Przemyślane Kadry
Rozmowy o filmach i filozofii.
Więcej informacji:
https://przemyslanekadry.pl/
"Pozycja dziecka" (2013) a nadopiekuńczy rodzice [rozmowa z psych. Maciejem Maćkowiakiem]
2023-08-12 12:25:21
Co sprawia, że nadopiekuńczość rodziców może posiadać katastrofalne konsekwencje psychologiczne dla dzieci? Z czego wynika potrzeba wzmożonej kontroli dzieci i w jaki sposób można nieumyślnie zaszczepić im lęk? Odwołując się do rumuńskiego filmu "Pozycja dziecka" (2013), wspólnie z psychoterapeutą dzieci i młodzieży Maciejem Maćkowiakiem przyjrzeliśmy się przyczynom oraz skutkom nadopiekuńczości, nieumyślnym rodzicielskim manipulacjom oraz procesowi dojrzewania rodziców. Omawiany film: "Pozycja dziecka" to rumuński film fabularny z 2013 roku, w reżyserii Călina Petera Netzera. Film zdobył wiele nagród, w tym Złotego Niedźwiedzia na 63. Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Berlinie. Akcja filmu skupia się na rodzinie zamożnych Rumunów, którzy próbują ukryć przestępstwo ich syna. Główną bohaterką jest Cornelia Keneres (w tej roli Luminița Gheorghiu), manipulująca i dominująca matka, która używa swojego wpływu i zasobów, aby uniknąć kary dla syna. Kiedy syn Cornelii, Barbu (w tej roli Bogdan Dumitrache), potrąca przypadkowo dziecko na drodze, a następnie próbuje ukryć swoją winę, matka angażuje się w skomplikowaną grę manipulacji, próbując przekonać świadków, że to nie jej syn jest winny. Gość: Maciej Maćkowiak - Psycholog, specjalista psychoterapii uzależnień, psychoterapeuta dzieci i młodzieży. W pracy inspiruje się podejściami trzeciej fali terapii poznawczo-behawioralnej (CBT), terapii akceptacji i zaangażowania (ACT), mindfulness i compassion.
Co sprawia, że nadopiekuńczość rodziców może posiadać katastrofalne konsekwencje psychologiczne dla dzieci? Z czego wynika potrzeba wzmożonej kontroli dzieci i w jaki sposób można nieumyślnie zaszczepić im lęk?
Odwołując się do rumuńskiego filmu "Pozycja dziecka" (2013), wspólnie z psychoterapeutą dzieci i młodzieży Maciejem Maćkowiakiem przyjrzeliśmy się przyczynom oraz skutkom nadopiekuńczości, nieumyślnym rodzicielskim manipulacjom oraz procesowi dojrzewania rodziców.
Omawiany film:
"Pozycja dziecka" to rumuński film fabularny z 2013 roku, w reżyserii Călina Petera Netzera. Film zdobył wiele nagród, w tym Złotego Niedźwiedzia na 63. Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Berlinie.
Akcja filmu skupia się na rodzinie zamożnych Rumunów, którzy próbują ukryć przestępstwo ich syna. Główną bohaterką jest Cornelia Keneres (w tej roli Luminița Gheorghiu), manipulująca i dominująca matka, która używa swojego wpływu i zasobów, aby uniknąć kary dla syna. Kiedy syn Cornelii, Barbu (w tej roli Bogdan Dumitrache), potrąca przypadkowo dziecko na drodze, a następnie próbuje ukryć swoją winę, matka angażuje się w skomplikowaną grę manipulacji, próbując przekonać świadków, że to nie jej syn jest winny.
Gość:
Maciej Maćkowiak - Psycholog, specjalista psychoterapii uzależnień, psychoterapeuta dzieci i młodzieży. W pracy inspiruje się podejściami trzeciej fali terapii poznawczo-behawioralnej (CBT), terapii akceptacji i zaangażowania (ACT), mindfulness i compassion.
