentem artystycznym i matematycznym, intuicją i kreatywnością, neuroplastycznością i formowaniem się prawidłowego obrazu świata. Jak widać, jest to program nie mający szans na szybkie zakończenie Prof. Włodzisław Duch urodził się w 1954 roku w Kwidzynie. Ukończył studia fizyki teoretycznej na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii UMK w 1977 r, gdzie 3 lata później obronił doktorat z chemii kwantowej i habilitował się z matematyki stosowanej w roku 1987. Tytuł profesora otrzymał w 1997. Oprócz fizyki teoretycznej i informatyki stosowanej zajmuje się także kognitywistyką, informatyką neurokognitywną i filozofią umysłu. Jest autorem lub współautorem ponad 300 publikacji w czasopismach specjalistycznych, współredaktorem ponad 20 książek, członkiem licznych towarzystw naukowych oraz rad wydawniczych ponad 20 międzynarodowych czasopism specjalistycznych. Pracował m.in. na Uniwersytecie Południowej Kalifornii (University of Southern California) w Los Angeles (1980-82), w Instytutach Max-Plancka (Astrofizyki i Psychologii) w Monachium (w latach 1984-2001), na kilku uczelniach w Japonii, Nanyang Technological University w Singapurze (2003-2008, 2010-2012), a także w kilku innych instytucjach naukowych w Europie i USA. Przez dwie kadencje piastował stanowisko prezesa European Neural Network Society, jest członkiem z wyboru (Fellow) International Neural Network Society i członkiem komitetu technicznego IEEE Computational Intelligence Society. Był ekspertem programów naukowych FP5-FP7 Unii Europejskiej, członkiem 3 Komitetów PAN: Fizyki Komputerowej; Informatyki (Automatyki, Robotyki, Sieci Neuronowych i Logiki Rozmytej), a od 2007 roku Komitetu Neurobiologii. Od 2012 pełnił funkcję prorektora Uniwersytetu Mikołaja Kopernika ds. badań naukowych i informatyzacji. Tydzień Mózgu jest coroczną akcją edukacyjną, mającą na celu popularyzowanie wiedzy o mózgu i układzie nerwowym oraz jego działaniu w normie i patologii. Jest to impreza naukowa organizowana od 15 lat z inicjatywy Polskiego Towarzystwa Badań Układu Nerwowego i Stowarzyszenia na Rzecz Krzewienia Wiedzy o Mózgu DANA, a wspierana przez Instytut Biologii Doświadczalnej im. M. Nenckiego PAN. Do wygłaszania wykładów zapraszani są wybitni specjaliści z dziedziny neurobiologii, neurologii, psychiatrii, neuropsychologii i neurofizyki. Wykłady mają otwartą formułę i są adresowane do wszystkich osób zainteresowanych problematyką badań układu nerwowego oraz najnowszymi osiągnięciami w tej dziedzinie nauki.

