Fotopolis - Podcast o fotografii

W najnowszym podcaście Fotopolis posłuchacie o tym jak fotografia połączyła odmienne temperamenty – dynamiczną „akcję” Sławka Kamińskiego oraz dokumentalne wyczekiwanie i spokój Marty Rybickiej.

Fotografowie opowiadają o tym, jak ich bogate doświadczenie reporterskie przekłada się na realizację wspólnych projektów oraz czy jako duet potrafią nawzajem oceniać i wspierać swoją pracę. 

Nie zabraknie również refleksji nad tym, co ich zdaniem składa się na dobre zdjęcie oraz gdzie leży granica w pokazywaniu życia prywatnego przez fotografów. To będzie fascynująca opowieść o różnych temperaturach fotografii i przełomowych momentach, które można odnaleźć w ich kadrach.

Marta Rybicka to fotografka dokumentalna i rodzinna, która w swojej karierze uwieczniała zarówno dramatyczne skutki trzęsienia ziemi na Haiti, jak i kryzysy uchodźcze w Europie czy na Bliskim Wschodzie. Laureatka Grand Press Photo i stypendystka Ministra Kultury za projekt „Bliskość w czasach wojny i okupacji” znana jest dziś przede wszystkim z autorskich „Bliskich Sesji”. W swojej pracy rezygnuje z pozowanych kadrów na rzecz emocji, tworząc zdjęcia, które jak sama mówi, „pachną miłością” i celebrują intymną więź między matką a dzieckiem.

Sławek Kamiński, jeden z najbardziej doświadczonych polskich fotoreporterów, od 35 lat związany z „Gazetą Wyborczą”, a od 2023 roku szef jej działu foto. Laureat nagrody głównej Grand Press Photo 2019 najlepiej czuje się w dynamicznym świecie polityki, dokumentując życie sejmowe, które zna jak własną kieszeń. Swoją pracę w Sejmie porównuje do gry w totolotka, gdzie wygrana wymaga niezwykłej umiejętności przewidywania ruchów polityków, co bywa równie wymagające i absorbujące jak opieka nad małym dzieckiem.

www.fotopolis.pl/podcast

Dalekie krainy, czy bliskie, nieoczywiste zakątki? Kontakt z ludźmi, czy jednak podróż w pojedynkę? Czy historie lepiej opowiada Film, czy jednak fotografia? Na te i inne pytania, Monice Szewczyk-Wittek, opowiadają Rafał Sieradzki i Karol Bartnik.

W najnowszym podkaście, wraz z naszymi gośćmi, zabieramy Was w podróż – nie tylko po mapie, ale też po wspomnieniach, zapachach, smakach i obrazach. Pytamy o początki pasji: od pierwszych wspomnień z wyjazdów, aż po moment, w którym podróże stały się częścią zawodowej i osobistej drogi. 

Nie zabraknie także refleksji nad wyzwaniami bycia w drodze – co oznacza podróżowanie w praktyce i w emocjach. Zastanowimy się też nad miejscami, do których zawsze chce się wracać i spróbujemy odkryć, dlaczego niektóre punkty na mapie przyciągają bardziej niż inne. Szczególną rolę odgrywa tu oczywiście fotografia i film, jako narzędzie dokumentowania, zapamiętywania i dzielenia się doświadczeniem. 

Pretekstem do rozmowy jest Festiwal Fotoforma, który odbędzie się 16 i 17 października na Stadionie Narodowym w Warszawie - jest to wyjątkowe wydarzenie fotograficzne, podczas którego będzie można wysłuchać wykładów czołowych fotografów i filmowców z Polski i zagranicy (m.in. Karola Bartnika, Rafała Sieradzkiego i Martina Parra), wziąć udział w warsztatach Masterclass i fotospacerach. Będzie to także okazja do obejrzenia, przetestowania i zakupu na specjalnych warunkach sprzętu foto-video.

Rafał Sieradzki

Z wykształcenia polonista. W praktyce człowiek wielu zawodów: videographer, operator kamery, speleolog i alpinista. Pracował z kamerą przy międzynarodowych ekspedycjach m.in. podczas wyprawy do jaskini Cheve w Meksyku (dla Discovery Channel w 2013 i National Geographic w 2021), na wyprawie wspinaczkowej do Afganistanu 2010, a także jako specjalista do zdjęć wysokogórskich w filmie fabularnym “Biała Odwaga” 2022. Uwielbia Laponię, którą odwiedzał wielokrotnie realizując projekty filmowe m. in. dla Fuji Film. W jego podróżach kluczowym problemem jest obsługa sprzętu filmowego w warunkach ekstremalnych. Na co dzień pracuje jako nauczyciel języka polskiego jako obcego. Często też pracuje z młodzieżą biorąc udział w projektach edukacji filmowej.

