Od laika do stoika
Stoicyzm to filozofia, która świeci najjaśniejszym blaskiem w ciemnościach. W czasach niepewności przyda się każdemu. Pozwoli zachować spokój i zdrowy rozsądek.
Podcast Od laika do stoika przybliża stoickie idee w nowoczesnym wydaniu. By go słuchać i z niego skorzystać, nie potrzebujesz znać dzieł Kartezjusza ani potrafić wymienić 3 przedsokratejskich filozofów. Wystarczy Twoja otwartość i chęć do nauki.
W podcaście będę opowiadał o stoicyzmie ludzkim językiem, używając współczesnych przykładów. W każdym odcinku, skupimy się na jednym stoickim przesłaniu i jego praktycznym zastosowaniu. Dodatkowo, zaprezentuje wyniki co najmniej jednego badania naukowego i zarekomenduje Ci książkę do przeczytania.
Wszystkie odcinki podcastu, a także dodatkowe materiały znajdziesz na stronie odlaikadostoika.pl
60. O facylitacji: merytorycznej i graficznej - rozmowa z Gabrysią Borowczyk
2026-02-01 06:00:09
Wyobraź sobie takie spotkanie. Dziesięć osób siedzi w sali. Rozmawiają przez ponad dwie godziny. Wymieniają bardzo dużo opinii i jeszcze więcej słów. A po wyjściu… każdy ma inne wnioski i nie podjęto żadnej decyzji. Brzmi znajomo? A teraz wyobraź sobie zupełnie inną sytuację. Ten sam zespół ma ten sam problem. Ale na spotkaniu jest ktoś, kto: - zadaje dobre pytania, - porządkuje rozmowę, - wyciąga z ludzi to, co najlepsze, - i pomaga zespołowi zobaczyć, dokąd naprawdę chce dojść. To jest właśnie facylitacja . To sztuka tworzenia przestrzeni, w której mądrość zespołu może się ujawnić. Zespół doświadczonych specjalistów nie potrzebuje wszechwiedzącego menedżera ani przemądrzałego zewnętrznego eksperta. Tylko kogoś, kto pomoże im uporządkować ich doświadczenie, nawzajem się wysłuchać i znaleźć wypracowane przez grupę rozwiązanie. A kiedy do tej struktury dodamy jeszcze obraz — dzieje się coś magicznego. Bo nagle: - problemy przestają być abstrakcyjne, - pomysły nie wyparowywują, - a rozmowa zostawia po sobie ślad, do którego można wrócić. Wizualizowanie idei — na flipcharcie, tablicy, kartce — to narzędzie myślenia. Kiedy coś rysujemy: - mózg widzi zależności, - łatwiej łączymy fakty, - szybciej wychodzimy z impasu, - i częściej dochodzimy do rozwiązań, które naprawdę są nasze. I właśnie o tym będzie dzisiejsza rozmowa. O facylitacji merytorycznej — czyli jak prowadzić proces, a nie ludzi za rękę. O facylitacji graficznej — czyli jak obraz pomaga zespołom myśleć lepiej, a nie tylko więcej. O tym, jak w biznesie przestać być jedynym źródłem odpowiedzi, a stać się kimś, kto wydobywa potencjał innych. Moim gościem jest Gabriela Borowczyk https://gabrielaborowczyk.pl/ https://www.linkedin.com/in/gabriela-borowczyk-%E2%9C%8F-55558126/ — doświadczona trenerka biznesu, autorka kultowego szkolenia FLIPOWANIE®, sketchnoterka regularnie publikująca na LinkedInie piękne graficzne podsumowania książek. Autorka kursów i osoba, która od lat pomaga zespołom zobaczyć o co im chodzi i co mogą z tym zrobić. Zapraszam do wysłuchania odcinka.
Wyobraź sobie takie spotkanie. Dziesięć osób siedzi w sali. Rozmawiają przez ponad dwie godziny. Wymieniają bardzo dużo opinii i jeszcze więcej słów. A po wyjściu… każdy ma inne wnioski i nie podjęto żadnej decyzji.
Brzmi znajomo? A teraz wyobraź sobie zupełnie inną sytuację. Ten sam zespół ma ten sam problem.
Ale na spotkaniu jest ktoś, kto:
- zadaje dobre pytania,
- porządkuje rozmowę,
- wyciąga z ludzi to, co najlepsze,
- i pomaga zespołowi zobaczyć, dokąd naprawdę chce dojść.
To jest właśnie facylitacja. To sztuka tworzenia przestrzeni, w której mądrość zespołu może się ujawnić. Zespół doświadczonych specjalistów nie potrzebuje wszechwiedzącego menedżera ani przemądrzałego zewnętrznego eksperta. Tylko kogoś, kto pomoże im uporządkować ich doświadczenie, nawzajem się wysłuchać i znaleźć wypracowane przez grupę rozwiązanie.
A kiedy do tej struktury dodamy jeszcze obraz — dzieje się coś magicznego. Bo nagle:
- problemy przestają być abstrakcyjne,
- pomysły nie wyparowywują,
- a rozmowa zostawia po sobie ślad, do którego można wrócić.
Wizualizowanie idei — na flipcharcie, tablicy, kartce — to narzędzie myślenia. Kiedy coś rysujemy:
- mózg widzi zależności,
- łatwiej łączymy fakty,
- szybciej wychodzimy z impasu,
- i częściej dochodzimy do rozwiązań, które naprawdę są nasze.
I właśnie o tym będzie dzisiejsza rozmowa. O facylitacji merytorycznej — czyli jak prowadzić proces, a nie ludzi za rękę. O facylitacji graficznej — czyli jak obraz pomaga zespołom myśleć lepiej, a nie tylko więcej. O tym, jak w biznesie przestać być jedynym źródłem odpowiedzi, a stać się kimś, kto wydobywa potencjał innych.
Moim gościem jest Gabriela Borowczyk https://gabrielaborowczyk.pl/ https://www.linkedin.com/in/gabriela-borowczyk-%E2%9C%8F-55558126/ — doświadczona trenerka biznesu, autorka kultowego szkolenia FLIPOWANIE®, sketchnoterka regularnie publikująca na LinkedInie piękne graficzne podsumowania książek. Autorka kursów i osoba, która od lat pomaga zespołom zobaczyć o co im chodzi i co mogą z tym zrobić.
Zapraszam do wysłuchania odcinka.
Brzmi znajomo? A teraz wyobraź sobie zupełnie inną sytuację. Ten sam zespół ma ten sam problem.
Ale na spotkaniu jest ktoś, kto:
- zadaje dobre pytania,
- porządkuje rozmowę,
- wyciąga z ludzi to, co najlepsze,
- i pomaga zespołowi zobaczyć, dokąd naprawdę chce dojść.
To jest właśnie facylitacja. To sztuka tworzenia przestrzeni, w której mądrość zespołu może się ujawnić. Zespół doświadczonych specjalistów nie potrzebuje wszechwiedzącego menedżera ani przemądrzałego zewnętrznego eksperta. Tylko kogoś, kto pomoże im uporządkować ich doświadczenie, nawzajem się wysłuchać i znaleźć wypracowane przez grupę rozwiązanie.
A kiedy do tej struktury dodamy jeszcze obraz — dzieje się coś magicznego. Bo nagle:
- problemy przestają być abstrakcyjne,
- pomysły nie wyparowywują,
- a rozmowa zostawia po sobie ślad, do którego można wrócić.
Wizualizowanie idei — na flipcharcie, tablicy, kartce — to narzędzie myślenia. Kiedy coś rysujemy:
- mózg widzi zależności,
- łatwiej łączymy fakty,
- szybciej wychodzimy z impasu,
- i częściej dochodzimy do rozwiązań, które naprawdę są nasze.
I właśnie o tym będzie dzisiejsza rozmowa. O facylitacji merytorycznej — czyli jak prowadzić proces, a nie ludzi za rękę. O facylitacji graficznej — czyli jak obraz pomaga zespołom myśleć lepiej, a nie tylko więcej. O tym, jak w biznesie przestać być jedynym źródłem odpowiedzi, a stać się kimś, kto wydobywa potencjał innych.
Moim gościem jest Gabriela Borowczyk https://gabrielaborowczyk.pl/ https://www.linkedin.com/in/gabriela-borowczyk-%E2%9C%8F-55558126/ — doświadczona trenerka biznesu, autorka kultowego szkolenia FLIPOWANIE®, sketchnoterka regularnie publikująca na LinkedInie piękne graficzne podsumowania książek. Autorka kursów i osoba, która od lat pomaga zespołom zobaczyć o co im chodzi i co mogą z tym zrobić.
Zapraszam do wysłuchania odcinka.
59. O zmienianiu siebie, ludzi i organizacji - rozmowa z Anią Raimann
2026-01-04 06:00:08
Zmiana jest nieunikniona. Dzieje się, czy tego chcemy, czy nie. Pytanie nie brzmi więc czy zmiana nastąpi, ale czy potrafimy nią świadomie pokierować. Lubię myśleć o zmianie jak o rzece. Woda i tak płynie — czasem spokojnie, czasem gwałtownie. Jeśli nic nie zrobimy, popłynie tam, gdzie najłatwiej… niekoniecznie tam, gdzie chcielibyśmy, żeby dotarła. Świadoma zmiana nie polega na zatrzymywaniu rzeki. Polega na nadawaniu jej kierunku — w sobie, w relacjach z innymi ludźmi i w organizacjach, które tworzymy. Dlatego do tej rozmowy zaprosiłem osobę, która zmianą zajmuje się nie w teorii, ale w codziennej praktyce. Moim gościem jest Anna Raimann https://www.linkedin.com/in/annaraimann/ — coachka ICF, trenerka rozwoju i twórczyni projektu Medystacja (https://open.spotify.com/show/6Po7TfEqq0EIKJW733C6Nv?si=eDrrRSuwT_-LeAnJxoMwIA) Ania Łączy uważność, coaching i doświadczenie pracy w dużych organizacjach, pomagając ludziom i zespołom przechodzić przez zmianę świadomie, odpowiedzialnie i z sensem. Porozmawiamy o tym, jak zmieniać siebie, jak wspierać zmianę u innych i jak tworzyć takie warunki w organizacjach, by zmiana naprawdę prowadziła we właściwym kierunku. Zapraszam do wysłuchania odcinka.
Zmiana jest nieunikniona. Dzieje się, czy tego chcemy, czy nie. Pytanie nie brzmi więc czy zmiana nastąpi, ale czy potrafimy nią świadomie pokierować. Lubię myśleć o zmianie jak o rzece. Woda i tak płynie — czasem spokojnie, czasem gwałtownie. Jeśli nic nie zrobimy, popłynie tam, gdzie najłatwiej… niekoniecznie tam, gdzie chcielibyśmy, żeby dotarła. Świadoma zmiana nie polega na zatrzymywaniu rzeki. Polega na nadawaniu jej kierunku — w sobie, w relacjach z innymi ludźmi i w organizacjach, które tworzymy.
