Rzecz w tym

Rzecz w tym to codzienny podcast "Rzeczpospolitej" ukazujący się od poniedziałku do czwartku o g. 17:00. Dziennikarze i publicyści "Rzeczpospolitej" zapewnią Państwu rzetelną dawkę informacji, o wydarzeniach politycznych, społecznych i ekonomicznych. Prowadzą Marzena Tabor-Olszewska, Bogusław Chrabota, Michał Płociński i Michał Szułdrzyński.

Link RSS Link do katalogu Numer katalogowy: 6295 Wesprzyj dobrym słowem
Udostępnij
Kategorie:
Wiadomości

Odcinki od najnowszych:

Szczyt w Waszyngtonie. Co osiągnie Zełeński?
2024-07-09 16:47:34

Szczyt w Waszyngtonie definitywnie nie spełni oczekiwań Ukraińców. Prezydent Zełeński już to wie. Choć, jak go znamy, będzie walczył do końca. Ale zadowolić będzie się musiał tym, co jest realnie możliwe. A jest możliwa pomoc finansowa, pomoc militarna i światowa solidarność krajów demokratycznych. Czy to wystarczy, by obronić niepodległość Ukrainy? W Warszawie podpisał z Polakami umowę o bezpieczeństwie. Czy to istotny krok do przodu w naszych relacjach, czy zwykły pozór normalizacji? Jak wygląda w połowie roku strategiczna sytuacja w Ukrainie? Prof. Paweł Kowal mówi, że w Kijowie i Charkowie nastroje nienajlepsze, ale dalekie od kapitulanctwa. Sam Zełeński, choć wymęczony władzą i wojną wciąż ma siły i energię. Ukraińcy pod jego przywództwem sami muszą zadecydować, kiedy i na jakich warunkach zawrą pokój z Rosją. Świat, a zwłaszcza Zachód nie powinien o tym za nich decydować. Z prof. Pawłem Kowalem, szefem sejmowej komisji spraw zagranicznych, w podcaście „Rzecz w tym” rozmawia Bogusław Chrabota. Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

Szczyt w Waszyngtonie definitywnie nie spełni oczekiwań Ukraińców. Prezydent Zełeński już to wie. Choć, jak go znamy, będzie walczył do końca. Ale zadowolić będzie się musiał tym, co jest realnie możliwe. A jest możliwa pomoc finansowa, pomoc militarna i światowa solidarność krajów demokratycznych. Czy to wystarczy, by obronić niepodległość Ukrainy? W Warszawie podpisał z Polakami umowę o bezpieczeństwie. Czy to istotny krok do przodu w naszych relacjach, czy zwykły pozór normalizacji? Jak wygląda w połowie roku strategiczna sytuacja w Ukrainie?

Prof. Paweł Kowal mówi, że w Kijowie i Charkowie nastroje nienajlepsze, ale dalekie od kapitulanctwa. Sam Zełeński, choć wymęczony władzą i wojną wciąż ma siły i energię. Ukraińcy pod jego przywództwem sami muszą zadecydować, kiedy i na jakich warunkach zawrą pokój z Rosją. Świat, a zwłaszcza Zachód nie powinien o tym za nich decydować.

Z prof. Pawłem Kowalem, szefem sejmowej komisji spraw zagranicznych, w podcaście „Rzecz w tym” rozmawia Bogusław Chrabota.


Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

Tadeusz Woźniak – wspomnienie o przyjacielu
2024-07-08 20:01:17

W wieku 77 lat zmarł Tadeusz Woźniak – znany i uwielbiany Polaków bard i wokalista. Tadeusz Woźniak był twórcą kultowego „Zegarmistrza światła”. Dzisiejszy podcast Rzeczpospolitej „Rzecz w tym” poświęcamy zmarłemu muzykowi. Gośćmi Marzeny Tabor-Olszewskiej są dzisiaj: redaktor naczelny Rzeczpospolitej Bogusław Chrabota i dyrektor Biblioteki Narodowej doktor Tomasz Makowski. Obaj byli przyjaciółmi Tadeusza Woźniaka. Wspominają jego muzyczny geniusz i serdeczną naturę. Bogusław Chrabota wspomina Tadeusza Wożniaka bardzo osobiście: - Odszedł Tadeusz Woźniak. Stanowczo za wcześnie. Był artystą w pełni formy, aktywnym, twórczym do ostatnich dni. Koncertował, pisał, tworzył. Mimo, że szerszej publiczności znany głównie jako pieśniarz, autor i wykonawca legendarnego „Zegarmistrza”, był człowiekiem wielu niezwykłych talentów. Przede wszystkim kompozytorem. Ledwie kilka tygodni temu słuchaliśmy na Placu Krasińskich, w dniu otwarcia wyremontowanego Pałacu Rzeczypospolitej, specjalnie skomponowanego przez niego koncertu zatytułowanego „Słowo”. Znalazło się w nim wszystko, co kochał. Najważniejsze i najpiękniejsze fragmenty polskiej literatury, orkiestrowe brzmienia w wykonaniu Sinfonii Varsovii, ale i gitara, która była tak ważna i z którą się nie rozstawał. To dzięki niej zdobył sławę. To ona akompaniowała mu we wszystkich ważnych utworach, które cieszyły kilka pokoleń Polaków. Nie tylko „Zegarmistrz”, „Hej, Hanno”, czy „Smak i zapach pomarańczy”, także dziesiątki innych, świetnych muzycznie i zawsze rozpoznawalnych piosenek. Mimo wielkiej popularności, nigdy nie gonił za tanią popularnością. W jakiś sposób świadomie krył się w jej cieniu. Nie lubił blichtru, muzycznej tandety, był przekonany, że najważniejsi są ci, którzy potrafią docenić muzyczne perły. To dla nich komponował i dla nich grał. Najczęściej ze swoją wspaniałą żoną, pianistką Jolą Majchrzak, zawsze z burzą rudych włosów, najlepszą towarzyszką jego życia. Był, jest i pozostanie jeszcze trzeci uczestnik tego niezwykłego tercetu. Syn Filip, człowiek o niezwykłej wrażliwości i wielkim sercu; może najważniejszy z sensów życia i trwania Joli i Tadeusza Woźniaków. Kochaliśmy ich wyjątkowo mocno za to niezwykle uczucie. I podzielaliśmy miłość do Filipa wraz z nimi. Przyjaciele wiedzą, jak ciężko pisać mi te słowa. Byliśmy z moją żoną Dorotką z Woźniakami jak najbliższa rodzina. Ileż wspólnych chwil, zachwytów, wspomnień Tadeusza, których słuchało się z najwyższą uwagą. Ile godzin w jego studiu; ile wspólnych wzruszeń przy dźwiękach strun. Ile planów. Żegnając jednego z najbliższych przyjaciół trudno o dystans. Ten przyjdzie z czasem. Życie wszak wygrywa. Ale z tysięcy wspomnień, chcę skończyć to pożegnanie kilkoma słowami, które o Tadeuszu Woźniaku wypowiedział kiedyś inny z moich przyjaciół, redaktor muzyczny w Polsacie Kuba Nagabczyński; bardzo zapadły mi w pamięć. Oto światowiec, bo kimś takim jest Kuba, narzekał na język polski, który słabo dal ucha obcokrajowców brzmi w muzyce popularnej. Łatwo ustępuje angielskiemu. Ale są wyjątki, dowodzi, owej wyjątkowej harmonii muzyki i tekstu. Jakie? – spytałem. „Zegarmistrz światła purpurowy – Tadeusza Woźniaka. Absolutna światowa klasyka”. I taką zostanie na zawsze. Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

W wieku 77 lat zmarł Tadeusz Woźniak – znany i uwielbiany Polaków bard i wokalista. Tadeusz Woźniak był twórcą kultowego „Zegarmistrza światła”. Dzisiejszy podcast Rzeczpospolitej „Rzecz w tym” poświęcamy zmarłemu muzykowi.


Gośćmi Marzeny Tabor-Olszewskiej są dzisiaj: redaktor naczelny Rzeczpospolitej Bogusław Chrabota i dyrektor Biblioteki Narodowej doktor Tomasz Makowski. Obaj byli przyjaciółmi Tadeusza Woźniaka. Wspominają jego muzyczny geniusz i serdeczną naturę.


