Odgłosy sztuki
Sztuka współczesna i związane z nią konteksty: teoria i praktyka, artystki i artyści, dzieła sztuki, instytucje, odbiorcy i kolekcjonerzy. Działania związane ze sztuką: wystawy, zbiory, edukacja, krytyka. Głos zabiorą ekspertki i eksperci w tych tematach, odkrywając przed słuchaczami wielogłos sztuki.
Fot. Krzysztof Marchlak
28. Ada Piekarska. Bielska Jesień. Spór o malarstwo
2025-12-08 05:47:32
Ada Piekarska – kuratorka, autorka tekstów o sztuce i kierowniczka zespołu programowego Galerii Bielskiej BWA w Bielsku-Białej, kuratorka wystawy Biennale Malarstwa Bielska Jesień. Rozmawiamy o konkursach artystycznych w Polsce – o ich historii, sensie i realnym wpływie na kariery artystyczne. Ada Piekarska opowiada o przemianach Bielskiej Jesieni od lat 60. do dziś, o momentach przełomowych, które kształtowały prestiż i tożsamość tego wydarzenia. W centrum rozmowy pojawia się pytanie o władzę werdyktu: o to, kto decyduje, według jakich kryteriów i z jakimi konsekwencjami. Mówimy o selekcji, prestiżu i widzialności – ale także o nierównościach wpisanych w model konkursowy i o alternatywach opartych bardziej na procesie niż na rywalizacji. Osobny wątek poświęcamy malarstwu — medium, które wciąż wywołuje silne emocje, pozostaje uwikłane w rynek i kanon, a jednocześnie staje się przestrzenią konfliktu o eksperckość, status i widzialność. Fot. w tle: Krzysztof Marchlak Współpraca: Solutio Medica, Risk Made in Warsaw, Pola Zag, Varsovian Scarves
Ada Piekarska – kuratorka, autorka tekstów o sztuce i kierowniczka zespołu programowego Galerii Bielskiej BWA w Bielsku-Białej, kuratorka wystawy Biennale Malarstwa Bielska Jesień.
Rozmawiamy o konkursach artystycznych w Polsce – o ich historii, sensie i realnym wpływie na kariery artystyczne. Ada Piekarska opowiada o przemianach Bielskiej Jesieni od lat 60. do dziś, o momentach przełomowych, które kształtowały prestiż i tożsamość tego wydarzenia.
W centrum rozmowy pojawia się pytanie o władzę werdyktu: o to, kto decyduje, według jakich kryteriów i z jakimi konsekwencjami. Mówimy o selekcji, prestiżu i widzialności – ale także o nierównościach wpisanych w model konkursowy i o alternatywach opartych bardziej na procesie niż na rywalizacji.
Osobny wątek poświęcamy malarstwu — medium, które wciąż wywołuje silne emocje, pozostaje uwikłane w rynek i kanon, a jednocześnie staje się przestrzenią konfliktu o eksperckość, status i widzialność.
