Queerstorie - podcast o historii osób LGBT+

Historie o ludziach, symbolach, miejscach i wydarzeniach, które kształtowały losy osób LGBT+.

Kategorie:
Historia

Odcinki od najnowszych:

#48 Marta Justyna Nowicka i „Słowacki. Wychodzenie z szafy"
2022-06-30 18:09:36

Jakże inaczej mogłyby wyglądać lekcje polskiego, gdyby wiedza o nieheteronormatywności dwóch z trzech naszych romantycznych wieszczów stała się powszechną! Książka autorstwa Marty Justyny Nowickiej „Słowacki. Wychodzenie z szafy” to pierwszy krok w queerowaniu polskiego romantyzmu. Z autorką książki, specjalistką od Juliusza Słowackiego i doktorą nauk humanistycznych Uniwersytetu Gdańskiego porozmawialiśmy o najdziwniejszym z polskich wieszczów, który irytował się, gdy oświadczały mu się kobiety, za to gdy poznał w Rzymie Zygmunta Krasińskiego, zmienił się nie do poznania i chciał dzielić z nim każdą chwilę. Lubił pisać wielostronicowe opisy swoich stylizacji, przebierać w kobiece fatałaszki, a listy do matki podpisywać jako „córeczka Zosieńka”. A to tylko część odkrywania Julka, jakiego nie dane nam było poznać w szkolnych ławkach. Dziękujemy Marcie Justynie Nowickiej za tę fascynującą (i miejscami bardzo zabawną) opowieść, a także Krytyce Politycznej za udostępnienie nam podcastowni. Bardzo polecamy artykuł Marty Nowickiej „Godzina przekornej róży” opublikowany na łamach Dwutygodnika, w którym zgłębia XIX-wieczne relacje homospołeczne: https://www.dwutygodnik.com/artykul/10154-godzina-przekornej-rozy.html?fbclid=IwAR3UllMXOTPtA-gaeJbreMaAcn_mqyF5v3rpDqKYcgrCZJdorO3qt3dgcO8
Jakże inaczej mogłyby wyglądać lekcje polskiego, gdyby wiedza o nieheteronormatywności dwóch z trzech naszych romantycznych wieszczów stała się powszechną! Książka autorstwa Marty Justyny Nowickiej „Słowacki. Wychodzenie z szafy” to pierwszy krok w queerowaniu polskiego romantyzmu.
Z autorką książki, specjalistką od Juliusza Słowackiego i doktorą nauk humanistycznych Uniwersytetu Gdańskiego porozmawialiśmy o najdziwniejszym z polskich wieszczów, który irytował się, gdy oświadczały mu się kobiety, za to gdy poznał w Rzymie Zygmunta Krasińskiego, zmienił się nie do poznania i chciał dzielić z nim każdą chwilę. Lubił pisać wielostronicowe opisy swoich stylizacji, przebierać w kobiece fatałaszki, a listy do matki podpisywać jako „córeczka Zosieńka”. A to tylko część odkrywania Julka, jakiego nie dane nam było poznać w szkolnych ławkach.

Dziękujemy Marcie Justynie Nowickiej za tę fascynującą (i miejscami bardzo zabawną) opowieść, a także Krytyce Politycznej za udostępnienie nam podcastowni.

Bardzo polecamy artykuł Marty Nowickiej „Godzina przekornej róży” opublikowany na łamach Dwutygodnika, w którym zgłębia XIX-wieczne relacje homospołeczne:
https://www.dwutygodnik.com/artykul/10154-godzina-przekornej-rozy.html?fbclid=IwAR3UllMXOTPtA-gaeJbreMaAcn_mqyF5v3rpDqKYcgrCZJdorO3qt3dgcO8

#47 Danuta Gwizdalanka i „Uwodziciel. Rzecz o Karolu Szymanowskim"
2022-06-10 16:59:14