Dlatego do tej rozmowy zaprosiłem osobę, która zmianą zajmuje się nie w teorii, ale w codziennej praktyce. Moim gościem jest Anna Raimann https://www.linkedin.com/in/annaraimann/ — coachka ICF, trenerka rozwoju i twórczyni projektu Medystacja (https://open.spotify.com/show/6Po7TfEqq0EIKJW733C6Nv?si=eDrrRSuwT_-LeAnJxoMwIA)
Ania Łączy uważność, coaching i doświadczenie pracy w dużych organizacjach, pomagając ludziom i zespołom przechodzić przez zmianę świadomie, odpowiedzialnie i z sensem. Porozmawiamy o tym, jak zmieniać siebie, jak wspierać zmianę u innych i jak tworzyć takie warunki w organizacjach, by zmiana naprawdę prowadziła we właściwym kierunku.
Zapraszam do wysłuchania odcinka.
Dlatego do tej rozmowy zaprosiłem osobę, która zmianą zajmuje się nie w teorii, ale w codziennej praktyce. Moim gościem jest Anna Raimann https://www.linkedin.com/in/annaraimann/ — coachka ICF, trenerka rozwoju i twórczyni projektu Medystacja (https://open.spotify.com/show/6Po7TfEqq0EIKJW733C6Nv?si=eDrrRSuwT_-LeAnJxoMwIA)
Ania Łączy uważność, coaching i doświadczenie pracy w dużych organizacjach, pomagając ludziom i zespołom przechodzić przez zmianę świadomie, odpowiedzialnie i z sensem. Porozmawiamy o tym, jak zmieniać siebie, jak wspierać zmianę u innych i jak tworzyć takie warunki w organizacjach, by zmiana naprawdę prowadziła we właściwym kierunku.
Zapraszam do wysłuchania odcinka.
58. O odporności psychicznej i radzeniu sobie ze stresem - rozmowa z Małgorzatą Henke
2025-11-23 06:00:07
Życie lubi nas zaskakiwać. Rzadziej jest to dwuzłotówka znaleziona na chodniku. Rzadziej nieoczekiwane spotkanie starego druha po 20 latach rozłąki. Częściej doświadczamy nagłej awarii samochodu, kontuzji czy choroby. Dobrze byłoby podejść do tych wydarzeń ze stoickim spokojem. Zaakceptować fakty i skoncentrować się na tym, co zależne od nas. Ale to nie takie łatwe. Nawet dla kogoś, kto stoicyzm praktykuje. W nieodległej przeszłości miałem okazję doświadczyć niemal udanej próby kradzieży mojego auta. Zachorowania na różę, co skończyło się 3-tygodniowym pobytem w szpitalu. Kontuzji nadgarstka, gdy zbyt gwałtownie uciekałem przed córką na placu zabaw. Każde z tych wydarzeń było dla mnie źródłem stresu. Stres towarzyszy mi też przy okazji wystąpień publicznych, prowadzenia szkoleń czy auta, a także wychowywania dzieci, np. gdy Tymek, siedząc w pierwszej ławie w kościele wymachuje workiem pełnym żołędzi i wysypuje je w najmniej odpowiednim momencie. Nie mówiąc już o listach z Urzędu Skarbowego. Nawet jak człowiek nic nie przeskrobał, ale taki dostanie, ciśnienie podnosi mu się momentalnie. Stres towarzyszy nam stale, niemal każdego dnia. Jak sobie z nim lepiej radzić? Jak go oswoić, a może nawet zaprząc do pracy na naszą rzecz? Jak budować odporność psychiczną, by niespodziewane komplikacje nie dezorganizowały nam dnia czy życia? O tym porozmawiam z Małgorzatą Henke. Gosia to trenerka odporności psychicznej, coach, mentorka i konsultantka, która od lat pomaga liderom, zespołom i organizacjom budować siłę wewnętrzną, radzić sobie ze stresem i działać skutecznie mimo presji. Gosia jest certyfikowaną konsultantką narzędzia MTQ48, autorką programów rozwojowych z obszaru resilience i wellbeing, a także osobą, która łączy głębokie zrozumienie natury ludzkiej z ogromnym doświadczeniem biznesowym. W swojej pracy pokazuje, że odporność psychiczna to nie twardość, ale elastyczność, mądra regulacja emocji i zaufanie do siebie — także wtedy, gdy świat wokół się zmienia. Lub wali. Gosia jest też autorką podcastu "W dobrym stanie": https://malgorzatahenke.pl/category/podcast/ adresowanego dla liderów i osób, które wspierają ludzi. Jeśli szukasz wiedzy na temat tego, jak dbać o dobrostan swój i pracowników, budować odporną organizację i wprowadzać zmiany, znajdziesz w nim wiele wartościowych treści. W naszej rozmowie poruszymy takie zagadnienia jak: czym naprawdę jest odporność psychiczna, jak ją rozwijać w praktyce, i co stoicyzm może mieć wspólnego z codziennym radzeniem sobie z wyzwaniami. Zaparz herbatkę, usiądź wygodnie — i posłuchaj rozmowy o sile, która nie ryczy, tylko spokojnie działa.
Życie lubi nas zaskakiwać. Rzadziej jest to dwuzłotówka znaleziona na chodniku. Rzadziej nieoczekiwane spotkanie starego druha po 20 latach rozłąki. Częściej doświadczamy nagłej awarii samochodu, kontuzji czy choroby. Dobrze byłoby podejść do tych wydarzeń ze stoickim spokojem. Zaakceptować fakty i skoncentrować się na tym, co zależne od nas.
Ale to nie takie łatwe. Nawet dla kogoś, kto stoicyzm praktykuje. W nieodległej przeszłości miałem okazję doświadczyć niemal udanej próby kradzieży mojego auta. Zachorowania na różę, co skończyło się 3-tygodniowym pobytem w szpitalu. Kontuzji nadgarstka, gdy zbyt gwałtownie uciekałem przed córką na placu zabaw. Każde z tych wydarzeń było dla mnie źródłem stresu. Stres towarzyszy mi też przy okazji wystąpień publicznych, prowadzenia szkoleń czy auta, a także wychowywania dzieci, np. gdy Tymek, siedząc w pierwszej ławie w kościele wymachuje workiem pełnym żołędzi i wysypuje je w najmniej odpowiednim momencie. Nie mówiąc już o listach z Urzędu Skarbowego. Nawet jak człowiek nic nie przeskrobał, ale taki dostanie, ciśnienie podnosi mu się momentalnie.
Stres towarzyszy nam stale, niemal każdego dnia. Jak sobie z nim lepiej radzić? Jak go oswoić, a może nawet zaprząc do pracy na naszą rzecz? Jak budować odporność psychiczną, by niespodziewane komplikacje nie dezorganizowały nam dnia czy życia?
O tym porozmawiam z Małgorzatą Henke. Gosia to trenerka odporności psychicznej, coach, mentorka i konsultantka, która od lat pomaga liderom, zespołom i organizacjom budować siłę wewnętrzną, radzić sobie ze stresem i działać skutecznie mimo presji. Gosia jest certyfikowaną konsultantką narzędzia MTQ48, autorką programów rozwojowych z obszaru resilience i wellbeing, a także osobą, która łączy głębokie zrozumienie natury ludzkiej z ogromnym doświadczeniem biznesowym. W swojej pracy pokazuje, że odporność psychiczna to nie twardość, ale elastyczność, mądra regulacja emocji i zaufanie do siebie — także wtedy, gdy świat wokół się zmienia. Lub wali.
Gosia jest też autorką podcastu "W dobrym stanie": https://malgorzatahenke.pl/category/podcast/ adresowanego dla liderów i osób, które wspierają ludzi. Jeśli szukasz wiedzy na temat tego, jak dbać o dobrostan swój i pracowników, budować odporną organizację i wprowadzać zmiany, znajdziesz w nim wiele wartościowych treści.
W naszej rozmowie poruszymy takie zagadnienia jak:
Ale to nie takie łatwe. Nawet dla kogoś, kto stoicyzm praktykuje. W nieodległej przeszłości miałem okazję doświadczyć niemal udanej próby kradzieży mojego auta. Zachorowania na różę, co skończyło się 3-tygodniowym pobytem w szpitalu. Kontuzji nadgarstka, gdy zbyt gwałtownie uciekałem przed córką na placu zabaw. Każde z tych wydarzeń było dla mnie źródłem stresu. Stres towarzyszy mi też przy okazji wystąpień publicznych, prowadzenia szkoleń czy auta, a także wychowywania dzieci, np. gdy Tymek, siedząc w pierwszej ławie w kościele wymachuje workiem pełnym żołędzi i wysypuje je w najmniej odpowiednim momencie. Nie mówiąc już o listach z Urzędu Skarbowego. Nawet jak człowiek nic nie przeskrobał, ale taki dostanie, ciśnienie podnosi mu się momentalnie.
Stres towarzyszy nam stale, niemal każdego dnia. Jak sobie z nim lepiej radzić? Jak go oswoić, a może nawet zaprząc do pracy na naszą rzecz? Jak budować odporność psychiczną, by niespodziewane komplikacje nie dezorganizowały nam dnia czy życia?
O tym porozmawiam z Małgorzatą Henke. Gosia to trenerka odporności psychicznej, coach, mentorka i konsultantka, która od lat pomaga liderom, zespołom i organizacjom budować siłę wewnętrzną, radzić sobie ze stresem i działać skutecznie mimo presji. Gosia jest certyfikowaną konsultantką narzędzia MTQ48, autorką programów rozwojowych z obszaru resilience i wellbeing, a także osobą, która łączy głębokie zrozumienie natury ludzkiej z ogromnym doświadczeniem biznesowym. W swojej pracy pokazuje, że odporność psychiczna to nie twardość, ale elastyczność, mądra regulacja emocji i zaufanie do siebie — także wtedy, gdy świat wokół się zmienia. Lub wali.
Gosia jest też autorką podcastu "W dobrym stanie": https://malgorzatahenke.pl/category/podcast/ adresowanego dla liderów i osób, które wspierają ludzi. Jeśli szukasz wiedzy na temat tego, jak dbać o dobrostan swój i pracowników, budować odporną organizację i wprowadzać zmiany, znajdziesz w nim wiele wartościowych treści.
W naszej rozmowie poruszymy takie zagadnienia jak:
- czym naprawdę jest odporność psychiczna,
- jak ją rozwijać w praktyce,
- i co stoicyzm może mieć wspólnego z codziennym radzeniem sobie z wyzwaniami.