Karol Bartnik 

Pasjonat fotografii krajobrazowej i górskiej. Ambasador marek Nisi i Lexar. Pochodzi z Kielc, ale od wyjazdu na studia, po dziś dzień, jest związany z województwem śląskim. Członek grupy Lighthouse Media, która swoją działalnością promuje szczególnie Jurę Krakowsko-Częstochowską oraz Beskid Śląski i Żywiecki. Do jego ulubionych miejsc można zaliczyć także rodzinne Świętokrzyskie, Gorce, Pieniny oraz Tatry. Uwielbia podróżować po Polsce, odkrywać nowe miejsca i lokalne smaki. Cudze można chwalić, ale swoje trzeba znać! Do zobaczenia na szlaku.

www.fotopolis.pl/podcast

Jak fotografia może otwierać oczy na współczesne problemy? Jak jest w tym wszystkim rola artystów? O swoich wystawach prezentowanych na Festiwalu w Ramach Sopotu Monice Szewczyk-Wittek opowiadają Diana Lelonek i Michał Adamski.

W najnowszym odcinku podcastu Fotopolis spotykamy się z dwójką artystów, których wystawy podejmują temat zmian klimatu w zupełnie odmienny sposób, a jednocześnie łączy je refleksja nad relacją człowieka z naturą.

Michał Adamski w prezentowanym premierowo projekcie „Kiedy woda pokrywa ziemię” sięga do doświadczeń rolnictwa i historii krajobrazu, by pokazać jego kruchą równowagę. Czerwień w jego fotografiach staje się ostrzeżeniem, ale też zaproszeniem do myślenia o przyszłości naszych pól, lasów i gatunków.

Diana Lelonek w wystawie Solarstalgia wraca do pierwotnych technik fotograficznych, pracując ze światłem, roślinami i słońcem. Jej obrazy są jednocześnie eksperymentem artystycznym i komentarzem do kryzysu ekologicznego – od topniejących alpejskich lodowców po miejskie przestrzenie odzyskiwane przez naturę.

To rozmowa o sztuce, która nie tylko opowiada, ale uruchamia wrażliwość – zostawiając w nas pytanie o to, jak sami chcemy kształtować świat, w którym żyjemy.

Diana Lelonek 

Absolwentka kierunku Fotografia na Wydziale Komunikacji Multimedialnej Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu (PL). Obroniła rozprawę doktorską na Interdyscyplinarnych Studiach Doktoranckich Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu. Obecnie pracuje na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Współpracuje z lokalem_30. Artystka szczególną uwagę zwraca na relacje między ludźmi a innymi gatunkami. Jej projekty są krytycznymi odpowiedziami na nieograniczony wzrost cywilizacyjny, procesy nadprodukcji i podejście ludzi do środowiska. W swej twórczości wykorzystuje fotografię oraz znalezione przedmioty, tworząc prace interdyscyplinarne, często realizowane na styku sztuki i nauki. 

Michał Adamski 

Fotograf dokumentalista angażujący się głównie w projekty długoterminowe. W 2001 roku ukończył Akademię Rolniczą w Poznaniu i rozpoczął pracę w rodzinnym gospodarstwie. W wieku 30 lat zainteresował się fotografią – uczestniczył w warsztatach Napo Images i Sputnik Photos, rozpoczął studia w Instytucie Twórczej Fotografii w Opawie. Wkrótce porzucił pierwszy zawód, a w swej praktyce twórczej poświęcił się tematom humanistycznym, w których istotnym wątkiem jest uwikłanie człowieka w politykę, jego udział we wspólnotach, postawa wobec środowiska. Nie unika tematów osobistych. Stypendystą Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, członek kolektywu Archiwum Protestów Publicznych oraz Związku Polskich Artystów Fotografików. Współtworzy Fundację i Galerię Pix.House w Poznaniu. 

