Bęc Radio

Podcast by bec_zmiana

Link RSS Link do katalogu Numer katalogowy: 5665 Wesprzyj dobrym słowem
Udostępnij
Kategorie:
Społeczeństwo i Kultura

Odcinki od najnowszych:

Bęc Radio: Wspólnota doświadczania sztuki —> Mazik
2025-11-19 21:36:15

Muzea i galerie mają nadzieję, że dzięki programom edukacyjnym, prezentującym wiedzę o działaniach artystycznych w ciekawy, angażujący sposób, spowodują większe otwarcie społeczeństwa na sztukę współczesną. W tej formule każdy, bez względu na wiek czy status społeczny jest zaproszony do udziału w swobodnej rozmowie opartej czasem na emocjach, a czasem na krytycznym myśleniu. MOCAK Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie, realizuje program wspierający osoby zajmujące się edukacją o sztuce. "Wspólnota doświadczenia" daje możliwość udziału w konsultacjach eksperckich, tworzy okazję do skupienia się na kluczowych zagadnieniach związanych z edukacją artystyczną, dostępnością oraz zaangażowania publiczności w kulturę. O programie "Wspólnota doświadczenia", ale także o codzienności działań wokół wystaw prezentowanych w MOCAKu, rozmawialiśmy z Magdaleną Mazik, szefową Działu Wiedzy o Sztuce tej instytucji. Rozmawiała: Bogna Świątkowska, www.nn6t.pl Nagranie powstało we współpracy z MOCAK Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie, www.mocak.pl Na zdjęciu: Wernisaż dla dzieci, MOCAK, 2025, fot. Rafał Sosin
Muzea i galerie mają nadzieję, że dzięki programom edukacyjnym, prezentującym wiedzę o działaniach artystycznych w ciekawy, angażujący sposób, spowodują większe otwarcie społeczeństwa na sztukę współczesną. W tej formule każdy, bez względu na wiek czy status społeczny jest zaproszony do udziału w swobodnej rozmowie opartej czasem na emocjach, a czasem na krytycznym myśleniu. MOCAK Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie, realizuje program wspierający osoby zajmujące się edukacją o sztuce. "Wspólnota doświadczenia" daje możliwość udziału w konsultacjach eksperckich, tworzy okazję do skupienia się na kluczowych zagadnieniach związanych z edukacją artystyczną, dostępnością oraz zaangażowania publiczności w kulturę. O programie "Wspólnota doświadczenia", ale także o codzienności działań wokół wystaw prezentowanych w MOCAKu, rozmawialiśmy z Magdaleną Mazik, szefową Działu Wiedzy o Sztuce tej instytucji. Rozmawiała: Bogna Świątkowska, www.nn6t.pl Nagranie powstało we współpracy z MOCAK Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie, www.mocak.pl Na zdjęciu: Wernisaż dla dzieci, MOCAK, 2025, fot. Rafał Sosin