Ostatni odcinek z naszej serii o queerowych kompozytor(k)ach poświęcamy jednemu z najbardziej wyuoutowanych polskich „homoseksualistów" w dwudziestoleciu międzywojennym, Karolowi Szymanowskiemu. O artyście rozmawiamy z dr muzykologii, Danutą Gwizdalanką, autorką książki „Uwodziciel. Rzecz o Karolu Szymanowskim” (Państwowe Wydawnictwo Muzyczne, 2021). W rozmowie staramy się nakreślić portret kompozytora, patrząc na niego z różnych perspektyw — uwodziciela i kochanka, egocentrycznego i narcystycznego artysty, a jednak oddanego rodzinie. Mówimy też o jego tożsamości narodowej, wpływie Italii na jego życie i twórczość, a także o mechanizmach władzy, które wpływały na jego życie, ale które też wykorzystywał do własnych celów. Zapraszamy do odsłuchu, komentowania i dzielenia się queerstoriami! A przede wszystkim dziękujemy pani Danucie Gwizdalance za czas i przeciekawą rozmowę ❤
Ostatni odcinek z naszej serii o queerowych kompozytor(k)ach poświęcamy jednemu z najbardziej wyuoutowanych polskich „homoseksualistów" w dwudziestoleciu międzywojennym, Karolowi Szymanowskiemu. O artyście rozmawiamy z dr muzykologii, Danutą Gwizdalanką, autorką książki „Uwodziciel. Rzecz o Karolu Szymanowskim” (Państwowe Wydawnictwo Muzyczne, 2021).

W rozmowie staramy się nakreślić portret kompozytora, patrząc na niego z różnych perspektyw — uwodziciela i kochanka, egocentrycznego i narcystycznego artysty, a jednak oddanego rodzinie. Mówimy też o jego tożsamości narodowej, wpływie Italii na jego życie i twórczość, a także o mechanizmach władzy, które wpływały na jego życie, ale które też wykorzystywał do własnych celów.

Zapraszamy do odsłuchu, komentowania i dzielenia się queerstoriami!
A przede wszystkim dziękujemy pani Danucie Gwizdalance za czas i przeciekawą rozmowę ❤

#46 Fryderyk Chopin
2022-05-27 18:50:20

Czterdziesty szósty odcinek podcastu Queerstorie poświęcamy jednemu z najsłynniejszych Polaków w historii — romantycznemu kompozytorowi, Fryderykowi Chopinowi. W rozmowie skupiamy się na jego życiu prywatnym, a szczególnie na listach artysty do Tytusa Woyciechowskiego i ich ch romantycznej relacji, a także na medialnej burzy, która rozpętała się w 2020 roku właśnie z powodu nagłośnienia zawartości owych listów. W tym przeglądzie prasowo-archiwistycznym przywołujemy również inne głośne sprawy, które oburzyły pół Polski, i które niestety idealnie ukazują homofobię panującą w naszym kraju. Bibliografia: Listy Chopina: https://chopin.nifc.pl/pl/chopin/list/669_do-tytusa-woyciechowskiego-w-poturzynie Ambroziak, A., „Chopin wychodzi z szafy? Polska jest mistrzem w przemilczaniu swojej historii” (Rozmowa z Krzysztofem Tomasikiem), w: „OKO.press”, 25. 12. 2020. https://oko.press/chopin-wychodzi-z-szafy-polska-jest-mistrzem-w-przemilczaniu-swojej-historii-wywiad/ Oltermann P., Walker S., "Chopin's interest in men airbrushed from history, programme claims”, 25.11.2020. https://www.theguardian.com/music/2020/nov/25/chopins-interest-in-men-airbrushed-from-history-programme-claims Weber M., "Chopin's Men” https://www.srf.ch/kultur/musik/late-outing-chopin-was-homosexual-and-nobody-should-know Zawadzka, A., „No i co z tego”, w: SLH 3/4 2014/2015 (str. 23- 41). Sprawa listów Chopina do Delfiny Potockiej: https://pl.wikipedia.org/wiki/Listy_Fryderyka_Chopina_do_Delfiny_Potockiej
Czterdziesty szósty odcinek podcastu Queerstorie poświęcamy jednemu z najsłynniejszych Polaków w historii — romantycznemu kompozytorowi, Fryderykowi Chopinowi. W rozmowie skupiamy się na jego życiu prywatnym, a szczególnie na listach artysty do Tytusa Woyciechowskiego i ich ch romantycznej relacji, a także na medialnej burzy, która rozpętała się w 2020 roku właśnie z powodu nagłośnienia zawartości owych listów. W tym przeglądzie prasowo-archiwistycznym przywołujemy również inne głośne sprawy, które oburzyły pół Polski, i które niestety idealnie ukazują homofobię panującą w naszym kraju.