Wystawy były prezentowane w Galerii SPOLOT w Sopocie.

www.fotopolis.pl/podcast

Po raz pierwszy na żywo i z udziałem publiczności – podcast Fotopolis na Festiwalu w Ramach Sopotu! Monika Szewczyk-Wittek rozmawia z tegorocznymi rezydentami: Dagmarą Barańską-Morzy, Pawłem Jaśkiewiczem i Gundulą Friesie o procesie twórczym, inspiracjach i artystycznych wyborach.

Hasłem przewodnim tegorocznej edycji jest „Transformacja”. Artyści podeszli do niego indywidualnie, eksplorując wątki osobistych historii, ochrony przyrody i zmian klimatycznych, a także przeobrażeń krajobrazu miejskiego. Projekty „Urzeczenie”, „Nie-miejsca transformacji: Przestrzenie przejściowe” oraz „Morze między nami” to zachęta do uważnej obserwacji dla widzów. Dagmara, Paweł i Gondulą dzielę się swoimi doświadczeniami pracy w Sopocie, współpracy z kuratorem i wzajemnej inspiracji.

Dagmara Barańska-Morzy

Urodzona w Jeleniej Górze, mieszka i pracuje w Kiekrzu koło Poznania. Jest absolwentką Wydziału Fotografii na Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu oraz Programu Mentorskiego Sputnik Photos. Jej artystyczne zainteresowania koncentrują się na tematach dotykających relacji i człowieka, jego wewnętrznego świata oraz sposobach radzenia sobie z otaczającą rzeczywistością. Zdaje się na czucie podczas procesu twórczego, a jej prace mają dla niej charakter medytacyjny: pragnie dokonać niemożliwego, zatrzymać ulotność chwili, miejsca czy przynależności. Oprócz fotografii cyfrowej często sięga po analogowe i alternatywne techniki fotograficzne, takie jak cyjanotypia, lumen print, czy fotografia otworkowa, aby odkrywać i doświadczać potencjału tradycyjnych technik. Jej prace można było zobaczyć m.in. na OFF Festival w Bratysławie, Incheon Photography and Film Festival w Korei Południowej, Biennale TIFF we Wrocławiu, 7. Wielkopolskim Festiwalu Fotografii im. I. Zjeżdżałki w Poznaniu.

Gundula Friese

Urodzona w 1959 roku w Magdeburgu. Studiowała fotografię na Akademii Sztuk Wizualnych w Lipsku, a także projektowanie dźwięku i obrazu na berlińskiej Akademii Mediów Cyfrowych. Pracowała jako fotografka w berlińskim Biurze Śledczym ds. Kryminalnych, przez 2 lata dokumentując miejsca zbrodni, sekcje zwłok, obrażenia, sprawców i ofiary. Portrety ludzi i miejsc Gunduli Friese przybierają formę pojedynczych obrazów, a także serii, cykli fotograficznych i filmów, są wynikiem jej ostrożnego podejścia do świata i wytrwałej obserwacji. Friese jest autorką wielu projektów fotograficznych, m.in. poetyckiego „The Attraction of the Sea”, serii portretów eksplorujących zjawisko jednoczesności i wpływu doświadczeń przodków na kolejne pokolenia jak w serii „Córki, czyli esej o czasie”, czy „Power of green” zrealizowanym na styku sztuki i medycyny. Friese wystawiała swoje prace na całym świecie.

Paweł Jaśkiewicz

Poznaniak, studiował na Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu i na Central Saint Martins w Londynie. W swojej praktyce skupia się na relacji przestrzeni i jej otoczenia, badając procesy re-kontekstualizacji i nadawania nowych znaczeń odnalezionym elementom. Jego prace wpisują się w nurt Nowej Topografii, eksplorując estetykę obrzeży miast, terenów przejściowych i nie-miejsc, anonimowych przestrzeni codzienności, które funkcjonują poza utartymi schematami narracyjnymi. Interesuje go, w jaki sposób przestrzeń wpływa na ludzką percepcję i jak zmienia się jej znaczenie w zależności od kontekstu, pamięci i technologii. Jest autorem projektu „Tropy rzeki” poruszającego problem antropopresji – urbanizacji i przekształcania środowiska na potrzeby ludzi, efektem czego jest znikanie rzek pod powierzchnią. Aktualnie w technice analogowej pracuje nad cyklami: „Two ways home” zapisie intymnej podróży z Tarnowa Podgórnego do Poznania czyli miejscem dzieciństwa autora i „Zenithem” projektem zawierającym topograficzne ujęcia różnych nie miejsc, w odniesieniu do koncepcji Marca Auge.

www.fotopolis.pl/podcast

O podróżowaniu w świadomy sposób, odwiedzaniu znajomych miejsc i szukaniu nowych przygód, z naszymi gośćmi rozmawia Monika Szewczyk-Wittek.

