Między emocjami
Jestem Weronika. Wrażliwa dusza. Kocham emocje, naturę i poszukiwanie piękna w otaczającym nas świecie i drugim człowieku. Znajdziesz tu więc dużo rozmów o uczuciach oraz życiu tak po prostu – bo każdemu z nas jest to potrzebne. Spotkajmy się przy dobrej kawie.
Mam wątpliwości
2023-04-18 17:00:00
Czy posiadanie wątpliwości jest czymś złym? Skąd się biorą? Czego mogą być powodem? Dzielę się ostatnimi przemyśleniami dotyczącymi samych wątpliwości ale i „zgrzytem” pomiędzy tym, co do tej pory było mi wiadome z tym, czego doświadczam.
Zapraszam do dyskusji:)
Miłego słuchania. Weronika
TRANSKRYPCJA ODCINKA:
Ostatnio targają mną duże wątpliwości i nie ma określonego tematu tych rozterek. Nie ma jakiegoś konkretnego tematu, jakiejś konkretnej decyzji, przez którą te wątpliwości mogłyby się pojawić. Tylko jest to jakby taka rozszerzona wątpliwość. Śmieję się, bo w wielu różnych aspektach mojego życia ostatnio te obiekcje się pojawiają i nie do końca jestem w stanie określić dlaczego i chcę się tym z Wami dzisiaj podzielić. Myśląc na temat moich wątpliwości, doszłam do wniosku, że jeszcze do niedawna (właśnie do momentu jak te wątpliwości w rozszerzonej wersji się pojawiły) miałam przeświadczenie, że są one czymś złym. Czymś, co towarzyszy w sytuacjach życiowych, które nie są do końca dobre w naszym życiu.
Miałam takie przeświadczenie, że nieposiadanie wątpliwości jest twardym stąpaniem po ziemi, szybkim podejmowaniem decyzji, uzmysławianiem sobie, czego się chce w życiu. Zawsze miałam poczucie, że właśnie to jest lepszym rozwiązaniem, niż ciągłe zastanawianie się, posiadanie rozterek, niezdecydowanie itd. I musiało mi to zająć trzydzieści parę lat życia, żebym mogła stwierdzić, że posiadanie wątpliwości nie jest czymś złym, a wręcz przeciwnie. Ostatnio doszłam do wniosku, że fakt, że mam zastrzeżenia, świadczy o tym, że się rozwijam, że o czymś myślę, że coś zaprząta mi głowę, więc głowa pracuje, myśli nad czymś. I posiadanie skrupułów w końcu doprowadzi mnie do jakiejś decyzji, a pojawiają się one właśnie po to, żeby rozpatrywać, żeby się przyjrzeć, czy droga, którą idziemy, jest okey. Więc dzisiaj chcę się z Wami tym troszeczkę podzielić i…
Dzień dobry w ogóle. Witam się z Wami: dzień dobry albo dobry wieczór, zależy o której porze dnia tego słuchacie. Witam się z Wami w kwietniu, po Świętach Wielkanocnych, więc mam nadzieję, że spędziliście ten świąteczny czas, jak sobie tylko wymarzyliście, jak tylko pragnęliście i że odpoczęliście. Z moim mężem stwierdziliśmy, że pomimo tego, że ten czas jest zawsze rodzinny i przyjemny, to jest też bardzo intensywny, bo wiadomo, że chciałoby się wszędzie być, wszystkich odwiedzić, a czasu jest mało. Więc zawsze wracamy lekko zmęczeni fizycznie, ale psychicznie jest okey. Tak więc mam nadzieję, że ten czas był dla Was taki, jak sobie zaplanowaliście i że odpoczęliście trochę. Jeśli nie fizycznie, to że chociaż głowa Wam odpoczęła.
A wracając do wątpliwości, to zastanawiając się nad tym głębiej, doszłam do wniosku, że te niepokoje były, odkąd pamiętam, odkąd już świadomie podejmowałam decyzje, nawet w dzieciństwie. I dzięki nim, miałam czas się nad tym zastanowić, miałam czas, żeby dojść do pewnych wniosków i podjąć stosowne decyzje, choć trudno teraz stwierdzić, czy decyzje podejmowane w dzieciństwie były tylko moje. Natomiast w trakcie dorastania i teraz jak jestem już dorosłą osobą, to myślałam, że będę miała coraz mniej wątpliwości i będę twardo stąpała po ziemi, i wiedziała, czego chcę. Jednak zbliżam się do czterdziestki, jestem już dojrzałym człowiekiem, a rozterki nie znikają, a nawet mam wrażenie, że jest ich coraz więcej.I to jest zderzenie moich oczekiwań z rzeczywistością, ale tak sobie myślę, że każda rzecz w naszym życiu wynika z tego, w jaki sposób jesteśmy wychowani i ukształtowani przez otoczenie.