Bibliografia:
Listy Chopina:
https://chopin.nifc.pl/pl/chopin/list/669_do-tytusa-woyciechowskiego-w-poturzynie
Ambroziak, A., „Chopin wychodzi z szafy? Polska jest mistrzem w przemilczaniu swojej historii” (Rozmowa z Krzysztofem Tomasikiem), w: „OKO.press”, 25. 12. 2020.
https://oko.press/chopin-wychodzi-z-szafy-polska-jest-mistrzem-w-przemilczaniu-swojej-historii-wywiad/
Oltermann P., Walker S., "Chopin's interest in men airbrushed from history, programme claims”, 25.11.2020.
https://www.theguardian.com/music/2020/nov/25/chopins-interest-in-men-airbrushed-from-history-programme-claims
Weber M., "Chopin's Men”
https://www.srf.ch/kultur/musik/late-outing-chopin-was-homosexual-and-nobody-should-know
Zawadzka, A., „No i co z tego”, w: SLH 3/4 2014/2015 (str. 23- 41).
Sprawa listów Chopina do Delfiny Potockiej:
https://pl.wikipedia.org/wiki/Listy_Fryderyka_Chopina_do_Delfiny_Potockiej

#45 Andrzej Czajkowski
2022-05-13 16:15:10

Andrzej Czajkowski nie cierpiał muzyki Piotra Czajkowskiego. Łączyło ich nazwisko, queerowość i talent muzyczny, dzieliło ich wszystko inne... Może pomijając trudny charakter, rozdarcie w sprawie własnej tożsamości seksualnej czy fascynację Szekspirem, spędzanie wolnego czasu na grze w brydża i spisywaniu tysięcy stron listów oraz dzienników. Andrzej nie chciał zapewne być przyćmiony przez rosyjskiego kompozytora i porównywany do niego. Szczególnie, że jego życiorys był nie mniej nadzwyczajny. Urodził się w Warszawie jako Robert Krauthammer, kilka lat przed II wojną światową. Przetrwanie jej zawdzięcza babci, Celinie*, która wyprowadziła go z getta i przez dwa lata ukrywała w szafie u obcych ludzi. Po wojnie Andrzej całe życie poświęcił grze na fortepianie. Młody geniusz już w 1955 r. został jednym z laureatów Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina, co rozpoczęło długi okres koncertowania po całym świecie. W tym samym czasie próbował „wyleczyć się” z „homoseksualizmu”, przez kilka dekad planował z przyjaciółką dziecko, a jednocześnie przeżywał kolejne silne zauroczenia i zakochiwał się w mężczyznach – z biegiem lat akceptując i coraz bardziej celebrując swoją queerowość. *w odcinku parę razy, nie wiedzieć czemu, zamieniliśmy imię Celiny na Cecylię, przepraszamy za zamieszanie okładka to zdjęcie z ok. 1966r. / TCHAIKOWSKY ESTATE Bibliografia: Ferré, D. A.,”The Other Tchaikowsky - A Biographical Sketch of André Tchaikowsky", Labyrinth Enterprises, 2008. Krall, H., „Hamlet”, w:  „Portret z kulą w szczęce i inne historie”, Polityka, 2008. Janowska, A. H., „…mój diabeł stróż. Listy Andrzeja Czajkowskiego i Haliny Janowskiej”, Warszawa, Wydawnictwo W.A.B., 2011. Tchaikowsky, A, "A Musician Divided: André Tchaikowsky in his Own Words”, red. Belina-Johnson, A., Londyn, Toccata Press, 2013. Wspomnienia wojenne Andrzeja Czajkowskiego z 1947 r. dla Żydowskiego Instytutu Historycznego: andretchaikowsky.com/miscellaneous/1947_testimony.pdf
Andrzej Czajkowski nie cierpiał muzyki Piotra Czajkowskiego. Łączyło ich nazwisko, queerowość i talent muzyczny, dzieliło ich wszystko inne... Może pomijając trudny charakter, rozdarcie w sprawie własnej tożsamości seksualnej czy fascynację Szekspirem, spędzanie wolnego czasu na grze w brydża i spisywaniu tysięcy stron listów oraz dzienników. Andrzej nie chciał zapewne być przyćmiony przez rosyjskiego kompozytora i porównywany do niego. Szczególnie, że jego życiorys był nie mniej nadzwyczajny.
Urodził się w Warszawie jako Robert Krauthammer, kilka lat przed II wojną światową. Przetrwanie jej zawdzięcza babci, Celinie*, która wyprowadziła go z getta i przez dwa lata ukrywała w szafie u obcych ludzi. Po wojnie Andrzej całe życie poświęcił grze na fortepianie. Młody geniusz już w 1955 r. został jednym z laureatów Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina, co rozpoczęło długi okres koncertowania po całym świecie. W tym samym czasie próbował „wyleczyć się” z „homoseksualizmu”, przez kilka dekad planował z przyjaciółką dziecko, a jednocześnie przeżywał kolejne silne zauroczenia i zakochiwał się w mężczyznach – z biegiem lat akceptując i coraz bardziej celebrując swoją queerowość.

