Wszechnica FWW - Historia

Spotkanie z cyklu "Czwartki Razem" z dr Moniką Bobako z Pracowni Pytań Granicznych UAM oraz Przemysławem Wielgoszem, redaktorem naczelnym "Le Monde Diplomatique - edycja polska", Państwomiasto, 15 kwietnia 2016 [2h04min] https://wszechnica.org.pl/wyklad/islamofobia-kryzys-kapitalizmu-i-nowy-rasizm/ Fala islamofobii nie jest reakcją na zjawisko muzułmańskiego dżihadyzmu. Należy ją łączyć z kryzysem państwa neoliberalnego. Islamofobia jako ideologia pozwala bowiem przenieść konflikty społeczne na obszar kulturowy – mówili uczestnicy dyskusji „Islamofobia – kryzys kapitalizmu i nowy rasizm”, które odbyła się w ramach cyklu „Czwartki Razem”. W spotkaniu udział wzięli dr Monika Bobako, filozofka z Pracowni Pytań Granicznych z Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu oraz Przemysław Wielgosz, redaktor naczelny „Le Monde Diplomatique – edycja polska”. Monika Bobako zwróciła uwagę, że dyskursy antyislamskie nie są jedynie domeną prawicy. Krytyka muzułmanów płynie również ze strony środowisk lewicowych, które podkreślają na przykład problem praw kobiet w islamie. Filozofka podkreśliła, że dla obu tych narracji charakterystyczne jest traktowanie wszystkich muzułmanów jako jednolitej grupy. Zdaniem badaczki przybliża to zjawisko islamofobii do antysemityzmu. – Tak samo jak Żydzi, muzułmanie są kategorią zbiorową. Wszyscy muzułmanie – tak jak w antysemityzmie Żydzi, są tacy sami. Tam nie ma twarzy, nie ma biografii, nie ma różnic. Oni są wrzuceni do jednego worka i stanowią kolektywny byt, który falami nas zalewa – mówiła Bobako. Filozofka zauważyła, że podobnie jak w przypadku narodzin współczesnego antysemityzmu w XIX wieku, narastająca dziś fala islamofobii ma również podłoże ekonomiczne. – Antysemityzm był świetnym trikiem na odwracanie uwagi od konfliktu klasowego. W tym sensie, że Żydzi byli winni temu, co się działo w nowoczesnych społeczeństwach kapitalistycznych. Antysemityzm jako ideologia obsługiwał napięcia klasowe związane z rozwijającym się kapitalizmem XIX i początku XX w. – mówiła badaczka. Według Bobako wzrost islamofobii można również łączyć z przemianami w charakterze systemu kapitalistycznego. Po upadku ZSRR zaistniała bowiem potrzeba poszukiwania nowego wroga. Islamofobia nie tylko pozwoliła przenieś problemy społeczne na obszar kulturowy, ale też uzasadnić wzrost funkcji represyjnych, kontrolnych i militarnych państwa. Przemysław Wielgosz zwrócił uwagę na geopolityczne źródła wzrostu nastrojów antymuzułmańskich. Dziennikarz wskazał jako punkt zwrotny w tym kontekście kryzys naftowy w latach 70. spowodowany podwyżką cen ropy przez kraje OPEC w odwecie za wsparcie państw zachodnim dla Izraela w czasie wojny Jom Kippur. Od tego momentu kraje arabskie miały zostać obsadzone przez zachodnie elity w roli „złego chłopca”, który stanowi zagrożenie dla demokracji. Wówczas jednak kraje bliskowschodnie postrzegane były jako marionetki ZSRR. Zdaniem Wielgosza obawa przed samym islamem zrodziła się dopiero po rewolucji w Iranie w 1979 r. oraz nieudanej interwencji militarnej państw zachodnich w Libanie w 1982 r., gdzie kilkuset żołnierzy zginęło w zamachach bombowych przeprowadzonych przez palestyńską organizację Islamski Dżihad. Bobako zwróciła uwagę, że na