Odwołując się do rumuńskiego filmu "Pozycja dziecka" (2013), wspólnie z psychoterapeutą dzieci i młodzieży Maciejem Maćkowiakiem przyjrzeliśmy się przyczynom oraz skutkom nadopiekuńczości, nieumyślnym rodzicielskim manipulacjom oraz procesowi dojrzewania rodziców.
Omawiany film:
"Pozycja dziecka" to rumuński film fabularny z 2013 roku, w reżyserii Călina Petera Netzera. Film zdobył wiele nagród, w tym Złotego Niedźwiedzia na 63. Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Berlinie.
Akcja filmu skupia się na rodzinie zamożnych Rumunów, którzy próbują ukryć przestępstwo ich syna. Główną bohaterką jest Cornelia Keneres (w tej roli Luminița Gheorghiu), manipulująca i dominująca matka, która używa swojego wpływu i zasobów, aby uniknąć kary dla syna. Kiedy syn Cornelii, Barbu (w tej roli Bogdan Dumitrache), potrąca przypadkowo dziecko na drodze, a następnie próbuje ukryć swoją winę, matka angażuje się w skomplikowaną grę manipulacji, próbując przekonać świadków, że to nie jej syn jest winny.
Gość:
Maciej Maćkowiak - Psycholog, specjalista psychoterapii uzależnień, psychoterapeuta dzieci i młodzieży. W pracy inspiruje się podejściami trzeciej fali terapii poznawczo-behawioralnej (CBT), terapii akceptacji i zaangażowania (ACT), mindfulness i compassion.
Samotność "Człowieka, który śpi" (1974) [rozmowa z Kamilem Rajkowskim]
2023-07-25 12:23:51
Jakie są oblicza samotności? Czy możemy kiedykolwiek jej pożądać? W jaki sposób samotność potrafi niepostrzeżenie wpływać na nasze postępowanie? Wspólnie ze znajomym absolwentem filozofii, Kamilem Rajkowskim, pochyliliśmy się nad filmem "Człowiek, który śpi" z 1974, koncentrując naszą uwagę na zawartej we francuskim dziele filozoficznej treści. O FILMIE "Człowiek, który śpi" (ang. "The Man Who Sleeps") to francuski film z 1974 roku, w reżyserii Bernarda Queysanna. Jest to adaptacja powieści Georges'a Pereca o tym samym tytule. Film charakteryzuje się minimalistycznym stylem narracji i skupia się na psychologicznym portrecie głównego bohatera. O AUTORZE KSIĄŻKI Georges Perec (ur. 7 marca 1936, zm. 3 marca 1982) był francuskim pisarzem, który zyskał rozgłos dzięki swojej twórczości literackiej, której charakterystyczną cechą było eksperymentowanie z językiem, strukturą i formą. Urodził się w Paryżu i był synem żydowskich imigrantów z Europy Wschodniej. Oto kilka podstawowych informacji na temat Georges'a Pereca: 1. Twórczość literacka: Perec jest uważany za jednego z najważniejszych pisarzy eksperymentalnych XX wieku. Jego prace cechuje wielowarstwowość, zagłębianie się w ludzką psychikę, a także specyficzny styl narracyjny. 2. Powieści: Jego najbardziej znane dzieło to "Życie: instrukcja obsługi" (1978), znane również jako "Życie. Piętnaście rozdziałów zimowego ogrodu". Jest to skomplikowany literacki mozaikowy portret mieszkańców paryskiego budynku. Książka zdobyła uznanie zarówno wśród czytelników, jak i krytyków. 3. "Rzeczy" i inne teksty: Innym znanym dziełem Pereca jest książka "Rzeczy: historia rzeczy, które zdarzyły się niespodziewanie między 1952 a 1971 rokiem w trzech miastach na trzech kontynentach, tyleż rzeczy, które zostały poddane na tyle rzetelnemu śledztwu i które zasługują na tyle na naszą uwagę" (1965). To kolejny przykład jego eksperymentalnego podejścia do pisania. 