Bogusław Chrabota wspomina Tadeusza Wożniaka bardzo osobiście:


- Odszedł Tadeusz Woźniak. Stanowczo za wcześnie. Był artystą w pełni formy, aktywnym, twórczym do ostatnich dni. Koncertował, pisał, tworzył. Mimo, że szerszej publiczności znany głównie jako pieśniarz, autor i wykonawca legendarnego „Zegarmistrza”, był człowiekiem wielu niezwykłych talentów. Przede wszystkim kompozytorem. Ledwie kilka tygodni temu słuchaliśmy na Placu Krasińskich, w dniu otwarcia wyremontowanego Pałacu Rzeczypospolitej, specjalnie skomponowanego przez niego koncertu zatytułowanego „Słowo”. Znalazło się w nim wszystko, co kochał. Najważniejsze i najpiękniejsze fragmenty polskiej literatury, orkiestrowe brzmienia w wykonaniu Sinfonii Varsovii, ale i gitara, która była tak ważna i z którą się nie rozstawał. To dzięki niej zdobył sławę. To ona akompaniowała mu we wszystkich ważnych utworach, które cieszyły kilka pokoleń Polaków. Nie tylko „Zegarmistrz”, „Hej, Hanno”, czy „Smak i zapach pomarańczy”, także dziesiątki innych, świetnych muzycznie i zawsze rozpoznawalnych piosenek.

Mimo wielkiej popularności, nigdy nie gonił za tanią popularnością. W jakiś sposób świadomie krył się w jej cieniu. Nie lubił blichtru, muzycznej tandety, był przekonany, że najważniejsi są ci, którzy potrafią docenić muzyczne perły. To dla nich komponował i dla nich grał. Najczęściej ze swoją wspaniałą żoną, pianistką Jolą Majchrzak, zawsze z burzą rudych włosów, najlepszą towarzyszką jego życia. Był, jest i pozostanie jeszcze trzeci uczestnik tego niezwykłego tercetu. Syn Filip, człowiek o niezwykłej wrażliwości i wielkim sercu; może najważniejszy z sensów życia i trwania Joli i Tadeusza Woźniaków. Kochaliśmy ich wyjątkowo mocno za to niezwykle uczucie. I podzielaliśmy miłość do Filipa wraz z nimi.

Przyjaciele wiedzą, jak ciężko pisać mi te słowa. Byliśmy z moją żoną Dorotką z Woźniakami jak najbliższa rodzina. Ileż wspólnych chwil, zachwytów, wspomnień Tadeusza, których słuchało się z najwyższą uwagą. Ile godzin w jego studiu; ile wspólnych wzruszeń przy dźwiękach strun. Ile planów. Żegnając jednego z najbliższych przyjaciół trudno o dystans. Ten przyjdzie z czasem. Życie wszak wygrywa. Ale z tysięcy wspomnień, chcę skończyć to pożegnanie kilkoma słowami, które o Tadeuszu Woźniaku wypowiedział kiedyś inny z moich przyjaciół, redaktor muzyczny w Polsacie Kuba Nagabczyński; bardzo zapadły mi w pamięć. Oto światowiec, bo kimś takim jest Kuba, narzekał na język polski, który słabo dal ucha obcokrajowców brzmi w muzyce popularnej. Łatwo ustępuje angielskiemu. Ale są wyjątki, dowodzi, owej wyjątkowej harmonii muzyki i tekstu. Jakie? – spytałem. „Zegarmistrz światła purpurowy – Tadeusza Woźniaka. Absolutna światowa klasyka”. I taką zostanie na zawsze.



Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

Dlaczego Brytyjczycy zagłosowali na ciepłą wodę w kranie, a w USA wraca Trump?
2024-07-04 17:01:26