I ja – nawet nie wiem dlaczego – miałam takie przeświadczenie, że z biegiem lat, z biegiem czasu powinnam mieć coraz mniej wahań, a jest odwrotnie. Więc to było dla mnie takim zgrzytem i musiałam dużo o tym pomyśleć, dużo się nad tym zastanawiać, żeby stwierdzić, że to wcale nie jest nic złego. Kiedyś łączyłam posiadanie wątpliwości z tym, że nie mogę podjąć decyzji i nie jestem w pełni ukształtowana. Jeżeli oczywiście można być ukształtowanym w pełni, teraz twierdzę, że nie można. Można cały czas do tego dążyć i ta droga jest piękna i zachęcam do niej, ale powątpiewania będą się pojawiać w moim i Waszym życiu. Do końca życia, do końca Waszych dni.
I chcę Wam dzisiaj przekazać, że nie jesteście sami z tymi wątpliwościami, które Wami targają. Ale jeśli czujecie, że to jest coś złego, że to jest aspekt Waszego istnienia, Waszej codzienności, który chcielibyście wyrzucić, to chcę Wam powiedzieć, że wszystko jest z Wami w porządku. Wiem, że walki wewnętrzne czasami nie są przyjemne dla nas i może dlatego właśnie postrzegamy je jako złe. Ale myślę, że te niejasności w końcu przekują się w jakieś konkretne decyzje, przekują się w to, co jest dla Was ważne. Bo moim zdaniem wątpliwości pojawiają się w sytuacjach, kiedy coś jest dla nas bardzo ważne i to nie jest tak, że podejmujemy decyzje ot tak i w tym tkwi nasza mądrość. To piękne, co teraz powiedziałam. Sama się pochwalę (śmiech). W tym jest mądrość, aby te wątpliwości posiadać, bo pojawiają się one wtedy, gdy coś jest dla nas ważne, gdy mamy do podjęcia kluczowe decyzje.
Jestem przekonana – jeszcze raz to powiem – że w końcu te rozterki przekują się w coś konkretnego. Przekują się w coś, co będzie dla nas dobre, będzie płynęło z głębi naszego serca, naszej duszy. Coś co sprawi, że będziemy sobie jeszcze lepiej żyć, bardziej świadomie, w zgodzie ze sobą. A to jest najważniejsze przecież. Tak że dzisiaj – w dziewięćdziesiątym dziewiątym naszym spotkaniu, ostatnim dwucyfrowym; niesamowite! – chcę Wam powiedzieć: posiadajcie wątpliwości. Im więcej, tym lepiej. I może umiecie czerpać radość z tych wątpliwości. Ostatnio tak zrobiłam, że wzięłam kartkę i spisałam konkretnie, o co chodzi, dlaczego one się pojawiają. Co mogę z nich wyciągnąć? Zrobiłam sobie takie za i przeciw. I to obrazuje nam dokładnie, w którą stronę te niepokoje idą. Więc obiekcje nie są złe. I zastanawiajcie się, ile potrzebujecie, miejcie wątpliwości, ile potrzebujecie. Nikt i nic Was nie przyspiesza, nie pośpiesza, nie goni. I nikt nie powie Wam nic, a nawet jeśli powie, to miejcie to – wiecie gdzie. Bo to jest Wasze życie, to zależy od Was ile czasu na to poświęcicie. A decyzje, które mają wynikać z tych wątpliwości będą rzutowały na Wasze życie i na życie innych osób. Tak więc dajcie sobie na wszystko czas, a ja mówiąc te słowa, też sobie na to pozwalam, bo to jest oznaka dobroci dla siebie.
Bardzo Wam dziękuję za dzisiaj. Mam nadzieję, że tknęłam trochę otuchy wszystkim osobom, które może są w podobnej sytuacji do mnie. I przytulam wszystkich posiadających wątpliwości w danym momencie i życzę Wam, żeby te niejasności przekuły się w końcu w coś pięknego. W coś, co Was uskrzydli, co Was wzbogaci i Was utuli. Tak więc – dzięki raz jeszcze. Ściskam Was mocno i do usłyszenia. Buziaki. Pa, pa.