28. Po co nam mózg, dlaczego się myli i jak działa psychoterapia? - dr n. med. Sławomir Murawiec
2020-02-18 13:58:31

Wykład w ramach Tygodnia Mózgu w Warszawie. Instytut Biologii Doświadczalnej im. Marcelego Nenckiego, Polska Akademia Nauk [18 marca 2015 r.] Na zasadnicze pytanie: po co nam mózg? Karl Friston odpowiada w sposób następujący: po to, aby tworzyć model rzeczywistości a następnie poruszać się w tym wirtualnym mózgowym modelu. Pogląd sięga czasów Aleksandra von Humboldta, który jako pierwszy zasugerował, że mózg musi przewidywać konsekwencje swojej aktywności sensoryczno-motorycznej, w postaci nieświadomego wnioskowania. Funkcja mózgu może wiec być ujęta jako funkcja przewidująca, wnioskująca i kreująca rzeczywistość (a nie ją odzwierciedlająca). Friston proponuje pogląd według którego mózg jest widziany jako organ przewidywania, który potrafi generować wirtualne rzeczywistości (hipotezy), aby testować je w oparciu o dane zmysłowe a w konsekwencji podejmuje takie działania wobec swojego środowiska, aby zminimalizować coś, co jest nazywane zdziwieniem, zaskoczeniem, niespodzianką. To zdziwienie, czyli błąd przewidywania jest zdarzeniem które może być przez mózg wychwytywane jako odbiegające od oczekiwań. W pozostałych sytuacjach mózg otrzymuje informacje, które i tak są wcześniej zawarte w jego modelu świata. To zaskoczenie, błąd przewidywania, albo wolna energia odpowiada różnicy pomiędzy danymi zmysłowymi które nie potwierdzają modelu rzeczywistości istniejącego na wyższych piętrach hierarchii mózgowej. W takim ujęciu minimalizowanie wolnej energii jest podstawowo tym samym co zapobieganie wystąpieniu błędu przewidywania. Ale mózg może się mylić, kiedy dane napływające z otoczenia nie potwierdzają treści zawartych w istniejącym uprzednio modelu rzeczywistości. W takiej sytuacji wykryty błąd przewidywania może być zaprzeczony, utrzymany wbrew napływającym danym, lub bardziej adaptacyjnie może być podstawą nowego uczenia się. Co zasadnicze, wewnętrzny model świata może minimalizować błąd przewidywania jeśli zapewnia dokładny, ale i nie nadmiernie rozbudowany schemat wyjaśniania informacji zmysłowych. Rola snu w optymalizacji modeli mózgowych jest kolejnym elementem tej teorii. Sugeruje to zasadniczą rolę snu – optymalizowania modeli świata generowanych przez mózg. Takie ujęcie może mieć także znaczenie dla rozumienia procesów psychoterapii. Może ona być widziana jako sytuacja, w której osoba leczona zgłasza się z takimi modelami samej siebie lub relacji z ludźmi, które są nieadekwatne do rzeczywistych. Natomiast sytuacje w których osoba ta stwierdza ta nieadekwatność (wykrywa błąd przewidywania) nie są wykorzystywane do korygowania istniejącego modelu. Przeciwnie – jest on wzmacniany, a jeśli fakty go nie potwierdzają, to tym gorzej dla nich. To co jest wykrywane w procesie rozmowy z pacjentem, np. w trakcie analizy przeniesienia, może być ujęte jako ujawnianie błędu przewidywania. Terapeuta posługując się swoimi umiejętnościami „wykrywa” te wypowiedzi, w których model narzucany przez pacjenta jest nieadekwatny do rzeczywistej relacji. Może to pozwolić na uaktualnienie, dostosowanie modelu istniejącego w umyśle pacjenta do rzeczywistych treści i procesów zachodzących w relacji z terapeutą i w konsekwencji w relacji z otoczeniem społecznym. Dr n. med. Sławomir Murawiec – Kierownik Zespołu Leczenia Środowiskowego, adiunkt w Centrum Zdrowia Psychicznego Instytutu Psychiatrii i Neurologii w Warszawie. Ukończył szkolenie prowadzące do certyfikatu psychoterapeuty psychoanalitycznego w Instytucie Psychoanalizy i Psychoterapii w Warszawie. Przez wiele lat pracował w oddziale ogólnopsychiatrycznym III Kliniki Psychiatrycznej IPiN. Tematem pracy doktorskiej były subiektywne aspekty farmakoterapii w schizofrenii. Członek -założyciel (2000) Międzynarodowego Towarzystwa Neuro-Psychoanalitycznego. Autor ponad stu publikacji naukowych.

27. Ale ja się głupio zakochałem! - dr Wojciech Kulesza
2020-02-18 13:19:57

Dlaczego zakochujemy się w tych, a nie innych osobach. Wykład dr. Wojciecha Kuleszy wygłoszony podczas XVIII Festiwalu Nauki w Warszawie [wrzesień 2014 r.] Psychologia miłości wydaje się jedną z najbardziej bliskich dziedzin każdemu człowiekowi. Podczas wystąpienia poruszone zostały dwie mało oczywiste kwestie. Pierwszą było próba odpowiedzi na pytanie o to, dlaczego zakochujemy się w tych, a nie innych osobach. Za punkt odniesienia posłużyła psychologia społeczna, która pokazuje, że wcale nie zachowujemy się tak racjonalnie przy wyborze partnera, jak byśmy tego chcieli. Czy imię wybranki/wybranka ma wpływ na zakochanie? A odległość między zakochanymi? Czy zakochujemy się w ludziach sobie podobnych czy innych? Czym jest efekt Romea i Julii?  Kiedy komplementy działają? Dr Wojciech Kulesza był przewodniczącym interdyscyplinarnego zespołu ds. upowszechniania nauki MNiSW, jest autorem publikacji o psychospołecznych konsekwencjach leczenia bezpłodności czy fenomenu zakochania. W warszawskim kinie Muranów na przykładzie wybranych filmów omawiał takie zagadnienia psychologii społecznej jak: agresja, wykluczenie, mobbing, miłość. Prowadzi zajęcia z psychologii społecznej i psychologii miłości – jego zainteresowania naukowe koncentrują się wokół fenomenu naśladownictwa między ludźmi, (tzw. efekt kameleona) oraz synchronizacji.