*w odcinku parę razy, nie wiedzieć czemu, zamieniliśmy imię Celiny na Cecylię, przepraszamy za zamieszanie

okładka to zdjęcie z ok. 1966r. / TCHAIKOWSKY ESTATE

Bibliografia:
Ferré, D. A.,”The Other Tchaikowsky - A Biographical Sketch of André Tchaikowsky", Labyrinth Enterprises, 2008.
Krall, H., „Hamlet”, w:  „Portret z kulą w szczęce i inne historie”, Polityka, 2008.
Janowska, A. H., „…mój diabeł stróż. Listy Andrzeja Czajkowskiego i Haliny Janowskiej”, Warszawa, Wydawnictwo W.A.B., 2011.
Tchaikowsky, A, "A Musician Divided: André Tchaikowsky in his Own Words”, red. Belina-Johnson, A., Londyn, Toccata Press, 2013.
Wspomnienia wojenne Andrzeja Czajkowskiego z 1947 r. dla Żydowskiego Instytutu Historycznego: andretchaikowsky.com/miscellaneous/1947_testimony.pdf

#44 Piotr Czajkowski
2022-04-23 16:07:45

„Tragiczny i romantyczny”, pełen sprzeczności i wewnętrznych konfliktów. Kompozytor znany dziś głównie z baletów, choć jego dorobek artystyczny jest o wiele bogatszy. Nieśmiały introwertyk o rodzinnym usposobieniu, który jednak moralnym autorytetem nie był. Człowiek, który jednocześnie prowadząc otwarcie swoje queerowe życie i angażując się w kolejne homoerotyczne relacje, miłostki i romanse, sam padł ofiarą homofobii i cenzury trwającej w Rosji do dziś. Przed Wami odcinek o Piotrze Iljiczu Czajkowskim. Postać Piotra Czajkowskiego zainspirowała nas do stworzenia serii o queerowych kompozytor(k)ach już prawie na początku naszej podcastowej działalności. Odcinek ten nagraliśmy bardzo niefortunnie, jakiś czas przed atakiem Rosji na Ukrainę. Stwierdziliśmy jednak po dwóch miesiącach, że opublikujemy go, pomimo obecnej sytuacji — czekanie z nim do końca (miejmy nadzieję, że jak najszybszego) wojny byłoby pewną hipokryzją. W mediach toczy się dyskusja na temat bojkotu kultury rosyjskiej; my postanowiliśmy nie bojkotować Piotra Czajkowskiego, którego historia jest także historią rosyjskiej homofobii i życia w opresyjnej heteronormie. Niech ten odcinek będzie także zwróceniem uwagi na sytuację osób LGBTQ+ w Rosji również współcześnie. Bibliografia: Alberge, D., "Tchaikovsky and the secret gay loves censors tried to hide”, w: "The Guardian”, 2018. https://www.theguardian.com/music/2018/jun/02/tchaikovsky-letters-saved-from-censors-reveal-secret-loves-homosexuality?fbclid=IwAR3e5EkKhFCE8Qt1n-AlKD8QadvtcAU37clf27aHysyJDnVePZ5GIpPugVM Holden, A., „Piotr Czajkowski: tragiczny i romantyczny”, [1998], tłum. Nawrot, B., Wydawnictwo ALDA, Warszawa, 1999. Kostalevsky M., Pearl S.,Vaidman P. E. "The Tchaikovsky Papers. Unlocking the Family Archive”, Yale University Press, Londyn, 2018. Poznansky, A., "Tchaikovsky's Suicide: Myth and Reality”, w: "19th-Century Music”,Vol. 11, No. 3, University of California Press, 1988. Tchaikovsky, M., "The Life and Letters of Peter Ilich Tchaikovsky” [1904], tłum. Newmarch, R., University Press of the Pacific Honolulu, Hawaje, 2004. Walker, S., "Tchaikovsky was not gay, says Russian culture minister”, w: "The Guardian”, 2013. https://www.theguardian.com/music/2013/sep/18/tchaikovsky-not-gay-russian-minister?fbclid=IwAR0bBE7FXfZ_Ieqfk9k9ZlEk1KnLPfXYMm4ky5fQ1YkWdNG_WXqTxkwSx0g https://en.tchaikovsky-research.net/
„Tragiczny i romantyczny”, pełen sprzeczności i wewnętrznych konfliktów. Kompozytor znany dziś głównie z baletów, choć jego dorobek artystyczny jest o wiele bogatszy. Nieśmiały introwertyk o rodzinnym usposobieniu, który jednak moralnym autorytetem nie był. Człowiek, który jednocześnie prowadząc otwarcie swoje queerowe życie i angażując się w kolejne homoerotyczne relacje, miłostki i romanse, sam padł ofiarą homofobii i cenzury trwającej w Rosji do dziś. Przed Wami odcinek o Piotrze Iljiczu Czajkowskim.