57. O rozwijaniu siebie i innych - rozmowa z Karoliną Safaryn-Girulską
2025-11-09 06:00:07
Po więcej wartościowych treści zapraszam na: https://odlaikadostoika.pl/ --- Dziś porozmawiamy o czymś, co w świecie wykształconych ludzi odmieniane jest przez wszystkie przypadki, czyli o … rozwoju . Mówimy o rozwoju osobistym, zawodowym, kompetencji, przywództwa . Czasem mam wrażenie, że gdybyśmy dostawali punkty za każde „rozwijanie się”, większość z nas już dawno osiągnęłaby oświecenie. Rozwój, zwłaszcza ten osobisty, kojarzony jest z wieloma dziwnymi praktykami, takimi jak chodzenie po rozżarzonych węglach, łamanie strzały oczodołem czy wykrzykiwaniem afirmacji w stylu: “Jestem zwycięzcą!”. Nic więc dziwnego, że wiele osób traktuję rozwój jak sekciarstwo, a osoby, które jego uczą, jak szarlatanów. W dzisiejszym odcinku będziemy Wam chcieli pokazać razem z Karoliną, że rozwój może być sensowny i wartościowy . Nie ten szukający prostych rozwiązań, które działają zawsze. Nie ten, który ma jedną i tą samą radę dla licealisty, matki 4-ki dzieci i soloprzedsiębiorcy. Porozmawiamy o głębszym i bardziej zniuansowanym podejściu do rozwijania siebie i innych. A mam do tego znakomitą partnerkę! Jest nią osoba, która od lat pomaga ludziom rozwijać skrzydła – zarówno w życiu zawodowym, jak i prywatnym. Karolina Girulska-Safaryn – Doświadczony menadżer, praktyk HR, trener i konsultant . Karolina od kilkunastu lat wspiera rozwój ludzi w organizacjach – przez lata wewnątrz dużej, międzynarodowej firmy, gdzie jako menadżer była odpowiedzialna za rozwój i szkolenia pracowników. A od ponad roku jako niezależny Trener pod swoją marką Beyond Training prowadzi warsztaty, programy mentoringowe i indywidualne procesy rozwojowe w różnych organizacjach. Jej podejście łączy psychologiczne podstawy z praktycznym zrozumieniem świata biznesu. Pracuje z liderami, którzy chcą prowadzić z sensem, i z zespołami, które chcą działać skutecznie, ale też po ludzku. Więcej o Karolinie dowiesz się z: Profil Karoliny na Linkedin : https://www.linkedin.com/in/karolina-safaryn-girulska/ Zajrzyj tu po treści odnośnie rozwoju umiejętności liderskich, budowania wysoko efektywnych zespołów czy projektowania skutecznych procesów rozwojowych w organizacjach. Szukasz partnera w działaniach rozwojowych dla swojej organizacji? Zajrzyj jak możesz współpracować z Karoliną tu: www.beyondtraining.pl
Po więcej wartościowych treści zapraszam na: https://odlaikadostoika.pl/
---
Dziś porozmawiamy o czymś, co w świecie wykształconych ludzi odmieniane jest przez wszystkie przypadki, czyli o … rozwoju.
Mówimy o rozwoju osobistym, zawodowym, kompetencji, przywództwa. Czasem mam wrażenie, że gdybyśmy dostawali punkty za każde „rozwijanie się”, większość z nas już dawno osiągnęłaby oświecenie. Rozwój, zwłaszcza ten osobisty, kojarzony jest z wieloma dziwnymi praktykami, takimi jak chodzenie po rozżarzonych węglach, łamanie strzały oczodołem czy wykrzykiwaniem afirmacji w stylu: “Jestem zwycięzcą!”.
Nic więc dziwnego, że wiele osób traktuję rozwój jak sekciarstwo, a osoby, które jego uczą, jak szarlatanów. W dzisiejszym odcinku będziemy Wam chcieli pokazać razem z Karoliną, że rozwój może być sensowny i wartościowy. Nie ten szukający prostych rozwiązań, które działają zawsze. Nie ten, który ma jedną i tą samą radę dla licealisty, matki 4-ki dzieci i soloprzedsiębiorcy. Porozmawiamy o głębszym i bardziej zniuansowanym podejściu do rozwijania siebie i innych.
A mam do tego znakomitą partnerkę! Jest nią osoba, która od lat pomaga ludziom rozwijać skrzydła – zarówno w życiu zawodowym, jak i prywatnym. Karolina Girulska-Safaryn – Doświadczony menadżer, praktyk HR, trener i konsultant. Karolina od kilkunastu lat wspiera rozwój ludzi w organizacjach – przez lata wewnątrz dużej, międzynarodowej firmy, gdzie jako menadżer była odpowiedzialna za rozwój i szkolenia pracowników. A od ponad roku jako niezależny Trener pod swoją marką Beyond Training prowadzi warsztaty, programy mentoringowe i indywidualne procesy rozwojowe w różnych organizacjach. Jej podejście łączy psychologiczne podstawy z praktycznym zrozumieniem świata biznesu. Pracuje z liderami, którzy chcą prowadzić z sensem, i z zespołami, które chcą działać skutecznie, ale też po ludzku.
Więcej o Karolinie dowiesz się z:
Profil Karoliny na Linkedin: https://www.linkedin.com/in/karolina-safaryn-girulska/ Zajrzyj tu po treści odnośnie rozwoju umiejętności liderskich, budowania wysoko efektywnych zespołów czy projektowania skutecznych procesów rozwojowych w organizacjach.
Szukasz partnera w działaniach rozwojowych dla swojej organizacji? Zajrzyj jak możesz współpracować z Karoliną tu: www.beyondtraining.pl
---
Dziś porozmawiamy o czymś, co w świecie wykształconych ludzi odmieniane jest przez wszystkie przypadki, czyli o … rozwoju.
Mówimy o rozwoju osobistym, zawodowym, kompetencji, przywództwa. Czasem mam wrażenie, że gdybyśmy dostawali punkty za każde „rozwijanie się”, większość z nas już dawno osiągnęłaby oświecenie. Rozwój, zwłaszcza ten osobisty, kojarzony jest z wieloma dziwnymi praktykami, takimi jak chodzenie po rozżarzonych węglach, łamanie strzały oczodołem czy wykrzykiwaniem afirmacji w stylu: “Jestem zwycięzcą!”.
Nic więc dziwnego, że wiele osób traktuję rozwój jak sekciarstwo, a osoby, które jego uczą, jak szarlatanów. W dzisiejszym odcinku będziemy Wam chcieli pokazać razem z Karoliną, że rozwój może być sensowny i wartościowy. Nie ten szukający prostych rozwiązań, które działają zawsze. Nie ten, który ma jedną i tą samą radę dla licealisty, matki 4-ki dzieci i soloprzedsiębiorcy. Porozmawiamy o głębszym i bardziej zniuansowanym podejściu do rozwijania siebie i innych.
A mam do tego znakomitą partnerkę! Jest nią osoba, która od lat pomaga ludziom rozwijać skrzydła – zarówno w życiu zawodowym, jak i prywatnym. Karolina Girulska-Safaryn – Doświadczony menadżer, praktyk HR, trener i konsultant. Karolina od kilkunastu lat wspiera rozwój ludzi w organizacjach – przez lata wewnątrz dużej, międzynarodowej firmy, gdzie jako menadżer była odpowiedzialna za rozwój i szkolenia pracowników. A od ponad roku jako niezależny Trener pod swoją marką Beyond Training prowadzi warsztaty, programy mentoringowe i indywidualne procesy rozwojowe w różnych organizacjach. Jej podejście łączy psychologiczne podstawy z praktycznym zrozumieniem świata biznesu. Pracuje z liderami, którzy chcą prowadzić z sensem, i z zespołami, które chcą działać skutecznie, ale też po ludzku.
Więcej o Karolinie dowiesz się z:
Profil Karoliny na Linkedin: https://www.linkedin.com/in/karolina-safaryn-girulska/ Zajrzyj tu po treści odnośnie rozwoju umiejętności liderskich, budowania wysoko efektywnych zespołów czy projektowania skutecznych procesów rozwojowych w organizacjach.
Szukasz partnera w działaniach rozwojowych dla swojej organizacji? Zajrzyj jak możesz współpracować z Karoliną tu: www.beyondtraining.pl
56. O zrozumieniu drugiego człowieka - rozmowa z Wojciechem Gabryelczykiem
2025-10-26 13:06:51
po więcej wartościowych treści zapraszam na: https://odlaikadostoika.pl/ --- Wyobraź sobie wilka. Silnego, czujnego, niezależnego. W kulturze to symbol samodzielności — „wilk samotnik”, który nie potrzebuje nikogo, idzie własną drogą, poluje, przetrwa. Problem w tym, że… w prawdziwej przyrodzie taki wilk nie ma szans. Wilki żyją w stadach. Wspólnie tropią, polują, wychowują młode. Tworzą więzi i mają swoje role. A wilk, który zostanie sam, prędzej czy później ginie — z głodu albo z wyczerpania. I trochę tak samo jest z nami, ludźmi. Możemy próbować działać w pojedynkę — budować karierę, firmę, sens życia — ale prędzej czy później dochodzimy do momentu, w którym siła indywidualna nie wystarcza. Potrzebujemy swojego stada. Ludzi, z którymi możemy współpracować, mówić wprost o trudnościach, cieszyć się sukcesami i uczyć na błędach. Bo to w relacjach kształtuje się nasza empatia, cierpliwość i mądrość. To dzięki innym widzimy siebie wyraźniej — jak w lustrze. I właśnie o tym będzie dzisiejszy odcinek. O relacjach, o empatii poznawczej i o tym, jak rozumieć innych — nie po to, by ich zmieniać, ale by tworzyć lepsze stado. Moim dzisiejszym gościem jest Wojciech Gabryelczyk – psycholog, biznes coach i współtwórca Instytutu Empatii Poznawczej (https://instytut-ep.pl/). Od lat pomaga liderom i zespołom odkrywać coś, co często ginie w świecie KPI-ów i targetów – że empatia nie stoi w sprzeczności z efektywnością. Wręcz przeciwnie… jest jej warunkiem. Wojtek łączy doświadczenie menedżera, który zna realia pracy w dużych strukturach, z wiedzą psychologa, który rozumie ludzką naturę. Pracował z korporacjami, ale też z ludźmi, którzy po prostu chcieli lepiej dogadywać się z innymi – w pracy, w domu, w życiu. W naszej rozmowie porozmawiamy o empatii poznawczej – o tym, jak rozumieć innych bez oceniania. Jak czytać emocje, intencje i zachowania, nie po to, by nimi sterować, ale po to, by budować prawdziwe porozumienie. I jak stoicka mądrość może nam w tym pomóc – bo stoik też przecież starał się rozumieć ludzi, zanim ich ocenił.
po więcej wartościowych treści zapraszam na: https://odlaikadostoika.pl/
---
Wyobraź sobie wilka. Silnego, czujnego, niezależnego. W kulturze to symbol samodzielności — „wilk samotnik”, który nie potrzebuje nikogo, idzie własną drogą, poluje, przetrwa.