Jak po wyborach zmieni się Wielka Brytania? Dlaczego Partia Pracy musiała aż 14 lat czekać na powrót do władzy? I czy w USA też czeka nas na jesieni polityczna zmiana warty i powrót Donalda Trumpa? A może Joe Biden jednak się wycofa? O to, w najnowszym odcinku podcastu „Rzecz w tym”, Michał Płociński pyta Jędrzeja Bieleckiego z działu zagranicznego „Rzeczpospolitej”. W tym roku 4 lipca świętują nie tylko Amerykanie, ale i ich anglosascy bracia zza Atlantyku – w Wielkiej Brytanii również święto demokracji, czyli wybory parlamentarne. Rozpisane z zaskoczenia przez dołującego w sondażach premiera Rishiego Sunaka. Dlaczego Partia Konserwatywna właściwie sama z siebie postanowiła popełnić polityczne samobójstwo i oddać władzę w ręce laburzystów? – Rishi Sunak nie musiał tych wyborów teraz rozpisywać. Mogły się one odbyć nawet w styczniu przyszłego roku, w znacznie lepszej sytuacji dla Partii Konserwatywnej. Ale to samo widzimy u prezydenta Macrona, który podjął podobną decyzję, bo uznał, że skoro w 2017 roku wbrew wszystkim założył nową partię, wyszedł z Partii Socjalistycznej i został prezydentem, więc jest genialny, to dlaczego więc tym razem miałoby to się nie udać? Myślę, że jak jesteś tak wysoko, u szczytów władzy i zrobiłeś tak wiele, to bardzo trudno cię przekonać, że możesz nie mieć racji – mówi Jędrzej Bielecki. A jak to wszystko wygląda w szerszym obrazku: co powrót do władzy laburzystów, przeciwnych wcześniej brexitowi, oznacza dla stosunków brytyjsko-unijnych? Tu Jędrzej Bielecki nie ma wątpliwości: brexit jest nie do odwrócenia, a na pewno nie przez najbliższe kilkadziesiąt lat. – W Wielkiej Brytanii panuje ogromne zmęczenie tymi ośmioma laty negocjacji i zawiedzionych nadziei. Panuje świadomość, że w Unii nikt na nich nie czeka. I gdyby mieli wrócić, to warunki, na jakich by wracali, byłyby nieporównywalnie gorsze niż te, które mieli – tłumaczy Jędrzej Bielecki, a więcej o tym pisze w najbliższym magazynie „Plus Minus”, weekendowym wydaniu „Rzeczpospolitej”. Poza tym w podcaście dziennikarze rozmawiali o USA. Czy po fatalnej debacie prezydenckiej Joe Biden ulegnie apelom liberalnych mediów i przekaże pałeczkę komuś młodszemu, kto miałby większe szanse w starciu z Donaldem Trumpem? – Moim zdaniem on się nie wycofa. Dlatego że to jest część charakteru człowieka, który zaszedł tak wysoko. To jest pewien upór, pewne przeświadczenie, że wbrew innym podejmowałem decyzje, które zaprowadziły mnie tak daleko – ocenia Bielecki. A dlaczego, kiedy w Wielkiej Brytanii to lewica przejmuje pałeczkę od konserwatystów, w USA do władzy z dużym prawdopodobieństwem wróci mocno prawicowy Trump, odbierając władzę liberałom? Na ten temat, jak i o tym, czego z okazji obchodzonego w USA 4 lipca Dnia Niepodległości warto życzyć Ameryce, dziennikarze rozmawiają w dalszej części podcastu „Rzecz w tym”. Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

Jak po wyborach zmieni się Wielka Brytania? Dlaczego Partia Pracy musiała aż 14 lat czekać na powrót do władzy? I czy w USA też czeka nas na jesieni polityczna zmiana warty i powrót Donalda Trumpa? A może Joe Biden jednak się wycofa? O to, w najnowszym odcinku podcastu „Rzecz w tym”, Michał Płociński pyta Jędrzeja Bieleckiego z działu zagranicznego „Rzeczpospolitej”.


W tym roku 4 lipca świętują nie tylko Amerykanie, ale i ich anglosascy bracia zza Atlantyku – w Wielkiej Brytanii również święto demokracji, czyli wybory parlamentarne. Rozpisane z zaskoczenia przez dołującego w sondażach premiera Rishiego Sunaka. Dlaczego Partia Konserwatywna właściwie sama z siebie postanowiła popełnić polityczne samobójstwo i oddać władzę w ręce laburzystów?


– Rishi Sunak nie musiał tych wyborów teraz rozpisywać. Mogły się one odbyć nawet w styczniu przyszłego roku, w znacznie lepszej sytuacji dla Partii Konserwatywnej. Ale to samo widzimy u prezydenta Macrona, który podjął podobną decyzję, bo uznał, że skoro w 2017 roku wbrew wszystkim założył nową partię, wyszedł z Partii Socjalistycznej i został prezydentem, więc jest genialny, to dlaczego więc tym razem miałoby to się nie udać? Myślę, że jak jesteś tak wysoko, u szczytów władzy i zrobiłeś tak wiele, to bardzo trudno cię przekonać, że możesz nie mieć racji – mówi Jędrzej Bielecki.