Bęc Radio: Malarstwo poza strefą komfortu —> Szabłowski
2025-11-11 00:37:05

Biennale Malarstwa Bielska Jesień już od 60 lat promuje współczesne malarstwo polskie, dając szansę na zaistnienie zarówno debiutującym, jak i doświadczonym artystom. Wśród grona wyróżnionych są m.in. Wilhelm Sasnal, Martyna Czech, Karol Palczak czy Ewa Juszkiewicz, dziś znani i uznani. Elementem wyróżniającym ten konkurs spośród innych, jest jego otwarta formuła – nie narzuca tematu, formatu, techniki i nie wyklucza. Do tegorocznej, 47. edycji nadesłano ponad trzy tysiące prac zgłoszonych przez 1005 twórców. Spośród nich jury w składzie: Dorota Buczkowska, Anna Mituś, Karol Radziszewski, Agata Smalcerz i Stach Szabłowski, wyłoniło 120 prac 57 artystek i artystów, a Grand Prix przyznało Małgorzacie Mycek. Wybór – jak zwykle – jednych ucieszył, innych rozjuszył. Wystawę pokonkursową można oglądać w Galerii Bielskiej BWA do 11.01.2026, a my w czasie wernisażu, tuż po wręczeniu nagród rozmawialiśmy ze Stachem Szabłowskim, kuratorem, krytykiem sztuki i publicystą i przewodniczącym jury tegorocznej edycji Bielskiej Jesieni. Rozmawiała: Bogna Świątkowska, www.nn6t.pl
Biennale Malarstwa Bielska Jesień już od 60 lat promuje współczesne malarstwo polskie, dając szansę na zaistnienie zarówno debiutującym, jak i doświadczonym artystom. Wśród grona wyróżnionych są m.in. Wilhelm Sasnal, Martyna Czech, Karol Palczak czy Ewa Juszkiewicz, dziś znani i uznani. Elementem wyróżniającym ten konkurs spośród innych, jest jego otwarta formuła – nie narzuca tematu, formatu, techniki i nie wyklucza. Do tegorocznej, 47. edycji nadesłano ponad trzy tysiące prac zgłoszonych przez 1005 twórców. Spośród nich jury w składzie: Dorota Buczkowska, Anna Mituś, Karol Radziszewski, Agata Smalcerz i Stach Szabłowski, wyłoniło 120 prac 57 artystek i artystów, a Grand Prix przyznało Małgorzacie Mycek. Wybór – jak zwykle – jednych ucieszył, innych rozjuszył. Wystawę pokonkursową można oglądać w Galerii Bielskiej BWA do 11.01.2026, a my w czasie wernisażu, tuż po wręczeniu nagród rozmawialiśmy ze Stachem Szabłowskim, kuratorem, krytykiem sztuki i publicystą i przewodniczącym jury tegorocznej edycji Bielskiej Jesieni. Rozmawiała: Bogna Świątkowska, www.nn6t.pl

Bęc Radio: Sposoby widzenia —> Muzyczuk
2025-10-16 20:08:59

"Sposoby widzenia" to największa wystawa sztuki XX i XXI wieku, którą można oglądać w najstarszym polskim muzeum sztuki nowoczesnej, czyli Muzeum Sztuki w Łodzi. Punktem wyjścia jest "Teoria Widzenia" Władysława Strzemińskiego, jednak ekspozycja nie jest ilustracją jego tez – proponuje odczytanie twórczości artystycznej jako żywej formy dialogu i oporu, reagującej na doświadczenia współczesnego świata. Pokaz koncentruje się na fenomenie widzenia – zarówno jako biologicznej funkcji, jak i kulturowego oraz politycznego aktu. Prace artystek i artystów z obszernej kolekcji instytucji zostały pogrupowane w tematyczne rozdziały zaczerpnięte z dzieł znajdujących się w zbiorach. Wszystkie odnoszą się na różne sposoby do widzenia i niewidoczności: od wiedzy i pamięci, przez ciało, przestrzeń i emocje, po społeczne i polityczne wymiary patrzenia. Ważnym kontekstem dla pokazu są również Dary Przyjaźni – blisko sto dzieł podarowanych Muzeum w ostatnim czasie przez artystki i artystów z całego świata. O "Sposobach widzenia" rozmawiamy ze współkuratorem wystawy, a zarazem dyrektorem Muzeum Sztuki w Łodzi, Danielem Muzyczukiem. Rozmawiała: Bogna Świątkowska, www.nn6t.pl Ilustracja: Władysław Strzemiński, rysunek do "Teorii Widzenia. Schemat powidoku oka", 1947-1950, kalka techniczna, tusz, karton, kolekcja Muzeum Sztuki w Łodzi
"Sposoby widzenia" to największa wystawa sztuki XX i XXI wieku, którą można oglądać w najstarszym polskim muzeum sztuki nowoczesnej, czyli Muzeum Sztuki w Łodzi. Punktem wyjścia jest "Teoria Widzenia" Władysława Strzemińskiego, jednak ekspozycja nie jest ilustracją jego tez – proponuje odczytanie twórczości artystycznej jako żywej formy dialogu i oporu, reagującej na doświadczenia współczesnego świata. Pokaz koncentruje się na fenomenie widzenia – zarówno jako biologicznej funkcji, jak i kulturowego oraz politycznego aktu. Prace artystek i artystów z obszernej kolekcji instytucji zostały pogrupowane w tematyczne rozdziały zaczerpnięte z dzieł znajdujących się w zbiorach. Wszystkie odnoszą się na różne sposoby do widzenia i niewidoczności: od wiedzy i pamięci, przez ciało, przestrzeń i emocje, po społeczne i polityczne wymiary patrzenia. Ważnym kontekstem dla pokazu są również Dary Przyjaźni – blisko sto dzieł podarowanych Muzeum w ostatnim czasie przez artystki i artystów z całego świata. O "Sposobach widzenia" rozmawiamy ze współkuratorem wystawy, a zarazem dyrektorem Muzeum Sztuki w Łodzi, Danielem Muzyczukiem. Rozmawiała: Bogna Świątkowska, www.nn6t.pl Ilustracja: Władysław Strzemiński, rysunek do "Teorii Widzenia. Schemat powidoku oka", 1947-1950, kalka techniczna, tusz, karton, kolekcja Muzeum Sztuki w Łodzi