Fot. w tle: Krzysztof Marchlak
Współpraca: Solutio Medica, Risk Made in Warsaw, Pola Zag, Varsovian Scarves
27. Małgorzata Markiewicz. Rytuały codzienności
2025-11-11 13:32:49
Twórczość Małgorzaty Markiewicz rozwija się na styku rzeźby, obiektu i praktyk rękodzielniczych. Artystka pracuje z tkaninami, ubraniami, nićmi, szydełkowaniem i naprawianiem, sięgając po materiały blisko związane z codziennością i ciałem. W jej projektach gest reperowania, zszywania i plecenia staje się formą pamięci, troski oraz oporu wobec przyspieszenia i nadmiaru współczesnego życia. W rozmowie opowiada o pracy domowej jako działaniu twórczym, o budowaniu relacji między kobietami, o sztuce, która rodzi się „pomiędzy” – w doświadczeniu życia, opieki i wspólnoty. Rozmawiamy także o przeszłości jako o przestrzeni poszukiwania alternatywnych historii, o feministycznym odzyskiwaniu materii i o myśleniu poprzez dotyk. Małgorzata Markiewicz (ur. 1979) – artystka wizualna. Absolwentka Wydziału Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, doktora sztuki. Jej prace znajdują się w licznych kolekcjach instytucji publicznych w Polsce oraz m.in. w Berardo Collection w Lizbonie oraz Verbund Collection w Wiedniu – jednej z najważniejszych kolekcji sztuki feministycznej w Europie. Fot. w tle: Krzysztof Marchlak Współpraca: Solutio Medica, Risk Made in Warsaw, Pola Zag
Twórczość Małgorzaty Markiewicz rozwija się na styku rzeźby, obiektu i praktyk rękodzielniczych. Artystka pracuje z tkaninami, ubraniami, nićmi, szydełkowaniem i naprawianiem, sięgając po materiały blisko związane z codziennością i ciałem. W jej projektach gest reperowania, zszywania i plecenia staje się formą pamięci, troski oraz oporu wobec przyspieszenia i nadmiaru współczesnego życia.
W rozmowie opowiada o pracy domowej jako działaniu twórczym, o budowaniu relacji między kobietami, o sztuce, która rodzi się „pomiędzy” – w doświadczeniu życia, opieki i wspólnoty. Rozmawiamy także o przeszłości jako o przestrzeni poszukiwania alternatywnych historii, o feministycznym odzyskiwaniu materii i o myśleniu poprzez dotyk.
Małgorzata Markiewicz (ur. 1979) – artystka wizualna. Absolwentka Wydziału Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, doktora sztuki. Jej prace znajdują się w licznych kolekcjach instytucji publicznych w Polsce oraz m.in. w Berardo Collection w Lizbonie oraz Verbund Collection w Wiedniu – jednej z najważniejszych kolekcji sztuki feministycznej w Europie.
Fot. w tle: Krzysztof Marchlak
Współpraca: Solutio Medica, Risk Made in Warsaw, Pola Zag
26. Marta Niedbał. Zmysłowość i rytuały
2025-09-14 23:44:02
Twórczość Marty Niedbał rozwija się na pograniczu rysunku, tkaniny i obiektu. Jej praktyka opiera się na pracy z ruchem i cielesnością, na miękkich formach i procesualności. Sięga po taniec, rytuał i powtarzalność, podkreślając potrzebę przyjemności i odpoczynku w świecie przepełnionym bodźcami. W rozmowie opowiada o ciele jako pierwszym domu, o cykliczności i transformacji, a także o tym, jak twórczość może stać się formą oporu wobec presji produktywności. Rozmawiamy o pracy intermedialnej, o poszukiwaniu płynnej tożsamości oraz o praktyce, która wykracza poza ramy pracowni. Marta Niedbał (ur. 1986) – artystka wizualna, doktora sztuki, wykładowczyni Uniwersytetu Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie. W 2023 roku, wraz z Pawłem Olszczyńskim, otrzymała Nagrodę Główną Fundacji Sztuki Polskiej ING podczas Warsaw Gallery Weekend. Fot. Krzysztof Marchlak Współpraca: Solutio Medica, Risk Made in Warsaw, Pola Zag
Twórczość Marty Niedbał rozwija się na pograniczu rysunku, tkaniny i obiektu. Jej praktyka opiera się na pracy z ruchem i cielesnością, na miękkich formach i procesualności. Sięga po taniec, rytuał i powtarzalność, podkreślając potrzebę przyjemności i odpoczynku w świecie przepełnionym bodźcami.
W rozmowie opowiada o ciele jako pierwszym domu, o cykliczności i transformacji, a także o tym, jak twórczość może stać się formą oporu wobec presji produktywności. Rozmawiamy o pracy intermedialnej, o poszukiwaniu płynnej tożsamości oraz o praktyce, która wykracza poza ramy pracowni.
