ALEPodCast - Słowa w Spektrum

Rozmowy o spektrum autyzmu w formie audio

Kategorie:
Dzieci i rodzina

Odcinki od najnowszych:

Rozmowy w Spektrum Autyzmu - Rodzicielstwo w dobie epidemii i dlaczego czasem mężczyznom jest trudniej
2021-03-15 14:00:00

 W kolejnym odcinku "Rozmów w spektrum autyzmu" poruszamy ważny temat "Rodzicielstwa w dobie epidemii i dlaczego czasem mężczyznom jest trudniej". Dziś rozmawiamy z Krzysztofem Tokarskim, autorem bloga "Asperger i życie z Zespołem Aspergera", psychologiem, wykładowcą, dorosłym w spektrum, tatą chłopca w spektrum :) Poruszymy ważny temat rodzin i rodzicielstwa, ale także, dlaczego wiele rodzin w obliczu epidemii musi się na nowo siebie uczyć i budować relacje. Powiemy też, że wszystkim jest bardzo trudno, jednak wyjaśnimy dlaczego czasem mężczyznom / ojcom bywa trudniej. Rozmawiają Izabela Hnidziuk-Machnica (Fundacja Aleklasa) i Krzysztof Tokarski (Asperger i życie z Zespołem Aspergera). 

dr Temple Grandin - zaproszenie na konferencję 5-6.03.2022, "Autystyczne umysły w cyfrowym świecie"
2021-02-25 10:00:00

 Zapraszamy do wysłuchania rozmowy z dr Temple Grandin, podczas której mówimy o spektrum autyzmu, ale również ... wspólnie zapraszamy na konferencję „Autystyczne umysły w cyfrowym świecie”. Konferencja odbędzie się 5-6.03.2022 w Warszawie, a główną prelegentką i gościem specjalnym będzie właśnie dr Temple Grandin! Konferencję organizujemy ponownie w kooperacji z zaprzyjaźnioną Fundacją Prodeste – ostatni czas pokazał, że możemy na siebie liczyć, wspierać, ale także, że bardzo jest nam po drodze z naszymi pomysłami jak wspierać osoby w spektrum i ich rodziny, ale także co jest równie ważne – pokazaliśmy, że w środowisku skupionego wokół tematu spektrum naprawdę można ze sobą współpracować i po prostu się lubić

"Rozmowy w spektrum autyzmu. Perspektywa OJCA - rodzicielstwo z ZA w tle". Michał Chmielewski
2020-09-28 21:00:00

 Michał Chmielewski to tata dwóch chłopców, 12-letniego Stefka w spektrum autyzmu (i z niedosłuchem) oraz 9-letniego Olka NT, mąż Weroniki Chmielewskiej, założycielki Fundacji EduMind. Panowie, ojcowie, tatusiowie – ten odcinek „Rozmów w spektrum autyzmu” powstał głównie z myślą o Was. Drogie Panie, mamy – ta rozmowa jest również dla Was, byście mogły spojrzeć na temat ojcostwa z męskiej perspektywy. Mimo, że prowadzącą program jest kobieta, to ta rozmowa jest naprawdę bardzo męska. Mówimy o trudnych tematach bez ogródek, bez lukru, bez dodatkowej warstwy tłumaczeń, wyjaśnień i kreślenia szerszego kontekstu. Michał szczerze i odważnie mówi o złości jakiej doświadczał na tak wymagające rodzicielstwo, o frustracji, o swojej długiej drodze do akceptacji diagnoz syna, ale także siebie jako rodzica wyjątkowego dziecka. Szczerze rozmawiamy o tym jak oczekiwania względem dziecka, ale też oczekiwania i wizja życia mogą zniszczyć każdą relację i „tu i teraz”. Mówimy o presji jaką czują mężczyźni w obliczu trudności rozwojowych dziecka, o ucieczce w pracę, frustracji z powodu pojawiających się problemów w relacji z partnerką. Mówimy o złości i wkurzeniu na świat, bo „przecież to wszystko nie tak miało wyglądać”. O złości na syna, na siebie, na żonę, o szukaniu winnych, że „moje życie nie wygląda tak jak je sobie zaplanowałem”. O braku siły wewnętrznej i utknięciu w punkcie, w którym wszystko jest nie tak jak być powinno. O rodzicielstwie „na pół gwizdka”, bo nie było zgodne z wyobrażeniami, o bezsilności, lękach i obawach o dobro dziecka, żony i rodziny. Mówimy o zmianie, która zaszła, ale dopiero wtedy, gdy Michał sam dostrzegł, że musi się zacząć najpierw w nim – nie w synu, nie w żonie, nie w całym świecie, a tylko i wyłącznie w nim. O szanowaniu czasu, który mamy i o uświadomieniu sobie, że tylko my mamy wpływ na relacje, które tworzymy. Rozmawiamy o sile, roli i wartości wsparcia i odwadze w przyjmowaniu pomocy. Wreszcie o wdzięczności za każde doświadczenie i docenienie tej trudnej drogi, bo to właśnie ona ukształtowała go ostatecznie jako świadomego ojca i partnera. O umiejętności spojrzenia na to wszystko jak na proces i uświadomieniu sobie, że oczekiwanie szybkich rezultatów jest błędne. Rozmawiają Izabela Hnidziuk-Machnica (Fundacja Aleklasa) i Michał Chmielewski Serdecznie zapraszamy!  P.s.Druga część rozmowy, tym razem o męskiej perspektywie na związek z ZA w tle, już wkrótce! 