Bęc Radio: Oswajanie przyszłości komiksem —> Olech, Rzecznik
2025-10-11 23:50:20

Komiks "Warszawa w roku 2025" autorstwa Benedykta Hertza i Aleksandra Świdwińskiego ukazał się po raz pierwszy 27 listopada 1924 roku. Jego bohaterami była para warszawskich inteligentów – Piotr z małżonką. Mężczyzna po stracie pracy i nieudanych próbach zdobycia pieniędzy, znajduje w gazecie ogłoszenie o możliwości zażycia gazu usypiającego na całe stulecie. Zdesperowana para postanawia poddać się zabiegowi, by przespać trudny czas i obudzić się sto lat później. W setną rocznicę publikacji, opowiastkę przypomina Muzeum Karykatury. Wystawa "Warszawa w roku 2025. Jak sto lat temu wyobrażano sobie przyszłość stolicy" konfrontuje wyimaginowaną przyszłość stolicy sprzed lat z motywami obecnymi w twórczości współczesnych artystów komiksu, ilustracji i rysunku satyrycznego, m.in.: Przemka Truścińskiego, Jakuba Topora, Marcina Podolca, Anny Krzoń, Edyty Kranc, Wojciecha Stefańca i Beaty Pytko. Narracje rysunkowe są tu termometrem nastrojów społecznych – oczekiwań, nadziei, ale i niepokojów. O wystawie rozmawialiśmy z jej twórcami: Michałem Olechem i Michałem Rzecznikiem. Rozmawiała: Bogna Świątkowska, www.nn6t.pl Ilustracja: Beata Pytko, fragment komiksu prezentowanego na wystawie Warszawa w roku 2025 w Muzeum Karykatury w Warszawie
Komiks "Warszawa w roku 2025" autorstwa Benedykta Hertza i Aleksandra Świdwińskiego ukazał się po raz pierwszy 27 listopada 1924 roku. Jego bohaterami była para warszawskich inteligentów – Piotr z małżonką. Mężczyzna po stracie pracy i nieudanych próbach zdobycia pieniędzy, znajduje w gazecie ogłoszenie o możliwości zażycia gazu usypiającego na całe stulecie. Zdesperowana para postanawia poddać się zabiegowi, by przespać trudny czas i obudzić się sto lat później. W setną rocznicę publikacji, opowiastkę przypomina Muzeum Karykatury. Wystawa "Warszawa w roku 2025. Jak sto lat temu wyobrażano sobie przyszłość stolicy" konfrontuje wyimaginowaną przyszłość stolicy sprzed lat z motywami obecnymi w twórczości współczesnych artystów komiksu, ilustracji i rysunku satyrycznego, m.in.: Przemka Truścińskiego, Jakuba Topora, Marcina Podolca, Anny Krzoń, Edyty Kranc, Wojciecha Stefańca i Beaty Pytko. Narracje rysunkowe są tu termometrem nastrojów społecznych – oczekiwań, nadziei, ale i niepokojów. O wystawie rozmawialiśmy z jej twórcami: Michałem Olechem i Michałem Rzecznikiem. Rozmawiała: Bogna Świątkowska, www.nn6t.pl Ilustracja: Beata Pytko, fragment komiksu prezentowanego na wystawie Warszawa w roku 2025 w Muzeum Karykatury w Warszawie