Problem w tym, że… w prawdziwej przyrodzie taki wilk nie ma szans. Wilki żyją w stadach. Wspólnie tropią, polują, wychowują młode. Tworzą więzi i mają swoje role. A wilk, który zostanie sam, prędzej czy później ginie — z głodu albo z wyczerpania.
I trochę tak samo jest z nami, ludźmi. Możemy próbować działać w pojedynkę — budować karierę, firmę, sens życia — ale prędzej czy później dochodzimy do momentu, w którym siła indywidualna nie wystarcza.
Potrzebujemy swojego stada. Ludzi, z którymi możemy współpracować, mówić wprost o trudnościach, cieszyć się sukcesami i uczyć na błędach. Bo to w relacjach kształtuje się nasza empatia, cierpliwość i mądrość. To dzięki innym widzimy siebie wyraźniej — jak w lustrze.
I właśnie o tym będzie dzisiejszy odcinek. O relacjach, o empatii poznawczej i o tym, jak rozumieć innych — nie po to, by ich zmieniać, ale by tworzyć lepsze stado.
Moim dzisiejszym gościem jest Wojciech Gabryelczyk – psycholog, biznes coach i współtwórca Instytutu Empatii Poznawczej (https://instytut-ep.pl/). Od lat pomaga liderom i zespołom odkrywać coś, co często ginie w świecie KPI-ów i targetów – że empatia nie stoi w sprzeczności z efektywnością. Wręcz przeciwnie… jest jej warunkiem.
Wojtek łączy doświadczenie menedżera, który zna realia pracy w dużych strukturach, z wiedzą psychologa, który rozumie ludzką naturę. Pracował z korporacjami, ale też z ludźmi, którzy po prostu chcieli lepiej dogadywać się z innymi – w pracy, w domu, w życiu.
W naszej rozmowie porozmawiamy o empatii poznawczej – o tym, jak rozumieć innych bez oceniania. Jak czytać emocje, intencje i zachowania, nie po to, by nimi sterować, ale po to, by budować prawdziwe porozumienie. I jak stoicka mądrość może nam w tym pomóc – bo stoik też przecież starał się rozumieć ludzi, zanim ich ocenił.
---
Wyobraź sobie wilka. Silnego, czujnego, niezależnego. W kulturze to symbol samodzielności — „wilk samotnik”, który nie potrzebuje nikogo, idzie własną drogą, poluje, przetrwa.
Problem w tym, że… w prawdziwej przyrodzie taki wilk nie ma szans. Wilki żyją w stadach. Wspólnie tropią, polują, wychowują młode. Tworzą więzi i mają swoje role. A wilk, który zostanie sam, prędzej czy później ginie — z głodu albo z wyczerpania.
I trochę tak samo jest z nami, ludźmi. Możemy próbować działać w pojedynkę — budować karierę, firmę, sens życia — ale prędzej czy później dochodzimy do momentu, w którym siła indywidualna nie wystarcza.
Potrzebujemy swojego stada. Ludzi, z którymi możemy współpracować, mówić wprost o trudnościach, cieszyć się sukcesami i uczyć na błędach. Bo to w relacjach kształtuje się nasza empatia, cierpliwość i mądrość. To dzięki innym widzimy siebie wyraźniej — jak w lustrze.
I właśnie o tym będzie dzisiejszy odcinek. O relacjach, o empatii poznawczej i o tym, jak rozumieć innych — nie po to, by ich zmieniać, ale by tworzyć lepsze stado.
Moim dzisiejszym gościem jest Wojciech Gabryelczyk – psycholog, biznes coach i współtwórca Instytutu Empatii Poznawczej (https://instytut-ep.pl/). Od lat pomaga liderom i zespołom odkrywać coś, co często ginie w świecie KPI-ów i targetów – że empatia nie stoi w sprzeczności z efektywnością. Wręcz przeciwnie… jest jej warunkiem.
Wojtek łączy doświadczenie menedżera, który zna realia pracy w dużych strukturach, z wiedzą psychologa, który rozumie ludzką naturę. Pracował z korporacjami, ale też z ludźmi, którzy po prostu chcieli lepiej dogadywać się z innymi – w pracy, w domu, w życiu.
W naszej rozmowie porozmawiamy o empatii poznawczej – o tym, jak rozumieć innych bez oceniania. Jak czytać emocje, intencje i zachowania, nie po to, by nimi sterować, ale po to, by budować prawdziwe porozumienie. I jak stoicka mądrość może nam w tym pomóc – bo stoik też przecież starał się rozumieć ludzi, zanim ich ocenił.
55. O ważności witalności - rozmowa z Radkiem Wyrzykowskim
2025-09-21 06:00:08
Ken Robinson, w swoim wystąpieniu na konferencji TED, pt. Szkoła zabija kreatywność podzielił się z nami błyskotliwą obserwacją. Zauważył, że wielu naukowców traktuje swoje ciała, jako środek transportu dla głowy. Ciało to pojazd, który trzeba zatankować, czasem umyć na myjni, wymienić mu buty na zimówki. Czy Ci naukowcy mają rację? A może rola naszego ciała jest zupełnie inna? Może nie tyle my mamy ciało, ale my jesteśmy swoim ciałem? O tych fascynujących problemach porozmawiam dziś ze specjalnym gościem. Jest nim Radek Wyrzykowski , psycholog sportu, trener biznesu, coach liderów i zespołów. Pracuje zarówno ze sportowcami, jak i menedżerami, pokazując, że energia, koncentracja i odporność psychiczna zaczynają się właśnie w ciele. Więcej o Radku dowiesz się korzystając z tych linków: LI: https://linkedin.com/in/radoslawwyrzykowski YT : https://youtube.com/@radoslaw.wyrzykowski Newsletter : https://subscribepage.io/przepisnakariere Spotkanie : https://cal.com/radwyr/spotkanie-zapoznawcze Q1. Jako, że jest to podcast filozoficzny, to zacznijmy nasze rozważania od sławnego problemu umysł–ciało, który spopularozował Kartezjusz. Kim jestem? Czy jestem swoją duszą uwięzioną w ciele? Moja dusza jest czysta, idealna, ale jest korumpowana przez grzeszne ciało, które każe mi pić alkohol i przespać się z każdą atrakcyjną kobietą, którą zobaczę? Po śmierci porzucam swoją skorupę i udaje się jako dusza do nieba? Czy też ja jestem swoim ciałem, wszelkie moje uczucia, wartości, myśli, nawet samoświadomość to produkt uboczny pracy mojego mózgu – nie ma w nich nic niematerialnego. A Ty Radek, której koncenpcji bardziej kibicujesz? Jesteś team umysł czy team ciało? A1. Ja stoję pośrodku. Z jednej strony jestem wierzącym i praktykującym katolikiem. Dlatego trudno jest mi zaakceptować czysto materialistyczne podejście i tłumaczenie wszystkiego biologią. Z drugiej strony jako psycholog z wykształcenia rozumiem jak biochemia naszego mózgu wpływa na nasze samopoczucie, a nawet to czy wykształcimy poważną chorobę psychiczną. Nadmiar produkowania dopaminy może prowadzić do paranoi, doszukiwaniu się wzorców i przypisywania znaczeń zupełnie losowym wydarzeniom. Ciało niewątpliwie wpływa na to kim i jacy jesteśmy. Q2. Głównym tematem naszego odcinka jest witalność. Poproszę Cię o zaproponowanie krótkiej i zrozumiałej definicji witalności oraz o pokazanie, co to znaczy w praktyce dla lidera, sportowca, zwykłego człowieka? A2. Ja też sobie przygotowałem definicję witalności, a co! Nie będę gorszy: Dla mnie witalność to poziom energii życiowej, który mamy do dyspozycji na co dzień – łączy w sobie sprawność ciała, jasność umysłu i równowagę emocjonalną. Wysoka witalność kojarzy mi się z energicznym człowiekiem, który buzuje energią, na wszystko ma siłę i ochotę. Niska witalność oznacza, że ktoś jedzie na oparach. Z wielkim wysiłkiem znajduje siły na podstawowe rzeczy takie jak praca czy zawiezienie dzieci do szkoły. Na nic ekstra już mu nie starcza energii. Taki zamulacz. Q3. Jakie są pierwsze sygnały ostrzegawcze, że nasza witalność spada – i że czas się zatrzymać, zadbać o ciało? A3. Ja bym podzielił te sygnały ostrzegawcze na 3 grupy 1. Sygnały fizyczne • częste uczucie zmęczenia, nawet po śnie, • spadek siły i wytrzymałości podczas zwykłych aktywności, • częstsze bóle głowy, napięcia mięśniowe, bóle pleców, 2. Sygnały poznawcze • trudności z koncentracją, łatwe rozpraszanie się, • spowolnione tempo myślenia, „mgła mózgowa”, • odkładanie prostych decyzji na później. 3. Sygnały emocjonalne • większa drażliwość, szybkie wybuchy złości, • poczucie przytłoczenia nawet drobnymi sprawami, • spadek motywacji i entuzjazmu,
Ken Robinson, w swoim wystąpieniu na konferencji TED, pt. Szkoła zabija kreatywność podzielił się z nami błyskotliwą obserwacją. Zauważył, że wielu naukowców traktuje swoje ciała, jako środek transportu dla głowy. Ciało to pojazd, który trzeba zatankować, czasem umyć na myjni, wymienić mu buty na zimówki. Czy Ci naukowcy mają rację? A może rola naszego ciała jest zupełnie inna? Może nie tyle my mamy ciało, ale my jesteśmy swoim ciałem?
O tych fascynujących problemach porozmawiam dziś ze specjalnym gościem. Jest nim Radek Wyrzykowski, psycholog sportu, trener biznesu, coach liderów i zespołów. Pracuje zarówno ze sportowcami, jak i menedżerami, pokazując, że energia, koncentracja i odporność psychiczna zaczynają się właśnie w ciele.
Więcej o Radku dowiesz się korzystając z tych linków:
LI: https://linkedin.com/in/radoslawwyrzykowski
YT: https://youtube.com/@radoslaw.wyrzykowski
Newsletter: https://subscribepage.io/przepisnakariere
Spotkanie: https://cal.com/radwyr/spotkanie-zapoznawcze
Q1. Jako, że jest to podcast filozoficzny, to zacznijmy nasze rozważania od sławnego problemu umysł–ciało, który spopularozował Kartezjusz. Kim jestem? Czy jestem swoją duszą uwięzioną w ciele? Moja dusza jest czysta, idealna, ale jest korumpowana przez grzeszne ciało, które każe mi pić alkohol i przespać się z każdą atrakcyjną kobietą, którą zobaczę? Po śmierci porzucam swoją skorupę i udaje się jako dusza do nieba? Czy też ja jestem swoim ciałem, wszelkie moje uczucia, wartości, myśli, nawet samoświadomość to produkt uboczny pracy mojego mózgu – nie ma w nich nic niematerialnego. A Ty Radek, której koncenpcji bardziej kibicujesz? Jesteś team umysł czy team ciało?