Marta Niedbał (ur. 1986) – artystka wizualna, doktora sztuki, wykładowczyni Uniwersytetu Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie. W 2023 roku, wraz z Pawłem Olszczyńskim, otrzymała Nagrodę Główną Fundacji Sztuki Polskiej ING podczas Warsaw Gallery Weekend.
Fot. Krzysztof Marchlak
Współpraca: Solutio Medica, Risk Made in Warsaw, Pola Zag
25. Krzysztof Gil. Polsko-romski artysta
2025-07-20 07:40:04
Twórczość Krzysztofa Gila dotyka tematów tożsamości romskiej, pamięci zbiorowej i przemocy symbolicznej. W swojej pracy sięga on po takie media jak rysunek, malarstwo, rzeźba i grafika. Tworzy także przestrzenne instalacje oparte na badaniach historycznych i doświadczeniu osobistym. W rozmowie opowiada o dorastaniu w Nowym Targu, o stereotypach i systemowej niewidzialności, z którymi mierzył się jako młody Rom, oraz o tym, jak edukacja artystyczna pozwoliła mu odnaleźć własny język. Rozmawiamy o sztuce jako formie oporu, o projekcie „Tajsa. Wczoraj i jutro”, o estetyzowaniu trudnych tematów oraz o potrzebie mówienia głosem tych, którzy przez wieki byli marginalizowani. Krzysztof Gil (ur. 1987) – artysta wizualny, doktor sztuki, wykładowca Uniwersytetu Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie. Laureat Stypendium Twórczego Miasta Krakowa (2016). Fot. Krzysztof Marchlak Współpraca: Solutio Medica, Risk Made in Warsaw, Pola Zag, Varsovian Scarves
Twórczość Krzysztofa Gila dotyka tematów tożsamości romskiej, pamięci zbiorowej i przemocy symbolicznej. W swojej pracy sięga on po takie media jak rysunek, malarstwo, rzeźba i grafika. Tworzy także przestrzenne instalacje oparte na badaniach historycznych i doświadczeniu osobistym.
W rozmowie opowiada o dorastaniu w Nowym Targu, o stereotypach i systemowej niewidzialności, z którymi mierzył się jako młody Rom, oraz o tym, jak edukacja artystyczna pozwoliła mu odnaleźć własny język. Rozmawiamy o sztuce jako formie oporu, o projekcie „Tajsa. Wczoraj i jutro”, o estetyzowaniu trudnych tematów oraz o potrzebie mówienia głosem tych, którzy przez wieki byli marginalizowani.
Krzysztof Gil (ur. 1987) – artysta wizualny, doktor sztuki, wykładowca Uniwersytetu Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie. Laureat Stypendium Twórczego Miasta Krakowa (2016).
Fot. Krzysztof Marchlak
Współpraca: Solutio Medica, Risk Made in Warsaw, Pola Zag, Varsovian Scarves
24. Artur Wabik. Komiks jako medium sztuki
2025-06-01 07:11:11
W podcaście rozmawiam z Arturem Wabikiem o historii komiksu w Polsce – od XIX wieku po czasy PRL-u i współczesność. Artur opowiada o pionierach medium, takich jak Artur Bartels, kultowych postaciach pokroju bezrobotnego Froncka, złotej erze wydawnictw z lat 70. i 80., a także o tym, jak wygląda dziś rynek komiksu w Polsce. Dowiadujemy się również, jak kolekcjonerska pasja przerodziła się w Fundację Muzeum Komiksu – pierwszą tego typu instytucję w kraju, łączącą funkcje edukacyjne, archiwalne i wystawiennicze. Artur Wabik (ur. 1982) – artysta sztuk wizualnych, kurator wystaw, publicysta i badacz popkultury. W latach 2003–2012 był wydawcą komiksu i literatury fantastycznej. Obecnie działa jako członek zarządu Krakowskiego Stowarzyszenia Komiksowego, w ramach którego od 2011 roku organizuje Krakowski Festiwal Komiksu. Od 2020 roku pełni także funkcję członka zarządu Fundacji Muzeum Komiksu w Krakowie, której celem jest utworzenie pierwszego w Polsce muzeum poświęconego temu medium. Fot. Krzysztof Marchlak Współpraca: Solutio Medica, Risk Made in Warsaw, Pola Zag, Varsovian Scarves
W podcaście rozmawiam z Arturem Wabikiem o historii komiksu w Polsce – od XIX wieku po czasy PRL-u i współczesność. Artur opowiada o pionierach medium, takich jak Artur Bartels, kultowych postaciach pokroju bezrobotnego Froncka, złotej erze wydawnictw z lat 70. i 80., a także o tym, jak wygląda dziś rynek komiksu w Polsce.
