Wspólnota Radość w Warszawie

Nabożeństwa we Wspólnocie Radość
W niedziele o 11:00
Ul.Szczytnowska 35-39
04-812 Warszawa

Zachęcamy do wspierania naszego Kościoła.
PL93 2530 0008 2060 1082 9678 0001


Odcinki od najnowszych:

Głos z krzewu - Cieszmy się!! Mamy zbawiciela!
2025-12-25 12:31:17

To źródło to transkrypcja kazania pastora Mateusza Wicharego , które koncentruje się na biblijnym opisie narodzin Jezusa według Ewangelii Łukasza. Autor zachęca słuchaczy, aby spojrzeli na te wydarzenia świeżym okiem, podkreślając kontrast między potęgą cesarza Augusta a pokorą Boga , który staje się bezbronnym dzieckiem. Analiza tekstu ukazuje głęboką wiarę Marii oraz symboliczne znaczenie pasterzy jako pierwszych adresatów radosnej nowiny. Pastor wyjaśnia, że ubogie okoliczności narodzin w stajni dowodzą, iż zbawienie jest dostępne dla każdego, bez względu na status społeczny. Całość przesłania ma na celu wzbudzenie we wspólnocie wdzięczności i radości z faktu, że Zbawiciel przyszedł dla każdego człowieka. Wykład kończy się wezwaniem do modlitwy i refleksji nad osobistym znaczeniem Bożego Narodzenia.

To źródło to transkrypcja kazania pastora Mateusza Wicharego, które koncentruje się na biblijnym opisie narodzin Jezusa według Ewangelii Łukasza. Autor zachęca słuchaczy, aby spojrzeli na te wydarzenia świeżym okiem, podkreślając kontrast między potęgą cesarza Augusta a pokorą Boga, który staje się bezbronnym dzieckiem. Analiza tekstu ukazuje głęboką wiarę Marii oraz symboliczne znaczenie pasterzy jako pierwszych adresatów radosnej nowiny. Pastor wyjaśnia, że ubogie okoliczności narodzin w stajni dowodzą, iż zbawienie jest dostępne dla każdego, bez względu na status społeczny. Całość przesłania ma na celu wzbudzenie we wspólnocie wdzięczności i radości z faktu, że Zbawiciel przyszedł dla każdego człowieka. Wykład kończy się wezwaniem do modlitwy i refleksji nad osobistym znaczeniem Bożego Narodzenia.

Głos z krzewu - Przyjmuj Słowo i licz na Boży wzrost!
2025-12-21 13:06:00

To źródło to kazanie wygłoszone w czwartą niedzielę adwentu , oparte na czwartym rozdziale Ewangelii Marka. Autor analizuje przypowieści Jezusa, aby odpowiedzieć na kluczowe pytanie: jak stać się żyzną glebą, która wydaje duchowy owoc . Wyjaśnia, że chrześcijanin ma obowiązek gorliwie przyjmować Boże Słowo , podczas gdy sam proces wzrostu wiary jest tajemniczym działaniem Boga , na które należy czekać z nadzieją. Tekst zachęca do jawnego dzielenia się wiarą , bycia błogosławieństwem dla innych oraz zachowania wrażliwości na potrzeby słuchaczy. Całość podkreśla, że choć człowiek powinien dbać o swoją duchową postawę, to ostateczny rozwój i przemiana serca zależą wyłącznie od stwórcy.

To źródło to kazanie wygłoszone w czwartą niedzielę adwentu, oparte na czwartym rozdziale Ewangelii Marka. Autor analizuje przypowieści Jezusa, aby odpowiedzieć na kluczowe pytanie: jak stać się żyzną glebą, która wydaje duchowy owoc. Wyjaśnia, że chrześcijanin ma obowiązek gorliwie przyjmować Boże Słowo, podczas gdy sam proces wzrostu wiary jest tajemniczym działaniem Boga, na które należy czekać z nadzieją. Tekst zachęca do jawnego dzielenia się wiarą, bycia błogosławieństwem dla innych oraz zachowania wrażliwości na potrzeby słuchaczy. Całość podkreśla, że choć człowiek powinien dbać o swoją duchową postawę, to ostateczny rozwój i przemiana serca zależą wyłącznie od stwórcy.

Głos z krzewu - Czy dostrzegasz owoc zasianego w tobie Słowa?
2025-12-14 12:49:09

Ten fragment to kazanie, które koncentruje się na analizie i wyjaśnieniu przypowieści o siewcy z Ewangelii Marka, rozdział 4 . Mówca rozpoczyna od osobistego przykładu trudności w nauce hebrajskiego w seminarium, aby zilustrować potrzebę powrotu do podstaw w wierze, podobnie jak musi się to odbyć w życiu duchowym. Główną część stanowi dogłębna egzegeza przypowieści , w której cztery rodzaje gleby (droga, grunt skalisty, ciernie i dobra ziemia) są interpretowane jako różne stany serca i reakcje na Słowo Boże . Szczególną uwagę poświęca się celowi nauczania w przypowieściach , wskazując, że dla wierzących objawiają one tajemnicę Królestwa Bożego , natomiast dla zbuntowanych stają się sądem, ujawniając ich opór. W podsumowaniu kaznodzieja zachęca do badania stanu własnego serca i dbania o zasiane Słowo, aby mogło wydawać obfity owoc.