Karolina Jonderko i Maciej Moskwa odbyli setki podróży, podczas których zwiedzili dziesiątki państw. W naszej rozmowie zdradzają, skąd czerpią ciekawość świata i wyjaśniają, co właściwie oznacza być w podróży. Okazuje się, że sednem całej wyprawy jest sama droga do jej celu – to właśnie wtedy można doświadczyć gościnności ludzi, a także uciec od codziennej rutyny. 

Dla naszych rozmówców odkrywanie świata wiąże się przede wszystkim nauką radzenia sobie z trudnościami. Opowiadają o tym, jak planując każdą wyprawę, wcielają się w rolę logistyków – uważnie analizują każdą możliwą sytuację i rozważnie dobierają ekwipunek. 

Wyjaśniają, że podróżowanie to również nierzadko zderzenie stereotypów z rzeczywistością. Podczas gdy w wielu przypadkach media zniechęcają do wyjazdów do niektórych państw, od naszych rozmówców dowiadujemy się, jak serdeczna i pomocna okazać się może miejscowa ludność. 

Karolina i Maciej opowiadają o sytuacjach, w których ludzie wychodzą im naprzeciw z sercem na dłoni. Nie dzieje się to jednak samoistnie – świadomi bycia gośćmi w obcych krajach, przypominają, jak ważna jest wiedza na temat odwiedzanego miejsca oraz szacunek do miejscowej kultury. 

Czy tak doświadczeni podróżnicy marzą jeszcze o kolejnych podróżach? Okazuje się, że tak – wartościowa podróż może bowiem trwać parę miesięcy lub zaledwie parę minut. A jak już wiemy, to właśnie droga do celu taką ją czyni.

Karolina Jonderko

Córka górnika i nauczycielki muzyki. Członkini Agencji Napo Images. Absolwentka fotografii na wydziale operatorskim w Szkole Filmowej w Łodzi. Pierwsza ślązaczka która zdobyła nagrodę World Press Photo (2021). Laureatka wielu prestiżowych nagród m.in. Magnum & Ideas Tap Award, dzięki któremu odbyła staż w redakcji agencji Magnum Photos w Nowym Jorku. Swoje działania fotograficzne koncentruje na długoterminowych projektach. Większość z nich dotyka zjawiska straty i wiążących się z nią następstw - te zagadnienia odnajdziemy w cyklach “Autoportret z matką”, “Zaginieni”, “Reborn” i “Mała Polska”. Wychodząc od własnych doświadczeń, autorka rozszerza perspektywę o innych ludzi zmagających się z problemem straty - najbliższych, miejsca, tożsamości. W swojej pracy przykłada niezwykłą wagę do zbudowania osobistej więzi z bohaterami.

Maciej Moskwa 

Dokumentalista, mieszka i pracuje w Gdańsku. Jest absolwentem Sopockich Szkół Fotografii. Zajmuje się fotoreportażem i długoterminowymi projektami fotograficznymi. Od 2011 wielokrotnie podróżował do Syrii, gdzie zajął się dokumentowaniem skutków konfliktu i rewolucji antyrządowej. Efektem tej pracy jest wydana wspólnie z Rafałem Grzenią, w 2016 roku, książka “Sura” oraz wydana w 2018 roku książka "Saraha". Od kilkunastu lat dokumentuje ludzi uwikłanych w dobrowolną oraz przymusową migrację. Moskwa jest założycielem kolektywu “Testigo Documentary”, powstałego w 2009 roku i skupiającego dokumentalistów zajmujących się tematami społecznymi, środowiskowymi i politycznymi. Ich celem jest uwypuklenie problemów, uważanych za ważne w lokalnych społecznościach, a będących jednocześnie mikrokosmosami większych globalnych problemów.

Portret Maćka: Renata Dąbrowska

Portret Karoliny: Paweł Łączny

www.fotopolis.pl/podcast

Niemal każdy z nas na samym początku swojej drogi przekonuje się, jak wdzięcznym obiektem fotografowania jest przyroda. Większość zaczyna od tego etapu, pokonuje go i rusza dalej. Ale dla innych - jak dowiaduje się Monika Szewczyk-Wittek - przyroda może stać się sensem istnienia. 