Dowiadujemy się również, jak kolekcjonerska pasja przerodziła się w Fundację Muzeum Komiksu – pierwszą tego typu instytucję w kraju, łączącą funkcje edukacyjne, archiwalne i wystawiennicze.
Artur Wabik (ur. 1982) – artysta sztuk wizualnych, kurator wystaw, publicysta i badacz popkultury. W latach 2003–2012 był wydawcą komiksu i literatury fantastycznej. Obecnie działa jako członek zarządu Krakowskiego Stowarzyszenia Komiksowego, w ramach którego od 2011 roku organizuje Krakowski Festiwal Komiksu. Od 2020 roku pełni także funkcję członka zarządu Fundacji Muzeum Komiksu w Krakowie, której celem jest utworzenie pierwszego w Polsce muzeum poświęconego temu medium.
Fot. Krzysztof Marchlak
Współpraca: Solutio Medica, Risk Made in Warsaw, Pola Zag, Varsovian Scarves
23. Joanna Karpowicz. Obrazy z Anubisem
2025-04-13 08:30:51
Joanna Karpowicz od lat buduje własny, rozpoznawalny świat malarski, w którym centralną postacią jest Anubis – tajemniczy, melancholijny bohater jej obrazów. W swojej twórczości artystka łączy narracyjność z ilustracyjnością, budując nastrojowe, filmowe kadry. Maluje ze zdjęć, traktując aparat w telefonie jak szkicownik. W podcaście Joanna Karpowicz opowiada o swojej artystycznej drodze, codziennej pracy i relacji z odbiorcami. Mówi o wyzwaniach zawodu artystki, niechęci do romantyzowania tej profesji i o tym, jak jej obrazy były początkowo odbierane przez galerie. Joanna Karpowicz (ur. 1976) ukończyła studia na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie, gdzie w 2001 roku obroniła dyplom w pracowni prof. Leszka Misiaka. Mieszka i pracuje w Krakowie. Znana jest głównie ze swojej malarskiej serii z Anubisem, dokumentowanej w artbookach wydawanych przez Timof Comics. Jej prace znajdują się w zbiorach Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN oraz Centrum Komiksu i Narracji Interaktywnej w Łodzi. Fot. Krzysztof Marchlak Współpraca: Solutio Medica, Risk Made in Warsaw, Pola Zag
Joanna Karpowicz od lat buduje własny, rozpoznawalny świat malarski, w którym centralną postacią jest Anubis – tajemniczy, melancholijny bohater jej obrazów. W swojej twórczości artystka łączy narracyjność z ilustracyjnością, budując nastrojowe, filmowe kadry. Maluje ze zdjęć, traktując aparat w telefonie jak szkicownik.
W podcaście Joanna Karpowicz opowiada o swojej artystycznej drodze, codziennej pracy i relacji z odbiorcami. Mówi o wyzwaniach zawodu artystki, niechęci do romantyzowania tej profesji i o tym, jak jej obrazy były początkowo odbierane przez galerie.