4. "Zniknięcie": Inna ważna praca Pereca to powieść "Zniknięcie" (1969), która jest znana ze swojego oryginalnego podejścia. Perec napisał tę powieść bez użycia jednej z liter alfabetu (e). 5. Grupa Oulipo: Perec był członkiem eksperymentalnej grupy pisarzy i matematyków o nazwie Oulipo (skrót od "Ouvroir de littérature potentielle" - Warsztat Potencjalnej Literatury). Członkowie tej grupy eksplorowali ograniczenia języka i literatury, stosując różne techniki, takie jak lipogramy czy anagramy. 6. Dzieciństwo w czasie Holocaustu: Perec utracił swoich rodziców podczas Holokaustu, co miało znaczący wpływ na jego życie i twórczość. Jego żydowskie korzenie i doświadczenia wojenne odzwierciedlają się w wielu jego tekstach. Georges Perec zmarł w wieku 45 lat na raka płuc. Jego krótkie życie było niezwykle produktywne, a jego wkład w literaturę i eksperymentalną sztukę pisania nadal pozostaje doceniany przez czytelników i badaczy na całym świecie. Twórca kanału: Jakub Walicki - Doktor filozofii, pisarz, copywriter i pasjonat kina. Prowadzi bloga "Przemyślane Kadry", gdzie omawia filozoficzne zagadnienia na filmowych przykładach. Odnośnik do zakupu moich książek:
Jakie są oblicza samotności? Czy możemy kiedykolwiek jej pożądać? W jaki sposób samotność potrafi niepostrzeżenie wpływać na nasze postępowanie? Wspólnie ze znajomym absolwentem filozofii, Kamilem Rajkowskim, pochyliliśmy się nad filmem "Człowiek, który śpi" z 1974, koncentrując naszą uwagę na zawartej we francuskim dziele filozoficznej treści.
O FILMIE
"Człowiek, który śpi" (ang. "The Man Who Sleeps") to francuski film z 1974 roku, w reżyserii Bernarda Queysanna. Jest to adaptacja powieści Georges'a Pereca o tym samym tytule. Film charakteryzuje się minimalistycznym stylem narracji i skupia się na psychologicznym portrecie głównego bohatera.
O AUTORZE KSIĄŻKI
Georges Perec (ur. 7 marca 1936, zm. 3 marca 1982) był francuskim pisarzem, który zyskał rozgłos dzięki swojej twórczości literackiej, której charakterystyczną cechą było eksperymentowanie z językiem, strukturą i formą. Urodził się w Paryżu i był synem żydowskich imigrantów z Europy Wschodniej.
Oto kilka podstawowych informacji na temat Georges'a Pereca:
1. Twórczość literacka: Perec jest uważany za jednego z najważniejszych pisarzy eksperymentalnych XX wieku. Jego prace cechuje wielowarstwowość, zagłębianie się w ludzką psychikę, a także specyficzny styl narracyjny.
2. Powieści: Jego najbardziej znane dzieło to "Życie: instrukcja obsługi" (1978), znane również jako "Życie. Piętnaście rozdziałów zimowego ogrodu". Jest to skomplikowany literacki mozaikowy portret mieszkańców paryskiego budynku. Książka zdobyła uznanie zarówno wśród czytelników, jak i krytyków.
3. "Rzeczy" i inne teksty: Innym znanym dziełem Pereca jest książka "Rzeczy: historia rzeczy, które zdarzyły się niespodziewanie między 1952 a 1971 rokiem w trzech miastach na trzech kontynentach, tyleż rzeczy, które zostały poddane na tyle rzetelnemu śledztwu i które zasługują na tyle na naszą uwagę" (1965). To kolejny przykład jego eksperymentalnego podejścia do pisania.
4. "Zniknięcie": Inna ważna praca Pereca to powieść "Zniknięcie" (1969), która jest znana ze swojego oryginalnego podejścia. Perec napisał tę powieść bez użycia jednej z liter alfabetu (e).