*transkrypcja Czerwony Szafirek
Czy posiadanie wątpliwości jest czymś złym? Skąd się biorą? Czego mogą być powodem? Dzielę się ostatnimi przemyśleniami dotyczącymi samych wątpliwości ale i „zgrzytem” pomiędzy tym, co do tej pory było mi wiadome z tym, czego doświadczam.
Zapraszam do dyskusji:)
Miłego słuchania. Weronika
TRANSKRYPCJA ODCINKA:
Ostatnio targają mną duże wątpliwości i nie ma określonego tematu tych rozterek. Nie ma jakiegoś konkretnego tematu, jakiejś konkretnej decyzji, przez którą te wątpliwości mogłyby się pojawić. Tylko jest to jakby taka rozszerzona wątpliwość. Śmieję się, bo w wielu różnych aspektach mojego życia ostatnio te obiekcje się pojawiają i nie do końca jestem w stanie określić dlaczego i chcę się tym z Wami dzisiaj podzielić. Myśląc na temat moich wątpliwości, doszłam do wniosku, że jeszcze do niedawna (właśnie do momentu jak te wątpliwości w rozszerzonej wersji się pojawiły) miałam przeświadczenie, że są one czymś złym. Czymś, co towarzyszy w sytuacjach życiowych, które nie są do końca dobre w naszym życiu.
Miałam takie przeświadczenie, że nieposiadanie wątpliwości jest twardym stąpaniem po ziemi, szybkim podejmowaniem decyzji, uzmysławianiem sobie, czego się chce w życiu. Zawsze miałam poczucie, że właśnie to jest lepszym rozwiązaniem, niż ciągłe zastanawianie się, posiadanie rozterek, niezdecydowanie itd. I musiało mi to zająć trzydzieści parę lat życia, żebym mogła stwierdzić, że posiadanie wątpliwości nie jest czymś złym, a wręcz przeciwnie. Ostatnio doszłam do wniosku, że fakt, że mam zastrzeżenia, świadczy o tym, że się rozwijam, że o czymś myślę, że coś zaprząta mi głowę, więc głowa pracuje, myśli nad czymś. I posiadanie skrupułów w końcu doprowadzi mnie do jakiejś decyzji, a pojawiają się one właśnie po to, żeby rozpatrywać, żeby się przyjrzeć, czy droga, którą idziemy, jest okey. Więc dzisiaj chcę się z Wami tym troszeczkę podzielić i…
Dzień dobry w ogóle. Witam się z Wami: dzień dobry albo dobry wieczór, zależy o której porze dnia tego słuchacie. Witam się z Wami w kwietniu, po Świętach Wielkanocnych, więc mam nadzieję, że spędziliście ten świąteczny czas, jak sobie tylko wymarzyliście, jak tylko pragnęliście i że odpoczęliście. Z moim mężem stwierdziliśmy, że pomimo tego, że ten czas jest zawsze rodzinny i przyjemny, to jest też bardzo intensywny, bo wiadomo, że chciałoby się wszędzie być, wszystkich odwiedzić, a czasu jest mało. Więc zawsze wracamy lekko zmęczeni fizycznie, ale psychicznie jest okey. Tak więc mam nadzieję, że ten czas był dla Was taki, jak sobie zaplanowaliście i że odpoczęliście trochę. Jeśli nie fizycznie, to że chociaż głowa Wam odpoczęła.
A wracając do wątpliwości, to zastanawiając się nad tym głębiej, doszłam do wniosku, że te niepokoje były, odkąd pamiętam, odkąd już świadomie podejmowałam decyzje, nawet w dzieciństwie. I dzięki nim, miałam czas się nad tym zastanowić, miałam czas, żeby dojść do pewnych wniosków i podjąć stosowne decyzje, choć trudno teraz stwierdzić, czy decyzje podejmowane w dzieciństwie były tylko moje. Natomiast w trakcie dorastania i teraz jak jestem już dorosłą osobą, to myślałam, że będę miała coraz mniej wątpliwości i będę twardo stąpała po ziemi, i wiedziała, czego chcę. Jednak zbliżam się do czterdziestki, jestem już dojrzałym człowiekiem, a rozterki nie znikają, a nawet mam wrażenie, że jest ich coraz więcej.I to jest zderzenie moich oczekiwań z rzeczywistością, ale tak sobie myślę, że każda rzecz w naszym życiu wynika z tego, w jaki sposób jesteśmy wychowani i ukształtowani przez otoczenie.