Joanna Karpowicz (ur. 1976) ukończyła studia na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie, gdzie w 2001 roku obroniła dyplom w pracowni prof. Leszka Misiaka. Mieszka i pracuje w Krakowie. Znana jest głównie ze swojej malarskiej serii z Anubisem, dokumentowanej w artbookach wydawanych przez Timof Comics. Jej prace znajdują się w zbiorach Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN oraz Centrum Komiksu i Narracji Interaktywnej w Łodzi.
Fot. Krzysztof Marchlak
Współpraca: Solutio Medica, Risk Made in Warsaw, Pola Zag
22. Justyna Smoleń. Porcelanowe hybrydy
2025-03-02 19:32:58
Dla Justyny Smoleń natura – ciągły obieg materii, jej narodziny, śmierć oraz nieustanna zmiana – jest istotnym źródłem inspiracji. W swoich pracach artystka szuka analogii między funkcjonowaniem natury i kultury. Interesują ją znaczenia, które nadajemy przedmiotom, i to, jak zmieniają się one w kontekście czasu i miejsca oraz jak kształtują rzeczywistość wokół nas i myślenie o nas samych. W podcaście Justyna Smoleń opowiada, czemu zajęła się tworzeniem porcelanowych i ceramicznych obiektów oraz rzeźb, jak powstają jej prace oraz skąd pozyskuje materiały do ich tworzenia. Justyna Smoleń (ur. 1988) ukończyła studia na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, gdzie także obecnie pracuje. Zajmuje się malarstwem, rzeźbą oraz tworzeniem obiektów i instalacji. Razem z Radkiem Szlęzakiem prowadzi artist-run space Rooter. Jej prace znajdują się w kolekcjach prywatnych oraz w zbiorach publicznych instytucji kultury: Dolnośląskiego Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych we Wrocławiu, Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie MOCAK i Galerii Sztuki Współczesnej Bunkier Sztuki w Krakowie. Fot. Krzysztof Marchlak Współpraca: Solutio Medica, Risk Made in Warsaw, Pola Zag
Dla Justyny Smoleń natura – ciągły obieg materii, jej narodziny, śmierć oraz nieustanna zmiana – jest istotnym źródłem inspiracji. W swoich pracach artystka szuka analogii między funkcjonowaniem natury i kultury. Interesują ją znaczenia, które nadajemy przedmiotom, i to, jak zmieniają się one w kontekście czasu i miejsca oraz jak kształtują rzeczywistość wokół nas i myślenie o nas samych.
W podcaście Justyna Smoleń opowiada, czemu zajęła się tworzeniem porcelanowych i ceramicznych obiektów oraz rzeźb, jak powstają jej prace oraz skąd pozyskuje materiały do ich tworzenia.
Justyna Smoleń (ur. 1988) ukończyła studia na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, gdzie także obecnie pracuje. Zajmuje się malarstwem, rzeźbą oraz tworzeniem obiektów i instalacji. Razem z Radkiem Szlęzakiem prowadzi artist-run space Rooter. Jej prace znajdują się w kolekcjach prywatnych oraz w zbiorach publicznych instytucji kultury: Dolnośląskiego Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych we Wrocławiu, Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie MOCAK i Galerii Sztuki Współczesnej Bunkier Sztuki w Krakowie.
Fot. Krzysztof Marchlak
Współpraca: Solutio Medica, Risk Made in Warsaw, Pola Zag
21. Marta Antoniak. Cząstki dzieciństwa
2025-01-19 07:08:27
Marta Antoniak uważa, że każde pokolenie posiada własny zbiór motywów i wspomnień związanych z dzieciństwem, które definiują jego tożsamość. Punktem wyjścia jej twórczości są zabawki – obrazy i przedmioty związane z tym okresem życia.