A jak to wszystko wygląda w szerszym obrazku: co powrót do władzy laburzystów, przeciwnych wcześniej brexitowi, oznacza dla stosunków brytyjsko-unijnych? Tu Jędrzej Bielecki nie ma wątpliwości: brexit jest nie do odwrócenia, a na pewno nie przez najbliższe kilkadziesiąt lat. – W Wielkiej Brytanii panuje ogromne zmęczenie tymi ośmioma laty negocjacji i zawiedzionych nadziei. Panuje świadomość, że w Unii nikt na nich nie czeka. I gdyby mieli wrócić, to warunki, na jakich by wracali, byłyby nieporównywalnie gorsze niż te, które mieli – tłumaczy Jędrzej Bielecki, a więcej o tym pisze w najbliższym magazynie „Plus Minus”, weekendowym wydaniu „Rzeczpospolitej”.


Poza tym w podcaście dziennikarze rozmawiali o USA. Czy po fatalnej debacie prezydenckiej Joe Biden ulegnie apelom liberalnych mediów i przekaże pałeczkę komuś młodszemu, kto miałby większe szanse w starciu z Donaldem Trumpem? – Moim zdaniem on się nie wycofa. Dlatego że to jest część charakteru człowieka, który zaszedł tak wysoko. To jest pewien upór, pewne przeświadczenie, że wbrew innym podejmowałem decyzje, które zaprowadziły mnie tak daleko – ocenia Bielecki.


A dlaczego, kiedy w Wielkiej Brytanii to lewica przejmuje pałeczkę od konserwatystów, w USA do władzy z dużym prawdopodobieństwem wróci mocno prawicowy Trump, odbierając władzę liberałom? Na ten temat, jak i o tym, czego z okazji obchodzonego w USA 4 lipca Dnia Niepodległości warto życzyć Ameryce, dziennikarze rozmawiają w dalszej części podcastu „Rzecz w tym”.


Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

Niemcy jak nawrócony grzesznik, który chce by go wszyscy chwalili
2024-07-03 16:13:42

Chociaż Olaf Scholz z Warszawy wyjechał, niesmak pozostał. W sprawie historii niemiecki kanclerz nie wykazał się kreatywnością - tą kreatywnością, jak to określił w wywiadzie dla „Rzeczpospolitej" Radosław Sikorski, której oczekiwał polski rząd.  Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.
Chociaż Olaf Scholz z Warszawy wyjechał, niesmak pozostał. W sprawie historii niemiecki kanclerz nie wykazał się kreatywnością - tą kreatywnością, jak to określił w wywiadzie dla „Rzeczpospolitej" Radosław Sikorski, której oczekiwał polski rząd. 

Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

Czy Kraków to Waterloo prezesa Kaczyńskiego?
2024-07-02 17:06:14

Czym jest krakowski kryzys dla Prawa i Sprawiedliwości? Czy to test autorytetu prezesa Kaczyńskiego? Bo w Krakowie, choć to nie wewnętrzna wojna, to jednak bunt w partii. Łukasz Kmita – protegowany prezesa – jest odrzucany przez część działaczy. Przez kogo i dlaczego? Jak się rozwinie ten bunt? I jakie będą jego skutki? Czy PiS straci Małopolskę? A może będzie odwrotnie? Ponowne wybory plus lojalność elektoratu przyniosą sukces i uspokojenie w partii? Trudno powiedzieć. Piłka się toczy w nieznane, rozgrywana przez zwaśnione frakcje Beaty Szydło i Ryszarda Terleckiego. Wszyscy czekają na finał, którym może być wzmocnienie dyscypliny, albo podział na prawicy. Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

Czym jest krakowski kryzys dla Prawa i Sprawiedliwości? Czy to test autorytetu prezesa Kaczyńskiego? Bo w Krakowie, choć to nie wewnętrzna wojna, to jednak bunt w partii.


Łukasz Kmita – protegowany prezesa – jest odrzucany przez część działaczy. Przez kogo i dlaczego? Jak się rozwinie ten bunt? I jakie będą jego skutki? Czy PiS straci Małopolskę? A może będzie odwrotnie? Ponowne wybory plus lojalność elektoratu przyniosą sukces i uspokojenie w partii? Trudno powiedzieć.


