Bęc Radio

Podcast by bec_zmiana

Link RSS Link do katalogu Numer katalogowy: 5665 Wesprzyj dobrym słowem
Udostępnij
Kategorie:
Społeczeństwo i Kultura

Odcinki od najnowszych:

Bęc Radio: Opowiedzieć odpady na nowo —> Krysztofińska
2024-07-09 09:21:29

Jak postrzegamy odpady? Jak o nich mówimy i jakie emocje w nas wywołują? Jak budować wrażliwość na coś, czego nie potrzebujemy, nie chcemy i usuwamy z pola widzenia? Odpowiedzi na te pytania Zespół Edukacji Ekologicznej Interzero szukał podczas projektu "Obieg zamknięty. Odpady w fotografii" zrealizowanego we współpracy z Muzeum Fotografii w Krakowie. Szczegóły znajdziecie w publikacji, która powstała w wyniku tej współpracy: https://ekobezkantow.pl/raporty/obieg-zamkniety-odpady-w-fotografii/ A my o działaniach promujących odpowiedzialne postawy wobec odpadów oraz o tym dlaczego tak ważna jest współpraca z instytucjami kultury dla ich budowania, rozmawiamy z Moniką Krysztofińską z Zespołu Edukacji Ekologicznej grupy Interzero. Rozmawiała: Bogna Świątkowska, www.nn6t.pl Fot. Jola Hałek Materiał powstał we współpracy z Zespołem Edukacji Ekologicznej grupy Interzero.
Jak postrzegamy odpady? Jak o nich mówimy i jakie emocje w nas wywołują? Jak budować wrażliwość na coś, czego nie potrzebujemy, nie chcemy i usuwamy z pola widzenia? Odpowiedzi na te pytania Zespół Edukacji Ekologicznej Interzero szukał podczas projektu "Obieg zamknięty. Odpady w fotografii" zrealizowanego we współpracy z Muzeum Fotografii w Krakowie. Szczegóły znajdziecie w publikacji, która powstała w wyniku tej współpracy: https://ekobezkantow.pl/raporty/obieg-zamkniety-odpady-w-fotografii/ A my o działaniach promujących odpowiedzialne postawy wobec odpadów oraz o tym dlaczego tak ważna jest współpraca z instytucjami kultury dla ich budowania, rozmawiamy z Moniką Krysztofińską z Zespołu Edukacji Ekologicznej grupy Interzero. Rozmawiała: Bogna Świątkowska, www.nn6t.pl Fot. Jola Hałek Materiał powstał we współpracy z Zespołem Edukacji Ekologicznej grupy Interzero.

Bęc Radio: Biografie warszawskich mieszkań —> Korduba, Trybuś
2024-06-25 07:36:58