W podcaście Marta Antoniak opowiada o swoim rytmie pracy, inspiracjach, kolekcjonowaniu kinder niespodzianek oraz o ciągłej potrzebie eksperymentowania i tworzenia autorskich zestawień materiałowych.
Marta Antoniak (ur. 1986) ukończyła Akademię Sztuk Pięknych w Krakowie, gdzie także obecnie pracuje. Tworzy prace malarskie oraz obiekty. Znajdują się one w licznych kolekcjach prywatnych i publicznych, m.in. w kolekcji Bunkra Sztuki, kolekcji sztuki współczesnej mBanku, Kolekcji Sztuki PKO BP, kolekcji Muzeów Narodowych w Lublinie i w Gdańsku, kolekcji sztuki Galerii Bielskiej BWA czy kolekcji sztuki Kancelarii Sejmu RP. W swojej twórczości przywołuje m.in. obrazy z okresu dzieciństwa oraz kody wizualne popkultury. Skupia się na problemach konsumpcjonizmu i nadprodukcji.
Fot. Krzysztof Marchlak
Współpraca: Solutio Medica, Risk Made in Warsaw
Marta Antoniak uważa, że każde pokolenie posiada własny zbiór motywów i wspomnień związanych z dzieciństwem, które definiują jego tożsamość. Punktem wyjścia jej twórczości są zabawki – obrazy i przedmioty związane z tym okresem życia.
W podcaście Marta Antoniak opowiada o swoim rytmie pracy, inspiracjach, kolekcjonowaniu kinder niespodzianek oraz o ciągłej potrzebie eksperymentowania i tworzenia autorskich zestawień materiałowych.
Marta Antoniak (ur. 1986) ukończyła Akademię Sztuk Pięknych w Krakowie, gdzie także obecnie pracuje. Tworzy prace malarskie oraz obiekty. Znajdują się one w licznych kolekcjach prywatnych i publicznych, m.in. w kolekcji Bunkra Sztuki, kolekcji sztuki współczesnej mBanku, Kolekcji Sztuki PKO BP, kolekcji Muzeów Narodowych w Lublinie i w Gdańsku, kolekcji sztuki Galerii Bielskiej BWA czy kolekcji sztuki Kancelarii Sejmu RP. W swojej twórczości przywołuje m.in. obrazy z okresu dzieciństwa oraz kody wizualne popkultury. Skupia się na problemach konsumpcjonizmu i nadprodukcji.
Fot. Krzysztof Marchlak
Współpraca: Solutio Medica, Risk Made in Warsaw
20. Jana Shostak. Pomiędzy sztuką a aktywizmem
2024-12-01 00:29:12
Jak znaleźć balans między aktywizmem pomocowym a byciem artystką? O doświadczeniu migracji politycznej, byciu kobietą artystką oraz udziale w wyborach parlamentarnych. W końcu o tym, jak utrzymać się z działań konceptualnych, i o związanych z tym próbach materializacji akcji w postaci obiektów artystycznych.
Rozmowa z Janą Shostak (ur. 1993 w Grodnie na Białorusi) – artystką intermedialną, doktorą sztuki, aktywistką, feministką, mieszkającą od 2010 roku w Polsce. Od 2016 roku używa mediów masowego przekazu jako platformy do rozpowszechnienia swoich działań ze sfery sztuki i aktywizmu. Była laureatką wielu konkursów, w tym m.in. Paszportów „Polityki”, Młodych Wilków czy IN OUT Festival, oraz finalistką nagród Fundacji Deutsche Banku i Fundacji Vordemberge-Gildewart. Codziennie o 18:00 (do końca rewolucji i o jeden dzień dłużej) współtworzy pomnik „Minuta krzyku dla Białorusi”. Reprezentuje obywatelską inicjatywę „Partyzanka”, która pomaga obywatelom Białorusi uciekającym z kraju przed represjami.