społeczeństwa zachodnie znacznie silniejszy wpływ od czynników geopolitycznych miały takie wydarzenia jak obłożenie fatwą pisarza Salmana Rushdiego przez ajatollaha Iranu Rudollaha Chomejniego po wydaniu przez niego powieści „Szatańskie wersety” w 1988 r. Doszło wówczas do protestów muzułmanów na europejskich ulicach, palenia książek. Filozofka przypomniała ówczesne wypowiedzi przedstawicieli mniejszości muzułmańskich, którzy „uświadomili sobie wtedy, że są przede wszystkim muzułmanami”. Znajdź nas: https://www.youtube.com/c/WszechnicaFWW/ https://www.facebook.com/WszechnicaFWW1/ https://anchor.fm/wszechnicaorgpl---historia https://anchor.fm/wszechnica-fww-nauka https://wszechnica.org.pl/ #islam #muzułmanie #Dżihad #polityka

Wykład prof. Doroty Folgi-Januszewskiej, Kawiarnia Naukowa Festiwalu Nauki, 21 marca 2016 r. [1h00min]

https://wszechnica.org.pl/wyklad/o_widzeniu_sztuki_w_muzeum/ Wzrok potrafi płatać ludziom figle, a projektanci gmachów muzealnych i prezentowanych w nich wystaw umieją to świetnie wykorzystać, żeby wpłynąć na sposób ich odbioru przez zwiedzających. Opowiedziała o tym podczas swojego wykładu w Kawiarni Naukowej Festiwalu Nauki prof. Dorota Folga-Januszewska, historyczka sztuki, muzeolożka i wicedyrektorka Muzeum Pałacu Jana III w Wilanowie. Interpretacja obrazów odbieranych przez wzrok człowieka jest zależna od czynników biologicznych i kulturowych. Odkąd muzea stały się wielkie, pełnią rolę laboratoriów odbioru sztuki przez zwiedzających. Pod wpływem odkryć neuroestetyki, czyli nauki badającej percepcję dzieł sztuki, narodziła się neuromuzeologia. Poczynione obserwacje pozwoliły dojść do wniosku, że odpowiednio zaprojektowane muzeum samo w sobie może stać się dziełem sztuki, niezależnie od zgromadzonych przez siebie zbiorów. Podczas swojego wykładu prof. Folga-Januszewska opowiedziała, jak rodził się ten sposób myślenia o muzealnictwie, wzbogacając swój wywód omówieniem wybranych przykładów realizacji tej idei w praktyce. Znajdź nas: https://www.youtube.com/c/WszechnicaFWW/ https://www.facebook.com/WszechnicaFWW1/ https://anchor.fm/wszechnicaorgpl---historia https://anchor.fm/wszechnica-fww-nauka https://wszechnica.org.pl/ #muzeum #sztuka #kultura #historiasztuki #kawiarnianaukowa

Wykład prof. dr. hab. Grażyny Wąsowicz, Kawiarnia Naukowa Festiwalu Nauki, 18 stycznia 2016 [36min] https://wszechnica.org.pl/wyklad/ludzie-i-pieniadze/ Jeśli uzależnimy szczęście od poziomu dochodu, nigdy nie osiągniemy satysfakcji. Szybko przyzwyczaimy się do obecnego stanu zamożności i do osiągnięcia zadowolenia będziemy potrzebowali otrzymywania coraz większych kwot pieniędzy. Psychologowie na opisanie tego stanu wprowadzili pojęcie kieratu hedonizmu. Grażyna Wąsowicz, profesor z Wydziału Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego, opisuje relację człowieka i pieniądza z punktu widzenia psychologii. Przedstawia mechanizmy radzenia sobie człowieka z pozbywaniem się pieniędzy wskutek wydatków, takie jakie kreatywna księgowość mentalna czy hedoniczne kadrowanie. Pokazuje też, jak zmienia się skłonność do wydawania pieniądzy w zależności od jego formy oraz źródła pochodzenia (pieniądz dobry i zły). Przedstawia również, w jaki sposób idea pieniądza wpływa na ludzkie zachowania społeczne. Na koniec wykładu psycholog opisuje wyniki badań, przedstawiające relację między satysfakcją ekonomiczną a zadowoleniem z życia w zależności od poziomu zamożności państwa i wieku osób badanych. Znajdź nas: https://www.youtube.com/c/WszechnicaFWW/ https://www.facebook.com/WszechnicaFWW1/ https://anchor.fm/wszechnicaorgpl---historia https://anchor.fm/wszechnica-fww-nauka https://wszechnica.org.pl/ #pieniądze #kawiarnianaukowa #psychologia #zamożność #szczęście