Postać Piotra Czajkowskiego zainspirowała nas do stworzenia serii o queerowych kompozytor(k)ach już prawie na początku naszej podcastowej działalności. Odcinek ten nagraliśmy bardzo niefortunnie, jakiś czas przed atakiem Rosji na Ukrainę. Stwierdziliśmy jednak po dwóch miesiącach, że opublikujemy go, pomimo obecnej sytuacji — czekanie z nim do końca (miejmy nadzieję, że jak najszybszego) wojny byłoby pewną hipokryzją. W mediach toczy się dyskusja na temat bojkotu kultury rosyjskiej; my postanowiliśmy nie bojkotować Piotra Czajkowskiego, którego historia jest także historią rosyjskiej homofobii i życia w opresyjnej heteronormie. Niech ten odcinek będzie także zwróceniem uwagi na sytuację osób LGBTQ+ w Rosji również współcześnie.

Bibliografia:
Alberge, D., "Tchaikovsky and the secret gay loves censors tried to hide”, w: "The Guardian”, 2018.
https://www.theguardian.com/music/2018/jun/02/tchaikovsky-letters-saved-from-censors-reveal-secret-loves-homosexuality?fbclid=IwAR3e5EkKhFCE8Qt1n-AlKD8QadvtcAU37clf27aHysyJDnVePZ5GIpPugVM
Holden, A., „Piotr Czajkowski: tragiczny i romantyczny”, [1998], tłum. Nawrot, B., Wydawnictwo ALDA, Warszawa, 1999.
Kostalevsky M., Pearl S.,Vaidman P. E. "The Tchaikovsky Papers. Unlocking the Family Archive”, Yale University Press, Londyn, 2018.
Poznansky, A., "Tchaikovsky's Suicide: Myth and Reality”, w: "19th-Century Music”,Vol. 11, No. 3, University of California Press, 1988.
Tchaikovsky, M., "The Life and Letters of Peter Ilich Tchaikovsky” [1904], tłum. Newmarch, R., University Press of the Pacific Honolulu, Hawaje, 2004.
Walker, S., "Tchaikovsky was not gay, says Russian culture minister”, w: "The Guardian”, 2013.
https://www.theguardian.com/music/2013/sep/18/tchaikovsky-not-gay-russian-minister?fbclid=IwAR0bBE7FXfZ_Ieqfk9k9ZlEk1KnLPfXYMm4ky5fQ1YkWdNG_WXqTxkwSx0g
https://en.tchaikovsky-research.net/

#43 Wendy Carlos
2022-04-03 18:55:48

Bohaterką drugiego odcinka serii o queerowych kompozytor(k)ach jest Wendy Carlos — pionierka muzyki elektronicznej, autorka ścieżki dźwiękowej do „Mechanicznej pomarańczy” czy „Lśnienia”, a także jedna z pierwszych kobiet w Stanach Zjednoczonych, która opowiedziała publicznie o swoim doświadczeniu transpłciowości
Bohaterką drugiego odcinka serii o queerowych kompozytor(k)ach jest Wendy Carlos — pionierka muzyki elektronicznej, autorka ścieżki dźwiękowej do „Mechanicznej pomarańczy” czy „Lśnienia”, a także jedna z pierwszych kobiet w Stanach Zjednoczonych, która opowiedziała publicznie o swoim doświadczeniu transpłciowości

