Twórcze pisanie z Madeyską

TWÓRCZE PISANIE Z MADEYSKĄ to podcast dla aspirujących pisarzy i pisarek, zmagających się z materią tekstów literackich. To również podcast o twórczym czytaniu, słuchaniu i podglądaniu świata. To podcast o twórczym życiu. EWA MADEYSKA Pisarka, dramatopisarka, scenarzystka, nauczycielka twórczego pisania, wykładowczyni w Studium Kreatwynego Pisania w Collegium Civatas w Warszawie KONTAKT https://ewamadeyska.pl; kontakt@ewamadeyska.pl; https://facebook.com/ewamadeyska


Odcinki od najnowszych:

Sztuka dialogu. ODC. 16
2020-06-26 23:24:30

Dialog w powieści lub opowiadaniu można napisać na dwa sposoby: dobrze albo źle. Można go też w ogóle nie pisać. Opowiadam o tym krótko na końcu. To będzie wstydliwa przygoda, do której przyznaję się po raz pierwszy. Zanim jednak dotrzesz do konfesyjnej kwestii, dowiesz się, jakie funkcje pełni dialog w tekście literackim, poznasz cechy złego i kilka elementów dobrego dialogu. Przypomnisz sobie również, czym jest i jak napisać podtekst. To podstawy dialogowych podstaw. Dużo więcej znajdziesz już wkrótce w kursie w całości poświęconym literackiemu dialogowi. Zapraszam, Ewa Madeyska Lektura (tylko dla wytrwałych): K. Gałczyńska, Jeszcze nie wieczór. Warszawa 2013.

Banalna historia o odchudzaniu, czyli (nie tylko) o strukturalnych fiksacjach. ODC. 15
2020-06-12 23:05:36

Dzisiaj opowiadam o tym, co też wspólnego może mieć historia o odchudzaniu z twórczym pisaniem. Z jednej strony nic, z drugiej strony całkiem sporo. Posłuchaj banalnej, chociaż strukturalnej historii o przygodzie z piętnastoma kilogramami. Popełniam w tej opowieści zasadniczy błąd. Jeżeli go znajdziesz, otrzymasz recenzję i analizę dziesięciu stron znormalizowanego maszynopisu swojego tekstu (18.000 znaków ze spacjami). W ciągu dziesięciu dni odeślę Ci tekst z pochwałami, uwagami i propozycjami zmian :) Gdzie możesz umieścić odpowiedź? W komentarzach na facebooku (facebook.com/ewamadeyska). Termin? Do północy 19.06.2020. Nie, to nie jest konkurs. To twórcza zabawa. Tylko i wyłącznie zabawa. Powodzenia. Ewa Madeyska Cytat (wyd. elektorniczne): W. Szymborska, Wszystkie lektury nadobowiązkowe. Kraków 2015.

Jak pisać, żeby wreszcie napisać. ODC. 14
2020-05-22 19:02:17

W dzisiejszym odcinku opowiadam o tym, jak pisać, żeby wreszcie napisać książkę. A właściwie jak organizować trochę czas, trochę przestrzeń, trochę siebie. Zwłaszcza siebie. Przedstawiam pięć użytecznych porad, z których możesz skorzystać i które równie dobrze możesz zlekceważyć. Pod jednym warunkiem. Wspominam o nim jednak na końcu. Zapraszam, Ewa Madeyska Cytowane fragmenty pochodzą z książki: M. Currey, Codzienne rytuały. Jak pracuję wielkie umysły. Przeł. A. Napiórkowska. Warszawa 2013. Warto: 1. M. LeBoutiller, Wystarczy powiedzieć NIE. Przeł. D. Bakałarz. Warszawa 1995. 2. T. O’Neil. Siła małych celów. Zasada 1%, czyli jak osiągnąć spektakularne sukcesy dzięki drobnym zmianom. Przeł. B. Minakowska-Koca. Warszawa 2015. 3. A. Chrzanowska, M. Zabłocki, Nie bój się nic nie robić: https://www.youtube.com/watch?v=7DS56ZIk6pw

Sztuka prologu. ODC. 13
2020-05-08 20:00:06

Istnieją pisarze, którzy uważają, że prolog jest niezbędną częścią powieści, częścią wprowadzającą we właściwą fabułę. Istnieją pisarze, którzy wszystkie swoje książki otwierają prologiem (i zamykają epilogiem). Literacki zwiastun uważają za konieczny element utworu. Prolog jednak jest niebezpiecznym narzędziem. Należy go używać z ostrożnością i wprawą. Dziś mówię o tym, jak się nim posługiwać, by nie zrażać i nie dezorientować czytelników i czytelniczek. Dziś mowię o tym, jak napisać prolog, który Twoja publiczność w ogóle zechce przeczytać. Nie wiem, czy wiesz, ale większość czytelników pomija prolog lub kończy przygodę z powieścią po jego lekturze. Dobry prolog to sztuka. Zapraszam, Ewa Madeyska Bibliografia: 1. L. S. Christensen, Półbrat. Przeł. I. Zimnicka. Kraków 2014 (i wcześniejsze wydanie). 2. J. Moyes, Zanim się pojawiłeś. Przeł. D. Cieśla-Szymańska. Warszawa 2013. 3. Słownik terminów literackich. Red.: J. Sławiński, M. Głowiński , T. Kostkiewiczowa, A. Okopień-Sławińska. Wrocław 1998 (i inne wydania).