„Rozmowy w spektrum autyzmu” – Dziewczynki w spektrum i rola świadomego rodzicielstwa.
2020-09-07 20:00:00

Po długiej wakacyjnej przerwie wracamy z kolejnymi odcinkami „Rozmów w spektrum autyzmu”! Bardzo się cieszymy, że nasze zaproszenie przyjęła Kinga Smaga, mama 14-letniej Agaty z Zespołem Aspergera. Podczas szczerej rozmowy mówimy o tym dlaczego diagnozuje się mniej dziewcząt niż chłopców i dlaczego dziewczynki „wymykają się” kryteriom diagnostycznym. Dziewczynki w spektrum autyzmu posiadają umiejętność łatwiejszego i szybszego naśladowania zachowań społecznych, potrafią skopiować konkretne zachowanie, dlatego wymagają niezwykłej uważności i wiedzy zarówno od diagnosty, ale też rodzica ponieważ mogą "schować się" za stereotypowym postrzeganiem płci. Powiemy także jak ważne jest podążanie za dzieckiem i jego potrzebami oraz szanowanie dziecka jako jednostki, ale także o tym , jak to czasem bywa trudne. Rozmawiamy też o rodzicielskich wątpliwościach, poczuciu winy i o tym jak to jest czuć się „złą matką”, dlaczego warto dbać o swoje zasoby i budować świadome rodzicielstwo, a także dlaczego musimy się stale edukować, poszukiwać i być otwartym na wiedzę! Wyjaśniamy w czym pomaga pokora i jak ważna jest empatia wobec innych ludzi – nauczycieli, rodziców, rówieśników. Serdecznie zapraszamy! Rozmawiają Izabela Hnidziuk-Machnica (Fundacja Aleklasa) i Kinga Smaga                

Szkoła Wroga
2020-08-28 11:00:00

Tuż przed rozpoczęciem roku szkolnego zapraszamy Was do wysłuchania kolejnego podcastu do słów Grawitona - dorosłego już mężczyzny w spektrum autyzmu. Zastrzegamy, że jest to nagranie, którego NIE mogą i NIE powinny słuchać dzieci oraz nastolatkowie w spektrum!!!  To są słowa kierowane TYLKO I WYŁĄCZNIE DO DOROSŁYCH - rodziców, nauczycieli, specjalistów - KU PRZESTRODZE!!!  Oczywiście Grawiton podkreśla, że są to jego osobiste doświadczenia, jego emocje i jego przemyślenia - nie generalizuje mówiąc "wszystkie szkoły", "wszyscy rodzice", "wszyscy nauczyciele".  Zwraca jednak uwagę na ogromne zagrożenia, zwłaszcza te wynikające z braku wrażliwości dorosłych na czasem szczególne i wyjątkowe potrzeby dziecka. Obojętność, niezrozumienie, a czasem też i przemoc dorosłych była powodem jego największych traum. Jedyna nauczycielka, która dostrzegła w nim wrażliwego chłopca i ogromny potencjał miała z tego powodu kłopoty w szkole, posądzana o nieuczciwe zawyżanie ocen. Grawiton podkreśla, że wszystko zależy do ludzi na jakich trafimy na naszej drodze - jemu niestety zabrakło szczęścia, dlatego właśnie wspomina szkołę, zwłaszcza podstawową, jako swój największy koszmar.  Zdecydował się opisać swoje przeżycia z lat szkolnych, by pomóc zrozumieć dorosłym - rodzicom i nauczycielom, jak ogromny i czasem nieodwracalny wpływ mają na przyszłość dzieci! Jak wiele zależy od ich nastawienia, słów i zachowania w stosunku do dzieci w spektrum autyzmu. Jak ogromną krzywdę mogą im wyrządzić swoją obojętnością, deprecjonowaniem wyjątkowych pasji, wyśmiewaniem na forum klasy, czy cichym milczeniem przyzwalając na przemoc rówieśniczą... Historia Grawitona jest niezwykle bolesna, a przeżycia szkolne w pewnym sensie zabiły w nim ciekawość świata i ludzi... Nie mając także wsparcia w rodzicach, z każdym rokiem stawał się dzieckiem coraz bardziej zamkniętym w sobie, uciekającym od ludzi, zalęknionym, z coraz niższym poczuciem własnej wartości... Otwierając się tak bardzo przed nami, mówiąc o swoich emocjach, nie twierdzi, że wszyscy rodzice i nauczyciele są źli! Mówi - uczcie się na moim przykładzie! Nie popełniajcie błędów dorosłych, którzy tak bardzo mnie skrzywdzili! Róbcie wszystko inaczej!  Po to powstał ten tekst - nie by krytykować, ale by uczyć i mądrze wyciągać wnioski. By więcej w taki sposób żadne dziecko już nie cierpiało. GRAWITON - JESZCZE RAZ BARDZO CI DZIĘKUJEMY ZA TWOJE ZAUFANIE. 

