muzykatradycyjna.pl

Podcasty muzykatradycyjna.pl opowiadają dźwiękiem o muzyce wiejskiej w różnych regionach Polski. Prezentujemy nagrania wykonawców kontynuujących lokalne i rodzinne zwyczaje muzyczne. Rozmawiamy o historii muzyki tradycyjnej, jej współczesnych odsłonach i przyszłości. Chcemy stworzyć przestrzeń do dyskusji o aktualnych kontekstach tradycji muzycznych i stawiania pytań – dlaczego, po co i jak? Gośćmi podcastów są mistrzowie śpiewu i gry na instrumentach oraz ich uczniowie. Dzielą się swoją muzyką, wiedzą i doświadczeniem. Zapraszamy do słuchania o najciekawszych zjawiskach i postaciach muzyki tradycyjnej w wywiadach z twórcami, audycjach autorskich i rozmowach praktyków i teoretyków muzyki tradycyjnej.
•
Polish traditional music – the source of inspiration for Frederic Chopin 200 years ago – is still alive. Yet this is not common knowledge, even in Poland. Throughout the second half of the twentieth century, peasant culture was mainly represented by large state-owned ensembles, which did not transmit the values and spirit of the village music. Meanwhile, outstanding musicians and singers in local communities were not enough appreciated as artists in their lifetime. Even today,hundreds of artists play and sing original village musicrooted in local village communities –throughout the Carpathians, Rzeszow, Cracow, Wielkopolska, Kujawy, Mazovia, Radom, Lubelskie, Podlasie to Kaszuby region.
Our podcasts are created to give voice to the local cultural heroes and to tell you about: history of Polish folk music, including national and ethnic minorities; personal stories; the styles and types of traditional music; cultural contexts of music; the modern phenomenon of transmitting musical traditions from rural to urban; today's young followers of these traditions.

Link RSS Link do katalogu Numer katalogowy: 6925 Wesprzyj dobrym słowem
Udostępnij
Kategorie:
Edukacja Muzyka Społeczeństwo i Kultura

Odcinki od najnowszych:

Pocztówka dźwiękowa: Wieści z niejednej pieśni [Biskupizna] ☛ 3/3
2025-11-25 21:07:22

W tej audycji usłyszycie kilka pieśni w wykonaniu śpiewaczek z Biskupizny: Pani Anny Chudej, Beaty Kabały i Marii Polowczyk. Będzie można posłuchać także Kapeli Dudziarskiej Krzysztofa Polowczyka i Małgorzaty Szymankiewicz. Zapraszam na muzyczną podróż po Biskupiźnie. ■ Audycję zrealizowała: Martyna Żurek – śpiewaczka, skrzypaczka i tancerka z Regionu Kozła Pieśni w audycji: – „Tam u jeziora”, wyk. Maria Polowczyk – równy „Czerwone jagody”, wyk. Anna Chuda, Beata Kabała (śpiew), Krzysztof Polowczyk (dudy), Maria Polowczyk (skrzypce podwiązane) – „Serdeczna matko”, wyk. Maria Polowczyk Mastering: Adam Mart Audycja została zrealizowana przez Forum Muzyki tradycyjnej w ramach zadania „Wywiad swobodny – rozmowy o kulturze tradycyjnej” w 2025 r. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego
W tej audycji usłyszycie kilka pieśni w wykonaniu śpiewaczek z Biskupizny: Pani Anny Chudej, Beaty Kabały i Marii Polowczyk. Będzie można posłuchać także Kapeli Dudziarskiej Krzysztofa Polowczyka i Małgorzaty Szymankiewicz. Zapraszam na muzyczną podróż po Biskupiźnie. ■ Audycję zrealizowała: Martyna Żurek – śpiewaczka, skrzypaczka i tancerka z Regionu Kozła Pieśni w audycji: – „Tam u jeziora”, wyk. Maria Polowczyk – równy „Czerwone jagody”, wyk. Anna Chuda, Beata Kabała (śpiew), Krzysztof Polowczyk (dudy), Maria Polowczyk (skrzypce podwiązane) – „Serdeczna matko”, wyk. Maria Polowczyk Mastering: Adam Mart Audycja została zrealizowana przez Forum Muzyki tradycyjnej w ramach zadania „Wywiad swobodny – rozmowy o kulturze tradycyjnej” w 2025 r. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego

Pocztówka dźwiękowa: Katarzynki [Biskupizna] ☛ 2/3
2025-11-23 21:57:14

Zapraszamy do wysłuchania audycji, w której wybitna mistrzyni – pani Ania Chuda – opowiada o tym, jak na jej ukochanej Biskupiźnie kobiety świętowały i do dziś świętują Katarzynki. Dlaczego kobiety i dlaczego akurat Katarzynki – odpowiedzi na te i inne pytania znajdziecie w pocztówce. ■ Audycję zrealizowała: Martyna Żurek – śpiewaczka, skrzypaczka i tancerka z Regionu Kozła. Anna Chuda – wybitna biskupiańska śpiewaczka, gawędziarka i tancerka ludowa urodziła się w 1946 roku w Posadowie w powiecie gostyńskim. Pochodzi w zaangażowanej w kultywowanie lokalnego dziedzictwa rodziny. Jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych aktywnych artystek ludowych mikroregionu Biskupizny, rozmiłowana w tym mikroregionie od dzieciństwa, przejęła od poprzednich pokoleń ogromny zasób wiedzy o biskupiańskich zwyczajach i imponujący repertuar tradycyjnych pieśni i przyśpiewek liczący setki, a może i tysiące utworów. Całym tym zasobem niezwykle chętnie dzieli się z innymi przy różnych okazjach. Pieśń w audycji: – „Tam na moście trawa rośnie”, wyk. Anna Chuda Mastering: Adam Mart ■ Audycja została zrealizowana przez Forum Muzyki tradycyjnej w ramach zadania „Wywiad swobodny – rozmowy o kulturze tradycyjnej” w 2025 r. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego
Zapraszamy do wysłuchania audycji, w której wybitna mistrzyni – pani Ania Chuda – opowiada o tym, jak na jej ukochanej Biskupiźnie kobiety świętowały i do dziś świętują Katarzynki. Dlaczego kobiety i dlaczego akurat Katarzynki – odpowiedzi na te i inne pytania znajdziecie w pocztówce. ■ Audycję zrealizowała: Martyna Żurek – śpiewaczka, skrzypaczka i tancerka z Regionu Kozła. Anna Chuda – wybitna biskupiańska śpiewaczka, gawędziarka i tancerka ludowa urodziła się w 1946 roku w Posadowie w powiecie gostyńskim. Pochodzi w zaangażowanej w kultywowanie lokalnego dziedzictwa rodziny. Jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych aktywnych artystek ludowych mikroregionu Biskupizny, rozmiłowana w tym mikroregionie od dzieciństwa, przejęła od poprzednich pokoleń ogromny zasób wiedzy o biskupiańskich zwyczajach i imponujący repertuar tradycyjnych pieśni i przyśpiewek liczący setki, a może i tysiące utworów. Całym tym zasobem niezwykle chętnie dzieli się z innymi przy różnych okazjach. Pieśń w audycji: – „Tam na moście trawa rośnie”, wyk. Anna Chuda Mastering: Adam Mart ■ Audycja została zrealizowana przez Forum Muzyki tradycyjnej w ramach zadania „Wywiad swobodny – rozmowy o kulturze tradycyjnej” w 2025 r. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego

Pocztówka dźwiękowa: Do pługa [Hymn Biskupizny] ☛ 1/3
2025-11-21 15:36:25

Dziś przed Wami pieśń „Do pługa”, która jest hymnem Biskupizny – mikroregionu etnograficznego leżącego w Wielkopolsce. Jej słowa odzwierciedlają biskupiański etos – jeśli wysłuchacie audycji, dowiecie się, co cenią i jak śpiewają Biskupianie. Audycję zrealizowała: Martyna Żurek – śpiewaczka, skrzypaczka i tancerka z Regionu Kozła. Biskupiański Zespół Folklorystyczny z Domachowa i Okolic – założony został w 1972 roku z inicjatywy Jana z Domachowa Bzdęgi oraz Zofii Nowak i nawiązywał tradycjami do działającego w latach 1932–1939 Biskupiańskiego Zespołu Folklorystycznego „in crudo” z Domachowa i Okolic, którego twórcą i prezesem był również Jan Bzdęga. Członkami zespołu od początku byli rolnicy rozmiłowani w tradycyjnym folklorze regionu Biskupizny. Na repertuar zespołu składają się piosenki i tańce ludowe charakterystyczne dla folkloru biskupiańskiego. Zespół oprócz zwykłych wiązanek tanecznych prezentuje również inscenizacje poszczególnych obrzędów ludowych, a także ciągle te obrzędy kultywuje, czyniąc folklor biskupiański ciągle żywym. Pieśń w audycji: – „Do pługa”, wyk. członowie Biskupiańskiego Zespołu Folklorystycznego z Domachowa i Okolic – Anna Chuda, Beata Kabała, Małgorzata Szymankiewicz, Krzysztof Polowczyk Mastering: Adam Mart Audycja została zrealizowana przez Forum Muzyki tradycyjnej w ramach zadania „Wywiad swobodny – rozmowy o kulturze tradycyjnej” w 2025 r. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego
Dziś przed Wami pieśń „Do pługa”, która jest hymnem Biskupizny – mikroregionu etnograficznego leżącego w Wielkopolsce. Jej słowa odzwierciedlają biskupiański etos – jeśli wysłuchacie audycji, dowiecie się, co cenią i jak śpiewają Biskupianie. Audycję zrealizowała: Martyna Żurek – śpiewaczka, skrzypaczka i tancerka z Regionu Kozła. Biskupiański Zespół Folklorystyczny z Domachowa i Okolic – założony został w 1972 roku z inicjatywy Jana z Domachowa Bzdęgi oraz Zofii Nowak i nawiązywał tradycjami do działającego w latach 1932–1939 Biskupiańskiego Zespołu Folklorystycznego „in crudo” z Domachowa i Okolic, którego twórcą i prezesem był również Jan Bzdęga. Członkami zespołu od początku byli rolnicy rozmiłowani w tradycyjnym folklorze regionu Biskupizny. Na repertuar zespołu składają się piosenki i tańce ludowe charakterystyczne dla folkloru biskupiańskiego. Zespół oprócz zwykłych wiązanek tanecznych prezentuje również inscenizacje poszczególnych obrzędów ludowych, a także ciągle te obrzędy kultywuje, czyniąc folklor biskupiański ciągle żywym. Pieśń w audycji: – „Do pługa”, wyk. członowie Biskupiańskiego Zespołu Folklorystycznego z Domachowa i Okolic – Anna Chuda, Beata Kabała, Małgorzata Szymankiewicz, Krzysztof Polowczyk Mastering: Adam Mart Audycja została zrealizowana przez Forum Muzyki tradycyjnej w ramach zadania „Wywiad swobodny – rozmowy o kulturze tradycyjnej” w 2025 r. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego

O muzyce osobiście: Katarzyna Andrzejowska
2025-11-19 08:53:11

Renesans muzyki in crudo w Polsce lat dziewięćdziesiątych rozpoczął się od kasety magnetofonowej z nagraniami wiejskich muzykantów zarejestrowanymi przez malarza Andrzeja Bieńkowskiego. Krążyła ona z rąk do rąk wśród kilkunastu wtajemniczonych osób. Jedną z nich była Katarzyna Andrzejowska – wówczas studentka warszawskiej Akademii Muzycznej, a dziś uznana skrzypaczka, śpiewaczka i badaczka kultury tradycyjnej, biegle poruszająca się między stylami wielu regionów. Swoją muzyczną edukację rozpoczynała od instrumentów perkusyjnych. Na szczęście w odpowiednim momencie sięgnęła po skrzypce leżące na szafie… Katarzyna Andrzejowska o muzyce osobiście w rozmowie z Marcinem Lorencem W nagraniu wykorzystano utwory: – „Oberek od Witkowskiego”, Kurpie Białe – „Polka od Witkowskiego”, Kurpie Białe – „Oberek od Koćmika”, kozienickie – „Oberek od Imiołka”, radomskie w wykonaniu Kapeli z Milanówka w składzie: Katarzyna Andrzejowska – skrzypce, basy Daniel de Latour – skrzypce, basy Marek Kuszneruk – bębenek obręczowy, baraban Polecamy: – Soundcloud/Kasia Andrzejowska https://on.soundcloud.com/I3xBlNucqIldgg0XGc – playlistaYouTube/Kasia Andrzejowska https://www.youtube.com/playlist?list=PL6N4_SwsfOMtjIffSQOl3yYin2Gigq0GQ – Instagram/kapela.kasi.andrzejowskiej https://www.instagram.com/kapela.kasi.andrzejowskiej/?igsh=djRqaGtxOGk3cTVq Nagranie i montaż: Marcin Lorenc Montaż i mastering: Adam Mart Fot. Jan Bebel Podkast powstał w ramach programu muzykatradycyjna.pl realizowanego przez Forum Muzyki Tradycyjnej we współpracy z Narodowym Instytucie Muzyki i Tańca w ramach działań Pracowni Muzyki i Tańca Tradycyjnego. Program jest finansowany ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Renesans muzyki in crudo w Polsce lat dziewięćdziesiątych rozpoczął się od kasety magnetofonowej z nagraniami wiejskich muzykantów zarejestrowanymi przez malarza Andrzeja Bieńkowskiego. Krążyła ona z rąk do rąk wśród kilkunastu wtajemniczonych osób. Jedną z nich była Katarzyna Andrzejowska – wówczas studentka warszawskiej Akademii Muzycznej, a dziś uznana skrzypaczka, śpiewaczka i badaczka kultury tradycyjnej, biegle poruszająca się między stylami wielu regionów. Swoją muzyczną edukację rozpoczynała od instrumentów perkusyjnych. Na szczęście w odpowiednim momencie sięgnęła po skrzypce leżące na szafie… Katarzyna Andrzejowska o muzyce osobiście w rozmowie z Marcinem Lorencem W nagraniu wykorzystano utwory: – „Oberek od Witkowskiego”, Kurpie Białe – „Polka od Witkowskiego”, Kurpie Białe – „Oberek od Koćmika”, kozienickie – „Oberek od Imiołka”, radomskie w wykonaniu Kapeli z Milanówka w składzie: Katarzyna Andrzejowska – skrzypce, basy Daniel de Latour – skrzypce, basy Marek Kuszneruk – bębenek obręczowy, baraban Polecamy: – Soundcloud/Kasia Andrzejowska https://on.soundcloud.com/I3xBlNucqIldgg0XGc – playlistaYouTube/Kasia Andrzejowska https://www.youtube.com/playlist?list=PL6N4_SwsfOMtjIffSQOl3yYin2Gigq0GQ – Instagram/kapela.kasi.andrzejowskiej https://www.instagram.com/kapela.kasi.andrzejowskiej/?igsh=djRqaGtxOGk3cTVq Nagranie i montaż: Marcin Lorenc Montaż i mastering: Adam Mart Fot. Jan Bebel Podkast powstał w ramach programu muzykatradycyjna.pl realizowanego przez Forum Muzyki Tradycyjnej we współpracy z Narodowym Instytucie Muzyki i Tańca w ramach działań Pracowni Muzyki i Tańca Tradycyjnego. Program jest finansowany ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego

Biskupizna tradycją st(r)oi! [muzyka, zwyczaje, edukacja]
2025-11-13 09:43:35

Biskupizna to wielkopolski mikroregion etnograficzny, w którym do dziś zachowało się szerokie spektrum żywych elementów kultury tradycyjnej. Od pokoleń kultywowane są tam zwyczaje związane z rokiem obrzędowym, a przede wszystkim wciąż gra się na dudach i skrzypcach podwiązanych. Ważnym aspektem ciągłości biskupiańskiej tradycji jest edukacja regionalna oraz poszerzenie grona osób praktykujących dawne zwyczaje i włączanie ich we wspólnotę, tak, aby mogły stać się częścią biskupiańskiej społeczności. ■ Rozmowę z Krzysztofem Polowczykiem, dudziarzem, skrzypkiem, tancerzem, animatorem i wieloletnim kierownikiem Biskupiańskiego Zespołu Regionalnego z Domachowa i okolic przeprowadziła Martyna Żurek, śpiewaczka i skrzypaczka Kapeli Koźlarskiej Adama Kaisera, tancerka Regionalnego Zespołu Wesele Przyprostyńskie. ■ Melodie w audycji: – „Kłaniany”, wyk. Krzysztof Polowczyk – dudy wielkopolskie, Małgorzata Szymankiewicz – skrzypce podwiązane – „Runda” – tradycyjna kolejność tańców tańczonych na Biskupiźnie, wyk. Krzysztof Polowczyk – dudy wielkopolskie, Małgorzata Szymankiewicz – skrzypce podwiązane – przodek „Pojmij mnie Jasiu”, wyk. Anna Chuda i Beata Kabała – śpiew, Krzysztof Polowczyk – dudy wielkopolskie, Małgorzata Szymankiewicz – skrzypce podwiązane – przodek „Po Szczepanie Sadowskim”, wyk. Krzysztof Polowczyk – dudy wielkopolskie, Małgorzata Szymankiewicz – skrzypce podwiązane – pastorałka „Poprzez wieś”, wyk. Anna Chuda i Beata Kabała – śpiew, Krzysztof Polowczyk – dudy wielkopolskie, Małgorzata Szymankiewicz – skrzypce podwiązane – wiwat, wyk. Krzysztof Polowczyk – dudy wielkopolskie, Małgorzata Szymankiewicz – skrzypce podwiązane – „Weksel /zmieniany/”, wyk. Krzysztof Polowczyk – dudy wielkopolskie, Małgorzata Szymankiewicz – skrzypce podwiązane ■ Realizacja podkastu: Martyna Żurek Mastering: Adam Mart ■ Audycja została zrealizowana przez Forum Muzyki tradycyjnej w ramach zadania „Wywiad swobodny – rozmowy o kulturze tradycyjnej” w 2025 r. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego” oraz logotypu Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego Fot. Piotr Baczewski
Biskupizna to wielkopolski mikroregion etnograficzny, w którym do dziś zachowało się szerokie spektrum żywych elementów kultury tradycyjnej. Od pokoleń kultywowane są tam zwyczaje związane z rokiem obrzędowym, a przede wszystkim wciąż gra się na dudach i skrzypcach podwiązanych. Ważnym aspektem ciągłości biskupiańskiej tradycji jest edukacja regionalna oraz poszerzenie grona osób praktykujących dawne zwyczaje i włączanie ich we wspólnotę, tak, aby mogły stać się częścią biskupiańskiej społeczności. ■ Rozmowę z Krzysztofem Polowczykiem, dudziarzem, skrzypkiem, tancerzem, animatorem i wieloletnim kierownikiem Biskupiańskiego Zespołu Regionalnego z Domachowa i okolic przeprowadziła Martyna Żurek, śpiewaczka i skrzypaczka Kapeli Koźlarskiej Adama Kaisera, tancerka Regionalnego Zespołu Wesele Przyprostyńskie. ■ Melodie w audycji: – „Kłaniany”, wyk. Krzysztof Polowczyk – dudy wielkopolskie, Małgorzata Szymankiewicz – skrzypce podwiązane – „Runda” – tradycyjna kolejność tańców tańczonych na Biskupiźnie, wyk. Krzysztof Polowczyk – dudy wielkopolskie, Małgorzata Szymankiewicz – skrzypce podwiązane – przodek „Pojmij mnie Jasiu”, wyk. Anna Chuda i Beata Kabała – śpiew, Krzysztof Polowczyk – dudy wielkopolskie, Małgorzata Szymankiewicz – skrzypce podwiązane – przodek „Po Szczepanie Sadowskim”, wyk. Krzysztof Polowczyk – dudy wielkopolskie, Małgorzata Szymankiewicz – skrzypce podwiązane – pastorałka „Poprzez wieś”, wyk. Anna Chuda i Beata Kabała – śpiew, Krzysztof Polowczyk – dudy wielkopolskie, Małgorzata Szymankiewicz – skrzypce podwiązane – wiwat, wyk. Krzysztof Polowczyk – dudy wielkopolskie, Małgorzata Szymankiewicz – skrzypce podwiązane – „Weksel /zmieniany/”, wyk. Krzysztof Polowczyk – dudy wielkopolskie, Małgorzata Szymankiewicz – skrzypce podwiązane ■ Realizacja podkastu: Martyna Żurek Mastering: Adam Mart ■ Audycja została zrealizowana przez Forum Muzyki tradycyjnej w ramach zadania „Wywiad swobodny – rozmowy o kulturze tradycyjnej” w 2025 r. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego” oraz logotypu Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego Fot. Piotr Baczewski

Pocztówka dźwiękowa: Wielkopostne fontanny [Kurpie Zielone] ☛ 3/3
2025-10-21 20:22:50