5. Grupa Oulipo: Perec był członkiem eksperymentalnej grupy pisarzy i matematyków o nazwie Oulipo (skrót od "Ouvroir de littérature potentielle" - Warsztat Potencjalnej Literatury). Członkowie tej grupy eksplorowali ograniczenia języka i literatury, stosując różne techniki, takie jak lipogramy czy anagramy.
6. Dzieciństwo w czasie Holocaustu: Perec utracił swoich rodziców podczas Holokaustu, co miało znaczący wpływ na jego życie i twórczość. Jego żydowskie korzenie i doświadczenia wojenne odzwierciedlają się w wielu jego tekstach.
Georges Perec zmarł w wieku 45 lat na raka płuc. Jego krótkie życie było niezwykle produktywne, a jego wkład w literaturę i eksperymentalną sztukę pisania nadal pozostaje doceniany przez czytelników i badaczy na całym świecie.
Twórca kanału:
Jakub Walicki - Doktor filozofii, pisarz, copywriter i pasjonat kina. Prowadzi bloga "Przemyślane Kadry", gdzie omawia filozoficzne zagadnienia na filmowych przykładach.
Odnośnik do zakupu moich książek:
O FILMIE
"Człowiek, który śpi" (ang. "The Man Who Sleeps") to francuski film z 1974 roku, w reżyserii Bernarda Queysanna. Jest to adaptacja powieści Georges'a Pereca o tym samym tytule. Film charakteryzuje się minimalistycznym stylem narracji i skupia się na psychologicznym portrecie głównego bohatera.
O AUTORZE KSIĄŻKI
Georges Perec (ur. 7 marca 1936, zm. 3 marca 1982) był francuskim pisarzem, który zyskał rozgłos dzięki swojej twórczości literackiej, której charakterystyczną cechą było eksperymentowanie z językiem, strukturą i formą. Urodził się w Paryżu i był synem żydowskich imigrantów z Europy Wschodniej.
Oto kilka podstawowych informacji na temat Georges'a Pereca:
1. Twórczość literacka: Perec jest uważany za jednego z najważniejszych pisarzy eksperymentalnych XX wieku. Jego prace cechuje wielowarstwowość, zagłębianie się w ludzką psychikę, a także specyficzny styl narracyjny.
2. Powieści: Jego najbardziej znane dzieło to "Życie: instrukcja obsługi" (1978), znane również jako "Życie. Piętnaście rozdziałów zimowego ogrodu". Jest to skomplikowany literacki mozaikowy portret mieszkańców paryskiego budynku. Książka zdobyła uznanie zarówno wśród czytelników, jak i krytyków.
3. "Rzeczy" i inne teksty: Innym znanym dziełem Pereca jest książka "Rzeczy: historia rzeczy, które zdarzyły się niespodziewanie między 1952 a 1971 rokiem w trzech miastach na trzech kontynentach, tyleż rzeczy, które zostały poddane na tyle rzetelnemu śledztwu i które zasługują na tyle na naszą uwagę" (1965). To kolejny przykład jego eksperymentalnego podejścia do pisania.
4. "Zniknięcie": Inna ważna praca Pereca to powieść "Zniknięcie" (1969), która jest znana ze swojego oryginalnego podejścia. Perec napisał tę powieść bez użycia jednej z liter alfabetu (e).
5. Grupa Oulipo: Perec był członkiem eksperymentalnej grupy pisarzy i matematyków o nazwie Oulipo (skrót od "Ouvroir de littérature potentielle" - Warsztat Potencjalnej Literatury). Członkowie tej grupy eksplorowali ograniczenia języka i literatury, stosując różne techniki, takie jak lipogramy czy anagramy.
6. Dzieciństwo w czasie Holocaustu: Perec utracił swoich rodziców podczas Holokaustu, co miało znaczący wpływ na jego życie i twórczość. Jego żydowskie korzenie i doświadczenia wojenne odzwierciedlają się w wielu jego tekstach.