Zamiast osiadłości – nieciągłość, zamiast całości – fragmentaryczność, niekompletność. Przedmioty ocalone, bardziej zbieranina niż systematycznie budowane zasoby. Takie są cechy warszawskich mieszkań opisanych w książce „Warszawskie mieszkania. Biografie miejsc, przedmiotów i ludzi” autorstwa dwóch znakomitych historyków sztuki: Piotra Korduby i Jarosława Trybusia, którzy odwiedzili ponad dwadzieścia mieszkań i odbyli kilkadziesiąt rozmów. Byli m.in. u kuratorki i krytyczki sztuki Andy Rottenberg, malarki Olgi Mokrzyckiej i fotografa Nicolasa Grospierre’a, krytyczki literackiej Justyny Sobolewskiej czy historyczki sztuki Agnieszki Morawińskiej. Opisywane i pokazywane w książce mieszkania autorzy nazywają „eklektycznymi” – nie w znaczeniu stylu, ale nawarstwiania i mieszania się różnych historii i wątków. Z autorami rozmawiamy o tym, dlaczego warszawskie mieszkania są inne od poznańskich, krakowskich czy gdańskich i zapraszamy na ich dyżur z autografem w Bęc Księgarni przy Mokotowskiej 65 w Warszawie w niedzielę 30 czerwca o godzinie 15:30. Rozmawiała: Bogna Świątkowska, www.nn6t.pl Fot. Tomo Yarmush
Zamiast osiadłości – nieciągłość, zamiast całości – fragmentaryczność, niekompletność. Przedmioty ocalone, bardziej zbieranina niż systematycznie budowane zasoby. Takie są cechy warszawskich mieszkań opisanych w książce „Warszawskie mieszkania. Biografie miejsc, przedmiotów i ludzi” autorstwa dwóch znakomitych historyków sztuki: Piotra Korduby i Jarosława Trybusia, którzy odwiedzili ponad dwadzieścia mieszkań i odbyli kilkadziesiąt rozmów. Byli m.in. u kuratorki i krytyczki sztuki Andy Rottenberg, malarki Olgi Mokrzyckiej i fotografa Nicolasa Grospierre’a, krytyczki literackiej Justyny Sobolewskiej czy historyczki sztuki Agnieszki Morawińskiej. Opisywane i pokazywane w książce mieszkania autorzy nazywają „eklektycznymi” – nie w znaczeniu stylu, ale nawarstwiania i mieszania się różnych historii i wątków. Z autorami rozmawiamy o tym, dlaczego warszawskie mieszkania są inne od poznańskich, krakowskich czy gdańskich i zapraszamy na ich dyżur z autografem w Bęc Księgarni przy Mokotowskiej 65 w Warszawie w niedzielę 30 czerwca o godzinie 15:30. Rozmawiała: Bogna Świątkowska, www.nn6t.pl Fot. Tomo Yarmush

Bęc Radio: Laboratorium badań nad szczęściem / Odrodzenie gleby —> Roj
2024-06-24 07:41:20

Potrzebujemy polityki glebowej i uspołecznienia troski o glebę! Takie są wnioski z rozpoznania przeprowadzonego przez BWA Wrocław Galerię Sztuki Współczesnej i grupę projektową Centrala w ramach „Laboratorium badań nad szczęściem. Życie po komfortocenie”. Punktem wyjścia była historia Wrocławskich Pól Irygacyjnych i postulat uruchomienia tzw. wyobraźni metabolicznej mieszkańców miast, gotowych na akceptację dyskomfortu, z jakim wiążą się brudne procesy, takie jak oczyszczanie ścieków czy produkcja nawozu. „Odrodzenie Gleby: Wydepty” to wizja