Na początku ustalamy nomenklaturę - dlaczego „przyroda”, a nie „natura”, i dlaczego nie „dzika”, a „pozaludzka”. Nasi goście zastanawiają się nad umiejętnością funkcjonowania zgodnie z naturalnymi cyklami i pokazują, jak ważne w życiu rodzinnym jest obcowanie z przyrodą. Szukając odpowiedzi na pytanie, czy zostanie rodzicami zmieniło ich jako ludzi i jako fotografów, zabierają nas w świat nocowania w namiotach i wypływania o świcie na jezioro.

W rozmowie poruszamy temat etyki, który Grochowskiej i Springerowi – profesjonalistom, a zarazem miłośnikom przyrody – wydaje się tak oczywisty, jak oddychanie. Opowiadają nam o własnych kodeksach etycznych, a także o tym, co dzieje się, gdy się ich nie ma lub nie przestrzega.

Dochodzimy do wniosku, że pięknych kadrów można stworzyć nieskończenie wiele – ale czy jest taka potrzeba? Nasi rozmówcy zastanawiają się, czy możliwym jest stworzenie pełnej opowieści o przyrodzie, a także nad tym, kiedy jesteśmy „bardziej” – patrząc na otoczenie gołym okiem czy przez wizjer aparatu.

Tak doświadczeni fotografowie przyrody jak Olsza Grochowska i Filip Springer potrafią odnaleźć dzikość nawet w centrum miasta. Do raz już uwiecznionych lokalizacji nie lubią wracać, kolejne spojrzenie nie jest bowiem w stanie dorównać temu pierwszemu. Poszukują więc dalej miejsc, które zaprą im dech w piersiach; a jest ich bez liku.

Olsza Grochowska 

Ukończyła studia magisterskie na kierunku Fotografia Mody w London College of Fashion, jednak z modą rozstała się niedługo później, gdy uświadomiła sobie, jak destrukcyjny wpływ wywiera ona na środowisko, a często także na ludzi. Od tego momentu w pełni poświęciła się temu, co od zawsze było jej najbliższe i najpiękniejsze — fotografii przyrody. Pracując na analogowym aparacie średnioformatowym, podąża własną ścieżką, dokumentując dzikość i czułość natury. W 2024 roku, w ramach stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, realizowała autorski projekt fotograficzno-dźwiękowy, odwiedzając najbardziej pierwotne obszary Polski- parki narodowe.
www.olszagrochowska.com
www.odkryjparki.com

Filip Springer

Reporter i fotograf. Autor książek poświęconych przestrzeni i architekturze. Stypendysta Narodowego Centrum Kultury i Fundacji „Herodot” im. Ryszarda Kapuścińskiego. Nominowany do najważniejszych nagród literackich w kraju. Jego książki tłumaczone są na angielski, niemiecki, rosyjski i węgierski.

www.fotopolis.pl/podcast

Fotografki wskazują, co sprawia im trudności, a co je napędza – i jakie w tym wszystkim znaczenie ma krytyka. Opowiadając o swoich historiach i definiując przełomowe dla siebie momenty, dzielą się cennymi radami, jak wytyczyć ścieżkę kariery i znaleźć własne miejsce w świecie fotografii.

Zosia Promińska 

Artystka wizualna i fotografka. W wieku 15 lat rozpoczęła swoją szesnastoletnią karierę jako międzynarodowa modelka. Studiowała etnolingwistykę na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza. W 2019 roku Promińska wygrała konkurs Krakow Photomonth ShowOff i zaprezentowała swoje prace na wystawie. Była również nominowana do nagrody ReGeneration5 w Museé l'Elysée.  W 2020 roku była finalistką konkursu vfg-Nachwuchspreis. W 2022 roku Zosia Promińska pracowała jako fotograf ekspert i juror podczas pierwszej edycji konkursu „Perfect Picture Poland”. Prace Promińskiej były publikowane w wielu magazynach, m.in. Vogue, i-D, Harper's Bazaar i L'Officiel. Mieszka i pracuje w Zurychu oraz w Portugalii, gdzie znajduje się jej studio.