26. Co Ty możesz zrobić dla ochrony klimatu? - rozmowa z Marcinem Korolcem
2020-02-18 11:36:42

Trzecia część rozmowy z Sławomira Kosielińskiego z Marcinem Korolcem „O krok od globalnego porozumienia klimatycznego”, Fundacja Wspomagania Wsi [grudzień 2014 r.] Z Marcinem Korolcem, Sekretarzem Stanu w Ministerstwie Środowiska, Pełnomocnikiem Rządu ds. Polityki Klimatycznej rozmawia Sławomir Kosieliński, Fundacja „Instytut Mikromakro”. W polityce ochrony środowiska należy dążyć do zrównoważenia potrzeb ekologii i ekonomii, tak by harmonijnie łączyć ochronę środowiska i rozwój gospodarczy. Jednocześnie każdy z nas może dołożyć cegiełkę do ochrony klimatu. Segregujmy śmieci, zakręcajmy dokładnie kurki z wodą, starajmy się korzystać jak najczęściej z transportu publicznego i rowerów. Te nasze jednostkowe działania pomnożone przez miliardy ludzi na Ziemi, mogą spowolnić zmiany klimatyczne.

25. Świat gotowy do współpracy na rzecz klimatu - rozmowa z Marcinem Korolcem
2020-02-18 10:52:36

Druga część rozmowy z Sławomira Kosielińskiego z Marcinem Korolcem „O krok od globalnego porozumienia klimatycznego”, Fundacja Wspomagania Wsi [grudzień 2014 r.] Z Marcinem Korolcem, Sekretarzem Stanu w Ministerstwie Środowiska, Pełnomocnikiem Rządu ds. Polityki Klimatycznej rozmawia Sławomir Kosieliński, Fundacja „Instytut Mikromakro”. Od 20 lat toczą się światowe negocjacje o ochronie środowiska naturalnego i klimatu pod wodzą Organizacji Narodów Zjednoczonych. Ale dopiero polskie przewodnictwo Konferencji Stron Ramowej Konwencji Narodów Zjednoczonych ds. Zmian Klimatu (COP), które rozpoczęło się przed rokiem w Warszawie na szczycie COP19 i zakończyło się wraz z rozpoczęciem COP20 w Limie, doprowadziło do przełomu. Zamiast narzucać państwom, jaki mają wnieść wkład w globalne działania na rzecz klimatu, przyjęto założenie, by same one określały swoje zobowiązania, najlepsze ze względu na interes ogólny i interes własny. Wrażenie na świecie zrobiły też determinacja w tym zakresie państw UE. Przywódcy europejscy uzgodnili na październikowym szczycie w Brukseli, że UE ograniczy emisje CO2 o co najmniej 40 proc. do 2030 r. względem roku 1990. Wkrótce potem USA i Chiny złożyły swoje deklaracje dotyczące emisji CO2. „Jestem pewien, że w grudniu 2015 r. podpiszemy w Paryżu globalne porozumienie klimatyczne” – twierdzi Marcin Korolec.