Bęc Radio: Oddolna sztuka sąsiedztwa —> Kawalerowicz
2025-10-06 22:09:52

Sztuka sąsiedztwa to wydarzenie poświęcone oddolnym, lokalnym praktykom artystycznym. Tu spotykają się ci, których działania wyrastają z podwórek, krzaków, zaułków i często wciąż nie mają stałego adresu. W tym roku Forum Kulturalnych Działań Lokalnych odbędzie się we Wrocławiu już po raz czwarty, a spotkają się tu osoby i kolektywy artystyczne z całej Polski. O swoich doświadczeniach opowiedzą: Turnus na Wolskiej (Warszawa), Galeria UL (Gdańsk), Scena Supernova (Kraków), Ostatni Wolny Lokal (Kraków), BREDNIE Kolektyw (Wrocław, bez siedziby), Plenum Osób Opiekujących Się (bez siedziby), Wrocławska Inicjatywa Taneczna (Wrocław, bez siedziby), Kolektyw Hydroza (Warszawa, bez siedziby) oraz kolektyw Społem fest z Białegostoku. O korzyściach płynących z tego rodzaju spotkań rozmawiamy z Dominiką Kawalerowicz, dyrektorką Wrocławskiego Instytutu Kultury, który jest inicjatorem i organizatorem wydarzenia. Rozmawiała: Bogna Świątkowska, www.nn6t.pl Fot. Sztuka Sąsiedztwa, Wrocław, 2024, fot. Wojciech Chrubasik, archiwum Wrocławskiego Instytutu Kultury Materiał powstał we współpracy z Wrocławskim Instytutem Kultury, https://instytutkultury.pl/
Sztuka sąsiedztwa to wydarzenie poświęcone oddolnym, lokalnym praktykom artystycznym. Tu spotykają się ci, których działania wyrastają z podwórek, krzaków, zaułków i często wciąż nie mają stałego adresu. W tym roku Forum Kulturalnych Działań Lokalnych odbędzie się we Wrocławiu już po raz czwarty, a spotkają się tu osoby i kolektywy artystyczne z całej Polski. O swoich doświadczeniach opowiedzą: Turnus na Wolskiej (Warszawa), Galeria UL (Gdańsk), Scena Supernova (Kraków), Ostatni Wolny Lokal (Kraków), BREDNIE Kolektyw (Wrocław, bez siedziby), Plenum Osób Opiekujących Się (bez siedziby), Wrocławska Inicjatywa Taneczna (Wrocław, bez siedziby), Kolektyw Hydroza (Warszawa, bez siedziby) oraz kolektyw Społem fest z Białegostoku. O korzyściach płynących z tego rodzaju spotkań rozmawiamy z Dominiką Kawalerowicz, dyrektorką Wrocławskiego Instytutu Kultury, który jest inicjatorem i organizatorem wydarzenia. Rozmawiała: Bogna Świątkowska, www.nn6t.pl Fot. Sztuka Sąsiedztwa, Wrocław, 2024, fot. Wojciech Chrubasik, archiwum Wrocławskiego Instytutu Kultury Materiał powstał we współpracy z Wrocławskim Instytutem Kultury, https://instytutkultury.pl/