Wykład dr. hab. Mariusza Czubaja, Kawiarnia Naukowa 1a, 14 stycznia 2016 [59min] https://wszechnica.org.pl/wyklad/animal-narrans-o-potrzebie-opowiadania-historii/ Żyjemy w świecie opowieści. Ludzie w tworzonych przez siebie historiach, począwszy od pierwotnych tekstów kultury skończywszy na produktach współczesnej popkultury, powielają te same archetypy konstrukcji fabuły i osadzonych w niej bohaterów. Wykład Mariusza Czubaja, badacza kultury popularnej i literaturoznawcy oraz autora powieści kryminalnych, daje odpowiedzi na pytania, dlaczego ludzie niezależnie od szerokości geograficznej tworzą swoje opowieści w podobny sposób oraz do czego jest im to potrzebne. Prelegent podczas swojego wystąpienia odwołuje się do badań i koncepcji Arnolda van Gennepa, Josepha Cambella, Umberto Eco, Władimira Popowa i Claude’a Lévi-Straussa, Lee Childa i Karen Armstrong. Znajdź nas: https://www.youtube.com/c/WszechnicaFWW/ https://www.facebook.com/WszechnicaFWW1/ https://anchor.fm/wszechnicaorgpl---historia https://anchor.fm/wszechnica-fww-nauka https://wszechnica.org.pl/ #opowiadanie #historie #narracje #kultura #kawiarnianaukowa #popkultura

Dyskusja z udziałem politolożki Patrycji Sasnal i redaktora naczelnego „Le Monde Diplomatique – edycja polska” Przemysława Wielgosza, Państwomiasto, 11 luty 2016 [1h56min] https://wszechnica.org.pl/wyklad/panstwo-islamskie-kronika-zapowiedzianego-sukcesu/ Jakie czynniki umożliwiły dżihadystom utworzenie Państwa Islamskiego w Iraku i Syrii? Dlaczego mogą cieszyć się poparciem lokalnej ludności i wciąż pozyskują nowych zwolenników? Na te pytania próbowali znaleźć odpowiedź politolożka Patrycja Sasnal oraz redaktor naczelny „Le Monde Diplomatique – edycja polska” Przemysław Wielgosz podczas dyskusji zatytułowanej „Państwo Islamskie – kronika zapowiedzianego sukcesu”. Debata odbyła się w ramach cyklu „Czwartki Razem”. Utworzenie Państwa Islamskiego ze stolicą w Rakkce w 2014 roku zaszokowało światową opinię publiczną. Poprzedziła je udana ofensywa kilkutysięcznej grupy islamskich ekstremistów, którzy w ciągu zaledwie kilku tygodni opanowali znaczne tereny płn.-wsch. Syrii i płn.-zach. Iraku. Dyskutanci zgromadzeni w klubie Państwomiasto debatowali o źródłach sukcesu Państwa Islamskiego. Patrycja Sasnal zwróciła uwagę, że dżihadystom sprzyja słabość struktur państwowych na Bliskim Wschodzie. Kontrola państwa ogranicza się jedynie do obszarów stolicy. Taka sytuacja miała również miejsce w Iraku i Syrii. Mieszkańcy prowincji czuli, że ich problemy są marginalizowane przez władze centralne. Słabość państwa powoduje także nieszczelność granic. Politolożka zaznaczyła, że w szeregach Państwa Islamskiego walczą przede wszystkim przybysze z zewnątrz, a nie rdzenni mieszkańcy Iraku i Syrii. Dżihadystom sprzyja również bieda. Patrycja Sasnal