24. Tempo i kierunki zmian klimatycznych - rozmowa z Marcinem Korolcem
2020-02-18 10:39:50

Pierwsza część rozmowy z Sławomira Kosielińskiego z Marcinem Korolcem „O krok od globalnego porozumienia klimatycznego”, Fundacja Wspomagania Wsi [grudzień 2014 r.] Z Marcinem Korolcem, Sekretarzem Stanu w Ministerstwie Środowiska, Pełnomocnikiem Rządu ds. Polityki Klimatycznej rozmawia Sławomir Kosieliński, Fundacja „Instytut Mikromakro”. Przed 100 milionami lat, w czasach dinozaurów, średnia temperatura Ziemi temperatura była wyższa o 2-4°C, a w rejonach polarnych znacznie bardziej, nawet do 20°C – w Kanadzie żyły krokodyle, na Spitsbergenie lemury, a na Alasce i Grenlandii rosły drzewa tropikalne, np. bananowce. Tam, gdzie dziś żyją pingwiny i niedźwiedzie polarne, żyły dinozaury. Wskazuje to na zdecydowanie większą ilość dwutlenku węgla w atmosferze. Dlaczego zatem świat coraz bardziej martwi się stanem klimatu? Otóż problemem są szybkie zmiany klimatu, niespotykane w przeszłości. Ani człowiek, ani inne gatunki na Ziemi nie miały do czynienia z takimi warunkami. Jeśli każdy z nas, prawie 7 mld ludzi nie zacznie dbać o klimat, wrócimy do czasów sprzed 35 mln lat, gdy świat był wolny od lodu.

23. Jak znaleźć ekstremum funkcji? - dr. Michał Krych
2020-02-18 10:28:20

Wykład dr. Michała Krycha z Wydziału Matematyki, Informatyki i Mechaniki Uniwersytetu Warszawskiego, zorganizowany z okazji XVIII Festiwalu Nauki w Warszawie [22 września 2014 r.] Dr Michał Krych opowiadał o różnych sposobach znajdowania ekstremów funkcji. Przedstawił jak znaleźć najmniejsze i największe wartości wielomianów, wspomniał m.in. o francuskim matematyku – Pierre de Fermat, który wymyślił metodę znajdowania ekstremum funkcji. Wykładowca pokazał jak w dowolnym trójkącie znaleźć punkt, w którym suma odległości od wierzchołków jest najmniejsza. Zaprezentował też Twierdzenie Weierstrassa, które mówi że jeśli funkcja jest ciągła i określona na przedziale domkniętym, to ma największą oraz najmniejszą wartość. Dr Michał Krych o matematyce mówi w sposób bardzo przystępny. Polecamy również jego inne wystąpienie „Po co uczyć się matematyki?” nagrane w ramach finału plebiscytu „Nauczyciel Akademicki Roku” na Uniwersytecie Warszawskim 26 kwietnia 2014 r. 