Piłka się toczy w nieznane, rozgrywana przez zwaśnione frakcje Beaty Szydło i Ryszarda Terleckiego. Wszyscy czekają na finał, którym może być wzmocnienie dyscypliny, albo podział na prawicy.


Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

Francja u progu rewolucji. Czy Polska przejmie wiodącą rolę w Unii Europejskiej?
2024-07-01 15:48:19

Dzisiaj cała Europa jest przejęta tym co wydarzyło się we Francji. Zjednoczenie Narodowe zdobyło ponad 33 proc. głosów i wygrało I turę wyborów parlamentarnych. To jednak nie koniec gry bowiem zgodnie z francuską ordynacją, jeśli nikt nie uzyska w pierwszej turze większości głosów, do drugiej tury przechodzą wszyscy ci, którzy uzyskali poparcie ponad 12,5 proc. głosów uprawnionych. Wszystko rozstrzygnie się 7 lipca. Dzisiejszym gościem podcastu „Rzecz w tym” był Jędrzej Bielecki – dziennikarz działu zagranicznego Rzeczpospolitej. Bielecki w rozmowie z Marzeną Tabor-Olszewską ocenia, że wygrana Marine le Pen to potencjalnie cofnięcie progresu Unii Europejskiej o wiele lat, a także fatalna wiadomość dla Polski zwłaszcza w kontekście wojny w Ukrainie. Bielecki ocenia, że w obecnej sytuacji de facto nie ma kto przewodzić Unii Europejskiej. Dopytywany czy może to być szansa dla Polski i dla Donalda Tuska na przejęcie wiodącej roli we wspólnocie, dziennikarz odpowiada, że jest sceptyczny. Jakie teraz scenariusze mogą rozegrać się we Francji? Druga tura już 7 lipca, w podcaście „Rzecz w tym” Jędrzej Bielecki analizuje możliwe opcje dla Europy, Francji i dla Polski.  Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

Dzisiaj cała Europa jest przejęta tym co wydarzyło się we Francji. Zjednoczenie Narodowe zdobyło ponad 33 proc. głosów i wygrało I turę wyborów parlamentarnych. To jednak nie koniec gry bowiem zgodnie z francuską ordynacją, jeśli nikt nie uzyska w pierwszej turze większości głosów, do drugiej tury przechodzą wszyscy ci, którzy uzyskali poparcie ponad 12,5 proc. głosów uprawnionych. Wszystko rozstrzygnie się 7 lipca.


Dzisiejszym gościem podcastu „Rzecz w tym” był Jędrzej Bielecki – dziennikarz działu zagranicznego Rzeczpospolitej. Bielecki w rozmowie z Marzeną Tabor-Olszewską ocenia, że wygrana Marine le Pen to potencjalnie cofnięcie progresu Unii Europejskiej o wiele lat, a także fatalna wiadomość dla Polski zwłaszcza w kontekście wojny w Ukrainie. Bielecki ocenia, że w obecnej sytuacji de facto nie ma kto przewodzić Unii Europejskiej. Dopytywany czy może to być szansa dla Polski i dla Donalda Tuska na przejęcie wiodącej roli we wspólnocie, dziennikarz odpowiada, że jest sceptyczny.

Jakie teraz scenariusze mogą rozegrać się we Francji? Druga tura już 7 lipca, w podcaście „Rzecz w tym” Jędrzej Bielecki analizuje możliwe opcje dla Europy, Francji i dla Polski. 


Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

Co Andrzej Duda załatwił w Chinach?
2024-06-27 16:55:51

Prezydent Andrzej Duda z wizytą w Chinach. Przyjęty przez całą komunistyczną elitę z przewodniczącym Xi Jingpingiem na czele. Zyskał nawet oficjalne miano przyjaciela. Jedni tę wizytę chwalą, inni ją krytykują. Bo biznes biznesem, wizy wizami, a Xi to przecież sojusznik Putina i główny wróg Ameryki. Dobrze więc dla Polski, gdy Duda ściska dłonie chińskich notabli, czy źle? Działa w naszym interesie, czy idzie ścieżką Orbana? Gość Bogusława Chraboty profesor Bogdan Góralczyk uważa, że „Chin ignorować nie można i jesteśmy na nie skazani. A polityka zawsze ma związek z gospodarką. Kto o tym wie najlepiej? Oczywiście Stany Zjednoczone“ Więcej w najnowszym odcinku „Rzecz w tym” – codziennym podcaście „Rzeczpospolitej”, w którym omawiamy najważniejsze wydarzenia z kraju i ze świata. Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