I ja – nawet nie wiem dlaczego – miałam takie przeświadczenie, że z biegiem lat, z biegiem czasu powinnam mieć coraz mniej wahań, a jest odwrotnie. Więc to było dla mnie takim zgrzytem i musiałam dużo o tym pomyśleć, dużo się nad tym zastanawiać, żeby stwierdzić, że to wcale nie jest nic złego. Kiedyś łączyłam posiadanie wątpliwości z tym, że nie mogę podjąć decyzji i nie jestem w pełni ukształtowana. Jeżeli oczywiście można być ukształtowanym w pełni, teraz twierdzę, że nie można. Można cały czas do tego dążyć i ta droga jest piękna i zachęcam do niej, ale powątpiewania będą się pojawiać w moim i Waszym życiu. Do końca życia, do końca Waszych dni.
I chcę Wam dzisiaj przekazać, że nie jesteście sami z tymi wątpliwościami, które Wami targają. Ale jeśli czujecie, że to jest coś złego, że to jest aspekt Waszego istnienia, Waszej codzienności, który chcielibyście wyrzucić, to chcę Wam powiedzieć, że wszystko jest z Wami w porządku. Wiem, że walki wewnętrzne czasami nie są przyjemne dla nas i może dlatego właśnie postrzegamy je jako złe. Ale myślę, że te niejasności w końcu przekują się w jakieś konkretne decyzje, przekują się w to, co jest dla Was ważne. Bo moim zdaniem wątpliwości pojawiają się w sytuacjach, kiedy coś jest dla nas bardzo ważne i to nie jest tak, że podejmujemy decyzje ot tak i w tym tkwi nasza mądrość. To piękne, co teraz powiedziałam. Sama się pochwalę (śmiech). W tym jest mądrość, aby te wątpliwości posiadać, bo pojawiają się one wtedy, gdy coś jest dla nas ważne, gdy mamy do podjęcia kluczowe decyzje.
Jestem przekonana – jeszcze raz to powiem – że w końcu te rozterki przekują się w coś konkretnego. Przekują się w coś, co będzie dla nas dobre, będzie płynęło z głębi naszego serca, naszej duszy. Coś co sprawi, że będziemy sobie jeszcze lepiej żyć, bardziej świadomie, w zgodzie ze sobą. A to jest najważniejsze przecież. Tak że dzisiaj – w dziewięćdziesiątym dziewiątym naszym spotkaniu, ostatnim dwucyfrowym; niesamowite! – chcę Wam powiedzieć: posiadajcie wątpliwości. Im więcej, tym lepiej. I może umiecie czerpać radość z tych wątpliwości. Ostatnio tak zrobiłam, że wzięłam kartkę i spisałam konkretnie, o co chodzi, dlaczego one się pojawiają. Co mogę z nich wyciągnąć? Zrobiłam sobie takie za i przeciw. I to obrazuje nam dokładnie, w którą stronę te niepokoje idą. Więc obiekcje nie są złe. I zastanawiajcie się, ile potrzebujecie, miejcie wątpliwości, ile potrzebujecie. Nikt i nic Was nie przyspiesza, nie pośpiesza, nie goni. I nikt nie powie Wam nic, a nawet jeśli powie, to miejcie to – wiecie gdzie. Bo to jest Wasze życie, to zależy od Was ile czasu na to poświęcicie. A decyzje, które mają wynikać z tych wątpliwości będą rzutowały na Wasze życie i na życie innych osób. Tak więc dajcie sobie na wszystko czas, a ja mówiąc te słowa, też sobie na to pozwalam, bo to jest oznaka dobroci dla siebie.
Bardzo Wam dziękuję za dzisiaj. Mam nadzieję, że tknęłam trochę otuchy wszystkim osobom, które może są w podobnej sytuacji do mnie. I przytulam wszystkich posiadających wątpliwości w danym momencie i życzę Wam, żeby te niejasności przekuły się w końcu w coś pięknego. W coś, co Was uskrzydli, co Was wzbogaci i Was utuli. Tak więc – dzięki raz jeszcze. Ściskam Was mocno i do usłyszenia. Buziaki. Pa, pa.