A1. Ja stoję pośrodku. Z jednej strony jestem wierzącym i praktykującym katolikiem. Dlatego trudno jest mi zaakceptować czysto materialistyczne podejście i tłumaczenie wszystkiego biologią. Z drugiej strony jako psycholog z wykształcenia rozumiem jak biochemia naszego mózgu wpływa na nasze samopoczucie, a nawet to czy wykształcimy poważną chorobę psychiczną. Nadmiar produkowania dopaminy może prowadzić do paranoi, doszukiwaniu się wzorców i przypisywania znaczeń zupełnie losowym wydarzeniom. Ciało niewątpliwie wpływa na to kim i jacy jesteśmy.
Q2. Głównym tematem naszego odcinka jest witalność. Poproszę Cię o zaproponowanie krótkiej i zrozumiałej definicji witalności oraz o pokazanie, co to znaczy w praktyce dla lidera, sportowca, zwykłego człowieka?
A2. Ja też sobie przygotowałem definicję witalności, a co! Nie będę gorszy: Dla mnie witalność to poziom energii życiowej, który mamy do dyspozycji na co dzień – łączy w sobie sprawność ciała, jasność umysłu i równowagę emocjonalną. Wysoka witalność kojarzy mi się z energicznym człowiekiem, który buzuje energią, na wszystko ma siłę i ochotę. Niska witalność oznacza, że ktoś jedzie na oparach. Z wielkim wysiłkiem znajduje siły na podstawowe rzeczy takie jak praca czy zawiezienie dzieci do szkoły. Na nic ekstra już mu nie starcza energii. Taki zamulacz.
Q3. Jakie są pierwsze sygnały ostrzegawcze, że nasza witalność spada – i że czas się zatrzymać, zadbać o ciało?
A3. Ja bym podzielił te sygnały ostrzegawcze na 3 grupy 1. Sygnały fizyczne • częste uczucie zmęczenia, nawet po śnie, • spadek siły i wytrzymałości podczas zwykłych aktywności, • częstsze bóle głowy, napięcia mięśniowe, bóle pleców, 2. Sygnały poznawcze • trudności z koncentracją, łatwe rozpraszanie się, • spowolnione tempo myślenia, „mgła mózgowa”, • odkładanie prostych decyzji na później. 3. Sygnały emocjonalne • większa drażliwość, szybkie wybuchy złości, • poczucie przytłoczenia nawet drobnymi sprawami, • spadek motywacji i entuzjazmu,
O tych fascynujących problemach porozmawiam dziś ze specjalnym gościem. Jest nim Radek Wyrzykowski, psycholog sportu, trener biznesu, coach liderów i zespołów. Pracuje zarówno ze sportowcami, jak i menedżerami, pokazując, że energia, koncentracja i odporność psychiczna zaczynają się właśnie w ciele.
Więcej o Radku dowiesz się korzystając z tych linków:
LI: https://linkedin.com/in/radoslawwyrzykowski
YT: https://youtube.com/@radoslaw.wyrzykowski
Newsletter: https://subscribepage.io/przepisnakariere
Spotkanie: https://cal.com/radwyr/spotkanie-zapoznawcze
Q1. Jako, że jest to podcast filozoficzny, to zacznijmy nasze rozważania od sławnego problemu umysł–ciało, który spopularozował Kartezjusz. Kim jestem? Czy jestem swoją duszą uwięzioną w ciele? Moja dusza jest czysta, idealna, ale jest korumpowana przez grzeszne ciało, które każe mi pić alkohol i przespać się z każdą atrakcyjną kobietą, którą zobaczę? Po śmierci porzucam swoją skorupę i udaje się jako dusza do nieba? Czy też ja jestem swoim ciałem, wszelkie moje uczucia, wartości, myśli, nawet samoświadomość to produkt uboczny pracy mojego mózgu – nie ma w nich nic niematerialnego. A Ty Radek, której koncenpcji bardziej kibicujesz? Jesteś team umysł czy team ciało?
A1. Ja stoję pośrodku. Z jednej strony jestem wierzącym i praktykującym katolikiem. Dlatego trudno jest mi zaakceptować czysto materialistyczne podejście i tłumaczenie wszystkiego biologią. Z drugiej strony jako psycholog z wykształcenia rozumiem jak biochemia naszego mózgu wpływa na nasze samopoczucie, a nawet to czy wykształcimy poważną chorobę psychiczną. Nadmiar produkowania dopaminy może prowadzić do paranoi, doszukiwaniu się wzorców i przypisywania znaczeń zupełnie losowym wydarzeniom. Ciało niewątpliwie wpływa na to kim i jacy jesteśmy.
Q2. Głównym tematem naszego odcinka jest witalność. Poproszę Cię o zaproponowanie krótkiej i zrozumiałej definicji witalności oraz o pokazanie, co to znaczy w praktyce dla lidera, sportowca, zwykłego człowieka?
A2. Ja też sobie przygotowałem definicję witalności, a co! Nie będę gorszy: Dla mnie witalność to poziom energii życiowej, który mamy do dyspozycji na co dzień – łączy w sobie sprawność ciała, jasność umysłu i równowagę emocjonalną. Wysoka witalność kojarzy mi się z energicznym człowiekiem, który buzuje energią, na wszystko ma siłę i ochotę. Niska witalność oznacza, że ktoś jedzie na oparach. Z wielkim wysiłkiem znajduje siły na podstawowe rzeczy takie jak praca czy zawiezienie dzieci do szkoły. Na nic ekstra już mu nie starcza energii. Taki zamulacz.
Q3. Jakie są pierwsze sygnały ostrzegawcze, że nasza witalność spada – i że czas się zatrzymać, zadbać o ciało?
A3. Ja bym podzielił te sygnały ostrzegawcze na 3 grupy 1. Sygnały fizyczne • częste uczucie zmęczenia, nawet po śnie, • spadek siły i wytrzymałości podczas zwykłych aktywności, • częstsze bóle głowy, napięcia mięśniowe, bóle pleców, 2. Sygnały poznawcze • trudności z koncentracją, łatwe rozpraszanie się, • spowolnione tempo myślenia, „mgła mózgowa”, • odkładanie prostych decyzji na później. 3. Sygnały emocjonalne • większa drażliwość, szybkie wybuchy złości, • poczucie przytłoczenia nawet drobnymi sprawami, • spadek motywacji i entuzjazmu,
54. O uporządkowywaniu swoich myśli - rozmowa z Aleksandrą Kot
2025-09-07 12:41:21
po więcej wartościowych treści zapraszam na: https://odlaikadostoika.pl/ Dziś w podcaście mam wyjątkowego gościa – Aleksandrę Kot , autorkę książki Wygoń MyśLenia. To niezwykle oryginalna i błyskotliwa publikacja, która z humorem i trafnością rozprawia się z naszymi mentalnymi blokadami. Aleksandra nie tylko pisze, ale także inspiruje do życia z większą lekkością, dystansem i uważnością. Porozmawiamy o tym, jak „wyganiać” myślenie, które nam nie służy – i jak zrobić miejsce na to, co naprawdę ważne. Więcej o Aleksandrze i jej książce znajdziesz pod tymi linkami: Strona: https://wygonmyslenia.pl/ Linkedin: https://www.linkedin.com/in/aleksandrakotcoaching/ Rozmawiamy m.in. o: 1. W książce wprowadzasz fascynującą koncepcję "MyśLENIA" - tworu złożonego z destrukcyjnych myśli i lenistwa. Czy możesz opowiedzieć, jak narodziła się ta metafora? Jak odróżnić lenistwo od naturalnej potrzeby odpoczynku naszego umysłu? 2. Używasz pięknej metafory słonia przywiązanego do małego palika, który nie próbuje się uwolnić. A od których ograniczeń nie warto się uwalniać? Może czasami nasze "paliki" chronią nas przed podejmowaniem zbyt ryzykownych decyzji? 3. Piszesz o tym, że rodzice wychowują "najlepiej jak potrafią", ale czasem nas krzywdzą. Mówisz też o przytuleniu swojego wewnętrznego dziecka. A kiedy następuję moment, kiedy trzeba powiedzieć: "Koniec z usprawiedliwianiem się dzieciństwem, teraz jestem dorosły i odpowiedzialny? Jak pogodzić współczucie dla siebie z pełną odpowiedzialnością za swoje życie? 4. Proponujesz metodę "5 Dlaczego" do odkrywania źródeł ograniczających przekonań. W którym momencie lepiej jest po prostu działać, zamiast ciągle analizować przyczyny? Kiedy nasza analiza jest nadmiarowa, staje się prokrastynacją i oddala nas od naturalnego działania? 5. Powołujesz się na badania Bruce'a Liptona o tym, że myśli mogą włączać i wyłączać geny. To brzmi rewolucyjnie, ale czy nie daje to fałszywej nadziei? Czy osoba z genetyczną predyspozycją do depresji może naprawdę "przemyśleć" swoją chorobę? Gdzie jest granica między tym, co możemy zmienić myślami, a tym, co musimy zaakceptować? 6. Opisujesz technikę reframingu - przekształcania negatywnych myśli w pozytywne. Ale czy nie ma w tym czegoś sztucznego? Czy zamiast mówić "mam myśl, że nie dam rady" nie lepiej czasem po prostu przyznać: "Tak, boję się i to normalne"? Stoicy cenili prawdę i autentyczność - kiedy pozytywne przeprogramowanie myśli jest formą samooszukiwania? 7. Opisujesz MyśLENIA Tunelowego jako myślenie czarno-białe. Ale czy w dzisiejszych czasach, gdy wszystko jest relatywne, nie potrzebujemy czasem jasnych granic między dobrem a złem? Czy nie ma wartości w kategorycznym myśleniu? Stoicy mieli jasne poglądy na temat cnoty i występku - czy ich myślenie nie było czasem "tunelowe"? 8. Nazywasz wewnętrznego krytyka "niekompetentnym opiekunem" zamiast wrogiem. To piękne podejście. Ale czy czasami nasz wewnętrzny krytyk ma rację? Że jego ostrzeżenia mogą nas uchronić przed rzeczywistymi porażkami? Stoicy mówili o "daimonion" - wewnętrznym głosie mądrości. Jak odróżnić mądrego wewnętrznego doradcę od destrukcyjnego krytyka? 9. Bardzo szczerze opisujesz swoją obsesję na punkcie samorozwoju i bycia "o 1% lepszą każdego dnia". Czy nie sądzisz, że kultura rozwoju osobistego stała się nową formą tyranii? Że zamiast wyzwalać, często więzi ludzi w poczuciu nieustannej niewystarczalności? Stoicy dążyli do doskonałości moralnej, ale też uczyli umiarkowania - gdzie jest granica między rozwojem a obsesją? 10. Opisujesz, jak wiedza o higienie snu stała się dla ciebie więzieniem - musiałaś spać przed 23:00, inaczej "zaraz umrzesz". Czy to nie pokazuje, że każda wiedza, nawet najlepsza, może stać się dogmatem? Jak odróżnić mądrą dyscyplinę od neurotycznej kontroli? 11. Cytujesz Wittgensteina: "granice mojego języka wskazują granice mojego świata". Ale czy zmiana słów naprawdę zmienia rzeczywistość? Kiedy zastąpienie "muszę" przez "chcę" daje dobre rezultaty a kiedy jest tylko kosmetyczną zmianą, która nie dotyka sedna problemu? 12. : Twoja książka daje ogromną nadzieję, że możemy zmienić swoje życie poprzez zmianę myśli. Spróbujmy wspólnie znaleźć po 2 konteksty, w których jest to jak najbardziej możliwe i polecane, a także 2 sytuacje, gdzie zmiana myślenia nie wystarczy lub nauka akceptacji będzie ważniejsza niż nauka zmiany.
