Podcasty Muzeum Powstania Warszawskiego
Opowieści o Powstaniu Warszawskim ukazana we wspomnieniach jego bohaterów i świadków, a także ich potomków. Wejdź do wyjątkowego świata „historii mówionej”.
Nowe odcinki podcastów w poniedziałki o 12:00!
Kategorie:
Historia
Historia
W pracowniach fałszerskich był znaczny procent architektów | Kazimierz Piechotka „Jacek” | Artyści w Powstaniu Warszawskim odc. 5
2025-06-02 12:00:00
Kazimierz Piechotka ps. Jacek był architektem. W konspiracji pracował w Wydziale Legalizacji przy wytwarzaniu fałszywych dokumentów. Podczas Powstania żołnierz plutonu „Agaton” batalionu „Pięść”. Przeszedł szlak bojowy przez Wolę i Stare Miasto, następnie kanałami do Śródmieścia. Na terenie Śródmieścia w plutonie osłony KG AK „Łącz 59”. Po kapitulacji jeniec Stalagu IV B Zeithain. Do Warszawy wrócił w 1945 roku. Po wojnie razem z żoną pracowali w „Miastoprojekcie”. W 1948 roku założyli spółkę autorską: Maria i Kazimierz Piechotkowie. Wspólnie zaprojektowali liczne budynki mieszkalne i usługowe m.in. na terenie warszawskich Bielan. We współpracy z prof. Janem Zachwatowiczem opracowali projekt odbudowy warszawskiej katedry św. Jana. Rozmowę w ramach Archiwum Historii Mówionej przeprowadził 2 czerwca 2005 roku Tomasz Żylski.
Kazimierz Piechotka ps. Jacek był architektem. W konspiracji pracował w Wydziale Legalizacji przy wytwarzaniu fałszywych dokumentów. Podczas Powstania żołnierz plutonu „Agaton” batalionu „Pięść”. Przeszedł szlak bojowy przez Wolę i Stare Miasto, następnie kanałami do Śródmieścia. Na terenie Śródmieścia w plutonie osłony KG AK „Łącz 59”. Po kapitulacji jeniec Stalagu IV B Zeithain. Do Warszawy wrócił w 1945 roku. Po wojnie razem z żoną pracowali w „Miastoprojekcie”. W 1948 roku założyli spółkę autorską: Maria i Kazimierz Piechotkowie. Wspólnie zaprojektowali liczne budynki mieszkalne i usługowe m.in. na terenie warszawskich Bielan. We współpracy z prof. Janem Zachwatowiczem opracowali projekt odbudowy warszawskiej katedry św. Jana.
Rozmowę w ramach Archiwum Historii Mówionej przeprowadził 2 czerwca 2005 roku Tomasz Żylski.
Po Powstaniu śniła tylko o piwnicach | Alina Janowska „Alina” | Artyści w Powstaniu Warszawskim odc. 4
2025-05-26 12:12:10
Alina Janowska ps. Alina była aktorką teatralną, filmową i telewizyjną. Podczas Powstania Warszawskiego łączniczka batalionu „Kiliński” w Śródmieściu Północnym. Wyszła z Warszawy w ostatnim dniu Powstania i przedarła się do rodziców mieszkających w Tworkach. Zdobyła dużą popularność grając w pierwszych polskich filmach powojennych, zadebiutowała epizodem ulicznym w „Zakazanych piosenkach”. Rozmowę w ramach Archiwum Historii Mówionej przeprowadziła Małgorzata Brama 12 grudnia 2008 roku.
Alina Janowska ps. Alina była aktorką teatralną, filmową i telewizyjną. Podczas Powstania Warszawskiego łączniczka batalionu „Kiliński” w Śródmieściu Północnym. Wyszła z Warszawy w ostatnim dniu Powstania i przedarła się do rodziców mieszkających w Tworkach. Zdobyła dużą popularność grając w pierwszych polskich filmach powojennych, zadebiutowała epizodem ulicznym w „Zakazanych piosenkach”.