Bęc Radio: Wewnątrz przestrzeni sztuki —> Jachuła
2025-09-16 21:17:49

W drugiej połowie XX wieku ciekawym zjawiskiem w sztuce były działania, w których tworzywem i tematem realizacji artystycznych była przestrzeń. Termin "environment" (z ang. — otoczenie, środowisko), który wyprzedził o kilka dekad pojęcie instalacji artystycznej, określa dzieło tworzące przestrzeń, do której zapraszany jest widz. Na wystawie "Przestrzeń", która do 21.09.2025 prezentowana jest w Zachęcie Narodowej Galerii Sztuki w Warszawie, zobaczyć można rekonstrukcje aranżacji przestrzennych wybitnych artystów polskich tamtej epoki, m.in.: Magdaleny Abakanowicz, Wojciecha Fangora, Zdzisława Jurkiewicza, Teresy Kelm, Zygmunta Krauze, Ewy Partum, Marii Pinińskiej-Bereś, Henryka Stażewskiego i Stanisława Zamecznika. W wykreowanym przez nich otoczeniu zmysły odbiorcy miały być poddawane działaniu różnych bodźców, co zostało pieczołowicie zbadane i odtworzone na wystawie, o której rozmawiamy z jej kuratorem Michałem Jachułą. Rozmawiała: Bogna Świątkowska, www.nn6t.pl Fot. Przestrzenie, wystawa, fot. Kuba Celej, dzięki uprzejmości Zachęty Narodowej Galerii Sztuki
W drugiej połowie XX wieku ciekawym zjawiskiem w sztuce były działania, w których tworzywem i tematem realizacji artystycznych była przestrzeń. Termin "environment" (z ang. — otoczenie, środowisko), który wyprzedził o kilka dekad pojęcie instalacji artystycznej, określa dzieło tworzące przestrzeń, do której zapraszany jest widz. Na wystawie "Przestrzeń", która do 21.09.2025 prezentowana jest w Zachęcie Narodowej Galerii Sztuki w Warszawie, zobaczyć można rekonstrukcje aranżacji przestrzennych wybitnych artystów polskich tamtej epoki, m.in.: Magdaleny Abakanowicz, Wojciecha Fangora, Zdzisława Jurkiewicza, Teresy Kelm, Zygmunta Krauze, Ewy Partum, Marii Pinińskiej-Bereś, Henryka Stażewskiego i Stanisława Zamecznika. W wykreowanym przez nich otoczeniu zmysły odbiorcy miały być poddawane działaniu różnych bodźców, co zostało pieczołowicie zbadane i odtworzone na wystawie, o której rozmawiamy z jej kuratorem Michałem Jachułą. Rozmawiała: Bogna Świątkowska, www.nn6t.pl Fot. Przestrzenie, wystawa, fot. Kuba Celej, dzięki uprzejmości Zachęty Narodowej Galerii Sztuki

Bęc Radio: Historia jako pole walki —> Napiórkowski
2025-09-10 02:00:00

„W obliczu rosnącej roli historii w życiu publicznym, międzynarodowej polityce i debacie społecznej Polska potrzebuje spójnej, długofalowej strategii pamięci. Dzisiejsze wyzwania – od dezinformacji, przez polaryzację, po zmieniające się oczekiwania społeczne – wymagają przemyślanej polityki historycznej, opartej na faktach, otwartej na dialog i uwzględniającej zarówno lokalne, jak i europejskie konteksty" czytamy w dokumencie przygotowanym przez Muzeum Historii Polski. O tym dlaczego strategia pamięci potrzebna jest w dobie walki z dezinformacją, w obliczu możliwej rosyjskiej agresji zbrojnej, gdy stosunek do przeszłości, zamiast łączyć i inspirować, staje się źródłem polaryzacji, rozmawiamy z kierującym Muzeum Historii Polski Marcinem Napiórkowskim, kulturoznawcą, socjologiem i doktorem filozofii, autorem nagradzanych książek, m.in. „Powstanie umarłych” o Powstaniu Warszawskim oraz „Naprawić przyszłość”. Rozmawiała: Bogna Świątkowska, www.nn6t.pl Nagranie powstało 10.09.2025
„W obliczu rosnącej roli historii w życiu publicznym, międzynarodowej polityce i debacie społecznej Polska potrzebuje spójnej, długofalowej strategii pamięci. Dzisiejsze wyzwania – od dezinformacji, przez polaryzację, po zmieniające się oczekiwania społeczne – wymagają przemyślanej polityki historycznej, opartej na faktach, otwartej na dialog i uwzględniającej zarówno lokalne, jak i europejskie konteksty" czytamy w dokumencie przygotowanym przez Muzeum Historii Polski. O tym dlaczego strategia pamięci potrzebna jest w dobie walki z dezinformacją, w obliczu możliwej rosyjskiej agresji zbrojnej, gdy stosunek do przeszłości, zamiast łączyć i inspirować, staje się źródłem polaryzacji, rozmawiamy z kierującym Muzeum Historii Polski Marcinem Napiórkowskim, kulturoznawcą, socjologiem i doktorem filozofii, autorem nagradzanych książek, m.in. „Powstanie umarłych” o Powstaniu Warszawskim oraz „Naprawić przyszłość”. Rozmawiała: Bogna Świątkowska, www.nn6t.pl Nagranie powstało 10.09.2025