Marta Zgierska

Artystka wizualna, fotografka, autorka książek. Ukończyła fotografię na PWSFTviT w Łodzi, a także filologię polską oraz dziennikarstwo i komunikację społeczną (UMCS w Lublinie). W swoich pracach porusza tematykę traumy, doświadczeń liminalnych i związanych z nimi napięć. Nadaje tym wątkom osobisty rys, często stawiając siebie w roli obiektu performatywnych działań. Pracuje z własnym ciałem, obiektami i przestrzenią. Obecnie zgłębia temat wycofania, poszukując sposobu na opisanie alternatywnych wrażliwości w kontekście nadmiaru bodźców i rosnącego wyczerpania społeczeństwa. Wielokrotna stypendystka, laureatka nagród i autorka międzynarodowych wystaw. Jej debiutancki cykl Post zdobył prestiżową nagrodę Prix HSBC pour la Photographie w Paryżu. Nominowana do Foam Paul Huf Award i DZ BANK Art Collection Fellowship. W 2019 roku otrzymała tytuł Artysty Roku na Międzynarodowym Festiwalu Fotografii DongGang w Korei Południowej. Brała udział w IT:U and Ars Electronica Founding Lab w Linz. W 2023 jej książka Garden została nominowana i nagrodzona w konkursie Prix Bob Calle, dzięki czemu była pokazywana m.in. w Centrum Pompidou w Paryżu.

www.fotopolis.pl/podcast

O supermocach AI w sztuce, szeptaniu sztucznej inteligencji i budowaniu projektów artystycznych Szymon Rogiński i Justyna Kociszewska opowiadają Monice Szewczyk-Wittek.

Podczas tegorocznej odsłony Fotofestiwalu w Łodzi, wśród kilkunastu wystaw będzie można zobaczyć także prezentację Szymona Rogińskiego „Nie śnię. Nie czuję samotności. Nie mam nadziei. I nie boję się śmierci.” Jest ona punktem wyjścia do dyskusji o możliwościach, ale też zagrożeniach jakie pojawiły się wraz z wykorzystywaniem AI w sztuce. 

W rozmowie z Justyną Kociszewską - przedstawicielką Rady Programowej Fotofestiwalu w Łodzi i Szymonem Rogińskim – artystą wizualnych rozmawiamy o praktycznych aspektach użycia sztucznej inteligencji oraz światowych trendach. 

Justyna Kociszewska - współorganizatorka Fotofestiwalu - Międzynarodowego Festiwalu Fotografii w Łodzi i współprezeska Instytutu Fotografii Fort w Warszawie. Współpracowała w zakresie komunikacji i/lub programu z instytucjami takimi jak U-jazdowski (kierowniczka Kino.Labu), Leica Gallery Warszawa (managerka), Fundacja Archeologia Fotografii (promocja), Urzędami Dzielnicy i miejskimi domami kultury oraz w zakresie promocji z fotografami takimi jak Kacper Kowalski, Paweł Jaszczuk, Jacek Fota oraz Magdalena i Maksymilian Rigamonti

Szymon Rogiński - artysta wizualny, fotograf, twórca VR oraz autor fotobooków. Mieszka i pracuje w Warszawie. Jego twórczość opiera się na fotografii, w szczególności na pracy w seriach, którą rozwija od ponad dwóch dekad, koncentrując się na nokturnach. Jego prace znajdują się w kolekcjach prywatnych i instytucjonalnych, a także były wystawiane w muzeach i galeriach na całym świecie. W centrum zainteresowań Rogińskiego znajdują się krajobrazy zmienione przez człowieka oraz granice pomiędzy realizmem a fikcją. Jest autorem serii takich jak Poland Synthesis, UFO Project, Blackness, Borderlands, Internets, Places of Power. W swoich najnowszych projektach kontynuuje dialog z tradycją fotografii krajobrazowej, poszerzając jej granice o nowe technologie i współczesne narracje wizualne.

www.fotopolis.pl/podcast

O szukaniu innych narracji, formy i opowieści, o wychodzeniu poza utarte szlaki i sposoby patrzenia. O fotografowaniu, procesie i byciu w drodze w rozmowie z Moniką Szewczyk-Wittek opowiadają Agata Ciastoń i Bartek Warzecha.

Czuła obserwacja tego co Nas otacza i krytyczne spojrzenie nie musi się wykluczać. Książki „Rdza” Bartka Warzechy i „Na środkowym pasie latem trawa była wysoka” Agaty Ciastoń udowadniają, że bycie w drodze może być też procesem twórczym. To rozmowa o niezależności, wrażliwości i inspiracjach do sięgania po nowe i nieznane. 