miasta, które uznaje glebę za żywą istotę, buduje relacje pomiędzy zachodzącymi w niej procesami a mieszkańcami. Liczne spotkania, kwerendy, wizyty studyjne i rezydencje zrealizowane w ramach projektu zaowocowały propozycją prototypu – „Glebak” będzie miał swoją premierę 17 lipca we Wrocławiu, a o tym jak powstawał rozmawiamy z Katarzyną Roj, kuratorką projektu i wicedyrektorką BWA Wrocław. Rozmawiała: Bogna Świątkowska, www.nn6t.pl Rozmowa ukazuje się jako część cyklu "Laboratorium badań nad szczęściem. Życie po komfortocenie", projektu o charakterze artystyczno-badawczym, którego celem jest poszukiwanie nowych rodzajów komfortu. www.postkomfortocen.info Projekt Instytutu Goethego w Warszawie, Fundacji Bęc Zmiana, Zentrum für Kunst und Urbanistik (Berlin), wspierany przez Fundację Współpracy Polsko-Niemieckiej, realizowany jest we współpracy z Akademią Sztuk Pięknych Katowice, BWA Wrocław Galerie Sztuki Współczesnej, Instytutem Kultury Miejskiej w Gdańsku, Stowarzyszeniem Media Dizajn (Szczeciński Inkubator Kultury), Galerią Arsenał w Białymstoku. Na zdjęciu: Miejski Kompostownik we Wrocławiu, 2023, fot. Simone De Iacobis / grupa projektowa Centrala
Potrzebujemy polityki glebowej i uspołecznienia troski o glebę! Takie są wnioski z rozpoznania przeprowadzonego przez BWA Wrocław Galerię Sztuki Współczesnej i grupę projektową Centrala w ramach „Laboratorium badań nad szczęściem. Życie po komfortocenie”. Punktem wyjścia była historia Wrocławskich Pól Irygacyjnych i postulat uruchomienia tzw. wyobraźni metabolicznej mieszkańców miast, gotowych na akceptację dyskomfortu, z jakim wiążą się brudne procesy, takie jak oczyszczanie ścieków czy produkcja nawozu. „Odrodzenie Gleby: Wydepty” to wizja miasta, które uznaje glebę za żywą istotę, buduje relacje pomiędzy zachodzącymi w niej procesami a mieszkańcami. Liczne spotkania, kwerendy, wizyty studyjne i rezydencje zrealizowane w ramach projektu zaowocowały propozycją prototypu – „Glebak” będzie miał swoją premierę 17 lipca we Wrocławiu, a o tym jak powstawał rozmawiamy z Katarzyną Roj, kuratorką projektu i wicedyrektorką BWA Wrocław. Rozmawiała: Bogna Świątkowska, www.nn6t.pl Rozmowa ukazuje się jako część cyklu "Laboratorium badań nad szczęściem. Życie po komfortocenie", projektu o charakterze artystyczno-badawczym, którego celem jest poszukiwanie nowych rodzajów komfortu. www.postkomfortocen.info Projekt Instytutu Goethego w Warszawie, Fundacji Bęc Zmiana, Zentrum für Kunst und Urbanistik (Berlin), wspierany przez Fundację Współpracy Polsko-Niemieckiej, realizowany jest we współpracy z Akademią Sztuk Pięknych Katowice, BWA Wrocław Galerie Sztuki Współczesnej, Instytutem Kultury Miejskiej w Gdańsku, Stowarzyszeniem Media Dizajn (Szczeciński Inkubator Kultury), Galerią Arsenał w Białymstoku. Na zdjęciu: Miejski Kompostownik we Wrocławiu, 2023, fot. Simone De Iacobis / grupa projektowa Centrala