Prezydent Andrzej Duda z wizytą w Chinach. Przyjęty przez całą komunistyczną elitę z przewodniczącym Xi Jingpingiem na czele. Zyskał nawet oficjalne miano przyjaciela. Jedni tę wizytę chwalą, inni ją krytykują. Bo biznes biznesem, wizy wizami, a Xi to przecież sojusznik Putina i główny wróg Ameryki. Dobrze więc dla Polski, gdy Duda ściska dłonie chińskich notabli, czy źle? Działa w naszym interesie, czy idzie ścieżką Orbana?

Gość Bogusława Chraboty profesor Bogdan Góralczyk uważa, że „Chin ignorować nie można i jesteśmy na nie skazani. A polityka zawsze ma związek z gospodarką. Kto o tym wie najlepiej? Oczywiście Stany Zjednoczone“

Więcej w najnowszym odcinku „Rzecz w tym” – codziennym podcaście „Rzeczpospolitej”, w którym omawiamy najważniejsze wydarzenia z kraju i ze świata.


Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

Dr Maciej Lasek: Harmonogramy poprzedników były całkiem nierealne. Pierwsze prace budowlane w CPK w 2026 roku
2024-06-26 19:50:25

Idea CPK jak się okazuje nie została do końca pogrzebana. Rząd Donalda Tuska projekt pociągnie, choć z licznymi zmianami. Zamiast CPK - lotnisko krajowe w Baranowie, sieć kolejowa zamiast tzw. szprych do wszystkich dużych polskich miast i to szybko - 100 minut do każdego z nich. Cały projekt do 2035 roku. Ale wiele pytań pozostaje otwartych. I na nie, specjalnie dla czytelników „Rzeczpospolitej“, odpowiada dr Maciej Lasek, pełnomocnik rządu ds. CPK. Więcej w najnowszym odcinku „Rzecz w Tym” – codziennym podcaście „Rzeczpospolitej”, w którym omawiamy najważniejsze wydarzenia z kraju i ze świata. Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

Idea CPK jak się okazuje nie została do końca pogrzebana. Rząd Donalda Tuska projekt pociągnie, choć z licznymi zmianami. Zamiast CPK - lotnisko krajowe w Baranowie, sieć kolejowa zamiast tzw. szprych do wszystkich dużych polskich miast i to szybko - 100 minut do każdego z nich. Cały projekt do 2035 roku. Ale wiele pytań pozostaje otwartych. I na nie, specjalnie dla czytelników „Rzeczpospolitej“, odpowiada dr Maciej Lasek, pełnomocnik rządu ds. CPK.

Więcej w najnowszym odcinku „Rzecz w Tym” – codziennym podcaście „Rzeczpospolitej”, w którym omawiamy najważniejsze wydarzenia z kraju i ze świata.


Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

CPK powstanie, Donald Tusk przejął projekt PiS. Dlaczego tak długo z tym zwlekał?
2024-06-26 16:57:30

Premier Donald Tusk rozwiał w środę wszelkie wątpliwości w sprawie Centralnego Portu Komunikacyjnego. Powstanie lotnisko w Baranowie, przetrwa Lotnisko Chopina, a rozbudowane zostanie lotnisko w Modlinie. O to, czy zdecydował Excel, czy polityka, w najnowszym odcinku podcastu „Rzecz W tym” Michał Płociński pyta Krzysztofa Kowalczyka, szefa działu ekonomicznego „Rzeczpospolitej”. „Wystarczyło czytać »Rzeczpospolitą«, bo o wszystkim tym opowiadał już na naszych łamach Maciej Lasek, pełnomocnik rządu ws. CPK” – mówi Krzysztof Kowalczyk. Ale po chwili dodaje, że jednak dowiedzieliśmy się w środę jednej nowej, ciekawej rzeczy: rząd ma wstępne plany dotyczące tego, co dalej z Lotniskiem Chopina. „To dobrze, że ona przetrwa, bo miejsce lotnisko, taki odpowiednik londyńskiego City Airport, bardzo nam się przyda z biznesowego punktu widzenia” – ocenia. Krzysztof Kowalczyk zapytany został także o to, dlaczego premier Donald Tusk tak długo jednak zwlekał z rozwianiem wszelkich wątpliwości dotyczących planów nowego rządu wobec CPK. „Odpowiedzią jest polityka” – tłumaczy. Więcej w najnowszym odcinku „Rzecz w Tym” – codziennym podcaście „Rzeczpospolitej”, w którym omawiamy najważniejsze wydarzenia z kraju i ze świata. Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