po więcej wartościowych treści zapraszam na: https://odlaikadostoika.pl/
Dziś w podcaście mam wyjątkowego gościa – Aleksandrę Kot, autorkę książki Wygoń MyśLenia. To niezwykle oryginalna i błyskotliwa publikacja, która z humorem i trafnością rozprawia się z naszymi mentalnymi blokadami. Aleksandra nie tylko pisze, ale także inspiruje do życia z większą lekkością, dystansem i uważnością. Porozmawiamy o tym, jak „wyganiać” myślenie, które nam nie służy – i jak zrobić miejsce na to, co naprawdę ważne.
Więcej o Aleksandrze i jej książce znajdziesz pod tymi linkami:
Strona: https://wygonmyslenia.pl/
Linkedin:https://www.linkedin.com/in/aleksandrakotcoaching/
Rozmawiamy m.in. o:
1. W książce wprowadzasz fascynującą koncepcję "MyśLENIA" - tworu złożonego z destrukcyjnych myśli i lenistwa. Czy możesz opowiedzieć, jak narodziła się ta metafora? Jak odróżnić lenistwo od naturalnej potrzeby odpoczynku naszego umysłu?
2. Używasz pięknej metafory słonia przywiązanego do małego palika, który nie próbuje się uwolnić. A od których ograniczeń nie warto się uwalniać? Może czasami nasze "paliki" chronią nas przed podejmowaniem zbyt ryzykownych decyzji?
3. Piszesz o tym, że rodzice wychowują "najlepiej jak potrafią", ale czasem nas krzywdzą. Mówisz też o przytuleniu swojego wewnętrznego dziecka. A kiedy następuję moment, kiedy trzeba powiedzieć: "Koniec z usprawiedliwianiem się dzieciństwem, teraz jestem dorosły i odpowiedzialny? Jak pogodzić współczucie dla siebie z pełną odpowiedzialnością za swoje życie?
4. Proponujesz metodę "5 Dlaczego" do odkrywania źródeł ograniczających przekonań. W którym momencie lepiej jest po prostu działać, zamiast ciągle analizować przyczyny? Kiedy nasza analiza jest nadmiarowa, staje się prokrastynacją i oddala nas od naturalnego działania?
5. Powołujesz się na badania Bruce'a Liptona o tym, że myśli mogą włączać i wyłączać geny. To brzmi rewolucyjnie, ale czy nie daje to fałszywej nadziei? Czy osoba z genetyczną predyspozycją do depresji może naprawdę "przemyśleć" swoją chorobę?
Gdzie jest granica między tym, co możemy zmienić myślami, a tym, co musimy zaakceptować?
6. Opisujesz technikę reframingu - przekształcania negatywnych myśli w pozytywne. Ale czy nie ma w tym czegoś sztucznego? Czy zamiast mówić "mam myśl, że nie dam rady" nie lepiej czasem po prostu przyznać: "Tak, boję się i to normalne"? Stoicy cenili prawdę i autentyczność - kiedy pozytywne przeprogramowanie myśli jest formą samooszukiwania?
7. Opisujesz MyśLENIA Tunelowego jako myślenie czarno-białe. Ale czy w dzisiejszych czasach, gdy wszystko jest relatywne, nie potrzebujemy czasem jasnych granic między dobrem a złem? Czy nie ma wartości w kategorycznym myśleniu? Stoicy mieli jasne poglądy na temat cnoty i występku - czy ich myślenie nie było czasem "tunelowe"?
8. Nazywasz wewnętrznego krytyka "niekompetentnym opiekunem" zamiast wrogiem. To piękne podejście. Ale czy czasami nasz wewnętrzny krytyk ma rację? Że jego ostrzeżenia mogą nas uchronić przed rzeczywistymi porażkami? Stoicy mówili o "daimonion" - wewnętrznym głosie mądrości. Jak odróżnić mądrego wewnętrznego doradcę od destrukcyjnego krytyka?
9. Bardzo szczerze opisujesz swoją obsesję na punkcie samorozwoju i bycia "o 1% lepszą każdego dnia". Czy nie sądzisz, że kultura rozwoju osobistego stała się nową formą tyranii? Że zamiast wyzwalać, często więzi ludzi w poczuciu nieustannej niewystarczalności? Stoicy dążyli do doskonałości moralnej, ale też uczyli umiarkowania - gdzie jest granica między rozwojem a obsesją?
10. Opisujesz, jak wiedza o higienie snu stała się dla ciebie więzieniem - musiałaś spać przed 23:00, inaczej "zaraz umrzesz". Czy to nie pokazuje, że każda wiedza, nawet najlepsza, może stać się dogmatem? Jak odróżnić mądrą dyscyplinę od neurotycznej kontroli?
11. Cytujesz Wittgensteina: "granice mojego języka wskazują granice mojego świata". Ale czy zmiana słów naprawdę zmienia rzeczywistość? Kiedy zastąpienie "muszę" przez "chcę" daje dobre rezultaty a kiedy jest tylko kosmetyczną zmianą, która nie dotyka sedna problemu?
12. : Twoja książka daje ogromną nadzieję, że możemy zmienić swoje życie poprzez zmianę myśli. Spróbujmy wspólnie znaleźć po 2 konteksty, w których jest to jak najbardziej możliwe i polecane, a także 2 sytuacje, gdzie zmiana myślenia nie wystarczy lub nauka akceptacji będzie ważniejsza niż nauka zmiany.
Dziś w podcaście mam wyjątkowego gościa – Aleksandrę Kot, autorkę książki Wygoń MyśLenia. To niezwykle oryginalna i błyskotliwa publikacja, która z humorem i trafnością rozprawia się z naszymi mentalnymi blokadami. Aleksandra nie tylko pisze, ale także inspiruje do życia z większą lekkością, dystansem i uważnością. Porozmawiamy o tym, jak „wyganiać” myślenie, które nam nie służy – i jak zrobić miejsce na to, co naprawdę ważne.
Więcej o Aleksandrze i jej książce znajdziesz pod tymi linkami:
Strona: https://wygonmyslenia.pl/
Linkedin:https://www.linkedin.com/in/aleksandrakotcoaching/
Rozmawiamy m.in. o:
1. W książce wprowadzasz fascynującą koncepcję "MyśLENIA" - tworu złożonego z destrukcyjnych myśli i lenistwa. Czy możesz opowiedzieć, jak narodziła się ta metafora? Jak odróżnić lenistwo od naturalnej potrzeby odpoczynku naszego umysłu?
2. Używasz pięknej metafory słonia przywiązanego do małego palika, który nie próbuje się uwolnić. A od których ograniczeń nie warto się uwalniać? Może czasami nasze "paliki" chronią nas przed podejmowaniem zbyt ryzykownych decyzji?
3. Piszesz o tym, że rodzice wychowują "najlepiej jak potrafią", ale czasem nas krzywdzą. Mówisz też o przytuleniu swojego wewnętrznego dziecka. A kiedy następuję moment, kiedy trzeba powiedzieć: "Koniec z usprawiedliwianiem się dzieciństwem, teraz jestem dorosły i odpowiedzialny? Jak pogodzić współczucie dla siebie z pełną odpowiedzialnością za swoje życie?
4. Proponujesz metodę "5 Dlaczego" do odkrywania źródeł ograniczających przekonań. W którym momencie lepiej jest po prostu działać, zamiast ciągle analizować przyczyny? Kiedy nasza analiza jest nadmiarowa, staje się prokrastynacją i oddala nas od naturalnego działania?
5. Powołujesz się na badania Bruce'a Liptona o tym, że myśli mogą włączać i wyłączać geny. To brzmi rewolucyjnie, ale czy nie daje to fałszywej nadziei? Czy osoba z genetyczną predyspozycją do depresji może naprawdę "przemyśleć" swoją chorobę?
Gdzie jest granica między tym, co możemy zmienić myślami, a tym, co musimy zaakceptować?
6. Opisujesz technikę reframingu - przekształcania negatywnych myśli w pozytywne. Ale czy nie ma w tym czegoś sztucznego? Czy zamiast mówić "mam myśl, że nie dam rady" nie lepiej czasem po prostu przyznać: "Tak, boję się i to normalne"? Stoicy cenili prawdę i autentyczność - kiedy pozytywne przeprogramowanie myśli jest formą samooszukiwania?
7. Opisujesz MyśLENIA Tunelowego jako myślenie czarno-białe. Ale czy w dzisiejszych czasach, gdy wszystko jest relatywne, nie potrzebujemy czasem jasnych granic między dobrem a złem? Czy nie ma wartości w kategorycznym myśleniu? Stoicy mieli jasne poglądy na temat cnoty i występku - czy ich myślenie nie było czasem "tunelowe"?
8. Nazywasz wewnętrznego krytyka "niekompetentnym opiekunem" zamiast wrogiem. To piękne podejście. Ale czy czasami nasz wewnętrzny krytyk ma rację? Że jego ostrzeżenia mogą nas uchronić przed rzeczywistymi porażkami? Stoicy mówili o "daimonion" - wewnętrznym głosie mądrości. Jak odróżnić mądrego wewnętrznego doradcę od destrukcyjnego krytyka?
9. Bardzo szczerze opisujesz swoją obsesję na punkcie samorozwoju i bycia "o 1% lepszą każdego dnia". Czy nie sądzisz, że kultura rozwoju osobistego stała się nową formą tyranii? Że zamiast wyzwalać, często więzi ludzi w poczuciu nieustannej niewystarczalności? Stoicy dążyli do doskonałości moralnej, ale też uczyli umiarkowania - gdzie jest granica między rozwojem a obsesją?
10. Opisujesz, jak wiedza o higienie snu stała się dla ciebie więzieniem - musiałaś spać przed 23:00, inaczej "zaraz umrzesz". Czy to nie pokazuje, że każda wiedza, nawet najlepsza, może stać się dogmatem? Jak odróżnić mądrą dyscyplinę od neurotycznej kontroli?