Georges Perec zmarł w wieku 45 lat na raka płuc. Jego krótkie życie było niezwykle produktywne, a jego wkład w literaturę i eksperymentalną sztukę pisania nadal pozostaje doceniany przez czytelników i badaczy na całym świecie.
Twórca kanału:
Jakub Walicki - Doktor filozofii, pisarz, copywriter i pasjonat kina. Prowadzi bloga "Przemyślane Kadry", gdzie omawia filozoficzne zagadnienia na filmowych przykładach.
Odnośnik do zakupu moich książek:
Hal 9000 a problem śmierci [rozmowa z Szymonem Ratajczykiem]
2023-07-05 13:50:47
Czy w pełni racjonalna istota bałaby się śmierci? W jaki sposób podchodzili do niej najważniejsi filozofowie? Czy prawdziwym testem inteligencji dla komputera jest rozważenie myśli o samobójstwie? Pragnienie wygaszenia samoświadomości i powrotu w stan nieistnienia? Odwołując się do przykładu HALA 9000 z filmu "Odyseja kosmiczna" (1968), wraz z Szymonem Ratajczykiem postanowiliśmy swobodnie porozmawiać na temat powyższych kwestii.
Czy w pełni racjonalna istota bałaby się śmierci? W jaki sposób podchodzili do niej najważniejsi filozofowie? Czy prawdziwym testem inteligencji dla komputera jest rozważenie myśli o samobójstwie? Pragnienie wygaszenia samoświadomości i powrotu w stan nieistnienia?
Odwołując się do przykładu HALA 9000 z filmu "Odyseja kosmiczna" (1968), wraz z Szymonem Ratajczykiem postanowiliśmy swobodnie porozmawiać na temat powyższych kwestii.
Odwołując się do przykładu HALA 9000 z filmu "Odyseja kosmiczna" (1968), wraz z Szymonem Ratajczykiem postanowiliśmy swobodnie porozmawiać na temat powyższych kwestii.
"Szukając siebie" (2000) a sens kultury [rozmowa z Mateuszem Markiem Wolffem]
2023-07-05 13:45:46
Czym jest kultura? Z czego wyrasta autentyczna twórczość? Co odróżnia kulturę od pseudokultury? W czym pomaga nam literatura? Odwołując się do filmu "Szukając siebie" z 2000 roku, wspólnie z poetą Mateuszem Markiem Wolffem podjęliśmy próbę odpowiedzi na powyższe pytania. Opierając się na rozróżnieniu pomiędzy postaciami Jamala Wallace'a, Williama Forrestera i Roberta Crawforda, postaraliśmy się spojrzeć na kulturę z kilku różnych stron, odwołując się zarówno do innych filmów i twórców, jak i własnych doświadczeń.
Czym jest kultura? Z czego wyrasta autentyczna twórczość? Co odróżnia kulturę od pseudokultury? W czym pomaga nam literatura? Odwołując się do filmu "Szukając siebie" z 2000 roku, wspólnie z poetą Mateuszem Markiem Wolffem podjęliśmy próbę odpowiedzi na powyższe pytania.
Opierając się na rozróżnieniu pomiędzy postaciami Jamala Wallace'a, Williama Forrestera i Roberta Crawforda, postaraliśmy się spojrzeć na kulturę z kilku różnych stron, odwołując się zarówno do innych filmów i twórców, jak i własnych doświadczeń.
Opierając się na rozróżnieniu pomiędzy postaciami Jamala Wallace'a, Williama Forrestera i Roberta Crawforda, postaraliśmy się spojrzeć na kulturę z kilku różnych stron, odwołując się zarówno do innych filmów i twórców, jak i własnych doświadczeń.
Czy Jeff Lebowski jest Stoikiem? [rozmowa z dr Tomaszem Mazurem]
2023-07-03 18:52:21
Czy postać z kultowego filmu "Big Lebowski" można uznać za reprezentanta postawy stoickiej? Jakie wątki filozoficzne jesteśmy w stanie odnaleźć w dziele braci Coen? Nawiązując do wpisu na moim blogu, spotkałem się ze współczesnym, praktykującym stoikiem doktorem Tomaszem Mazurem, dyskutując z nim na temat kina i filozofii.