Premier Donald Tusk rozwiał w środę wszelkie wątpliwości w sprawie Centralnego Portu Komunikacyjnego. Powstanie lotnisko w Baranowie, przetrwa Lotnisko Chopina, a rozbudowane zostanie lotnisko w Modlinie. O to, czy zdecydował Excel, czy polityka, w najnowszym odcinku podcastu „Rzecz W tym” Michał Płociński pyta Krzysztofa Kowalczyka, szefa działu ekonomicznego „Rzeczpospolitej”.

„Wystarczyło czytać »Rzeczpospolitą«, bo o wszystkim tym opowiadał już na naszych łamach Maciej Lasek, pełnomocnik rządu ws. CPK” – mówi Krzysztof Kowalczyk. Ale po chwili dodaje, że jednak dowiedzieliśmy się w środę jednej nowej, ciekawej rzeczy: rząd ma wstępne plany dotyczące tego, co dalej z Lotniskiem Chopina. „To dobrze, że ona przetrwa, bo miejsce lotnisko, taki odpowiednik londyńskiego City Airport, bardzo nam się przyda z biznesowego punktu widzenia” – ocenia.

Krzysztof Kowalczyk zapytany został także o to, dlaczego premier Donald Tusk tak długo jednak zwlekał z rozwianiem wszelkich wątpliwości dotyczących planów nowego rządu wobec CPK. „Odpowiedzią jest polityka” – tłumaczy.

Więcej w najnowszym odcinku „Rzecz w Tym” – codziennym podcaście „Rzeczpospolitej”, w którym omawiamy najważniejsze wydarzenia z kraju i ze świata.


Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

Impulsywne zakupy Mariusza Błaszczaka. Dlaczego NIK skrytykowała MON z czasów rządu PiS
2024-06-25 17:00:00

Jak donosi we wtorek „Rzeczpospolita”, Najwyższa Izba Kontroli w swoim raporcie za 2023 rok wystawiła negatywną ocenę Ministerstwu Obrony Narodowej. Co to znaczy, jakie to ma konsekwencje? O to w najnowszym odcinku podcastu Michał Szułdrzyński pytał Marka Kozubala, dziennikarza działu krajowego „Rzeczpospolitej” od lat zajmującego się tematyką obronności i wojska. Zdaniem Kozubala poprzednia władza, którą oceniała NIK, miała tendencję do nietransparentnego i „impulsywnego” dokonywania zakupów zbrojeniowych. Z jednej strony polska armia potrzebuje ciężkiego sprzętu, zaś z drugiej system zakupów jest nietransparentny - uważa. Dziennikarz był też pytany o uzbrojenie osobiste żołnierzy na granicy z Białorusią oraz o to, czy w ogóle polscy żołnierze powinni odbywać tam służbę. Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

Jak donosi we wtorek „Rzeczpospolita”, Najwyższa Izba Kontroli w swoim raporcie za 2023 rok wystawiła negatywną ocenę Ministerstwu Obrony Narodowej. Co to znaczy, jakie to ma konsekwencje? O to w najnowszym odcinku podcastu Michał Szułdrzyński pytał Marka Kozubala, dziennikarza działu krajowego „Rzeczpospolitej” od lat zajmującego się tematyką obronności i wojska.


Zdaniem Kozubala poprzednia władza, którą oceniała NIK, miała tendencję do nietransparentnego i „impulsywnego” dokonywania zakupów zbrojeniowych. Z jednej strony polska armia potrzebuje ciężkiego sprzętu, zaś z drugiej system zakupów jest nietransparentny - uważa.


Dziennikarz był też pytany o uzbrojenie osobiste żołnierzy na granicy z Białorusią oraz o to, czy w ogóle polscy żołnierze powinni odbywać tam służbę.


Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

Informacja dotycząca prawa autorskich: Wszelka prezentowana tu zawartość podkastu jest własnością jego autora

Wyszukiwanie

Kategorie