Rozmowę w ramach Archiwum Historii Mówionej przeprowadziła Małgorzata Brama 12 grudnia 2008 roku.
Śpiewała i tańczyła, to zawsze wprowadzało nastrój rozluźnienia | Alina Janowska „Alina” | Artyści w Powstaniu Warszawskim odc. 3
2025-05-19 12:00:00
Alina Janowska ps. Alina była aktorką teatralną, filmową i telewizyjną. Podczas Powstania Warszawskiego łączniczka batalionu „Kiliński” w Śródmieściu Północnym. Wyszła z Warszawy w ostatnim dniu Powstania i przedarła się do rodziców mieszkających w Tworkach. Zdobyła dużą popularność grając w pierwszych polskich filmach powojennych, zadebiutowała epizodem ulicznym w „Zakazanych piosenkach”. Rozmowę w ramach Archiwum Historii Mówionej przeprowadziła Małgorzata Brama 24 października 2008 roku.
Alina Janowska ps. Alina była aktorką teatralną, filmową i telewizyjną. Podczas Powstania Warszawskiego łączniczka batalionu „Kiliński” w Śródmieściu Północnym. Wyszła z Warszawy w ostatnim dniu Powstania i przedarła się do rodziców mieszkających w Tworkach. Zdobyła dużą popularność grając w pierwszych polskich filmach powojennych, zadebiutowała epizodem ulicznym w „Zakazanych piosenkach”.
Rozmowę w ramach Archiwum Historii Mówionej przeprowadziła Małgorzata Brama 24 października 2008 roku.
Jego pokolenie chciało tej walki | Olgierd Budrewicz „Konrad” | Artyści w Powstaniu Warszawskim odc. 2
2025-05-12 12:00:00
Olgierd Budrewicz ps. Konrad był dziennikarzem, varsavianistą i podróżnikiem. Podczas okupacji studiował na Wydziale Prawa Tajnego Uniwersytetu Warszawskiego i w konspiracyjnej Wyższej Szkole Dziennikarskiej. Podczas Powstania żołnierz zgrupowania „Żmija” na Żoliborzu, równocześnie współredagował powstańcze pismo „Dziennik Radiowy XXII Obwodu AK”. Po kapitulacji wyszedł z Warszawy z ludnością cywilną, następnie wyjechał do Krakowa. Po wojnie pracował w działach miejskich „Tygodnika Warszawskiego” i „Wieczoru Warszawy”. Następnie pracował jako dziennikarz „Słowa Powszechnego” i Agencji Prasowo-Informacyjnej (API). Od lat pięćdziesiątych wieloletni dziennikarz „Przekroju”. Współpracował z pismami „Stolica”, „Przegląd Kulturalny”, „Perspektywy”. Autor wielu reportaży zagranicznych wydanych w kilkudziesięciu książkach, programów telewizyjnych, scenariuszy i komentarzy do dokumentów filmowych. Twórca publicystyki poświęconej zagadnieniom polonijnym, przewodników, publikacji podróżniczych. Autor wydawnictw poświęconych historii i współczesności Warszawy, artykułów, felietonów, szkiców i esejów dotyczących tematyki varsavianistycznej. Jest także autorem wstępów do licznych albumów. Rozmowę w ramach Archiwum Historii Mówionej przeprowadziła Alicja Waśniewska 6 września 2005 roku.