przytoczyła badania Banku Światowego, według których 30 proc. mieszkańców terenów opanowanych przez Państwo Islamskie żyła poniżej granicy ubóstwa. Legalne państwo było kojarzone jedynie z korupcją urzędników. Wszystko to rodziło frustrację. Politolożka podkreśliła jednocześnie, że są to społeczeństwa, w których religia odgrywa kluczową rolę, co jest niezrozumiałe z perspektywy laicyzującej się Europy. Przemysław Wielgosz mówił, że amerykańska polityka w Iraku po obaleniu reżimu Saddama Husajna opierała się na podkreślaniu różnic etnoreligijnych. Zdaniem redaktora naczelnego „Le Monde Diplomatique – edycja polska” do ogromnej biedy, o której mówiła Patrycja Sasnal, przyczyniała się polityka neoliberalna wymuszana na państwach regionu przez międzynarodowe instytucje kredytowe, jak Międzynarodowy Fundusz Walutowy i Bank Światowy. Przemysław Wielgosz podkreślał też, siłą Państwa Islamskiego jest jego inkluzywność. W przeciwieństwie do Al-Kaidy, która opierała się na działaniu zakonspirowanych komórek, szeregi bojowników Państwa Islamskiego są otwarte dla każdego. Dziennikarz zaznaczył też, że z uwagi na słabość legalnych władz ofensywa Państwa Islamskiego wkroczyła w próżnię. Jego bojownikom na zajmowanych terenach nie miał kto stawić oporu. Dyskutanci podjęli też problem szerszego, międzynarodowego kontekstu wojny z Państwem Islamskim. Patrycja Sasnal oskarżyła Rosję o świadomą destabilizację sytuacji na Bliskim Wschodzie. Politolożka przypomniała, że rosyjskie naloty na przeciwników reżimu Baszara al-Asada doprowadziły do fiaska rozmów pokojowych w Genewie. Patrycja Sasnal powtórzyła za artykułem Georga Sorosa na łamach Project Syndicate, że Kreml gra na zalanie Europy falą uchodźców w celu wywołania podziałów w Unii Europejskiej. Przemysław Wielgosz odpowiedzialnością za nieopanowanie i podsycanie konfliktu oskarżył państwa zachodnie. Znajdź nas: https://www.youtube.com/c/WszechnicaFWW/ https://www.facebook.com/WszechnicaFWW1/ https://anchor.fm/wszechnicaorgpl---historia https://anchor.fm/wszechnica-fww-nauka https://wszechnica.org.pl/ #islam #państwoislamskie

Spotkanie z prof. Andrzejem Zollem, Klub Inteligencji Katolickiej w Warszawie, 14 stycznia 2016 [1h47min] https://wszechnica.org.pl/wyklad/demokratyczne-panstwo-prawne-trojpodzial-wladzy-wladza-sadownicza/ 14 stycznia 2016 roku w Klubie Inteligencji Katolickiej odbyło się spotkanie z prof. Andrzejem Zollem zatytułowane „Demokratyczne państwo prawne, trójpodział władzy, władza sądownicza”. Spotkanie poprowadził szef dwutygodnika „Kontakt” Stanisław Zakroczymski. STANISŁAW ZAKROCZYMSKI: „Demokratyczne państwo prawne urzeczywistniające zasady sprawiedliwości społecznej”. Tak artykuł drugi naszej Konstytucji definiuje Rzeczpospolitą. Państwo, w którym żyjemy… PROF. ANDRZEJ ZOLL: Od razu zaznaczę, że nasz ustrojodawca popełnił tu błąd semantyczny. Jaki? Z kontekstu wynika jasno, że chodziło mu o „demokratyczne państwo prawa”, nie zaś „prawne”. Jest różnica? Kolosalna. Oczywiście określenie „demokratyczne państwo prawne” ma pewien sens, ale oznacza zupełnie co innego. My możemy na przykład zastanawiać się, czy Państwo Islamskie jest prawne czy bezprawne, raczej byśmy szli w tym drugim kierunku, gdyż nie jest uznawane przez inne państwa, tymczasem