Czy postać z kultowego filmu "Big Lebowski" można uznać za reprezentanta postawy stoickiej? Jakie wątki filozoficzne jesteśmy w stanie odnaleźć w dziele braci Coen? Nawiązując do wpisu na moim blogu, spotkałem się ze współczesnym, praktykującym stoikiem doktorem Tomaszem Mazurem, dyskutując z nim na temat kina i filozofii.
"Łowca Androidów" (1982) a sztuczna inteligencja [rozmowa z Szymonem Ratajczykiem]
2023-07-03 14:49:39
Czym jest sztuczna inteligencja? Czy androidy mogą być świadome? Na czym polega człowieczeństwo? Aby podjąć próbę odpowiedzi na te pytania, razem z Szymonem Ratajczykiem skupiliśmy uwagę na filmach "Łowca Androidów" i "Blade Runner 2049", odwołując się do wielu koncepcji filozoficznych i analogii.
Czym jest sztuczna inteligencja? Czy androidy mogą być świadome? Na czym polega człowieczeństwo? Aby podjąć próbę odpowiedzi na te pytania, razem z Szymonem Ratajczykiem skupiliśmy uwagę na filmach "Łowca Androidów" i "Blade Runner 2049", odwołując się do wielu koncepcji filozoficznych i analogii.
Filozofa "Władcy Pierścieni" [rozmowa z Aleksandrą Horowską]
2023-07-03 14:35:36
Jakie filozoficzne elementy kryje w sobie "Władca Pierścieni" Tolkiena? Jakie jest znaczenie elfów, Gandalfa i Hobbitów? Kim są Ilúvatar, Sauron i Melkor? Aby poznać odpowiedzi na te pytania, przeprowadziłem rozmowę z magister filozofii i prawa, pasjonatka świata LOTR Aleksandrą Horowską.
Jakie filozoficzne elementy kryje w sobie "Władca Pierścieni" Tolkiena? Jakie jest znaczenie elfów, Gandalfa i Hobbitów? Kim są Ilúvatar, Sauron i Melkor? Aby poznać odpowiedzi na te pytania, przeprowadziłem rozmowę z magister filozofii i prawa, pasjonatka świata LOTR Aleksandrą Horowską.
"Dziewiąte wrota" (1999) a satanizm [rozmowa z Michałem Woszczyło]
2023-07-02 18:24:12
Czy Roman Polański był zaangażowany w praktyki satanistyczne? Na czym polega okultyzm? Czy doświadczenia nadprzyrodzone są rzeczywiste? W jaki sposób powinniśmy je interpretować? Skąd wynika fascynacja diabłem? Skupiając się na tych tematach, odbyłem rozmowę z praktykującym psychoastrologię pasjonatem filozofii, Michałem Woszczyło. Pochyliliśmy się nad jednym z jego ulubionych filmów, "Dziewiątych wrotach" (1999) Romana Polańskiego, wykorzystując dzieło jako pretekst do dłuższej rozmowy.
Czy Roman Polański był zaangażowany w praktyki satanistyczne? Na czym polega okultyzm? Czy doświadczenia nadprzyrodzone są rzeczywiste? W jaki sposób powinniśmy je interpretować? Skąd wynika fascynacja diabłem?
Skupiając się na tych tematach, odbyłem rozmowę z praktykującym psychoastrologię pasjonatem filozofii, Michałem Woszczyło. Pochyliliśmy się nad jednym z jego ulubionych filmów, "Dziewiątych wrotach" (1999) Romana Polańskiego, wykorzystując dzieło jako pretekst do dłuższej rozmowy.