Olgierd Budrewicz ps. Konrad był dziennikarzem, varsavianistą i podróżnikiem. Podczas okupacji studiował na Wydziale Prawa Tajnego Uniwersytetu Warszawskiego i w konspiracyjnej Wyższej Szkole Dziennikarskiej. Podczas Powstania żołnierz zgrupowania „Żmija” na Żoliborzu, równocześnie współredagował powstańcze pismo „Dziennik Radiowy XXII Obwodu AK”. Po kapitulacji wyszedł z Warszawy z ludnością cywilną, następnie wyjechał do Krakowa. Po wojnie pracował w działach miejskich „Tygodnika Warszawskiego” i „Wieczoru Warszawy”. Następnie pracował jako dziennikarz „Słowa Powszechnego” i Agencji Prasowo-Informacyjnej (API). Od lat pięćdziesiątych wieloletni dziennikarz „Przekroju”. Współpracował z pismami „Stolica”, „Przegląd Kulturalny”, „Perspektywy”. Autor wielu reportaży zagranicznych wydanych w kilkudziesięciu książkach, programów telewizyjnych, scenariuszy i komentarzy do dokumentów filmowych. Twórca publicystyki poświęconej zagadnieniom polonijnym, przewodników, publikacji podróżniczych. Autor wydawnictw poświęconych historii i współczesności Warszawy, artykułów, felietonów, szkiców i esejów dotyczących tematyki varsavianistycznej. Jest także autorem wstępów do licznych albumów.
Rozmowę w ramach Archiwum Historii Mówionej przeprowadziła Alicja Waśniewska 6 września 2005 roku.
Nie ma rzeczy ważniejszych od pracy dla ludzi | Józef Wiłkomirski „Szłom” | Artyści w Powstaniu Warszawskim odc. 1
2025-05-05 12:00:00
Józef Wiłkomirski ps. Szłom był dyrygentem ,wiolonczelistą i kompozytorem. Przed wojną rozpoczął naukę w Konserwatorium Muzycznym Heleny Kijeńskiej-Dobkiewiczowej w Łodzi. Naukę gry na wiolonczeli kontynuował w czasie okupacji niemieckiej. W Powstaniu Warszawskim żołnierz kompanii „Genowefa”, walczył w Śródmieściu Północnym. Po kapitulacji jeniec Stalagu X B Sandobostel. Po wojnie studiował w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Łodzi, a następnie w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie. Później występował w Filharmonii Łódzkiej i Operze Warszawskiej. Był dyrygentem w Państwowej Filharmonii w Krakowie, w Zespole Ludowym Pieśni i Tańca „Mazowsze”, jak i również w Państwowej Filharmonii w Poznaniu. Od końca lat 50-tych do początku lat 70-tych był dyrektorem i kierownikiem artystycznym Filharmonii w Szczecinie. W 1978 roku założył Filharmonię Sudecką w Wałbrzychu, której był dyrektorem do 2005 roku. Rozmowę w ramach Archiwum Historii Mówionej przeprowadziła Krystyna Cedro-Ceremużyńska 27 listopada 2013 roku.
Józef Wiłkomirski ps. Szłom był dyrygentem ,wiolonczelistą i kompozytorem. Przed wojną rozpoczął naukę w Konserwatorium Muzycznym Heleny Kijeńskiej-Dobkiewiczowej w Łodzi. Naukę gry na wiolonczeli kontynuował w czasie okupacji niemieckiej. W Powstaniu Warszawskim żołnierz kompanii „Genowefa”, walczył w Śródmieściu Północnym. Po kapitulacji jeniec Stalagu X B Sandobostel. Po wojnie studiował w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Łodzi, a następnie w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie. Później występował w Filharmonii Łódzkiej i Operze Warszawskiej. Był dyrygentem w Państwowej Filharmonii w Krakowie, w Zespole Ludowym Pieśni i Tańca „Mazowsze”, jak i również w Państwowej Filharmonii w Poznaniu. Od końca lat 50-tych do początku lat 70-tych był dyrektorem i kierownikiem artystycznym Filharmonii w Szczecinie. W 1978 roku założył Filharmonię Sudecką w Wałbrzychu, której był dyrektorem do 2005 roku.
Rozmowę w ramach Archiwum Historii Mówionej przeprowadziła Krystyna Cedro-Ceremużyńska 27 listopada 2013 roku.