#42 Ethel Smyth
2022-03-18 17:54:56

Po małej przerwie wracamy do Was z nową serią odcinków, w której przyjrzymy się queerowym kompozytor(k)om. Jednak cykl ten rozpoczynamy ciut przewrotnie, bo nie od nazwisk wielkich mistrzów, a od kompozytorki dziś trochę zapomnianej, angielskiej sufrażystki otaczającej się innymi wybitnymi kobietami epoki, a także… sporą ilością psów. Przed Wami Dame Ethel Smyth! Zdjęcie na okładce zostało wykonane w 1927 roku. Zostało pobrane ze strony https://www.ethelsmyth.org/ Bibliografia: Atkinson, D. „Rise up, women! : the remarkable lives of the suffragettes”, Londyn, Bloomsbury, 2018. Broad, L., „Without Ethel Smyth and classical music's forgotten women, we only tell half the story”, w: „The Guardian”, 2.12.2020. https://www.theguardian.com/music/2020/dec/02/ethel-smyth-classical-music-forgotten-women-canon-composition Ethel Smyth Information Pack https://www.surreyheath.gov.uk/sites/default/files/images/Museum/Ethel%20Smyth%20Infomation%20Pack.pdf Popova, M., „Dignity, Daring, and Disability: The Pioneering Queer Composer and Defiant Genius Ethel Smyth on Making Music While Going Deaf”, w: „The Marginalian”, 12.01.2021. https://www.themarginalian.org/2021/01/12/ethel-smyth/ Wiley, C., "'When a Woman Speaks the Truth about Her Body': Ethel Smyth, Virginia Woolf, and the Challenges of Lesbian Auto/Biography”, w: „Music & Letters” Vol. 85, Nr 3, str. 388–414, 2004. Wiley, C., Zigler A., „The Suffragette Movement and the Music of Ethel Smyth: The String Quartet and The Boatswain’s Mate”, w: „Exploring Surrey’s Past”. https://www.exploringsurreyspast.org.uk/themes/subjects/womens-suffrage/suffrage-biographies/dame-ethel-smyth-composer-and-suffragette/the-suffragette-movement-and-the-music-of-ethel-smyth-the-string-quartet-and-the-boatswains-mate/
Po małej przerwie wracamy do Was z nową serią odcinków, w której przyjrzymy się queerowym kompozytor(k)om. Jednak cykl ten rozpoczynamy ciut przewrotnie, bo nie od nazwisk wielkich mistrzów, a od kompozytorki dziś trochę zapomnianej, angielskiej sufrażystki otaczającej się innymi wybitnymi kobietami epoki, a także… sporą ilością psów. Przed Wami Dame Ethel Smyth!

Zdjęcie na okładce zostało wykonane w 1927 roku. Zostało pobrane ze strony https://www.ethelsmyth.org/

Bibliografia:
Atkinson, D. „Rise up, women! : the remarkable lives of the suffragettes”, Londyn, Bloomsbury, 2018.
Broad, L., „Without Ethel Smyth and classical music's forgotten women, we only tell half the story”, w: „The Guardian”, 2.12.2020. https://www.theguardian.com/music/2020/dec/02/ethel-smyth-classical-music-forgotten-women-canon-composition
Ethel Smyth Information Pack https://www.surreyheath.gov.uk/sites/default/files/images/Museum/Ethel%20Smyth%20Infomation%20Pack.pdf
Popova, M., „Dignity, Daring, and Disability: The Pioneering Queer Composer and Defiant Genius Ethel Smyth on Making Music While Going Deaf”, w: „The Marginalian”, 12.01.2021. https://www.themarginalian.org/2021/01/12/ethel-smyth/
Wiley, C., "'When a Woman Speaks the Truth about Her Body': Ethel Smyth, Virginia Woolf, and the Challenges of Lesbian Auto/Biography”, w: „Music & Letters” Vol. 85, Nr 3, str. 388–414, 2004.
Wiley, C., Zigler A., „The Suffragette Movement and the Music of Ethel Smyth: The String Quartet and The Boatswain’s Mate”, w: „Exploring Surrey’s Past”.
https://www.exploringsurreyspast.org.uk/themes/subjects/womens-suffrage/suffrage-biographies/dame-ethel-smyth-composer-and-suffragette/the-suffragette-movement-and-the-music-of-ethel-smyth-the-string-quartet-and-the-boatswains-mate/

#41 Liliana Zeic, Dina Alma de Paradeda i „Sosna z sześcioma rękami"
2022-02-03 19:31:11