*transkrypcja Czerwony Szafirek
Wspomnienia i nadzieje
2023-03-13 19:15:49
Słowa nagrane w grudniu (dlatego nie zdziw się, że mówię o świętach i życzeniach), które zawisły jakoś w czeluściach dysku, które są wspomnieniem moich grudniów ale przede wszystkim są o tym co odeszło i za czym tęsknimy. A to, co nowe nie zawsze musi być gorsze, choć takie się wydaje. We wszystkim można odnaleźć, a przynajmniej spróbować, odnaleźć siebie.
P.S. Wychodzę mocno poza strefę swojego perfekcjonizmu wypuszczając ten odcinek, no bo grudzień i święta w marcu? Jak. Stwierdziłam, że tak, chociażby dlatego, by walczyć właśnie z moim niezrozumiałym poczuciem bycia we wszystkim idealną i też dlatego, że przemyślenia mogą się odnosić do wielu sytuacji w naszym życiu. Mam nadzieję, że odnajdziesz w nich swoje.
Miłego słuchania. Weronika
Słowa nagrane w grudniu (dlatego nie zdziw się, że mówię o świętach i życzeniach), które zawisły jakoś w czeluściach dysku, które są wspomnieniem moich grudniów ale przede wszystkim są o tym co odeszło i za czym tęsknimy. A to, co nowe nie zawsze musi być gorsze, choć takie się wydaje. We wszystkim można odnaleźć, a przynajmniej spróbować, odnaleźć siebie.
P.S. Wychodzę mocno poza strefę swojego perfekcjonizmu wypuszczając ten odcinek, no bo grudzień i święta w marcu? Jak. Stwierdziłam, że tak, chociażby dlatego, by walczyć właśnie z moim niezrozumiałym poczuciem bycia we wszystkim idealną i też dlatego, że przemyślenia mogą się odnosić do wielu sytuacji w naszym życiu. Mam nadzieję, że odnajdziesz w nich swoje.
Miłego słuchania. Weronika
Podróż do siebie. Z jakimi emocjami się wiąże? Rozmowa z Izą (Inu) Gazałką
2022-11-14 20:26:09
Zapraszam Cię do świata wyjątkowej kobiety w ciągłej podróży do siebie. Pełnej pasji, miłości do życia, zmagającej się z trudnościami jakie niesie życie, również z tymi, które zostawiają duży ślad na duszy. Mam nadzieję, że droga, jaką przechodziła i przechodzi nadal Iza, będzie dla Ciebie ogromem inspiracji w poszukiwaniu odpowiedzi na niewygodne pytania, w akceptacji przeszłości, odnajdowaniu szczęścia oraz w doświadczaniu życia i jego piękna. Jestem pewna, że odnajdziesz w Jej historii cząstkę swojej.
Razem z Izą życzymy Ci miłego odsłuchu
Zapraszam Cię do świata wyjątkowej kobiety w ciągłej podróży do siebie. Pełnej pasji, miłości do życia, zmagającej się z trudnościami jakie niesie życie, również z tymi, które zostawiają duży ślad na duszy. Mam nadzieję, że droga, jaką przechodziła i przechodzi nadal Iza, będzie dla Ciebie ogromem inspiracji w poszukiwaniu odpowiedzi na niewygodne pytania, w akceptacji przeszłości, odnajdowaniu szczęścia oraz w doświadczaniu życia i jego piękna. Jestem pewna, że odnajdziesz w Jej historii cząstkę swojej.
Razem z Izą życzymy Ci miłego odsłuchu
Presja, wywieranie wpływu, oczekiwania
2022-10-31 16:00:00
Jak komunikować swoje oczekiwania w relacji? Czy presja, wywieranie wpływu, oczekiwania są dobre? Co wspólnego mają oczekiwania z rozczarowaniami? Odpowiadam na pytania jednej ze słuchaczek.
Jak komunikować swoje oczekiwania w relacji? Czy presja, wywieranie wpływu, oczekiwania są dobre? Co wspólnego mają oczekiwania z rozczarowaniami? Odpowiadam na pytania jednej ze słuchaczek.
Czy można i czy warto kontrolować emocje?
2022-10-14 17:00:00
Pozostajemy jeszcze trochę w temacie emocji, w szczególności w aspekcie ich kontroli (w dobrym słowa tego znaczeniu). Przedstawię Ci kilka sposobów (kroków) mojego zarządzania emocjami, by móc żyć z nimi w dobrych relacjach.