Ten fragment to kazanie, które koncentruje się na analizie i wyjaśnieniu przypowieści o siewcy z Ewangelii Marka, rozdział 4. Mówca rozpoczyna od osobistego przykładu trudności w nauce hebrajskiego w seminarium, aby zilustrować potrzebę powrotu do podstaw w wierze, podobnie jak musi się to odbyć w życiu duchowym. Główną część stanowi dogłębna egzegeza przypowieści, w której cztery rodzaje gleby (droga, grunt skalisty, ciernie i dobra ziemia) są interpretowane jako różne stany serca i reakcje na Słowo Boże. Szczególną uwagę poświęca się celowi nauczania w przypowieściach, wskazując, że dla wierzących objawiają one tajemnicę Królestwa Bożego, natomiast dla zbuntowanych stają się sądem, ujawniając ich opór. W podsumowaniu kaznodzieja zachęca do badania stanu własnego serca i dbania o zasiane Słowo, aby mogło wydawać obfity owoc.

Głos z krzewu - Jezus Powołuje Nowy Lud
2025-12-07 13:30:13

Tekst źródłowy stanowi transkrypcję kazania skupiającego się na interpretacji trzeciego rozdziału Ewangelii Marka , zwłaszcza wersetów 7–35. Mówca szczegółowo analizuje fragmenty opisujące Jezusa i tłumy, powołanie dwunastu apostołów oraz reakcje rodziny i uczonych w Piśmie na Jego służbę. Kluczowym przesłaniem jest to, że Jezus tworzy nowy lud przymierza , a Jego czyny, takie jak uzdrawianie i wypędzanie demonów, są analogiczne do wydarzeń starotestamentowych (np. Mojżesza na górze), sygnalizując nadejście Królestwa Bożego. Kazanie akcentuje również znaczenie bycia z Chrystusem ponad samą działalnością i przestrzega przed bluźnierstwem przeciwko Duchowi Świętemu , rozumianym jako zaprzeczanie Bożemu działaniu.

Tekst źródłowy stanowi transkrypcję kazania skupiającego się na interpretacji trzeciego rozdziału Ewangelii Marka, zwłaszcza wersetów 7–35. Mówca szczegółowo analizuje fragmenty opisujące Jezusa i tłumy, powołanie dwunastu apostołów oraz reakcje rodziny i uczonych w Piśmie na Jego służbę. Kluczowym przesłaniem jest to, że Jezus tworzy nowy lud przymierza, a Jego czyny, takie jak uzdrawianie i wypędzanie demonów, są analogiczne do wydarzeń starotestamentowych (np. Mojżesza na górze), sygnalizując nadejście Królestwa Bożego. Kazanie akcentuje również znaczenie bycia z Chrystusem ponad samą działalnością i przestrzega przed bluźnierstwem przeciwko Duchowi Świętemu, rozumianym jako zaprzeczanie Bożemu działaniu.

Głos z krzewu - Jezus: Sabat dla Człowieka, Nie Jarzmo.
2025-11-30 12:56:23

Ten fragment pochodzi z kazania, w którym kaznodzieja Paweł Farynowski najpierw ustala, że Bóg, a nie człowiek, decyduje o tym, co się dzieje w życiu wierzących, przestrzegając przed traktowaniem imienia Jezusa jako magicznej formuły. Następnie przechodzi do analizy Ewangelii Marka, skupiając się na sporze dotyczącym łamania zakazu sabatu przez Jezusa i jego uczniów. Kaznodzieja podkreśla, że pierwotnym celem szabatu było zapewnienie odpoczynku i świętowania , lecz faryzeusze przekształcili go w opresyjne jarzmo ponad 1500 szczegółowych przepisów, które ograniczały człowieka. Jezus pokazał, że potrzeba człowieka jest ważniejsza niż religijne nakazy , udowadniając swój autorytet jako Pan sabatu poprzez uzdrowienie człowieka w synagodze, co doprowadziło uczonych w Piśmie do spisku mającego na celu jego zgładzenie. W podsumowaniu Farynowski ostrzega współczesnych chrześcijan przed tworzeniem własnych obowiązków i obostrzeń , które stają się bezdusznymi obrzędami , zamiast prowadzić do żywej relacji z Bogiem. Całe kazanie służy jako przygotowanie do Adwentu, czasu wspomnienia narodzin Chrystusa, który przyszedł uwolnić ludzi od grzechu i chorób.

Ten fragment pochodzi z kazania, w którym kaznodzieja Paweł Farynowski najpierw ustala, że Bóg, a nie człowiek, decyduje o tym, co się dzieje w życiu wierzących, przestrzegając przed traktowaniem imienia Jezusa jako magicznej formuły. Następnie przechodzi do analizy Ewangelii Marka, skupiając się na sporze dotyczącym łamania zakazu sabatu przez Jezusa i jego uczniów. Kaznodzieja podkreśla, że pierwotnym celem szabatu było zapewnienie odpoczynku i świętowania, lecz faryzeusze przekształcili go w opresyjne jarzmo ponad 1500 szczegółowych przepisów, które ograniczały człowieka. Jezus pokazał, że potrzeba człowieka jest ważniejsza niż religijne nakazy, udowadniając swój autorytet jako Pan sabatu poprzez uzdrowienie człowieka w synagodze, co doprowadziło uczonych w Piśmie do spisku mającego na celu jego zgładzenie. W podsumowaniu Farynowski ostrzega współczesnych chrześcijan przed tworzeniem własnych obowiązków i obostrzeń, które stają się bezdusznymi obrzędami, zamiast prowadzić do żywej relacji z Bogiem. Całe kazanie służy jako przygotowanie do Adwentu, czasu wspomnienia narodzin Chrystusa, który przyszedł uwolnić ludzi od grzechu i chorób.

Informacja dotycząca prawa autorskich: Wszelka prezentowana tu zawartość podkastu jest własnością jego autora

Wyszukiwanie

Kategorie