Rozmowy w spektrum autyzmu - "O sile lęku, potrzebach i poczuciu bezpieczeństwa", dr. Joanna Ławicka
2020-08-23 20:00:00

Zapraszamy do odsłuchania kolejnego odcinka z cyklu „Rozmowy w spektrum autyzmu”, tym razem nasze zaproszenie przyjęła zaprzyjażniona z naszą fundacją dr. Joanna Ławicka - prezes zarządu Fundacji Prodeste, z którą współorganizujemy Międzynarodową Konferencję z udziałem prof. Tony'ego Attwood'a - "Autyzm. Ewolucja". Dr. Joanna Ławicka to także autorka książek "Nie jestem kosmitą. Mam zespół Aspergera" oraz "Człowiek w spektrum. Podręcznik pedagogiki empatycznej". Dlaczego osoby w spektrum autyzmu częściej doświadczają lęku i czy lęk jest w pewnym sensie wpisany w spektrum autyzmu? A może przyczyn tego lęku należy szukać gdzie indziej?  Rozmawiamy o zaopiekowanych i niezaopiekowanych potrzebach, także sensorycznych,  które od pierwszych chwil życia dziecka wpływają na jego dalszy rozwój. Powiemy między innymi o poczuciu bezpieczeństwa oraz dlaczego do diagnozy coraz częściej trafiają po prostu dzieci nieszczęśliwe.... Dr. Joanna Ławicka wyjaśni mechanizmy radzenia sobie z lękiem, napięciem i powie dlaczego dzieci czasem reagują na lęk agresją. Co powoduje lęk w dzieciach i dorosłych? Jak bardzo wpływa na nas, ale i na podejmowane przez nas dezyzje? Rozmawiamy też o rodzicach, którzy często w jak najlepszej wierze, chcąc pomóc dziecku w spektrum autyzmu, nieświadomie zapędzają się w oczekiwaniach wobec niego, równocześnie pomijając potrzeby dziecka. Powiemy też o wpływie zdezorganizowanego środowiska na rozwój dziecka oraz konieczności wzmacniania i wspierania rodziców. Powiemy również o walczących rodzicach i odpowiemy na pytanie, "czy czasem gra jest warta świeczki? Czy pokaleczone dziecko potem sobie poradzi? "Czy moje dziecko ma zasoby, by moją rodzicielską walkę "z całym światem" przetrwać?"  Dr. Joanna Ławicka mówi wreszcie,  dlaczego czasem trzeba po prostu odpuścić... Zapraszamy!

„Sapiens Sapiens w spektrum - o grach”
2020-08-15 13:00:00

Zapraszamy do wysluchania pierwszego podcastu Fundacji Aleklasa. Grawiton napisal do naszej fundacji i w swoim liscie przedstawil bogatą wiedzą o świecie gier oraz bardzo cenną perspektywę osoby w spektrum na te dynamicznie rozwijającą się dziedzinę rozrywki, ale co najważniejsze, niezwykle wciągająca. Zwraca uwagę na zagrożenia, ale i pozytywy oraz uczula rodziców na potencjalne błędy z ich strony. Zapraszamy i polecamy! „Za sobą mam tysiące ukończonych gier, wśród nich wiele wręcz wybitnych dzieł, plus kilkanaście „nadgryzionych”, które szybko uznałem za stratę czasu i porzuciłem. Postaram się nakreślić kilka pułapek, zastawionych na ludzi neurotypowych, w tym kilka z nich szczególnie niebezpiecznych dla mnie, nienormalnego, autystyka... Dołożę także starań by nie był to elaborat na opasły tom, możliwie esencjonalny, oszczędny w akronimy i nieznane pojęcia. Oprócz samej faktoryzacji, w tekście znajdziesz także garść krótkich retrospekcji i trochę negatywnych emocji, które pozwolą zrozumieć rolę jaką gry odegrały w mojej podróży przez życie (zarówno tę pozytywną jak i negatywną). Nie znam innej osoby w spektrum, którą interesują gry, dlatego wszystkie porady są moimi własnymi z teraźniejszości dla moich rodziców z przeszłości, którzy nigdy nie rozumieli tego kim jestem i nie akceptowali jaki jestem... Dostałem dar (lub przekleństwo) m.in. w miarę dobrej pamięci, więc łatwo jest mi – użyję tutaj najbardziej adekwatnego słowa – odtwarzać wydarzenia z dawnych lat.”

Informacja dotycząca prawa autorskich: Wszelka prezentowana tu zawartość podkastu jest własnością jego autora

Wyszukiwanie

Kategorie