Bęc Radio: Nieposłuszne gwiazdy —> Czeczot
2025-08-04 23:05:49

„Posłuszne gwiazdy” to określenie, jakim posłużył się szkocki powieściopisarz i poeta Robert Louis Stevenson, gdy opisywał gazowe latarnie oświetlające dziewiętnastowieczny Londyn. Wyrażona w tej formule idea ujarzmienia nocy znakomicie wpisywała się w modernizacyjne wizje epoki nowoczesności, na czele z obietnicą podboju natury i ambicją dostosowania zjawisk przyrody do potrzeb człowieka. Wystawa "Nieposłuszne gwiazdy" prezentowana w BWA Wrocław Główny proponuje inne spojrzenie na relację człowieka z kosmosem. Tutaj gwiazdy – rozumiane jako zjawiska pozaziemskie i niedające się okiełznać – nie podlegają ludzkiej woli i planom, są nieposłuszne. O wystawie, prezentującej prace kilkunastu artystek i artystów różnych pokoleń, rozmawiamy z jej współkuratorką Katarzyną Czeczot. Rozmawiała: Bogna Świątkowska, www.nn6t.pl W nagraniu wykorzystano fragmenty instalacji dźwiękowej autorstwa Iriny Teodorescu (tekst) i Mateusza Wysockiego (muzyka) "Horoskopy na czas katastrofy", przekład z francuskiego Jędrzej Brzeziński, 2025 Fot. Johan Österholm, "Luminous Reign (Toppled)", 2021, widok wystawy w BWA Wrocław Główny, fot. Alicja Kielan
„Posłuszne gwiazdy” to określenie, jakim posłużył się szkocki powieściopisarz i poeta Robert Louis Stevenson, gdy opisywał gazowe latarnie oświetlające dziewiętnastowieczny Londyn. Wyrażona w tej formule idea ujarzmienia nocy znakomicie wpisywała się w modernizacyjne wizje epoki nowoczesności, na czele z obietnicą podboju natury i ambicją dostosowania zjawisk przyrody do potrzeb człowieka. Wystawa "Nieposłuszne gwiazdy" prezentowana w BWA Wrocław Główny proponuje inne spojrzenie na relację człowieka z kosmosem. Tutaj gwiazdy – rozumiane jako zjawiska pozaziemskie i niedające się okiełznać – nie podlegają ludzkiej woli i planom, są nieposłuszne. O wystawie, prezentującej prace kilkunastu artystek i artystów różnych pokoleń, rozmawiamy z jej współkuratorką Katarzyną Czeczot. Rozmawiała: Bogna Świątkowska, www.nn6t.pl W nagraniu wykorzystano fragmenty instalacji dźwiękowej autorstwa Iriny Teodorescu (tekst) i Mateusza Wysockiego (muzyka) "Horoskopy na czas katastrofy", przekład z francuskiego Jędrzej Brzeziński, 2025 Fot. Johan Österholm, "Luminous Reign (Toppled)", 2021, widok wystawy w BWA Wrocław Główny, fot. Alicja Kielan

Bęc Radio: Centra miast dla akademików —> Kępiński, Mielczarek
2025-08-04 07:52:19