Jest taka tendencja, że wiemy lepiej niż Powstańcy | Jan Młynarski | Korzenie Pamięci odc. 8
2025-04-28 12:00:00
Jan Młynarski to muzyk, kompozytor, wokalista i multiinstrumentalista, a także dziennikarz radiowy. Jest krewnym Maurycego Młynarskiego „Amora” , Janusza Młynarskiego „Janusza” , Tomasza Młynarskiego , Andrzeja Orłowa „Anderka” , Romana Orłowa oraz Alicji i Danuty Stefaniak . Rozmowę w ramach projektu Korzenie pamięci przeprowadziła Arleta Zalewska. --- Jesteś potomkiem Powstańca Warszawskiego? Wypełnij ankietę i dołącz do projektu „Korzenie pamięci”: https://www.1944.pl/artykul/korzenie-pamieci-.-ankieta-czlonka-rodzin,5134.html
Jan Młynarski to muzyk, kompozytor, wokalista i multiinstrumentalista, a także dziennikarz radiowy. Jest krewnym Maurycego Młynarskiego „Amora”, Janusza Młynarskiego „Janusza”, Tomasza Młynarskiego, Andrzeja Orłowa „Anderka”, Romana Orłowa oraz Alicji i Danuty Stefaniak. Rozmowę w ramach projektu Korzenie pamięci przeprowadziła Arleta Zalewska.
---
Jesteś potomkiem Powstańca Warszawskiego? Wypełnij ankietę i dołącz do projektu „Korzenie pamięci”: https://www.1944.pl/artykul/korzenie-pamieci-.-ankieta-czlonka-rodzin,5134.html
Odwiedza ulicę Moniuszki, bo część ich cały czas tam jest | Piotr Blak | Korzenie Pamięci odc. 7
2025-04-21 12:00:00
Piotr Blak to muzyk, gitarzysta zespołu Sorry Boys. Jest wnukiem Jana Kluczewskiego ps. Krawczyk oraz krewnym Witolda Gosławskiego ps. Garbaty i Jacka Gosławskiego ps. Kostek, żołnierzy kompanii „Koszta”. Rozmowę w ramach projektu Korzenie pamięci przeprowadziła Arleta Zalewska. --- Jesteś potomkiem Powstańca Warszawskiego? Wypełnij ankietę i dołącz do projektu „Korzenie pamięci”: https://www.1944.pl/artykul/korzenie-pamieci-.-ankieta-czlonka-rodzin,5134.html
Piotr Blak to muzyk, gitarzysta zespołu Sorry Boys. Jest wnukiem Jana Kluczewskiego ps. Krawczyk oraz krewnym Witolda Gosławskiego ps. Garbaty i Jacka Gosławskiego ps. Kostek, żołnierzy kompanii „Koszta”. Rozmowę w ramach projektu Korzenie pamięci przeprowadziła Arleta Zalewska.
---
Jesteś potomkiem Powstańca Warszawskiego? Wypełnij ankietę i dołącz do projektu „Korzenie pamięci”: https://www.1944.pl/artykul/korzenie-pamieci-.-ankieta-czlonka-rodzin,5134.html
Walczyli, żebyśmy nie musieli stawać przed takimi decyzjami | Maria Niklińska | Korzenie Pamięci odc. 6
2025-04-14 12:00:00
Maria Niklińska to aktorka i piosenkarka. Jest wnuczką Józefa Fajkowskiego ps. Krakus , żołnierza AK. Rozmowę w ramach projektu Korzenie pamięci przeprowadziła Karolina Sulej. --- Jesteś potomkiem Powstańca Warszawskiego? Wypełnij ankietę i dołącz do projektu „Korzenie pamięci”: https://www.1944.pl/artykul/korzenie-pamieci-.-ankieta-czlonka-rodzin,5134.html
Maria Niklińska to aktorka i piosenkarka. Jest wnuczką Józefa Fajkowskiego ps. Krakus, żołnierza AK. Rozmowę w ramach projektu Korzenie pamięci przeprowadziła Karolina Sulej.