Agata Ciastoń ‒ niezależna kuratorka, badaczka i autorka, doktora kulturoznawstwa. Od lat współpracuje z instytucjami kultury, placówkami edukacyjnymi oraz wydawnictwami. Była pomysłodawczynią, koordynatorką i kuratorką wystaw zbiorowych, m.in. „Poezja i performans. Perspektywa wschodnioeuropejska” i „Miesięcznik »Fotografia« 1953–1974” oraz wielu indywidualnych. Pełniła również funkcję kuratorki międzynarodowych rezydencji artystycznych. W pracy interesuje się przede wszystkim problematyką różnorodnie pojmowanych granic i terytoriów. W jej projektach często powracają zagadnienia dotyczące wieloznaczności krajobrazu oraz relacji człowieka ze światem zwierząt, roślin i rzeczy. Latem 2024 roku nakładem Wydawnictwa Warstwy ukazała się jej debiutancka książka „Na środkowym pasie latem trawa była wysoka”.

Bartek Warzecha – urodzony w Białymstoku, fotograf i twórca wizualny, absolwent Wydziału Aktorskiego Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie i Programu Mentorskiego Sputnik Photos. Autor sesji promocyjnych, okładek płyt i teledysków oraz fotografii do plakatów teatralnych i operowych. Dwukrotny laureat Grand Press Photo, czterokrotny laureat nagrody KTR, a także Konkursu Fotografii Teatralnej. Laureat stypendium Młoda Polska oraz rocznego stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Autor dwóch książek fotograficznych „Bartek Warzecha / Przedstawienia” i „RDZA” oraz trzech wystaw indywidualnych: „Pierwsza Generalna”, „IN/OUT”, „RDZA”. Był wykładowcą Warszawskiej Szkoły Filmowej oraz tutorem w programie Gaude Polonia. Jego prace były prezentowane na festiwalach i wystawach fotograficznych w Polsce i za granicą. Pracuje dla najważniejszych instytucji kultury oraz podmiotów komercyjnych. www.bartekwarzecha.com

www.fotopolis.pl/podcast

Z dokumentalistą Arkiem Golą rozmawiamy o kulisach pracy nad projektem "Życia nigdy dość". Jego efektem jest książka fotograficzno-reporterska, prezentująca historie osób, które otrzymały nowe życie dzięki transplantacji. Posłuchajcie i pobierzcie darmowe wydanie PDF.

Gola przez kilka lat dokumentował pracę lekarzy Śląskiego Centrum Chorób Serca w Zabrzu oraz Kliniki Chirurgii Naczyń i Transplantacji Uniwersyteckiego Szpitala Klinicznego w Białymstoku. Pracując w trudnych, szpitalnych warunkach, gdzie toczy się dramat śmiertelnej choroby, pokazuje wytrwałość i ludzką godność w momencie podejmowania decyzji ostatecznych.

Celem publikacji jest zachęcenie odbiorców do rozmów o transplantacji i decyzji o przekazaniu swoich organów po śmierci dla ratowania życia ludzi, którzy tych organów potrzebują. Książkę w wersji elektronicznej można pobrać za darmo pod tym linkiem.

Tekst do książki napisał laureat nagrody Nike Zbigniew Rokita. Za fotoedycję odpowiada Mariusz Forecki a za projekt graficzny Andrzej Dobosz.

Arkadiusz Gola - Fotograf, kurator wystaw, wykładowca w Instytucie Twórczej Fotografii Uniwersytetu Śląskiego w Opawie. Członek Związku Polskich Artystów Fotografików, ambasador marki FUJIFILM. Od 1991 roku pracuje jako fotoreporter prasowy, a od 1996 roku – w redakcji „Dziennika Zachodniego” na Górnym Śląsku. Zdjęcia Arkadiusza Goli były prezentowane na licznych wystawach w kraju i za granicą.

Zbigniew Rokita - Reporter, specjalizuje się w problematyce Europy Wschodniej i Górnego Śląska. Autor książek reporterskich „Odrzania. Podróż po Ziemiach Odzyskanych” (2023), „Kajś. Opowieść o Górnym Śląsku” (wyróżnionej podwójną Nagrodą Literacką Nike: jury oraz czytelników, 2020) i „Królowie strzelców. Piłka w cieniu imperium” (2018). Autor sztuk teatralnych. Stały współpracownik „Tygodnika Powszechnego”. Pochodzi z Gliwic, mieszka w Katowicach.

www.fotopolis.pl/podcast