11. Cytujesz Wittgensteina: "granice mojego języka wskazują granice mojego świata". Ale czy zmiana słów naprawdę zmienia rzeczywistość? Kiedy zastąpienie "muszę" przez "chcę" daje dobre rezultaty a kiedy jest tylko kosmetyczną zmianą, która nie dotyka sedna problemu?
12. : Twoja książka daje ogromną nadzieję, że możemy zmienić swoje życie poprzez zmianę myśli. Spróbujmy wspólnie znaleźć po 2 konteksty, w których jest to jak najbardziej możliwe i polecane, a także 2 sytuacje, gdzie zmiana myślenia nie wystarczy lub nauka akceptacji będzie ważniejsza niż nauka zmiany.
53. O mocnych stronach: ich odkrywaniu i wykorzystywaniu - rozmowa z Kamilą Borową
2025-08-17 16:58:53
po więcej wartościowych treści zapraszam na: https://odlaikadostoika.pl/ gościem odcinka jest Kamila Borowa: doświadczona ekspertka HR i coach, specjalizująca się w rozwoju talentów metodą Gallupa. Oto, co warto o niej wiedzieć: Współzałożycielka WiseRise – firmy oferującej coaching i doradztwo dla liderów i zarządów, w oparciu o metodę StrengthsFinder (Gallup) Certyfikowany Gallup Strengths Coach – prowadzi diagnozę mocnych stron menedżerów i zespołów, by zwiększyć efektywność oraz zaangażowanie pracowników Ponad 14 lat doświadczenia, ponad 500 procesów rozwojowych – wspiera organizacje technologiczne w budowaniu kultury opartej na zaangażowaniu i niskiej rotacji Prelegentka i trenerka – występuje na konferencjach (m.in. Founders Mind, Office Manager), gdzie dzieli się strategiami wykorzystania talentów w zarządzaniu Wątki, które poruszamy w naszej rozmowie: 1. Jak większość ludzi odkrywa swoje mocne strony? Kiedy szczególnie wypływają one na powierzchnie i się ujawniają? 2. W jakich obszarach lub momentach naszego życia najbardziej potrzebujemy być świadomi swoich talentów i umieć z nich korzystać. 3. Jak koncepcja budowania mocnych stron ma się do Teorii Ograniczeń, identyfikacji i naprawienia wąskiego gardła. Kiedy lepiej koncentrować się na poprawie słabości, a kiedy na rozwoju mocnych stron. 4. Co byś powiedziała osobom, które mówią: Talent nie istnieje. Wszystko to kwestia praktyki. Badania psychologa Andersa Ericssona, który analizował m.in. rozwój muzyków w konserwatoriach, pokazywały że najlepsi z nich mieli na koncie średnio około 10 000 godzin intensywnej praktyki. Może więc możemy olać nasze wrodzone talenty, a świadomie zdecydować: “w tym chce być dobry” i potem poprzeć to wielogodzinną świadomą praktyką (deliberate practice). 5. Znam już swoje Top 5 i co dalej? Jak je wykorzystać w życiu osobistym i zawodowym? 6. Jak AI może nam pomóc w lepszym radzeniu sobie z rzeczami, do któych absolutnie nie mamy predyspozycji? 7. Jak skutecznie budować zespoły w oparciu o Gallupowe Talenty? Linki przydatne: Po pierwsze zapraszamy na naszego bloga, gdzie zarówno opisujemy konkretne cases pracy z talentami, a także dzielimy się wiedzą o poszczególnych talentach. Zachęcam także, aby zapisać się do naszego newslettera. Blog: https://wiserise.pl/blog/ Gorąco polecam podkasty Instytutu Gallupa o talentach w różnych ujęciach: https://www.youtube.com/playlist?list=PLxDaK7wIyw947k6hxvoPa4-DYMbgJZYNt Po polsku w formie podkastów o talentach sporą dawkę wiedzy znajdziecie u Dominika Juszczyka: https://www.youtube.com/@dominikjuszczyk_npp
po więcej wartościowych treści zapraszam na: https://odlaikadostoika.pl/
gościem odcinka jest Kamila Borowa: doświadczona ekspertka HR i coach, specjalizująca się w rozwoju talentów metodą Gallupa. Oto, co warto o niej wiedzieć:
1. Jak większość ludzi odkrywa swoje mocne strony? Kiedy szczególnie wypływają one na powierzchnie i się ujawniają?
2. W jakich obszarach lub momentach naszego życia najbardziej potrzebujemy być świadomi swoich talentów i umieć z nich korzystać.
3. Jak koncepcja budowania mocnych stron ma się do Teorii Ograniczeń, identyfikacji i naprawienia wąskiego gardła. Kiedy lepiej koncentrować się na poprawie słabości, a kiedy na rozwoju mocnych stron.
4. Co byś powiedziała osobom, które mówią: Talent nie istnieje. Wszystko to kwestia praktyki. Badania psychologa Andersa Ericssona, który analizował m.in. rozwój muzyków w konserwatoriach, pokazywały że najlepsi z nich mieli na koncie średnio około 10 000 godzin intensywnej praktyki. Może więc możemy olać nasze wrodzone talenty, a świadomie zdecydować: “w tym chce być dobry” i potem poprzeć to wielogodzinną świadomą praktyką (deliberate practice).
5. Znam już swoje Top 5 i co dalej? Jak je wykorzystać w życiu osobistym i zawodowym?
6. Jak AI może nam pomóc w lepszym radzeniu sobie z rzeczami, do któych absolutnie nie mamy predyspozycji?
7. Jak skutecznie budować zespoły w oparciu o Gallupowe Talenty?
Linki przydatne:
gościem odcinka jest Kamila Borowa: doświadczona ekspertka HR i coach, specjalizująca się w rozwoju talentów metodą Gallupa. Oto, co warto o niej wiedzieć:
- Współzałożycielka WiseRise – firmy oferującej coaching i doradztwo dla liderów i zarządów, w oparciu o metodę StrengthsFinder (Gallup)
- Certyfikowany Gallup Strengths Coach – prowadzi diagnozę mocnych stron menedżerów i zespołów, by zwiększyć efektywność oraz zaangażowanie pracowników
- Ponad 14 lat doświadczenia, ponad 500 procesów rozwojowych – wspiera organizacje technologiczne w budowaniu kultury opartej na zaangażowaniu i niskiej rotacji
- Prelegentka i trenerka – występuje na konferencjach (m.in. Founders Mind, Office Manager), gdzie dzieli się strategiami wykorzystania talentów w zarządzaniu
1. Jak większość ludzi odkrywa swoje mocne strony? Kiedy szczególnie wypływają one na powierzchnie i się ujawniają?
2. W jakich obszarach lub momentach naszego życia najbardziej potrzebujemy być świadomi swoich talentów i umieć z nich korzystać.
3. Jak koncepcja budowania mocnych stron ma się do Teorii Ograniczeń, identyfikacji i naprawienia wąskiego gardła. Kiedy lepiej koncentrować się na poprawie słabości, a kiedy na rozwoju mocnych stron.
4. Co byś powiedziała osobom, które mówią: Talent nie istnieje. Wszystko to kwestia praktyki. Badania psychologa Andersa Ericssona, który analizował m.in. rozwój muzyków w konserwatoriach, pokazywały że najlepsi z nich mieli na koncie średnio około 10 000 godzin intensywnej praktyki. Może więc możemy olać nasze wrodzone talenty, a świadomie zdecydować: “w tym chce być dobry” i potem poprzeć to wielogodzinną świadomą praktyką (deliberate practice).
5. Znam już swoje Top 5 i co dalej? Jak je wykorzystać w życiu osobistym i zawodowym?
6. Jak AI może nam pomóc w lepszym radzeniu sobie z rzeczami, do któych absolutnie nie mamy predyspozycji?
7. Jak skutecznie budować zespoły w oparciu o Gallupowe Talenty?
Linki przydatne:
- Po pierwsze zapraszamy na naszego bloga, gdzie zarówno opisujemy konkretne cases pracy z talentami, a także dzielimy się wiedzą o poszczególnych talentach. Zachęcam także, aby zapisać się do naszego newslettera. Blog: https://wiserise.pl/blog/
- Gorąco polecam podkasty Instytutu Gallupa o talentach w różnych ujęciach: https://www.youtube.com/playlist?list=PLxDaK7wIyw947k6hxvoPa4-DYMbgJZYNt
- Po polsku w formie podkastów o talentach sporą dawkę wiedzy znajdziecie u Dominika Juszczyka: https://www.youtube.com/@dominikjuszczyk_npp
52. O stoickim sposobie życia - rozmowa z Rafałem Łastowieckim
2025-08-03 06:00:07
po więcej wartościowych treści zapraszam na stronę: http://odlaikadostoika.pl/ Do podcastu zawitał dziś Rafał Łastowiecki. Zapalony turysta górski, który zdobył Koronę Gór Polskich. Autor bloga Premeditatio bonum , w którym dzieli się przemyśleniami o życiu, uzależnieniu i stoicyzmie. https://premeditatio.blog/ A na co dzień analityk danych w firmie McKinsey. Profil Rafała na LI: linkedin.com/in/rafallastowiecki Profil na IG: @morgraf1 Pytania do Rafała: 1. Jak zaczęła się Twoja przygoda ze stoicyzmem? 2 . Co stoicyzm Ci dał? Jakie największe korzyści z zaadaptowania tej filozofii życia u siebie widzisz? 3. Jakie stoickie praktyki na co dzień czy w skali tygodnia/miesiąca stosujesz? 4. W jednym ze swoich artykułów na blogu pisałeś o potrzebie przemyślenia i spisania hierarchii wartości. Opowiedz proszę o tym więcej. Dlaczego uważasz, że jest to takie ważne? 5. Zakładając, że ktoś chce, tak jak Ty, mieć sztywną kolejność. Jak przeprowadzić pojedynek wartości? Ustalić tę ostateczną kolejność? 6. Jak to robisz, że publikujesz na blogu z taką regularnością? Dodajmy na marginesie, że nie są to raczej wpisy długości jednego tweeta, tylko często pokaźne artykuły. 7. Co daje Ci pisanie bloga? Dlaczego mówisz o tym, jako o autoterapii? 8. Czym jest werbalnie sprawstwo nad emocją? 9. Wzięcie tak ważne jest wzięcie steru nad własnymi aspiracjami, oczekiwaniami czy pragnieniami? Jak to umiejętnie, po stoicku zrobić? 10.
po więcej wartościowych treści zapraszam na stronę: http://odlaikadostoika.pl/
Do podcastu zawitał dziś Rafał Łastowiecki.
Zapalony turysta górski, który zdobył Koronę Gór Polskich. Autor bloga Premeditatio bonum, w którym dzieli się przemyśleniami o życiu, uzależnieniu i stoicyzmie.
https://premeditatio.blog/
A na co dzień analityk danych w firmie McKinsey.