Fot. Krzysztof Marchlak
Współpraca: Solutio Medica, Risk Made in Warsaw
Jak znaleźć balans między aktywizmem pomocowym a byciem artystką? O doświadczeniu migracji politycznej, byciu kobietą artystką oraz udziale w wyborach parlamentarnych. W końcu o tym, jak utrzymać się z działań konceptualnych, i o związanych z tym próbach materializacji akcji w postaci obiektów artystycznych.
Rozmowa z Janą Shostak (ur. 1993 w Grodnie na Białorusi) – artystką intermedialną, doktorą sztuki, aktywistką, feministką, mieszkającą od 2010 roku w Polsce. Od 2016 roku używa mediów masowego przekazu jako platformy do rozpowszechnienia swoich działań ze sfery sztuki i aktywizmu. Była laureatką wielu konkursów, w tym m.in. Paszportów „Polityki”, Młodych Wilków czy IN OUT Festival, oraz finalistką nagród Fundacji Deutsche Banku i Fundacji Vordemberge-Gildewart. Codziennie o 18:00 (do końca rewolucji i o jeden dzień dłużej) współtworzy pomnik „Minuta krzyku dla Białorusi”. Reprezentuje obywatelską inicjatywę „Partyzanka”, która pomaga obywatelom Białorusi uciekającym z kraju przed represjami.
Fot. Krzysztof Marchlak
Współpraca: Solutio Medica, Risk Made in Warsaw
19. Anna Grajewska. Sztuka współczesna dla dzieci – wyzwania
2024-10-17 22:57:31
Wciąż pokutuje myślenie, że sztuka współczesna nie jest dla dzieci. O tym, jak przeciwdziałać temu stereotypowi, jakie są plusy włączania dziecięcej publiczności w programy instytucji sztuki i jakie wyzwania są z tym związane. O budowaniu relacji, pobudzaniu wyobraźni i myśleniu obrazami.
Rozmowa z Anną Grajewską – edukatorką i menadżerką kultury oraz ekspertką ds. rozwoju społeczności. Ukończyła historię sztuki w Poznaniu, szkołę trenerów Akademii TROP oraz studia podyplomowe z obszaru komunikacji. Jest współzałożycielką i członkinią Zarządu Fundacji A Sztuka? Ma ponad 16-letnie doświadczenie w tworzeniu projektów kulturalnych i liderowaniu im. Pracowała w dziale edukacji Muzeum Narodowego w Krakowie, była kierowniczką ds. edukacji w krakowskim Muzeum Etnograficznym oraz zastępczynią dyrektorki ds. komunikacji w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie. Świeża przedsiębiorczyni pod szyldem Wszystkie ręce na pokład.
Fot. Krzysztof Marchlak
Współpraca: Solutio Medica, Risk Made in Warsaw
Wciąż pokutuje myślenie, że sztuka współczesna nie jest dla dzieci. O tym, jak przeciwdziałać temu stereotypowi, jakie są plusy włączania dziecięcej publiczności w programy instytucji sztuki i jakie wyzwania są z tym związane. O budowaniu relacji, pobudzaniu wyobraźni i myśleniu obrazami.
Rozmowa z Anną Grajewską – edukatorką i menadżerką kultury oraz ekspertką ds. rozwoju społeczności. Ukończyła historię sztuki w Poznaniu, szkołę trenerów Akademii TROP oraz studia podyplomowe z obszaru komunikacji. Jest współzałożycielką i członkinią Zarządu Fundacji A Sztuka? Ma ponad 16-letnie doświadczenie w tworzeniu projektów kulturalnych i liderowaniu im. Pracowała w dziale edukacji Muzeum Narodowego w Krakowie, była kierowniczką ds. edukacji w krakowskim Muzeum Etnograficznym oraz zastępczynią dyrektorki ds. komunikacji w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie. Świeża przedsiębiorczyni pod szyldem Wszystkie ręce na pokład.
Fot. Krzysztof Marchlak
Współpraca: Solutio Medica, Risk Made in Warsaw