W Polsce studiuje obecnie 1,2 miliona studentów, a osiem największych ośrodków akademickich oferuje jedynie 82 tysiące miejsc w domach studenckich. Studenci i młodzi dorośli borykają się z niedoborem zakwaterowania oferowanego przez uniwersytety, brakiem przystępnych cenowo mieszkań i częstym wyzyskiem ze strony prywatnych właścicieli. Tymczasem centra dużych miast, niegdyś napędzane studencką energią, podlegają coraz silniejszej gentryfikacji, stając się finansowo zupełnie niedostępne. Niedawno mogliśmy oglądać w Zodiaku Warszawskim Pawilonie Architektury wystawę projektów studentów i studentek architektury z Brna, którzy zaprojektowali Kwartał Studencki na Placu Defilad, w sąsiedztwie Pałacu Kultury i Nauki, Muzeum Sztuki Nowoczesnej i nowego Placu Centralnego. O tych śmiałych i potrzebnych projektach, rozmawialiśmy z kuratorami wystawy i wykładowcami Wydziału Architektury Uniwersytetu Technicznego w Brnie – Zuzanną Mielczarek i Kacprem Kępińskim z Narodowego Instytutu Architektury i Urbanistyki. Rozmawiała: Bogna Świątkowska, www.nn6t.pl Fot. Widok wystawy „Inclusive Housing Studio: Kwartał Studencki Plac Defilad", Zodiak Warszawski Pawilon Architektury, 2025, fot. Artur Wosz
W Polsce studiuje obecnie 1,2 miliona studentów, a osiem największych ośrodków akademickich oferuje jedynie 82 tysiące miejsc w domach studenckich. Studenci i młodzi dorośli borykają się z niedoborem zakwaterowania oferowanego przez uniwersytety, brakiem przystępnych cenowo mieszkań i częstym wyzyskiem ze strony prywatnych właścicieli. Tymczasem centra dużych miast, niegdyś napędzane studencką energią, podlegają coraz silniejszej gentryfikacji, stając się finansowo zupełnie niedostępne. Niedawno mogliśmy oglądać w Zodiaku Warszawskim Pawilonie Architektury wystawę projektów studentów i studentek architektury z Brna, którzy zaprojektowali Kwartał Studencki na Placu Defilad, w sąsiedztwie Pałacu Kultury i Nauki, Muzeum Sztuki Nowoczesnej i nowego Placu Centralnego. O tych śmiałych i potrzebnych projektach, rozmawialiśmy z kuratorami wystawy i wykładowcami Wydziału Architektury Uniwersytetu Technicznego w Brnie – Zuzanną Mielczarek i Kacprem Kępińskim z Narodowego Instytutu Architektury i Urbanistyki. Rozmawiała: Bogna Świątkowska, www.nn6t.pl Fot. Widok wystawy „Inclusive Housing Studio: Kwartał Studencki Plac Defilad", Zodiak Warszawski Pawilon Architektury, 2025, fot. Artur Wosz

Bęc Radio: Szkoły lekarstwem dla miast —> Kadzidłowska, Wojda, Wojda
2025-08-03 07:08:48

O szkołach jako ambasadorach zdrowia, wspólnotowości i bezpieczeństwa mówiono podczas Samorządowego Kongresu Klimatycznego, który odbył się w maju tego roku w Łodzi. Celem było sformułowanie wstępnych założeń strategii szkół odpornych na kryzysy XXI wieku. Odporność szkoły to przede wszystkim zdolność do elastycznego reagowania na zmieniające się potrzeby uczniowskie, ale także lokalnej społeczności i tworzenie przestrzeni sprzyjającej dobremu samopoczuciu. O konferencji prezentującej wiele znakomitych duńskich przykładów wdrażania tego typu projektów, rozmawiamy z organizatorkami: Kamilą Kadzidłowską z organizacji Rodzice dla Klimatu i Katarzyną Wojdą z Ambasady Królestwa Danii, a o wdrażaniu śmiałych pomysłów w życie mówi Agata Wojda, prezydentka Kielc. Nagrania: Bogna Świątkowska, www.nn6t.pl Ilustracja: dall-e
O szkołach jako ambasadorach zdrowia, wspólnotowości i bezpieczeństwa mówiono podczas Samorządowego Kongresu Klimatycznego, który odbył się w maju tego roku w Łodzi. Celem było sformułowanie wstępnych założeń strategii szkół odpornych na kryzysy XXI wieku. Odporność szkoły to przede wszystkim zdolność do elastycznego reagowania na zmieniające się potrzeby uczniowskie, ale także lokalnej społeczności i tworzenie przestrzeni sprzyjającej dobremu samopoczuciu. O konferencji prezentującej wiele znakomitych duńskich przykładów wdrażania tego typu projektów, rozmawiamy z organizatorkami: Kamilą Kadzidłowską z organizacji Rodzice dla Klimatu i Katarzyną Wojdą z Ambasady Królestwa Danii, a o wdrażaniu śmiałych pomysłów w życie mówi Agata Wojda, prezydentka Kielc. Nagrania: Bogna Świątkowska, www.nn6t.pl Ilustracja: dall-e

Informacja dotycząca prawa autorskich: Wszelka prezentowana tu zawartość podkastu jest własnością jego autora

Wyszukiwanie

Kategorie