Profil Rafała na LI:linkedin.com/in/rafallastowiecki
Profil na IG: @morgraf1
Pytania do Rafała:
1. Jak zaczęła się Twoja przygoda ze stoicyzmem?
2. Co stoicyzm Ci dał? Jakie największe korzyści z zaadaptowania tej filozofii życia u siebie widzisz?
3. Jakie stoickie praktyki na co dzień czy w skali tygodnia/miesiąca stosujesz?
4. W jednym ze swoich artykułów na blogu pisałeś o potrzebie przemyślenia i spisania hierarchii wartości. Opowiedz proszę o tym więcej. Dlaczego uważasz, że jest to takie ważne?
5. Zakładając, że ktoś chce, tak jak Ty, mieć sztywną kolejność. Jak przeprowadzić pojedynek wartości? Ustalić tę ostateczną kolejność?
6. Jak to robisz, że publikujesz na blogu z taką regularnością? Dodajmy na marginesie, że nie są to raczej wpisy długości jednego tweeta, tylko często pokaźne artykuły.
7. Co daje Ci pisanie bloga? Dlaczego mówisz o tym, jako o autoterapii?
8. Czym jest werbalnie sprawstwo nad emocją?
9. Wzięcie tak ważne jest wzięcie steru nad własnymi aspiracjami, oczekiwaniami czy pragnieniami? Jak to umiejętnie, po stoicku zrobić?
10.
Do podcastu zawitał dziś Rafał Łastowiecki.
Zapalony turysta górski, który zdobył Koronę Gór Polskich. Autor bloga Premeditatio bonum, w którym dzieli się przemyśleniami o życiu, uzależnieniu i stoicyzmie.
https://premeditatio.blog/
A na co dzień analityk danych w firmie McKinsey.
Profil Rafała na LI:linkedin.com/in/rafallastowiecki
Profil na IG: @morgraf1
Pytania do Rafała:
1. Jak zaczęła się Twoja przygoda ze stoicyzmem?
2. Co stoicyzm Ci dał? Jakie największe korzyści z zaadaptowania tej filozofii życia u siebie widzisz?
3. Jakie stoickie praktyki na co dzień czy w skali tygodnia/miesiąca stosujesz?
4. W jednym ze swoich artykułów na blogu pisałeś o potrzebie przemyślenia i spisania hierarchii wartości. Opowiedz proszę o tym więcej. Dlaczego uważasz, że jest to takie ważne?
5. Zakładając, że ktoś chce, tak jak Ty, mieć sztywną kolejność. Jak przeprowadzić pojedynek wartości? Ustalić tę ostateczną kolejność?
6. Jak to robisz, że publikujesz na blogu z taką regularnością? Dodajmy na marginesie, że nie są to raczej wpisy długości jednego tweeta, tylko często pokaźne artykuły.
7. Co daje Ci pisanie bloga? Dlaczego mówisz o tym, jako o autoterapii?
8. Czym jest werbalnie sprawstwo nad emocją?
9. Wzięcie tak ważne jest wzięcie steru nad własnymi aspiracjami, oczekiwaniami czy pragnieniami? Jak to umiejętnie, po stoicku zrobić?
10.
51. O asertywności: w życiu i biznesie - rozmowa z Justyną Broniecką
2025-07-20 06:00:08
po więcej wartościowych treści zapraszam na stronę: http://odlaikadostoika.pl/ Moim dzisiejszym gościem jest Justyna Broniecka – doświadczona ekspertka w dziedzinie przedsiębiorczości, specjalizująca się w upraszczaniu skomplikowanych zagadnień związanych z prowadzeniem firmy. Justyna pomaga właścicielom biznesów rozwijać się świadomie, skalować ich biznesy, dbać o kwestie prawne, podatkowe i organizacyjne. A najbardziej znaną marką, którą stworzyła jest ZUS to nie MUS. https://zustoniemus.pl/ https://twojbiznesodpodstaw.pl/ Kanał na YT: https://www.youtube.com/channel/UCE6TokiM3DjTN1nuzrwWJrg Podcast: https://open.spotify.com/show/1WpfY47V3dOLYHneiBuyrb Pytania do Justyny: 1. Jak rozumiesz asertywność? Poproszę o jednozdaniową definicję. 2. Co Cię przyciągnęło do tematu asertywności? Od czego się zaczęło? 3. Jakie największe mity o asertywności zauważasz wśród osób, z którymi pracujesz? 4. Kiedy nie warto być asertywnym? 5. Z jakimi najczęstszymi trudnościami spotykają się ludzie, próbując być asertywni, szczególnie w biznesie? 6. Jakie praktyczne ćwiczenia lub narzędzia rekomendujesz osobom, które chcą zwiększyć swoją asertywność? 7. Jakie błędy popełniają liderzy, którzy nie potrafią być asertywni, i jakie są tego konsekwencje? 8. Jakie znaczenie dla asertywności ma umiejętność rozpoznawania i nazywania własnych emocji? 9. Czy pamiętasz sytuację, w której sama musiałaś nauczyć się większej asertywności? Czego cię to nauczyło? 10. Jak według ciebie asertywność pomaga w ustalaniu zdrowych granic, zarówno w życiu zawodowym, jak i osobistym? 11. Czy istnieją różnice w sposobie wyrażania asertywności przez kobiety i mężczyzn? Jak to postrzegasz? 12. Co doradziłabyś osobie, która odczuwa lęk lub obawy przed wyrażeniem swoich potrzeb w pracy? 13. Jak radzić sobie z reakcjami otoczenia, gdy zaczynamy być bardziej asertywni niż wcześniej? 14. Jak poradzić sobie z poczuciem winy, które czasami towarzyszy asertywnemu odmawianiu? 15. Jakie przykłady z życia biznesowego uważasz za wzorcowe w kontekście asertywnej komunikacji?
po więcej wartościowych treści zapraszam na stronę: http://odlaikadostoika.pl/
Moim dzisiejszym gościem jest Justyna Broniecka – doświadczona ekspertka w dziedzinie przedsiębiorczości, specjalizująca się w upraszczaniu skomplikowanych zagadnień związanych z prowadzeniem firmy. Justyna pomaga właścicielom biznesów rozwijać się świadomie, skalować ich biznesy, dbać o kwestie prawne, podatkowe i organizacyjne. A najbardziej znaną marką, którą stworzyła jest ZUS to nie MUS.
https://zustoniemus.pl/
https://twojbiznesodpodstaw.pl/
Kanał na YT: https://www.youtube.com/channel/UCE6TokiM3DjTN1nuzrwWJrg
Podcast: https://open.spotify.com/show/1WpfY47V3dOLYHneiBuyrb
Pytania do Justyny:
1. Jak rozumiesz asertywność? Poproszę o jednozdaniową definicję.
2. Co Cię przyciągnęło do tematu asertywności? Od czego się zaczęło?
3. Jakie największe mity o asertywności zauważasz wśród osób, z którymi pracujesz?
4. Kiedy nie warto być asertywnym?
5. Z jakimi najczęstszymi trudnościami spotykają się ludzie, próbując być asertywni, szczególnie w biznesie?
6. Jakie praktyczne ćwiczenia lub narzędzia rekomendujesz osobom, które chcą zwiększyć swoją asertywność?
7. Jakie błędy popełniają liderzy, którzy nie potrafią być asertywni, i jakie są tego konsekwencje?
8. Jakie znaczenie dla asertywności ma umiejętność rozpoznawania i nazywania własnych emocji?
9. Czy pamiętasz sytuację, w której sama musiałaś nauczyć się większej asertywności? Czego cię to nauczyło?
10. Jak według ciebie asertywność pomaga w ustalaniu zdrowych granic, zarówno w życiu zawodowym, jak i osobistym?
11. Czy istnieją różnice w sposobie wyrażania asertywności przez kobiety i mężczyzn? Jak to postrzegasz?
12. Co doradziłabyś osobie, która odczuwa lęk lub obawy przed wyrażeniem swoich potrzeb w pracy?
13. Jak radzić sobie z reakcjami otoczenia, gdy zaczynamy być bardziej asertywni niż wcześniej?
14. Jak poradzić sobie z poczuciem winy, które czasami towarzyszy asertywnemu odmawianiu?
15. Jakie przykłady z życia biznesowego uważasz za wzorcowe w kontekście asertywnej komunikacji?
Moim dzisiejszym gościem jest Justyna Broniecka – doświadczona ekspertka w dziedzinie przedsiębiorczości, specjalizująca się w upraszczaniu skomplikowanych zagadnień związanych z prowadzeniem firmy. Justyna pomaga właścicielom biznesów rozwijać się świadomie, skalować ich biznesy, dbać o kwestie prawne, podatkowe i organizacyjne. A najbardziej znaną marką, którą stworzyła jest ZUS to nie MUS.
https://zustoniemus.pl/
https://twojbiznesodpodstaw.pl/
Kanał na YT: https://www.youtube.com/channel/UCE6TokiM3DjTN1nuzrwWJrg
Podcast: https://open.spotify.com/show/1WpfY47V3dOLYHneiBuyrb
Pytania do Justyny:
1. Jak rozumiesz asertywność? Poproszę o jednozdaniową definicję.
2. Co Cię przyciągnęło do tematu asertywności? Od czego się zaczęło?
3. Jakie największe mity o asertywności zauważasz wśród osób, z którymi pracujesz?
4. Kiedy nie warto być asertywnym?
5. Z jakimi najczęstszymi trudnościami spotykają się ludzie, próbując być asertywni, szczególnie w biznesie?
6. Jakie praktyczne ćwiczenia lub narzędzia rekomendujesz osobom, które chcą zwiększyć swoją asertywność?
7. Jakie błędy popełniają liderzy, którzy nie potrafią być asertywni, i jakie są tego konsekwencje?
8. Jakie znaczenie dla asertywności ma umiejętność rozpoznawania i nazywania własnych emocji?
9. Czy pamiętasz sytuację, w której sama musiałaś nauczyć się większej asertywności? Czego cię to nauczyło?
10. Jak według ciebie asertywność pomaga w ustalaniu zdrowych granic, zarówno w życiu zawodowym, jak i osobistym?
11. Czy istnieją różnice w sposobie wyrażania asertywności przez kobiety i mężczyzn? Jak to postrzegasz?
12. Co doradziłabyś osobie, która odczuwa lęk lub obawy przed wyrażeniem swoich potrzeb w pracy?
13. Jak radzić sobie z reakcjami otoczenia, gdy zaczynamy być bardziej asertywni niż wcześniej?
14. Jak poradzić sobie z poczuciem winy, które czasami towarzyszy asertywnemu odmawianiu?
15. Jakie przykłady z życia biznesowego uważasz za wzorcowe w kontekście asertywnej komunikacji?