Bęc Radio: Laboratorium badań nad szczęściem / Planowanie wygodnego miasta —> Konrad
2024-06-23 09:37:35

Jak myśli się o komforcie mieszkańców i mieszkanek przygotowując plany przyszłego rozwoju miasta? Jakie czynniki trzeba brać pod uwagę? Jaką rolę w planowaniu odgrywa wiedza o obszarach dyskomfortu? Czy jest na świecie dobra odpowiedź na problemy z mieszkalnictwem i głodem mieszkań w miastach? O to wszystko pytamy Monikę Konrad – architektkę, urbanistkę, badaczkę, edukatorkę, wykładowczynię. Jako Generalny Projektant Studium i zastępczyni dyrektora w Biurze Architektury i Planowania Przestrzennego m.st. Warszawy, przez kilka ostatnich lat była odpowiedzialna za prace nad Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego m.st. Warszawy, czyli wizję rozwoju miasta do roku 2050. Dokument ukończony w 2023 roku, stanie się częścią nowej strategii Warszawy, która wejdzie w życie w 2025 r. Już 4 lipca 2024 Rada m.st. Warszawy podejmie decyzję w sprawie rozpoczęcia prac nad nową strategią i planem ogólnym, które określą, w jakim kierunku miasto ma się rozwijać przez najbliższe 20 lat. Z dokumentami studium można się zapoznać tu: https://architektura.um.warszawa.pl/-/dokument-projektu-studium-materialy1 Monika Konrad – absolwentka Wydziału Architektury Politechniki Poznańskiej, Uniwersytetu Erasmusa w Rotterdamie i Uniwersytetu w Lund – Wydziału Zarządzania Miastem na kierunku Mieszkalnictwo i Rewitalizacja Centrów Miast. Praktykę zawodową zdobyła m.in w pracowniach OMA i Claus en Kaan Architecten oraz na stanowisku dyrektora ds. projektów w KB Strełka. Jest autorką standardów urbanistycznych, projektów strategicznych w skali ogólnomiejskich, prac badawczych w zakresie badania struktur miejskich, projektantką licznych projektów urbanistycznych i architektonicznych w Europie, Azji i Afryce. Wykłada na Wydziale Architektury Politechniki Brneńskiej. Rozmawiała: Bogna Świątkowska, www.nn6t.pl Rozmowa ukazuje się jako część cyklu "Laboratorium badań nad szczęściem. Życie po komfortocenie", projektu o charakterze artystyczno-badawczym, którego celem jest poszukiwanie nowych rodzajów komfortu. www.postkomfortocen.info Projekt Instytutu Goethego w Warszawie, Fundacji Bęc Zmiana, Zentrum für Kunst und Urbanistik (Berlin), wspierany przez Fundację Współpracy Polsko-Niemieckiej, realizowany jest we współpracy z Akademią Sztuk Pięknych Katowice, BWA Wrocław Galerie Sztuki Współczesnej, Instytutem Kultury Miejskiej w Gdańsku, Stowarzyszeniem Media Dizajn (Szczeciński Inkubator Kultury), Galerią Arsenał w Białymstoku.
Jak myśli się o komforcie mieszkańców i mieszkanek przygotowując plany przyszłego rozwoju miasta? Jakie czynniki trzeba brać pod uwagę? Jaką rolę w planowaniu odgrywa wiedza o obszarach dyskomfortu? Czy jest na świecie dobra odpowiedź na problemy z mieszkalnictwem i głodem mieszkań w miastach? O to wszystko pytamy Monikę Konrad – architektkę, urbanistkę, badaczkę, edukatorkę, wykładowczynię. Jako Generalny Projektant Studium i zastępczyni dyrektora w Biurze Architektury i Planowania Przestrzennego m.st. Warszawy, przez kilka ostatnich lat była odpowiedzialna za prace nad Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego m.st. Warszawy, czyli wizję rozwoju miasta do roku 2050. Dokument ukończony w 2023 roku, stanie się częścią nowej strategii Warszawy, która wejdzie w życie w 2025 r. Już 4 lipca 2024 Rada m.st. Warszawy podejmie decyzję w sprawie rozpoczęcia prac nad nową strategią i planem ogólnym, które określą, w jakim kierunku miasto ma się rozwijać przez najbliższe 20 lat. Z dokumentami studium można się zapoznać tu: https://architektura.um.warszawa.pl/-/dokument-projektu-studium-materialy1 Monika Konrad – absolwentka Wydziału Architektury Politechniki Poznańskiej, Uniwersytetu Erasmusa w Rotterdamie i Uniwersytetu w Lund – Wydziału Zarządzania Miastem na kierunku Mieszkalnictwo i Rewitalizacja Centrów Miast. Praktykę zawodową zdobyła m.in w pracowniach OMA i Claus en Kaan Architecten oraz na stanowisku dyrektora ds. projektów w KB Strełka. Jest autorką standardów urbanistycznych, projektów strategicznych w skali ogólnomiejskich, prac badawczych w zakresie badania struktur miejskich, projektantką licznych projektów urbanistycznych i architektonicznych w Europie, Azji i Afryce. Wykłada na Wydziale Architektury Politechniki Brneńskiej. Rozmawiała: Bogna Świątkowska, www.nn6t.pl Rozmowa ukazuje się jako część cyklu "Laboratorium badań nad szczęściem. Życie po komfortocenie", projektu o charakterze artystyczno-badawczym, którego celem jest poszukiwanie nowych rodzajów komfortu. www.postkomfortocen.info Projekt Instytutu Goethego w Warszawie, Fundacji Bęc Zmiana, Zentrum für Kunst und Urbanistik (Berlin), wspierany przez Fundację Współpracy Polsko-Niemieckiej, realizowany jest we współpracy z Akademią Sztuk Pięknych Katowice, BWA Wrocław Galerie Sztuki Współczesnej, Instytutem Kultury Miejskiej w Gdańsku, Stowarzyszeniem Media Dizajn (Szczeciński Inkubator Kultury), Galerią Arsenał w Białymstoku.