Tulę,
Weronika
Pozostajemy jeszcze trochę w temacie emocji, w szczególności w aspekcie ich kontroli (w dobrym słowa tego znaczeniu). Przedstawię Ci kilka sposobów (kroków) mojego zarządzania emocjami, by móc żyć z nimi w dobrych relacjach.
Tulę,
Weronika
Dmucham w Twoje skrzydła
2022-09-30 15:00:00
Z okazji Międzynarodowego Dnia Podcastów chcę „dmuchnąć” wiary i odwagi w Twoje skrzydła. Jeśli myślisz o tym, żeby zacząć nagrywać podcast, jeśli czujesz (a ja jestem tego pewna), że masz coś do powiedzenia światu, to niech moje słowa w ten dzień będą iskierką do działania.
Powodzenia! Tulę, Weronika
Z okazji Międzynarodowego Dnia Podcastów chcę „dmuchnąć” wiary i odwagi w Twoje skrzydła. Jeśli myślisz o tym, żeby zacząć nagrywać podcast, jeśli czujesz (a ja jestem tego pewna), że masz coś do powiedzenia światu, to niech moje słowa w ten dzień będą iskierką do działania.
Powodzenia! Tulę, Weronika
Gdy pojawiają się emocje
2022-09-24 10:00:00
Emocje. I co dalej? Bardzo często jest z nimi trudno. Warto jednak być na nie uważnym, warto się im bliżej przyjrzeć.
W tym odcinku chcę podzielić się z Tobą moimi krokami (sposobami) w drodze do akceptacji, zrozumienia emocji. Do bycia z nimi w dobrej relacji.
Emocje. I co dalej? Bardzo często jest z nimi trudno. Warto jednak być na nie uważnym, warto się im bliżej przyjrzeć.
W tym odcinku chcę podzielić się z Tobą moimi krokami (sposobami) w drodze do akceptacji, zrozumienia emocji. Do bycia z nimi w dobrej relacji.
Czy wszystko w życiu musi mieć sens?
2022-09-09 19:14:47
Odcinek o sensie w bardzo ogólnym pojęciu. Czy sens jest we wszystkim co robimy, co nas otacza? Czy jednak są działania, czynności, które konkretnego celu nie posiadają? Czy warto, wręcz na siłę, poszukiwać sensu czy celu? Czy to nie jest na dłuższą metę męczące? Zapraszam. Weronika
Odcinek o sensie w bardzo ogólnym pojęciu. Czy sens jest we wszystkim co robimy, co nas otacza? Czy jednak są działania, czynności, które konkretnego celu nie posiadają? Czy warto, wręcz na siłę, poszukiwać sensu czy celu? Czy to nie jest na dłuższą metę męczące? Zapraszam. Weronika
Nerwica lękowa. Co ma wspólnego z emocjami? Rozmowa z Magdaleną Kopenhagen
2022-08-30 18:00:00
Cześć,
Wychodząc naprzeciw pytaniom, które pojawiły się pod podcastami o nerwicy lękowej, postanowiłam zaprosić Magdalenę Kopenhagen (psychoterapeutkę, kobietę pełną pasji do swojego zawodu, z ogromną wiedzą), by pomogła mi rozwiać Wasze wątpliwości, rozterki. Mam nadzieję, że rozmowa będzie dla Was merytoryczna, wartościowa i przede wszystkim pomocna.
Zapraszam na moją pierwszą rozmowę w ramach podcastu,. Czekam z niecierpliwością na Wasze wrażenia i spostrzeżenia
Cześć,
Wychodząc naprzeciw pytaniom, które pojawiły się pod podcastami o nerwicy lękowej, postanowiłam zaprosić Magdalenę Kopenhagen (psychoterapeutkę, kobietę pełną pasji do swojego zawodu, z ogromną wiedzą), by pomogła mi rozwiać Wasze wątpliwości, rozterki. Mam nadzieję, że rozmowa będzie dla Was merytoryczna, wartościowa i przede wszystkim pomocna.
Zapraszam na moją pierwszą rozmowę w ramach podcastu,. Czekam z niecierpliwością na Wasze wrażenia i spostrzeżenia
Po co nam ten stres?
2022-08-26 18:58:29
Czy stres jest potrzebny? Czy można uniknąć nadprogramowego myślenia, a przy tym zmniejszyć uczucie napięcia?
Czy stres jest potrzebny? Czy można uniknąć nadprogramowego myślenia, a przy tym zmniejszyć uczucie napięcia?