państwo prawa oznacza coś znacznie więcej. Co konkretnie? Najkrócej mówiąc: podporządkowanie prawu polityki i działań władzy. Związanie rządzących prawem. Niezależnie od tego, jakim to prawo jest? Proszę jeszcze raz przeczytać artykuł drugi. Już w tym przepisie wymienione są co najmniej dwie niezwykle ważne wartości, które prawo stanowione musi spełniać. Ma zachowywać pewien standard demokracji, a więc wartości, które są dla niej konstytutywne. A po drugie to państwo prawa ma urzeczywistniać zasady sprawiedliwości społecznej. Znajdź nas: https://www.youtube.com/c/WszechnicaFWW/ https://www.facebook.com/WszechnicaFWW1/ https://anchor.fm/wszechnicaorgpl---historia https://anchor.fm/wszechnica-fww-nauka https://wszechnica.org.pl/ #demokracja #trójpodział #sądownictwo #wybory #wybory2023

Wykład Urszuli Król, historyczki sztuki i edukatorki, towarzyszący wystawie „Mistrzowie pastelu. Od Marteau do Witkacego”. Muzeum Narodowe w Warszawie, 6 grudnia 2015 [1h09min] https://wszechnica.org.pl/wyklad/mistrzowie-pastelu/ Każde muzeum świata prezentuje w galeriach stałych tylko niewielką część swojej kolekcji. Dzieje się tak ze względu na niewystarczającą ilość miejsca czy charakter prezentowanych obiektów, które wymagają specjalnych zabiegów konserwatorskich, przez co nie można ich prezentować stale. Po to, aby można się było z nimi zapoznać, organizowane są wystawy czasowe. Wystawa pastelowa jest niezwykłą okazją to zapoznania się z tymi pięknymi nieznajomymi – mówiła Urszula Król podczas wykładu towarzyszącego wystawie „Mistrzowie pastelu. Od Marteau do Witkacego. Kolekcja Muzeum Narodowego w Warszawie”. Historyczka sztuki i edukatorka podczas swojego wystąpienia omówiła liczne dzieła, które można obejrzeć dzięki wyżej wspomnianej wystawie. Słuchacze mogli zapoznać się przede wszystkim z dziełami artystów polskich bądź tworzących w Polsce, począwszy od złotej epoki pastelu w XVIII w. aż po pierwsze dekady XX w. Urszula Król, odwołując się do obrazów, które można podziwiać na wystawie „Mistrzowie pastelu”, obaliła wiele mitów związanych z malarstwem pastelowym. Zgromadzeni goście mieli możliwość się przekonać, że nie ogranicza się ono tylko do portretów kobiet. Kredkami pastelowymi malowano też duże sceny i doskonałe pejzaże. Prelegentka opowiedziała również o odkryciach, jakich dokonano podczas prac nad wystawą „Mistrzowie pastelu”. Jak bowiem zaznaczyła Urszula Król, każda wystawa to też okazja do badań naukowych. Podczas prac nad tą ostatnią udało się m.in. zidentyfikować portret Marii Mickiewiczówny autorstwa Klementyny Julii Milen (1870-1954), który wcześniej kojarzono z inną postacią. Więcej w załączonym filmie z wykładu. Zapraszamy do oglądania. Mistrzowie pastelu Od Marteau do Witkacego. Kolekcja Muzeum Narodowego w Warszawie 29 października 2015 – 31 stycznia 2016 Wystawa będzie prezentacją pastelu – techniki bardzo atrakcyjnej wizualnie, ujawniającej raz swe oblicze malarskie, a raz rysunkowe. Na ekspozycji zostanie pokazanych blisko 250 pasteli z kolekcji Muzeum Narodowego w Warszawie, które – z uwagi na swą delikatność i wrażliwość na uszkodzenia mechaniczne – nie są wypożyczane, ani też na co dzień eksponowane. Ta unikatowa, trwająca tylko trzy miesiące, wystawa czasowa będzie pierwszą w Polsce