Liliana Zeic – artystka wizualna, doktora sztuk pięknych i queerowa feministka. „Sosna z sześcioma rękami" to tytuł... queerowej baśni, którą napisała w 2020 roku, a która chwilę później stała się performancem, wykonywanym przez drag performerkę, Twoją Starą. Liliana opowiada nam o swoich inspiracjach w procesie pisania baśni, o konfabulacji w opowieści o queerowych życiorysach, a przede wszystkim o najważniejszej inspiracji „Sosny z sześcioma rękami", czyli o samej Almie Dinie de Paradedzie – brazylijskiej transpłciowej contessie. W Europie, przede wszystkim w Niemczech, Alma próbowała odszukać nowy dom i lepsze życie. Pisała o niej prasa, była bywalczynią berlińskich queerowych balów i europejskich salonów towarzyskich. Jednak swoje życie zakończyła nagle w 1906 roku, popełniając samobójstwo w Breslau. Lilianie dziękujemy bardzo za rozmowę, a odcinek jest już Wasz! Więcej o projekcie można znaleźć na stronie internetowej Liliany: http://lilianapiskorska.com/pl/praca/sosna-z-szescioma-rekami/ a treść baśni tutaj: https://interalia.queerstudies.pl/issues/15_2020/InterAlia_15-2020_Piskorska_pl.pdf Za okładkę posłużyło nam zdjęcie przedstawiające Almę de Paradedę autorstwa Stefana Bologniniego z książki: Albert Moll, "Handbuch der Sexualwissenschaften", Verlag Von F.C. Vogel, Leipzig 1921.
Liliana Zeic – artystka wizualna, doktora sztuk pięknych i queerowa feministka. „Sosna z sześcioma rękami" to tytuł... queerowej baśni, którą napisała w 2020 roku, a która chwilę później stała się performancem, wykonywanym przez drag performerkę, Twoją Starą.
Liliana opowiada nam o swoich inspiracjach w procesie pisania baśni, o konfabulacji w opowieści o queerowych życiorysach, a przede wszystkim o najważniejszej inspiracji „Sosny z sześcioma rękami", czyli o samej Almie Dinie de Paradedzie – brazylijskiej transpłciowej contessie.
W Europie, przede wszystkim w Niemczech, Alma próbowała odszukać nowy dom i lepsze życie. Pisała o niej prasa, była bywalczynią berlińskich queerowych balów i europejskich salonów towarzyskich. Jednak swoje życie zakończyła nagle w 1906 roku, popełniając samobójstwo w Breslau.

Lilianie dziękujemy bardzo za rozmowę, a odcinek jest już Wasz!

Więcej o projekcie można znaleźć na stronie internetowej Liliany: http://lilianapiskorska.com/pl/praca/sosna-z-szescioma-rekami/
a treść baśni tutaj: https://interalia.queerstudies.pl/issues/15_2020/InterAlia_15-2020_Piskorska_pl.pdf

Za okładkę posłużyło nam zdjęcie przedstawiające Almę de Paradedę autorstwa Stefana Bologniniego z książki: Albert Moll, "Handbuch der Sexualwissenschaften", Verlag Von F.C. Vogel, Leipzig 1921.

#40 Miguel de Molina
2022-01-14 17:51:51

Odcinek, którym rozpoczynamy nowy rok, i który poniekąd kończy naszą latynoską miniserię, poświęcony jest zapomnianemu hiszpańskiemu artyście XX wieku. Miguel de Molina – tancerz flamenco, aktor komediowy, wykonawca andaluzyjskiej copli, ekscentryczna i oryginalna postać sceniczna – przez całe swoje życie zmuszony był do tułaczki i nieustannych migracji: w poszukiwaniu szczęścia, bezpieczeństwa, ale i artystycznego spełnienia. To za jego sprawą zabieramy Was w tym odcinku również do barwnego i kosmopolitycznego Buenos Aires. A tam m.in. zatańczymy queerowe tango, „rozpracujemy” Evę Perón, czy spotkamy się z naszym starym znajomym Gombrowiczem. Przygotujcie się na istną (kolejną już) telenowelę: łzy, śmiech oraz liczne plot-twisty
Odcinek, którym rozpoczynamy nowy rok, i który poniekąd kończy naszą latynoską miniserię, poświęcony jest zapomnianemu hiszpańskiemu artyście XX wieku. Miguel de Molina – tancerz flamenco, aktor komediowy, wykonawca andaluzyjskiej copli, ekscentryczna i oryginalna postać sceniczna – przez całe swoje życie zmuszony był do tułaczki i nieustannych migracji: w poszukiwaniu szczęścia, bezpieczeństwa, ale i artystycznego spełnienia. To za jego sprawą zabieramy Was w tym odcinku również do barwnego i kosmopolitycznego Buenos Aires. A tam m.in. zatańczymy queerowe tango, „rozpracujemy” Evę Perón, czy spotkamy się z naszym starym znajomym Gombrowiczem.
Przygotujcie się na istną (kolejną już) telenowelę: łzy, śmiech oraz liczne plot-twisty