Inspiracja – praktycznie z ćwiczeniami. ODC. 12
2020-04-24 21:25:03

Ten wyjątkowy odcinek, z ćwiczeniami i zadaniami, dedykuję wszystkim, którzy potrzebują inspiracji. Inspiracja to kapryśna panna. Przychodzi zawsze za późno, odchodzi zawsze za wcześnie. Ważne, abyś nie przegapił, nie przegapiła momentu, w którym się pojawia. Jeden z tych momentów jest szczególnie ważny: jeżeli naprawdę potrzebujesz inspiracji, pracuj, pisz, twórz, ponieważ kapryśna panna uwielbia tych, którzy nie rezygnują z roboty. Do tych, którzy czekają na nią z założonymi rękami i nogami, nie przychodzi. Mówiłam, że to kapryśna panna? Mówiłam. Jeżeli zatem chcesz się twórczo rozruszać, rozpisać, zainspirować, zapraszam. Ewa Madeyska

Sztuka opisu. ODC. 11
2020-04-17 23:23:42

Nigdy nie poświęcałam opisowi szczególnej uwagi. Zawsze wydawał mi się prostą, a jednocześnie oczywistą częścią narracji. Wierzyłam, że wystarczy POKAZYWAĆ, a NIE OPOWIADAĆ, by opis stał się przekonujący, wiarygodny, po prostu dobry. Kilka dni temu otrzymałam jednak wiadomość od jednej ze studentek, która wyznała, że ma z opisem ogromny problem. Zdziwiłam się. Jaki problem można mieć z opisem? A jednak. Poszukałam, poszperałam, poczytałam. Okazało się, że w podręcznikach nie poświęca się zbyt wiele uwagi opisowi. Kilka uwag na marginesie, kilka okrągłych zdań i zasad, które tak naprawę trudno zastosować w konkretnej praktyce. Szczerze? Ja również traktowałam go po macoszemu. Dokładna dokumentacja uświadomiła mi, jak ważny to temat. I zaniedbany. Naprawiam swój błąd. O tym, jak pracować z opisami i dlaczego zasadę „pokazuj, nie opowiadaj” warto przeformułować, mówię w dzisiejszym odcinku podcastu. Zapraszam, Ewa Madeyska Bibliografia: F. O’Connor, Pelargonia. [W:] Ocalisz życie, może swoje własne. Opowiadania zebrane. Przeł. M. Skibniewska i M. Kłobukowski. Warszawa 2019.

Jak odstawić od twórczej piersi strach i nerwicę. ODC. 10
2020-03-27 19:56:30

Czas epidemii to trudny czas. Pisarze i pisarki zamiast poddawać próbom postacie literackie, zmagają się z epickimi problemami codzienności. W sposób naturalny podczas tych zmagań pojawiają się strach i nerwica, czasem nawet depresja. Dzisiaj trochę poważnie, a trochę niepoważnie, gdyż od powagi wszystkim pęka głowa, o tym, co i jak pisać (i nie tylko pisać), żeby twórczo przetrwać, przeżyć czas lęku. Proponuję sześć sposobów (jeden dla tylko dla naprawdę odważnych) na oswojenie strachu przed tym, co jest większe od strachu. Zapraszam, Ewa Madeyska Lektury: A. Morgan. Terapia narracyjna. Wprowadzenie. Tłum. G. Baster. Warszawa 2011. J.W. Pennebaker, J.M. Smyth. Terapia przez pisanie. Tłum A. Haduła. Gdańsk 2018. P. Barker. Metafory w psychoterapii. Teoria i praktyka. Część pierwsza. Strategiczna terapia krótkoterminowa. Przeł. J. Węgrodzka. Gdańsk 1997.

Między celem a stawką, czyli o postaci literackiej (cz.2). ODC. 9
2020-03-13 18:10:07

Zdecydowałam się na małą powtórkę, ponieważ według mnie cel głównej postaci ustawia strukturę całej powieści. Nawet więcej. Jeśli Twój bohater, Twoja bohaterka nie ma celu, Ty nie masz historii. Kręcisz się wokół wydarzeń bez znaczenia

O narracji i punktach widzenia. ODC. 8
2020-02-28 18:18:00

Dzisiaj o rozmaitych sposobach narracji, o wadach i zaletach różnych punktów widzenia, a także o tym, dlaczego wybór właściwej perspektywy narracyjnej jest dla każdego pisarza, dla każdej pisarki kluczowym wyborem. Zapraszam, Ewa Madeyska Dzieła cytowane i polecane: 1. W. Pielewin, Ananasowy napój dla pięknej damy. Przeł. E. Rojewska-Olejarczuk. Warszawa 2013. 2. W. Stawirej, Masakra profana. Warszawa 2011. 3. T. Capote, Śniadanie u Tiffany’ego. Tłum. R. Sudół. Warszawa 2013 (i inne wydania). 4. S. King, Skazani na Shawshank. [W:] Cztery pory roku. Tłum. Z.A. Królicki. Warszawa 2018. 5. J. Eugenides, Przekleństwa niewinności. Tłum. W. Kurylak. Warszawa 2019 (i inne wydania). 6. P. Auster, Dziennik zimowy. Przeł. M. Makuch. Warszawa 2014 (i inne wydania). 7. M. Faber, Szkarłatny płatek i biały. Tłum. M. Świerkocki. Warszawa 2006. 8. S. King, Dolores Claiborne. Tłum. T. Mirkowicz. Warszawa 2014 (i inne wydania). 9. P. Giordano, Samotność liczb pierwszych. Tłum. A. Pawłowska-Zampino. Warszawa 2011 (i inne wydania). 10. F. O’Connor, Trudno o dobrego człowieka. Tłum. M. Skibniewska. Warszawa 1970 (i późniejsze wydania). 11. E. Madeyska, Rodzina O. Kraków 2017.

Informacja dotycząca prawa autorskich: Wszelka prezentowana tu zawartość podkastu jest własnością jego autora

Wyszukiwanie

Kategorie