Opowieść o fontannach, czyli nabożeństwach domowych w okresie Wielkiego Postu. O wadze zbiorowości we wspólnym rozważaniu Męki Pańskiej. Pocztówkę dźwiękową przesłała Joanna Turek – Kurpianka z Wolkowych, śpiewaczka tradycyjna w grupach Śpiewu Przyczyna oraz Ćerepetky. Prezeska Fundacji Kurpiowski Nurt Tradycji działającej na rzecz kultury i turystyki regionu. Pomysłodawczyni i realizatorka projektów poświęconych dziedzictwu wsi – festiwalu Kurpiowski Tabor oraz płyty pt. „Pastorałki z Kurpiowskiej Puszczy Zielonej”. Pieśni wykonała grupa Śpiewu Przyczyna – trio Kurpianek praktykujących z zachwytem tradycyjny repertuar pieśniarski miejsca swojego pochodzenia – Puszczy Zielonej. Wspólny śpiew to dla nich nośnik tożsamości i ważna opowieść o korzeniach, ale też forma wyrazu artystycznego. Grupę tworzą Joanna Turek z Wolkowych, Maria Weronika Kmoch z Jednorożca i Magdalena Samsel z Cyku – uczennice wiejskich śpiewaczek, depozytariuszek najdawniejszego kurpiowskiego repertuaru, takich jak Zofia Warych. Dziewczyny czerpią również z repertuaru wybitnej grupy „Bandysionki” oraz z najstarszych nagrań archiwalnych, głównie z lat 50. i 60. Audycja bazuje na zapisach z dzieła „Puszcza Kurpiowska w pieśni” autorstwa ks. Władysława Skierkowskiego. Pieśni użyte w audycji: w wykonaniu trio Śpiewu Przyczyna, nagr. 2025 – „Zbliżam sia k'Tobzie”, wyk. mieszkańcy Długiego, Bandyś i Czarni, nagr. lata 90. z płyty „Jest drabina do nieba”, wyd. In Crudo, – „Jezu z niłości na krzyzu rozpsianty”, wyk. śpiewaczki ze wsi Bandysie z parafii Czarnia, nagr. z koncertu pieśni pasyjnych „Klęcząc w ogrójcu” (14 kwietnia 2014), prod. Polskie Radio, – „Jest drabzina do nieba”, wyk. mieszkańcy Długiego, Bandyś i Czarni, nagr. lata 90. z płyty „Jest drabina do nieba” wyd. In Crudo. Realizacja: Joanna Turek Mastering: Adam Mart Audycja została zrealizowana przez Forum Muzyki tradycyjnej w ramach zadania „Wywiad swobodny – rozmowy o kulturze tradycyjnej” w 2025 r. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego” oraz logotypu Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego Fot. Agnieszka Zielewicz, na licencji CC BY 4.0, via Wikimedia Commons
Opowieść o fontannach, czyli nabożeństwach domowych w okresie Wielkiego Postu. O wadze zbiorowości we wspólnym rozważaniu Męki Pańskiej. Pocztówkę dźwiękową przesłała Joanna Turek – Kurpianka z Wolkowych, śpiewaczka tradycyjna w grupach Śpiewu Przyczyna oraz Ćerepetky. Prezeska Fundacji Kurpiowski Nurt Tradycji działającej na rzecz kultury i turystyki regionu. Pomysłodawczyni i realizatorka projektów poświęconych dziedzictwu wsi – festiwalu Kurpiowski Tabor oraz płyty pt. „Pastorałki z Kurpiowskiej Puszczy Zielonej”. Pieśni wykonała grupa Śpiewu Przyczyna – trio Kurpianek praktykujących z zachwytem tradycyjny repertuar pieśniarski miejsca swojego pochodzenia – Puszczy Zielonej. Wspólny śpiew to dla nich nośnik tożsamości i ważna opowieść o korzeniach, ale też forma wyrazu artystycznego. Grupę tworzą Joanna Turek z Wolkowych, Maria Weronika Kmoch z Jednorożca i Magdalena Samsel z Cyku – uczennice wiejskich śpiewaczek, depozytariuszek najdawniejszego kurpiowskiego repertuaru, takich jak Zofia Warych. Dziewczyny czerpią również z repertuaru wybitnej grupy „Bandysionki” oraz z najstarszych nagrań archiwalnych, głównie z lat 50. i 60. Audycja bazuje na zapisach z dzieła „Puszcza Kurpiowska w pieśni” autorstwa ks. Władysława Skierkowskiego. Pieśni użyte w audycji: w wykonaniu trio Śpiewu Przyczyna, nagr. 2025 – „Zbliżam sia k'Tobzie”, wyk. mieszkańcy Długiego, Bandyś i Czarni, nagr. lata 90. z płyty „Jest drabina do nieba”, wyd. In Crudo, – „Jezu z niłości na krzyzu rozpsianty”, wyk. śpiewaczki ze wsi Bandysie z parafii Czarnia, nagr. z koncertu pieśni pasyjnych „Klęcząc w ogrójcu” (14 kwietnia 2014), prod. Polskie Radio, – „Jest drabzina do nieba”, wyk. mieszkańcy Długiego, Bandyś i Czarni, nagr. lata 90. z płyty „Jest drabina do nieba” wyd. In Crudo. Realizacja: Joanna Turek Mastering: Adam Mart Audycja została zrealizowana przez Forum Muzyki tradycyjnej w ramach zadania „Wywiad swobodny – rozmowy o kulturze tradycyjnej” w 2025 r. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego” oraz logotypu Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego Fot. Agnieszka Zielewicz, na licencji CC BY 4.0, via Wikimedia Commons

Pocztówka dźwiękowa: Powolniak [Kurpie Zielone] ☛ 2/3
2025-10-15 14:22:21

Szybki powolniak to oksymoron czy jedyna właściwa opcja? Kiedy tańczyło się powolniaka? O tym, skąd wzięła się nazwa powolniak, jak się go tańczy, o zmiennym metrum oraz poszukiwaniach repertuarowych opowiedzą Joanna Turek i Marcin Drabik. Pocztówkę dźwiękową przesłała Joanna Turek – Kurpianka z Wolkowych, śpiewaczka tradycyjna w grupach Śpiewu Przyczyna oraz Ćerepetky. Prezeska Fundacji Kurpiowski Nurt Tradycji działającej na rzecz kultury i turystyki regionu. Pomysłodawczyni i realizatorka projektów poświęconych dziedzictwu wsi – festiwalu Kurpiowski Tabor oraz płyty pt. „Pastorałki z Kurpiowskiej Puszczy Zielonej”. Gra i rozmawia Marcin Drabik – zawodowy skrzypek. Współpracuje od wielu lat z Haliną Mlynkovą, Izabelą Szafrańską, nagrywał płyty m.in. z Grzegorzem Turnauem. Jest dwukrotnym laureatem głównej nagrody „Baszta” na Ogólnopolskim Festiwalu Kapel i Śpiewaków w Kazimierzu nad Wisłą, dwukrotnym laureatem pierwszego miejsca w kategorii Mistrz-Uczeń na tym samym festiwalu, zdobywcą Złotych Gęśli od Polskiego Radia oraz dwukrotnym laureatem Grand Prix na festiwalu Polskiego Radia „Nowa Tradycja”. Od prezesa Związku Kurpiów otrzymał prestiżową w regionie nagrodę „Kurpika.” Od wielu lat prowadzi autorską naukę gry na skrzypcach muzyki tradycyjnej tego regionu. Melodie w audycji: w wykonaniu Marcina Drabika (skrzypce) i Tomasza Kędry (bębenek obręczowy) – powolniak „Wół nie jadł” – powolniak „Dla młodych” – powolniak „Cygan” – powolniaki ze zbiorów ks. Władysława Skierkowskiego „Puszcza Kurpiowska w pieśni” – powolniak „Dla starych” Realizacja: Joanna Turek Mastering: Adam Mart Audycja została zrealizowana przez Forum Muzyki tradycyjnej w ramach zadania „Wywiad swobodny – rozmowy o kulturze tradycyjnej” w 2025 r. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego
Szybki powolniak to oksymoron czy jedyna właściwa opcja? Kiedy tańczyło się powolniaka? O tym, skąd wzięła się nazwa powolniak, jak się go tańczy, o zmiennym metrum oraz poszukiwaniach repertuarowych opowiedzą Joanna Turek i Marcin Drabik. Pocztówkę dźwiękową przesłała Joanna Turek – Kurpianka z Wolkowych, śpiewaczka tradycyjna w grupach Śpiewu Przyczyna oraz Ćerepetky. Prezeska Fundacji Kurpiowski Nurt Tradycji działającej na rzecz kultury i turystyki regionu. Pomysłodawczyni i realizatorka projektów poświęconych dziedzictwu wsi – festiwalu Kurpiowski Tabor oraz płyty pt. „Pastorałki z Kurpiowskiej Puszczy Zielonej”. Gra i rozmawia Marcin Drabik – zawodowy skrzypek. Współpracuje od wielu lat z Haliną Mlynkovą, Izabelą Szafrańską, nagrywał płyty m.in. z Grzegorzem Turnauem. Jest dwukrotnym laureatem głównej nagrody „Baszta” na Ogólnopolskim Festiwalu Kapel i Śpiewaków w Kazimierzu nad Wisłą, dwukrotnym laureatem pierwszego miejsca w kategorii Mistrz-Uczeń na tym samym festiwalu, zdobywcą Złotych Gęśli od Polskiego Radia oraz dwukrotnym laureatem Grand Prix na festiwalu Polskiego Radia „Nowa Tradycja”. Od prezesa Związku Kurpiów otrzymał prestiżową w regionie nagrodę „Kurpika.” Od wielu lat prowadzi autorską naukę gry na skrzypcach muzyki tradycyjnej tego regionu. Melodie w audycji: w wykonaniu Marcina Drabika (skrzypce) i Tomasza Kędry (bębenek obręczowy) – powolniak „Wół nie jadł” – powolniak „Dla młodych” – powolniak „Cygan” – powolniaki ze zbiorów ks. Władysława Skierkowskiego „Puszcza Kurpiowska w pieśni” – powolniak „Dla starych” Realizacja: Joanna Turek Mastering: Adam Mart Audycja została zrealizowana przez Forum Muzyki tradycyjnej w ramach zadania „Wywiad swobodny – rozmowy o kulturze tradycyjnej” w 2025 r. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego

Pocztówka dźwiękowa: Pieśni leśne [Kurpie Zielone] ☛ 1/3
2025-09-23 21:59:23

Czy las to dobre miejsce do śpiewania? Czy współczesne uszy są przyzwyczajone do dawnych skal muzycznych? Za czym tęsknią Kurpie? Apokopy, melizmaty i niepokój, czyli kilka słów o kurpiowskich pieśniach leśnych. Weronika Zyśk – ur. 1953, Kurpianka z Krysiak w gminie Myszyniec, od 50 lat mieszkająca w Wolkowych, w tej samej gminie, w powiecie ostrołęckim, w województwie mazowieckim. Śpiewaczka tradycyjna, gawędziarka, wszechstronnie utalentowana twórczyni ludowa tworząca rękodzieło, m.in. stroje kurpiowskie. Praktykuje repertuar, którego nauczyła się od swojej mamy i ciotki. Pocztówkę zrealizowała: Joanna Turek – ur. 1994, Kurpianka z Wolkowych, śpiewaczka tradycyjna w grupach Śpiewu Przyczyna oraz Ćerepetky. Prezeska Fundacji Kurpiowski Nurt Tradycji, działającej na rzecz kultury i turystyki regionu. Pomysłodawczyni i realizatorka projektów poświęconych dziedzictwu wsi – festiwalu Kurpiowski Tabor oraz płyty pt. „Pastorałki z Kurpiowskiej Puszczy Zielonej”. Pieśni w audycji: – „Siwy koń zarzał”, wyk. Weronika Zyśk – „A na boru sosna”, wyk. Weronika Zyśk Nagrania pieśni zostały zrealizowane podczas otwartego spotkania śpiewaczego z mistrzynią Weroniką Zyśk poświęconego pieśniom leśnym, 25 lipca 2024 r. w Rezerwacie przyrody Czarnia. Spotkanie było częścią wydarzenia Wikipedia na Kurpiowszczyźnie. Realizacja nagrań: Bartosz Zebrowski, licencja: CC BY 4.0, via Wikimedia Commons Mastering: Adam Mart Audycja została zrealizowana przez Forum Muzyki tradycyjnej w ramach zadania „Wywiad swobodny – rozmowy o kulturze tradycyjnej” w 2025 r. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego
Czy las to dobre miejsce do śpiewania? Czy współczesne uszy są przyzwyczajone do dawnych skal muzycznych? Za czym tęsknią Kurpie? Apokopy, melizmaty i niepokój, czyli kilka słów o kurpiowskich pieśniach leśnych. Weronika Zyśk – ur. 1953, Kurpianka z Krysiak w gminie Myszyniec, od 50 lat mieszkająca w Wolkowych, w tej samej gminie, w powiecie ostrołęckim, w województwie mazowieckim. Śpiewaczka tradycyjna, gawędziarka, wszechstronnie utalentowana twórczyni ludowa tworząca rękodzieło, m.in. stroje kurpiowskie. Praktykuje repertuar, którego nauczyła się od swojej mamy i ciotki. Pocztówkę zrealizowała: Joanna Turek – ur. 1994, Kurpianka z Wolkowych, śpiewaczka tradycyjna w grupach Śpiewu Przyczyna oraz Ćerepetky. Prezeska Fundacji Kurpiowski Nurt Tradycji, działającej na rzecz kultury i turystyki regionu. Pomysłodawczyni i realizatorka projektów poświęconych dziedzictwu wsi – festiwalu Kurpiowski Tabor oraz płyty pt. „Pastorałki z Kurpiowskiej Puszczy Zielonej”. Pieśni w audycji: – „Siwy koń zarzał”, wyk. Weronika Zyśk – „A na boru sosna”, wyk. Weronika Zyśk Nagrania pieśni zostały zrealizowane podczas otwartego spotkania śpiewaczego z mistrzynią Weroniką Zyśk poświęconego pieśniom leśnym, 25 lipca 2024 r. w Rezerwacie przyrody Czarnia. Spotkanie było częścią wydarzenia Wikipedia na Kurpiowszczyźnie. Realizacja nagrań: Bartosz Zebrowski, licencja: CC BY 4.0, via Wikimedia Commons Mastering: Adam Mart Audycja została zrealizowana przez Forum Muzyki tradycyjnej w ramach zadania „Wywiad swobodny – rozmowy o kulturze tradycyjnej” w 2025 r. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego

Te panieńskie myśle. Rozmowa z mistrzynią — Weroniką Zyśk [Kurpie Zielone]
2025-09-15 20:57:02

Pogawędka dwóch rodaczek z Wolkowych na Kurpiach Zielonych. O pieśniach trampanych na muzykach, o nauce życia przez robotę i panieńsko-kawalerskich zwyczajach. ■ Weronika Zyśk, śpiewaczka, gawędziarka i rękodzielniczka z Wolkowych, snuje żywą opowieść – o panieńskim życiu w czasach jej młodości, strojach, zwyczajach związanych z zalotami, zaręczynami i ślubem, o muzyce i pieśniach towarzyszących młodym ludziom, a także o wszystkich okazjach, przy których pojawiała się muzyka. Rozmowie towarzyszą pieśni, które uzupełniają poruszane wątki. ■ Weronika Zyśk – ur. 1953, Kurpianka z Krysiak w gminie Myszyniec, od 50 lat mieszkająca w Wolkowych, w tej samej gminie, w powiecie ostrołęckim, w województwie mazowieckim. Śpiewaczka tradycyjna, gawędziarka, wszechstronnie utalentowana twórczyni ludowa tworząca rękodzieło, m.in. stroje kurpiowskie. Praktykuje repertuar, którego nauczyła się od swojej mamy i ciotki. Audycję zrealizowała: Joanna Turek – ur. 1994, Kurpianka z Wolkowych, śpiewaczka tradycyjna w grupach Śpiewu Przyczyna oraz Ćerepetky. Prezeska Fundacji Kurpiowski Nurt Tradycji, działającej na rzecz kultury i turystyki regionu. Pomysłodawczyni i realizatorka projektów poświęconych dziedzictwu wsi – festiwalu Kurpiowski Tabor oraz płyty pt. „Pastorałki z Kurpiowskiej Puszczy Zielonej”. Pieśni w audycji: – „Dobro ja mame niała”, wyk. Weronika Zyśk – „Na stole śklanka na psiwku psianka”, wyk. Weronika Zyśk – „A pod Mysiańcam stoi jeglyja”, wyk. Weronika Zyśk – „Siedam morgow niała, łojcowskiego gruntu”, wyk. Weronika Zyśk – „Juześ sia Jasiańku, juześ sia łuciesuł”, wyk. Weronika Zyśk Mastering: Adam Mart Audycja została zrealizowana przez Forum Muzyki tradycyjnej w ramach zadania „Wywiad swobodny – rozmowy o kulturze tradycyjnej” w 2025 r. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego ■ Weronika Zyśk – śpiewaczka, gawędziarka i rękodzielniczka z Wolkowych na Kurpiach Zielonych. Fot. Joanna Turek 2025
Pogawędka dwóch rodaczek z Wolkowych na Kurpiach Zielonych. O pieśniach trampanych na muzykach, o nauce życia przez robotę i panieńsko-kawalerskich zwyczajach. ■ Weronika Zyśk, śpiewaczka, gawędziarka i rękodzielniczka z Wolkowych, snuje żywą opowieść – o panieńskim życiu w czasach jej młodości, strojach, zwyczajach związanych z zalotami, zaręczynami i ślubem, o muzyce i pieśniach towarzyszących młodym ludziom, a także o wszystkich okazjach, przy których pojawiała się muzyka. Rozmowie towarzyszą pieśni, które uzupełniają poruszane wątki. ■ Weronika Zyśk – ur. 1953, Kurpianka z Krysiak w gminie Myszyniec, od 50 lat mieszkająca w Wolkowych, w tej samej gminie, w powiecie ostrołęckim, w województwie mazowieckim. Śpiewaczka tradycyjna, gawędziarka, wszechstronnie utalentowana twórczyni ludowa tworząca rękodzieło, m.in. stroje kurpiowskie. Praktykuje repertuar, którego nauczyła się od swojej mamy i ciotki. Audycję zrealizowała: Joanna Turek – ur. 1994, Kurpianka z Wolkowych, śpiewaczka tradycyjna w grupach Śpiewu Przyczyna oraz Ćerepetky. Prezeska Fundacji Kurpiowski Nurt Tradycji, działającej na rzecz kultury i turystyki regionu. Pomysłodawczyni i realizatorka projektów poświęconych dziedzictwu wsi – festiwalu Kurpiowski Tabor oraz płyty pt. „Pastorałki z Kurpiowskiej Puszczy Zielonej”. Pieśni w audycji: – „Dobro ja mame niała”, wyk. Weronika Zyśk – „Na stole śklanka na psiwku psianka”, wyk. Weronika Zyśk – „A pod Mysiańcam stoi jeglyja”, wyk. Weronika Zyśk – „Siedam morgow niała, łojcowskiego gruntu”, wyk. Weronika Zyśk – „Juześ sia Jasiańku, juześ sia łuciesuł”, wyk. Weronika Zyśk Mastering: Adam Mart Audycja została zrealizowana przez Forum Muzyki tradycyjnej w ramach zadania „Wywiad swobodny – rozmowy o kulturze tradycyjnej” w 2025 r. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego ■ Weronika Zyśk – śpiewaczka, gawędziarka i rękodzielniczka z Wolkowych na Kurpiach Zielonych. Fot. Joanna Turek 2025

Pocztówka dźwiękowa: Nie ma casu i interesu — czyli jak znikają pieśni [Górny Śląsk, opolskie] ☛ 3/3
2025-08-27 07:00:00