#39 Catalina de Erauso
2021-12-17 18:55:43

Catalina de Erauso zaczyna pisać w 1625 swoją autobiografię słowami „Ja, kobieta, Catalina de Erauso…”, pomimo że od piętnastego roku życia funkcjonuje pod różnymi męskimi imionami, w męskim przebraniu. To jedna z historii wielu odważnych kobiet w przeszłości, które z różnych powodów wybierały takie życie — niektóre, żeby żyć w większej zgodzie ze swoją tożsamością płciową, inne, jak Catalina, żeby dokonywać rzeczy wówczas kobietom zakazanych. Nasza bohaterka, po tym jak uciekła z zakonu, takich rzeczy dokonała sporo: pracowała jako chłopiec pokładowy, kupiec, żołnierz, dostała nawet stopień pułkownika. Odbijała kochanki swoim pracodawcom, porzucała narzeczone, ciągle uciekając do kolejnych miast i krajów. Podbijała nie tylko kobiece serca, ale uczestniczyła też w podbijaniu rdzennej ludności, kradła i zabijała. Pomimo to niektórzy (w tym sam papież) uznali ją za osobę świętą, wiodącą przykładne i dobre życie... istna telenowela! A to tylko część interesujących szczegółów z życiorysu Cataliny de Erauso, których w dzisiejszym odcinku postaraliśmy się przekazać Wam jak najwięcej. Dziękujemy naszym Patron(k)om za wspieranie nas i zachęcamy do tego także inne osoby (nasz profil na Patronite: https://patronite.pl/queerstorie) ❤️ A wszystkim naszym słuchaczom i słuchaczkom dziękujemy za słuchanie, komentowanie i pisanie do nas. Słyszymy się w Nowym Roku! Komentarz po publikacji odcinka: Podczas odcinka użyliśmy określenia „biologiczne kobiety” w stosunku do osób, które mogły być w spektrum transpłciowości. Jest ono oczywiście nietrafne, powinniśmy byli powiedzieć o osobach AFAB. Nie mieliśmy złych intencji i zawsze staramy się używać odpowiedniego języka i przepraszamy, że tutaj nam nie wyszło
Catalina de Erauso zaczyna pisać w 1625 swoją autobiografię słowami „Ja, kobieta, Catalina de Erauso…”, pomimo że od piętnastego roku życia funkcjonuje pod różnymi męskimi imionami, w męskim przebraniu.
To jedna z historii wielu odważnych kobiet w przeszłości, które z różnych powodów wybierały takie życie — niektóre, żeby żyć w większej zgodzie ze swoją tożsamością płciową, inne, jak Catalina, żeby dokonywać rzeczy wówczas kobietom zakazanych. Nasza bohaterka, po tym jak uciekła z zakonu, takich rzeczy dokonała sporo: pracowała jako chłopiec pokładowy, kupiec, żołnierz, dostała nawet stopień pułkownika. Odbijała kochanki swoim pracodawcom, porzucała narzeczone, ciągle uciekając do kolejnych miast i krajów. Podbijała nie tylko kobiece serca, ale uczestniczyła też w podbijaniu rdzennej ludności, kradła i zabijała. Pomimo to niektórzy (w tym sam papież) uznali ją za osobę świętą, wiodącą przykładne i dobre życie... istna telenowela!
A to tylko część interesujących szczegółów z życiorysu Cataliny de Erauso, których w dzisiejszym odcinku postaraliśmy się przekazać Wam jak najwięcej.

Dziękujemy naszym Patron(k)om za wspieranie nas i zachęcamy do tego także inne osoby (nasz profil na Patronite: https://patronite.pl/queerstorie) ❤️
A wszystkim naszym słuchaczom i słuchaczkom dziękujemy za słuchanie, komentowanie i pisanie do nas.
Słyszymy się w Nowym Roku!

Komentarz po publikacji odcinka: Podczas odcinka użyliśmy określenia „biologiczne kobiety” w stosunku do osób, które mogły być w spektrum transpłciowości. Jest ono oczywiście nietrafne, powinniśmy byli powiedzieć o osobach AFAB. Nie mieliśmy złych intencji i zawsze staramy się używać odpowiedniego języka i przepraszamy, że tutaj nam nie wyszło

Informacja dotycząca prawa autorskich: Wszelka prezentowana tu zawartość podkastu jest własnością jego autora

Wyszukiwanie

Kategorie