Skupiając się na tych tematach, odbyłem rozmowę z praktykującym psychoastrologię pasjonatem filozofii, Michałem Woszczyło. Pochyliliśmy się nad jednym z jego ulubionych filmów, "Dziewiątych wrotach" (1999) Romana Polańskiego, wykorzystując dzieło jako pretekst do dłuższej rozmowy.
Filozofia "Muminków" [rozmowa z reż. Pawłem Kuczyńskim]
2023-07-02 18:12:10
Czy "Muminki" to dzieło filozoficzne? Aby poznać odpowiedź na to pytanie, spotkałem się z reżyserem Pawłem Kuczyńskim, który już od dawna pasjonuje się bajką Tove Jansson. Starając się rozjaśnić świat Muminków, omówiliśmy znaczenie postaci Muminka, Taty i Mamy Muminka, Małej Mi, Włóczykija, Piżmowca, Paszczaka i Buki, wydobywając z Muminków jak najwięcej filozoficznej treści. Zapraszam do oglądania. Paweł Kuczyński to reżyser filmowy, producent, scenarzysta, wykładowca i pedagog. Syn profesorów filozofii – Alicji i Janusza Kuczyńskich. Reżyser zrealizował filmy dokumentalne o filozofach: Richard Shusterman, Marek Siemek, Bronisław Baczko, Zygmunt Bauman, Charles Brown, John Rensenbrink, Janusz Kuczyński. A także o artystach: Henryk Musiałowicz, Witold Lutosławski, Rachel Rosenthal.
Czy "Muminki" to dzieło filozoficzne? Aby poznać odpowiedź na to pytanie, spotkałem się z reżyserem Pawłem Kuczyńskim, który już od dawna pasjonuje się bajką Tove Jansson. Starając się rozjaśnić świat Muminków, omówiliśmy znaczenie postaci Muminka, Taty i Mamy Muminka, Małej Mi, Włóczykija, Piżmowca, Paszczaka i Buki, wydobywając z Muminków jak najwięcej filozoficznej treści. Zapraszam do oglądania.
Paweł Kuczyński to reżyser filmowy, producent, scenarzysta, wykładowca i pedagog. Syn profesorów filozofii – Alicji i Janusza Kuczyńskich. Reżyser zrealizował filmy dokumentalne o filozofach: Richard Shusterman, Marek Siemek, Bronisław Baczko, Zygmunt Bauman, Charles Brown, John Rensenbrink, Janusz Kuczyński. A także o artystach: Henryk Musiałowicz, Witold Lutosławski, Rachel Rosenthal.
Paweł Kuczyński to reżyser filmowy, producent, scenarzysta, wykładowca i pedagog. Syn profesorów filozofii – Alicji i Janusza Kuczyńskich. Reżyser zrealizował filmy dokumentalne o filozofach: Richard Shusterman, Marek Siemek, Bronisław Baczko, Zygmunt Bauman, Charles Brown, John Rensenbrink, Janusz Kuczyński. A także o artystach: Henryk Musiałowicz, Witold Lutosławski, Rachel Rosenthal.
"Na rauszu" (2020) a filozofia alkoholu [rozmowa z Mateuszem Markiem Wolffem]
2023-07-02 16:40:06
W jaki sposób powinniśmy oceniać alkohol? Czy picie wina zawsze jest złe? W jaki sposób może ono wzbogacić nasze życie? Odwołując się do duńskiego filmu "Na rauszu" (2020) Thomasa Vinterberga, filozof Jakub Walicki i poeta Mateusz Marek Wolff rozmawiają o ambiwalencji alkoholu, jego filozoficznym znaczeniu i miejscu w naszej kulturze.
W jaki sposób powinniśmy oceniać alkohol? Czy picie wina zawsze jest złe? W jaki sposób może ono wzbogacić nasze życie? Odwołując się do duńskiego filmu "Na rauszu" (2020) Thomasa Vinterberga, filozof Jakub Walicki i poeta Mateusz Marek Wolff rozmawiają o ambiwalencji alkoholu, jego filozoficznym znaczeniu i miejscu w naszej kulturze.