Bęc Radio: Laboratorium badań nad szczęściem / Komfort dobrego sąsiedztwa —> Kucharczyk
2024-06-22 23:21:53

Projektowanie przestrzeni wspólnej, tak żeby wzmacniała dobrostan psychiczny jej użytkowników, łączy się z dbaniem o wysoką jakość relacji sąsiedzkich – taki jest wniosek z prac prowadzonych przez Akademię Sztuk Pięknych Katowice w ramach projektu "Laboratorium badań nad szczęściem". Przedmiotem podjętych badań była jakość przestrzeni otaczającej akademię mieszczącą się przy ulicy Raciborskiej, gdzie przebywają mieszkańcy znajdujących się tam domów wielorodzinnych, ale i pracownicy kilku instytucji, w tym m.in. szpitala oraz jednostki policji. W efekcie projektu uczelnia stała się platformą budowania lokalnych relacji i tworzenia mikro społeczności opartych na współdzieleniu i wspólnych aktywnościach, które mogą przywrócić poczucie sensu, adekwatności, sprawczości, dać motywację do dbania o siebie i innych. Na czym polega opracowany w ramach projektu prototyp, opowiada nam Justyna Kucharczyk, prorektor ds. współpracy i badań ASP Katowice, kierująca Pracownią Projektowania Społecznego. Rozmawiała: Bogna Świątkowska, www.nn6t.pl Rozmowa ukazuje się jako część cyklu "Laboratorium badań nad szczęściem. Życie po komfortocenie", projektu o charakterze artystyczno-badawczym, którego celem jest poszukiwanie nowych rodzajów komfortu. www.postkomfortocen.info Projekt Instytutu Goethego w Warszawie, Fundacji Bęc Zmiana, Zentrum für Kunst und Urbanistik (Berlin), wspierany przez Fundację Współpracy Polsko-Niemieckiej, realizowany jest we współpracy z Akademią Sztuk Pięknych Katowice, BWA Wrocław Galerie Sztuki Współczesnej, Instytutem Kultury Miejskiej w Gdańsku, Stowarzyszeniem Media Dizajn (Szczeciński Inkubator Kultury), Galerią Arsenał w Białymstoku. Fot. ASP Katowice
Projektowanie przestrzeni wspólnej, tak żeby wzmacniała dobrostan psychiczny jej użytkowników, łączy się z dbaniem o wysoką jakość relacji sąsiedzkich – taki jest wniosek z prac prowadzonych przez Akademię Sztuk Pięknych Katowice w ramach projektu "Laboratorium badań nad szczęściem". Przedmiotem podjętych badań była jakość przestrzeni otaczającej akademię mieszczącą się przy ulicy Raciborskiej, gdzie przebywają mieszkańcy znajdujących się tam domów wielorodzinnych, ale i pracownicy kilku instytucji, w tym m.in. szpitala oraz jednostki policji. W efekcie projektu uczelnia stała się platformą budowania lokalnych relacji i tworzenia mikro społeczności opartych na współdzieleniu i wspólnych aktywnościach, które mogą przywrócić poczucie sensu, adekwatności, sprawczości, dać motywację do dbania o siebie i innych. Na czym polega opracowany w ramach projektu prototyp, opowiada nam Justyna Kucharczyk, prorektor ds. współpracy i badań ASP Katowice, kierująca Pracownią Projektowania Społecznego. Rozmawiała: Bogna Świątkowska, www.nn6t.pl Rozmowa ukazuje się jako część cyklu "Laboratorium badań nad szczęściem. Życie po komfortocenie", projektu o charakterze artystyczno-badawczym, którego celem jest poszukiwanie nowych rodzajów komfortu. www.postkomfortocen.info Projekt Instytutu Goethego w Warszawie, Fundacji Bęc Zmiana, Zentrum für Kunst und Urbanistik (Berlin), wspierany przez Fundację Współpracy Polsko-Niemieckiej, realizowany jest we współpracy z Akademią Sztuk Pięknych Katowice, BWA Wrocław Galerie Sztuki Współczesnej, Instytutem Kultury Miejskiej w Gdańsku, Stowarzyszeniem Media Dizajn (Szczeciński Inkubator Kultury), Galerią Arsenał w Białymstoku. Fot. ASP Katowice

Bęc Radio: Laboratorium badań nad szczęściem / Przedmioty wymyślane przez artystów —> Buchner
2024-06-18 07:51:52