tak szeroką prezentacją dzieł pastelowych, a zarazem wyjątkową okazją do zapoznania się ze studyjnymi zbiorami Muzeum Narodowego w Warszawie. Ideą autorów wystawy jest prezentacja pastelu od jego początków po pierwszą połowę XX wieku, z zaakcentowaniem roli tego medium w dziejach sztuki polskiej. Będzie to również okazja do przybliżenia różnych aspektów artystycznych, socjologicznych, konserwatorskich i kolekcjonerskich związanych z tą techniką. W zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie znajdują się reprezentatywne zespoły pasteli, począwszy od przykładów z pierwszego „złotego wieku” tej techniki, przypadającego na czasy stanisławowskie (m.in. prace Louisa François Marteau i Anny Rajeckiej), aż po dzieła polskich mistrzów tej techniki (Aleksander Orłowski, Władysław Ślewiński, Teodor Axentowicz, Leon Wyczółkowski, Stanisław Wyspiański, Kazimierz Mordasewicz, Olga Boznańska, Kazimierz Stabrowski, Jan Rembowski, Stanisław Ignacy Witkiewicz, Wacław Borowski). Wyjątkowy na tle muzealnych zbiorów polskich jest zespół pasteli wybitnych artystów europejskich, m.in. Christiana Wilhelma Ernsta Dietricha, Élisabeth Louise Vigée-Le Brun, Jeana-François Milleta, Pierre’a Puvis de Chavannes’a, Adolpha Menzla Kuratorki wystawy: Anna Grochala, Joanna Sikorska Znajdź nas: https://www.youtube.com/c/WszechnicaFWW/ https://www.facebook.com/WszechnicaFWW1/ https://anchor.fm/wszechnicaorgpl---historia https://anchor.fm/wszechnica-fww-nauka https://wszechnica.org.pl/ #pastel #muzeumnarodowe #sztuka #malarstwo

Wykład Krzysztofa Fedorowicza, Konferencja „Dziedzictwo wsi lubuskiej i dolnośląskiej – wiedza, dobre praktyki, wyzwania”, 17 października 2015 [21min] https://wszechnica.org.pl/wyklad/zielonogorskie-tradycje-winiarskie/ – Mamy do czego wracać. Jeżeli identyfikujemy się z historią tego miejsca, tego miasta, tego regionu, powinniśmy kontynuować tradycje winiarskie – mówił Krzysztof Fedorowicz. Jego wykład poświęcony zielonogórskim tradycjom winiarskim miał miejsce podczas konferencji „Dziedzictwo wsi lubuskiej i dolnośląskiej – wiedza, dobre praktyki, wyzwania”. Fedorowicz przypomniał, że lokalna historia uprawy winorośli sięga 1250 r. Wśród kolekcjonerów można spotkać pocztówki z 1900 r., kiedy obchodzono 750-lecie zielonogórskich win. Tradycję tę przerwała druga wojna światowa. Fedorowiczowi zapadła w pamięć rozmowa z mieszkańcem wsi Łaz, gdzie sam obecnie mieszka. Opowiedział mu on, ja w latach 60. tereny tamtejszych winnic zostały zaorane na potrzebny miejscowego pegeeru. W ostatnich latach zielonogórskie winiarstwo jest jednak rekultywowane. Sprzyjają temu niezmienne od lat doskonałe warunki klimatyczne i glebowe. Zdaniem Fedorowicza region można porównać do Alzacji, gdzie produkowane wina są równie dobre. Więcej o zielonogórskich tradycjach winiarskich, lokalnych odmianach winorośli oraz szansach na rozwój tamtejszego winiarstwa można dowiedzieć się z załączonego filmu z wykładu. Zapraszamy do oglądania. Znajdź nas: https://www.youtube.com/c/WszechnicaFWW/ https://www.facebook.com/WszechnicaFWW1/ https://anchor.fm/wszechnicaorgpl---historia https://anchor.fm/wszechnica-fww-nauka https://wszechnica.org.pl/ #zielonagóra #tradycja #wino #winiarstwo #dziedzictwo #kultura #historia #lubuskie #dolnośląskie #winnice #wieś #polskawieś #winorośl