Tym razem „Luci Zourówkowa” śpiewa pieśń, którą niegdyś słyszała na weselach. To przymówki do pana młodego instruujące go, jak ma się zachowywać po ślubie. Pieśń jest bardzo długa i śpiewaczka opowiada, jak udało jej się zdobyć zapomniany już tekst. Tytuł pocztówki nawiązuje do zapominania pieśni ze względu na zanikanie tradycyjnej obrzędowości weselnej i tym samym kontekstu, w którym pieśni takie wykonywano. W dzisiejszym świecie interesem może być okazja nagrania takiej rozmowy, co staje się powodem dla wygospodarowania czasu, aby pieśń weselna mogła być zaśpiewana. Rozmowa dotyczy także wspomnień o ludziach, którzy pełnili podczas tradycyjnego śląskiego wesela ważną rolę – „wyprousacach”. Okazuje się, że ojciec „Krysty Bokowej” był właśnie takim „wyprousacem”, osobą, której rola i znaczenie porównywane są ze starostą weselnym. Opowiadają: Krystyna Nawrat i Łucja Wocław, a w tle pojawia się także syn pani Krysi – Arnold. ■ Krystyna Nawrat (ur. 1936) i Łucja Wocław (ur. 1937) – śpiewaczki z Luboszyc, śląskiej wsi z gminy Łubniany w powiecie opolskim w woj. opolskim na Górnym Śląsku. Właściwie są rówieśniczkami, jest między nimi rok różnicy. Znają się całe życie, dla dzieci Krystyny koleżanka to „Tante Luci” – czyli ciocia. Mieszkają blisko siebie, obie urodziły się w Luboszycach, skończyły tu szkołę podstawową i założyły rodziny. Nie były członkiniami zespołów folklorystycznych, ale śpiewały w chórze parafialnym w Luboszycach. Pieśni tradycyjne wykonywały w życiu, kiedy była taka potrzeba, oraz w sytuacjach gromadzących mieszkanki wsi przy wspólnej pracy, np. darcie pierza, pieczenie i gotowanie, przygotowywanie dożynek. Pocztówkę zrealizowała: Iwona Wylęgała – etnolożka, etnomuzykolożka oraz śpiewaczka i animatorka kultury. Zajmuje się tradycyjnym śpiewem ludowym z Górnego Śląska, a szczególnie jego opolskiej części. Dokumentuje i bada folklor muzyczny, a także zajmuje się edukacją. Prowadzi warsztaty śpiewacze oraz wykłada śpiew śląski na Podyplomowych Studiach Muzyki Tradycyjnej na Akademii Muzycznej im. K. Szymanowskiego w Katowicach. Jest autorką audycji radiowych oraz filmów poświęconych pieśniom ludowym. Pieśń w audycji: – „Posłuchaj, ty panie młody”, wyk. Łucja Wocław Mastering: Adam Mart Audycja została zrealizowana przez Forum Muzyki tradycyjnej w ramach zadania „Wywiad swobodny – rozmowy o kulturze tradycyjnej” w 2025 r. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego Fot. Dwujęzyczne tablice w Luboszycach, gm. Łubniany, pow. opolski, Górny Śląsk. Fot. Iwona Wylęgała 2025
Tym razem „Luci Zourówkowa” śpiewa pieśń, którą niegdyś słyszała na weselach. To przymówki do pana młodego instruujące go, jak ma się zachowywać po ślubie. Pieśń jest bardzo długa i śpiewaczka opowiada, jak udało jej się zdobyć zapomniany już tekst. Tytuł pocztówki nawiązuje do zapominania pieśni ze względu na zanikanie tradycyjnej obrzędowości weselnej i tym samym kontekstu, w którym pieśni takie wykonywano. W dzisiejszym świecie interesem może być okazja nagrania takiej rozmowy, co staje się powodem dla wygospodarowania czasu, aby pieśń weselna mogła być zaśpiewana. Rozmowa dotyczy także wspomnień o ludziach, którzy pełnili podczas tradycyjnego śląskiego wesela ważną rolę – „wyprousacach”. Okazuje się, że ojciec „Krysty Bokowej” był właśnie takim „wyprousacem”, osobą, której rola i znaczenie porównywane są ze starostą weselnym. Opowiadają: Krystyna Nawrat i Łucja Wocław, a w tle pojawia się także syn pani Krysi – Arnold. ■ Krystyna Nawrat (ur. 1936) i Łucja Wocław (ur. 1937) – śpiewaczki z Luboszyc, śląskiej wsi z gminy Łubniany w powiecie opolskim w woj. opolskim na Górnym Śląsku. Właściwie są rówieśniczkami, jest między nimi rok różnicy. Znają się całe życie, dla dzieci Krystyny koleżanka to „Tante Luci” – czyli ciocia. Mieszkają blisko siebie, obie urodziły się w Luboszycach, skończyły tu szkołę podstawową i założyły rodziny. Nie były członkiniami zespołów folklorystycznych, ale śpiewały w chórze parafialnym w Luboszycach. Pieśni tradycyjne wykonywały w życiu, kiedy była taka potrzeba, oraz w sytuacjach gromadzących mieszkanki wsi przy wspólnej pracy, np. darcie pierza, pieczenie i gotowanie, przygotowywanie dożynek. Pocztówkę zrealizowała: Iwona Wylęgała – etnolożka, etnomuzykolożka oraz śpiewaczka i animatorka kultury. Zajmuje się tradycyjnym śpiewem ludowym z Górnego Śląska, a szczególnie jego opolskiej części. Dokumentuje i bada folklor muzyczny, a także zajmuje się edukacją. Prowadzi warsztaty śpiewacze oraz wykłada śpiew śląski na Podyplomowych Studiach Muzyki Tradycyjnej na Akademii Muzycznej im. K. Szymanowskiego w Katowicach. Jest autorką audycji radiowych oraz filmów poświęconych pieśniom ludowym. Pieśń w audycji: – „Posłuchaj, ty panie młody”, wyk. Łucja Wocław Mastering: Adam Mart Audycja została zrealizowana przez Forum Muzyki tradycyjnej w ramach zadania „Wywiad swobodny – rozmowy o kulturze tradycyjnej” w 2025 r. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego Fot. Dwujęzyczne tablice w Luboszycach, gm. Łubniany, pow. opolski, Górny Śląsk. Fot. Iwona Wylęgała 2025

Informacja dotycząca prawa autorskich: Wszelka prezentowana tu zawartość podkastu jest własnością jego autora

Wyszukiwanie

Kategorie