22. Czy świat realny jest poznawalny?
2020-02-18 10:20:06

Debata z udziałem prof. Magdaleny Fikus, prof. Roberta Gałązki i prof. Andrzeja Mencwela. Spotkanie zorganizowane w ramach XVII Festiwalu Nauki w Warszawie poprowadził profesor Krzysztof Meissner [29 września 2013 r.] W spotkaniu zamykającym Festiwal Nauki udział wzięli prof. dr hab. Magdalena Fikus (Instytut Biochemii i Biofizyki PAN), prof. dr hab. Robert Gałązka (Instytut Fizyki PAN), prof. dr hab. Andrzej Mencwel (Instytut Kultury Polskiej, Uniwersytet Warszawski). Spotkanie poprowadził prof. dr hab. Krzysztof A. Meissner (Wydział Fizyki, Uniwersytet Warszawski). Już od ponad dwustu lat podejmowane są próby uczynienia z nauki absolutu, który może w sposób pewny odpowiedzieć na każde pytanie zarówno o świat materialny (ożywiony i nieożywiony) jak i społeczny czy psychiczny. Przyjmuje się też, że w każdej z tych dziedzin istnieją niewzruszone prawa, które nauka stopniowo odkrywa. Niezwykle szybki postęp wiedzy w XX wieku bywa przedstawiany jako rzeczywiste spełnienie tego programu. Debatę rozpoczął prof. Krzysztof Meissner stawiając pytanie o definicje nauki i różnic pomiędzy naukami ścisłymi, przyrodniczymi i humanistycznymi. Paneliści zastanawiali się, czy we wszystkich tych dziedzinach status praw jest podobny, czy też istotnie różny? Czy istnieją pytania w nauce, których nie możemy lub nie powinniśmy zadawać? Czy różne dziedziny nauki odpowiadają na pytania tak samo, i jeśli nie, to dlaczego? Czy mogą się zgodzić w problemach, które poruszane są na granicy różnych nauk? Czy świat można poznać „do końca”, a jeżeli nie, to jakie są granice poznania w fizyce, biologii, humanistyce? prof. dr hab. Magdalena Fikus – Instytut Biochemii i Biofizyki PAN, propagatorka i popularyzatorka nauki w Polsce prof. dr hab. Robert Gałązka – Instytut Fizyki PAN prof. dr hab. Andrzej Mencwel – Instytut Kultury Polskiej UW, historyk, krytyk literatury i kultury polskiej prof. dr hab. Krzysztof Antoni Meissner – fizyk teoretyk, specjalista w zakresie teorii cząstek elementarnych, Wydział Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego W drugiej części debaty pytania panelistom zadawała publiczność. Podczas ostatniej debaty siedemnastego warszawskiego Festiwalu Nauki została wręczona nagroda „Złotej Róży”, nagrodą przyznawaną za najlepszą polską książkę popularnonaukową minionego sezonu wydawniczego uhonorowany został geolog Marcin Ryszkiewicz za swoją książkę „Homo sapiens. Meandry ewolucji”. Protokół jury odczytał dr Stanisław Bajtlik: „Autor w atrakcyjnej formie narracyjnej wprowadza czytelników w wiedzę o antropogenezie, przybliża przy tym teorie, hipotezy i odkrycia wielu dziedzin nauk przyrodniczych”. O nagrodzie opowiedziała pani Małgorzata Borczak z miesięcznika Nowe Książki. Pomysłodawcy nagrody pragną zwrócić uwagę czytelników na prace polskich autorów, które najlepiej służą upowszechnianiu wiedzy naukowej oraz wyróżniają się ciekawą formą popularyzacji. Chcą także zachęcić oficyny wydawnicze do publikowania tego typu literatury, do troski o jej poziom redakcyjny i edytorski. „Złota Róża” to jedyna w kraju nagroda dla tego rodzaju pisarstwa. Przyznawana jest od 2007 roku przez Festiwal Nauki i miesięcznik krytyczno-literacki „Nowe Książki”, które także zapewniają jej finansowanie. 

21. O prawdzie i uczciwości w badaniach naukowych - prof. Łukasz Turski
2020-02-18 10:04:45

Wykład prof. Łukasza Turskiego z Centrum Fizyki Teoretycznej PAN zorganizowany w ramach Kawiarni Naukowej Festiwalu Nauki [17 marca 2014 r.] Spotkanie z wybitnym naukowcem i badaczem – prof. Łukaszem Turskim z Centrum Fizyki Teoretycznej Polskiej Akademii Nauk zorganizowane w ramach Kawiarni Naukowej Festiwalu Nauki. „W nauce niestety coraz częściej mamy do czynienia z zamierzonymi oszustwami naukowymi. Konsekwencją tych oszustw, które są oczywiście wykrywane i usuwane, jest podrywanie zaufania społeczeństwa do nauki” – powiedział prelegent. Prof. Łukasz Turski zaprezentował całą plejadę naukowych oszustów. Mówił o medycynie alternatywnej, o fizyce i o wielu rewolucyjnych pracach naukowych, które po jakimś czasie okazywały się wielkim przekrętem. wspomniał m.in. o:  – pracach Stanleya Ponsa i Martina Fleishmanna (1989 r.) – tzw. „zimnofuzyjni hochsztaplerzy” – pracach Jana Schona (2002 r.) sygnowanych przez profesora B. Batlogga – francuskich komentatorach telewizyjnych – braciach Bogdanov (1999 r. i 2000 r.)  – tzw. „klonotwórcy” – Hwangu Woo Suk, który twierdził, że może sklonować wszystko, nawet człowieka – i o pechowcu Mosesie Chan Profesor podkreślił, że głównym problemem współczesnej nauki jest brak uczciwej krytyki naukowej. „Uczciwa krytyka stała się bardzo trudna w sytuacji dramatycznie postępującej komercjalizacji badań naukowych” – powiedział. Mówił też o finansowaniu badań – pod względem środków przeznaczanych na badania naukowe przodują Stany Zjednoczone. Jaki to ma wpływ na rozwój?

Informacja dotycząca prawa autorskich: Wszelka prezentowana tu zawartość podkastu jest własnością jego autora

Wyszukiwanie

Kategorie