Wystąpienie Wojciecha Jachimowicza, twórcy Muzeum Instrumentów Muzycznych we wsi Szyba w woj. lubuskim. Konferencja „Dziedzictwo wsi lubuskiej i dolnośląskiej”, 16 października 2015 [23min] https://wszechnica.org.pl/wyklad/budowanie-tozsamosci-lokalnej-wokol-zabytku-na-wsi/ – Żeby tworzyć kulturę, trzeba w pewnym sensie ograniczyć prawo właścicielskie – mówił Wojciech Jachimowicz podczas konferencji „Dziedzictwo wsi lubuskiej i dolnośląskiej – wiedza, dobre praktyki, wyzwania”. Dwór we wsi Szyba w woj. lubuskim, którego Jachimowicz jest właścicielem, jest miejscem wielu inicjatyw kulturalnych, ze stworzonym przez niego Muzeum Instrumentów Muzycznych na czele. Dwór w Szybie został wybudowany w XVIII w. Jego ostatnimi właścicielami byli major Paul Ciecierski i jego żona Angelike. Po drugiej wojnie światowej majątek został przejęty przez państwo polskie. Najpierw pełnił funkcje publiczne, później mieszkaniowe, aż wreszcie popadł w ruinę. W latach 80. XX w. gmach wraz z przyległym do niego terenem został zakupiony przez rodzinę Jachimowiczów, która podjęła się dzieła jego odbudowy. Wojciech Jachimowicz podkreślił, że dwór w Szybie w czasach swojej świetności pełnił rolę ośrodka, który na okolicznych terenach promował sztukę i kulturę agrarną. Działalność rodziny Jachimowiczów przywraca mu w pewnym sensie tę funkcję. W budynku ma siedzibę Muzeum Instrumentów Muzycznych. Posiada ono obecnie ponad 3 tys. eksponatów – nie tylko instrumentów, ale też rękopisy i starodruki związane z muzyką. Gmach mieści też redakcję kwartalnika społeczno-kulturalnego „Merkuriusz Regionalny”. Wcześniej był też miejscem pracy czasopisma „Dziedzictwo Kresowe”. Działa też we dworze wydawnictwo Ryzalit, które stawia sobie za cel popularyzację dokonań na szeroko rozumianym polu kultury poprzez wydawanie e-booków. W Szybie organizowane są też coroczne plenery malarskie i fotograficzne. W ich trakcie młodzi ludzie mają szansę pracować pod okiem doświadczonych twórców. Powstałe wówczas dzieła są później eksponowane podczas wystaw plenerowych. Na obrzeżach majątku została też zbudowana w l. 2012-2013 kapliczka św. Wojciecha. Jak zaznaczył Wojciech Jachimowicz, jest to miejsce jednoczące wieś. Wokół niej zorganizowano w 2014 roku miejscowe dożynki, które zgromadziły wielu lokalnych mieszkańców. Znajdź nas: https://www.youtube.com/c/WszechnicaFWW/ https://www.facebook.com/WszechnicaFWW1/ https://anchor.fm/wszechnicaorgpl---historia https://anchor.fm/wszechnica-fww-nauka https://wszechnica.org.pl/ #tożsamość #dziedzictwo #zabytki #wieś #muzeum

Wykład Kamilli Pijanowskiej z Gabinetu Rycin i Rysunków MNW towarzyszący wystawie „Mistrzowie pastelu. Od Marteau do Witkacego”. Muzeum Narodowe w Warszawie, 3 grudnia 2015 [1h02min] https://wszechnica.org.pl/wyklad/pastelistki-hierarchia-i-plec-technik-malarskich/ Kamilla Pijanowska, pracowniczka Gabinetu Rycin i Rysunków MNW, opowiedziała o miejscu pastelu w dziewiętnastowiecznej hierarchii technik artystycznych i przyczynach, dla których uważano go za technikę kobiecą. Prelegentka nakreśliła też portrety trzech polskich artystek malujących pastelami w II poł. XIX i I poł. XX w.: Emilii Dukszyńskiej-Dukszty, Marii Nostitz-Wasilkowskiej oraz Wandy