---
Jesteś potomkiem Powstańca Warszawskiego? Wypełnij ankietę i dołącz do projektu „Korzenie pamięci”: https://www.1944.pl/artykul/korzenie-pamieci-.-ankieta-czlonka-rodzin,5134.html
Dzięki dziadkowi nauczył się przegrywać | Andrzej Wrona | Korzenie Pamięci odc. 5
2025-04-07 12:00:00
Andrzej Wrona to siatkarz grający na pozycjiśrodkowego, reprezentant Polski, a także dziennikarz i ekspert sportowy. Jest wnukiem Zdzisława Rąbińskiego ps. Rębacz , żołnierza batalionu „Miłosz”. Rozmowę w ramach projektu Korzenie pamięci przeprowadziła Karolina Sulej. --- Jesteś potomkiem Powstańca Warszawskiego? Wypełnij ankietę i dołącz do projektu Korzenie pamięci: https://www.1944.pl/artykul/korzenie-pamieci-.-ankieta-czlonka-rodzin,5134.html
Andrzej Wrona to siatkarz grający na pozycjiśrodkowego, reprezentant Polski, a także dziennikarz i ekspert sportowy. Jest wnukiem Zdzisława Rąbińskiego ps. Rębacz, żołnierza batalionu „Miłosz”.
Rozmowę w ramach projektu Korzenie pamięci przeprowadziła Karolina Sulej.
---
Jesteś potomkiem Powstańca Warszawskiego? Wypełnij ankietę i dołącz do projektu Korzenie pamięci: https://www.1944.pl/artykul/korzenie-pamieci-.-ankieta-czlonka-rodzin,5134.html
Życie powojenne, zupełnie inne | Elżbieta Zawacka „Zo” | Kurierka z Warszawy odc. 4
2025-03-31 12:00:00
Elżbieta Zawacka ps. Zo wróciła do Warszawy w połowie lipca 1944 roku. Otrzymała przydział do służby w Szefostwie WSK. Po kapitulacji Powstania Warszawskiego wyszła z Warszawy z ludnością cywilną. Wyjechała do Krakowa, gdzie jej zadaniem było odbudowanie zerwanej łączności z Londynem. Po rozwiązaniu Armii Krajowej przez kilka miesięcy działała w Delegaturze Rządu na Kraj oraz Zrzeszeniu „Wolność i Niezawisłość”. W latach 1946-48 była inspektorką w Państwowym Urzędzie Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego, a później została nauczycielką w Łodzi, Toruniu i Olsztynie. 5 września 1951 roku została aresztowana przez funkcjonariuszy UB, po trudnym śledztwie została skazana na 10 lat więzienia. Na wolność wyszła 24 lutego 1955 roku. Powróciła do pracy w szkolnictwie, ucząc w szkołach w Sierpcu i Toruniu.
Elżbieta Zawacka ps. Zo wróciła do Warszawy w połowie lipca 1944 roku. Otrzymała przydział do służby w Szefostwie WSK. Po kapitulacji Powstania Warszawskiego wyszła z Warszawy z ludnością cywilną. Wyjechała do Krakowa, gdzie jej zadaniem było odbudowanie zerwanej łączności z Londynem. Po rozwiązaniu Armii Krajowej przez kilka miesięcy działała w Delegaturze Rządu na Kraj oraz Zrzeszeniu „Wolność i Niezawisłość”. W latach 1946-48 była inspektorką w Państwowym Urzędzie Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego, a później została nauczycielką w Łodzi, Toruniu i Olsztynie. 5 września 1951 roku została aresztowana przez funkcjonariuszy UB, po trudnym śledztwie została skazana na 10 lat więzienia. Na wolność wyszła 24 lutego 1955 roku. Powróciła do pracy w szkolnictwie, ucząc w szkołach w Sierpcu i Toruniu.