Chełmońskiej. Wykład towarzyszył wystawie „Mistrzowie pastelu. Od Marteau do Witkacego. Kolekcja Muzeum Narodowego w Warszawie”. Pastel w omawianym przez Kamillę Pijanowską okresie nie należał do najwyżej cenionych dzieł artystycznych. Do końca XIX w. obecne było silnie zakorzenione jeszcze w nowożytności pojęcie hierarchii tematów malarskich. Każdemu z nich przypisany był konkretny rozmiar płócien. Największe formaty wykorzystywane były do scen historycznych. Pastele powstawały na papierze o mniejszych rozmiarach, przez co nadawano im też mniejsze znaczenie. Na marginalizację pastelu wpływała również istniejąca ówcześnie hierarchia technik artystycznych. Najwyżej ceniona była rzeźba, później malarstwo olejne. Choć rewolucyjni krytycy sztuki, jak np. Stanisław Witkiewicz, buntowali się przeciwko takim ocenom, to większość cytowanych przez prelegentkę recenzentów uważało pastel za technikę łatwiejszą, pozwalającą ukryć niedostatki talentu twórcy. Pastel byl jednocześnie uważany za techniką kobiecą. Przytaczani przez Kamillę Pijanowską krytycy postrzegali pastel za formę, która ze względu na subtelność i delikatność lepiej oddaje twarze kobiece niż męskie. Te ostatnie zdaniem recenzentów lepiej prezentowały się na obrazach olejnych, które oddawały ich siłę i wyrazistość. Pozycja pastelu wzrosła pod koniec XIX stulecia. Choć punktem odniesienia dla malarstwa pastelowego były wciąż obrazy olejne, to pastele zaczęły być coraz silniej obecne na prezentowanych w Polsce wystawach. Przyczyniły się do tego m.in. trzy przedstawione przez prelegentkę pastelistki, należące do różnych pokoleń: Emilia Dukszyńska-Dukszta (1837-1898), Maria Nostitz-Wasilkowska (1858-1922) oraz Wanda Chełmońska (1899-1971). – Warto również pamiętać, że osiągnięcia kobiet artystek były ważne ze względu na sprawę kobiecą, czyli walkę kobiet o prawo do wyższego wykształcenia, godnej pracy i decydowania o sobie. Walkę, która na serio rozpoczęła się w drugiej połowie XIX wieku (…) Każda kobieta, która dzięki swojej pracy, determinacji i talentowi osiągnęła sukces, stawała się jednocześnie przykładem, że kobieta może – tak samo jak mężczyzna – być artystą i obywatelem – podkreśliła na zakończenie swojego wykładu Kamilla Pijanowska. Mistrzowie pastelu Od Marteau do Witkacego. Kolekcja Muzeum Narodowego w Warszawie 29 października 2015 – 31 stycznia 2016 Wystawa będzie prezentacją pastelu – techniki bardzo atrakcyjnej wizualnie, ujawniającej raz swe oblicze malarskie, a raz rysunkowe. Na ekspozycji zostanie pokazanych blisko 250 pasteli z kolekcji Muzeum Narodowego w Warszawie, które – z uwagi na swą delikatność i wrażliwość na uszkodzenia mechaniczne – nie są wypożyczane, ani też na co dzień eksponowane. Ta unikatowa, trwająca tylko trzy miesiące, wystawa czasowa będzie pierwszą w Polsce tak szeroką prezentacją dzieł pastelowych, a zarazem wyjątkową okazją do zapoznania się ze studyjnymi zbiorami Muzeum Narodowego w Warszawie. Kuratorki wystawy: Anna Grochala, Joanna Sikorska Znajdź nas: https://www.youtube.com/c/WszechnicaFWW/ https://www.facebook.com/WszechnicaFWW1/ https://anchor.fm/wszechnicaorgpl---historia https://anchor.fm/wszechnica-fww-nauka https://wszechnica.org.pl/ #pastel #pasteliści #malarstwo #muzeumnarodowe #kultura #sztuka #wystawa