W sytuacji kryzysowej uruchomienie kreatywności jest jedną z umiejętności kluczowych. Zasoby wyobraźni jakimi dysponują środowiska kreatywne mają potencjał rozwiązywania „twardych” problemów z różnych dziedzin, a na pewno inspirowania do zmiany sposobu myślenia, wyjścia z kolein przyzwyczajeń. Wyobraźnia jest zasobem, bez którego miasta ani społeczności nie mogą się rozwijać. Sztuka współczesna jest obszarem poszukiwania innowacji. Franciszek Buchner jest autorem cyklu zdjęć dokumentujących narzędzia używane przez polskich artystów i artystki w ich pracowniach. Nie znajdziecie wśród nich specjalistycznych produktów czy przyborów z katalogów drogich firm. Większość z nich to przedmioty codziennego użytku, wykonane lub przekształcone własnoręcznie, domowymi sposobami, lub poprzez umowną zmianę przeznaczenia. Są to jednocześnie narzędzia, bez których praca twórcza tych osób byłaby o wiele trudniejsza lub całkiem niewykonalna. Franciszek Buchner, autor cyklu „Przedmioty własne artystów i artystek” oprowadza nas po wystawie, która prezentowana była pod koniec ubiegłego roku w ramach cyklu „Laboratorium badań nad szczęściem. Życie po komfortocenie” w bibliotece Instytutu Goethego w Warszawie. Nagrywała: Bogna Świątkowska, www.nn6t.pl Rozmowa ukazuje się jako część cyklu "Laboratorium badań nad szczęściem. Życie po komfortocenie", projektu o charakterze artystyczno-badawczym, którego celem jest poszukiwanie nowych rodzajów komfortu. www.postkomfortocen.info Projekt Instytutu Goethego w Warszawie, Fundacji Bęc Zmiana, Zentrum für Kunst und Urbanistik (Berlin), wspierany przez Fundację Współpracy Polsko-Niemieckiej, realizowany jest we współpracy z Akademią Sztuk Pięknych Katowice, BWA Wrocław Galerie Sztuki Współczesnej, Instytutem Kultury Miejskiej w Gdańsku, Stowarzyszeniem Media Dizajn (Szczeciński Inkubator Kultury), Galerią Arsenał w Białymstoku. Fot. archiwum Bęc Radio
W sytuacji kryzysowej uruchomienie kreatywności jest jedną z umiejętności kluczowych. Zasoby wyobraźni jakimi dysponują środowiska kreatywne mają potencjał rozwiązywania „twardych” problemów z różnych dziedzin, a na pewno inspirowania do zmiany sposobu myślenia, wyjścia z kolein przyzwyczajeń. Wyobraźnia jest zasobem, bez którego miasta ani społeczności nie mogą się rozwijać. Sztuka współczesna jest obszarem poszukiwania innowacji. Franciszek Buchner jest autorem cyklu zdjęć dokumentujących narzędzia używane przez polskich artystów i artystki w ich pracowniach. Nie znajdziecie wśród nich specjalistycznych produktów czy przyborów z katalogów drogich firm. Większość z nich to przedmioty codziennego użytku, wykonane lub przekształcone własnoręcznie, domowymi sposobami, lub poprzez umowną zmianę przeznaczenia. Są to jednocześnie narzędzia, bez których praca twórcza tych osób byłaby o wiele trudniejsza lub całkiem niewykonalna. Franciszek Buchner, autor cyklu „Przedmioty własne artystów i artystek” oprowadza nas po wystawie, która prezentowana była pod koniec ubiegłego roku w ramach cyklu „Laboratorium badań nad szczęściem. Życie po komfortocenie” w bibliotece Instytutu Goethego w Warszawie. Nagrywała: Bogna Świątkowska, www.nn6t.pl Rozmowa ukazuje się jako część cyklu "Laboratorium badań nad szczęściem. Życie po komfortocenie", projektu o charakterze artystyczno-badawczym, którego celem jest poszukiwanie nowych rodzajów komfortu. www.postkomfortocen.info Projekt Instytutu Goethego w Warszawie, Fundacji Bęc Zmiana, Zentrum für Kunst und Urbanistik (Berlin), wspierany przez Fundację Współpracy Polsko-Niemieckiej, realizowany jest we współpracy z Akademią Sztuk Pięknych Katowice, BWA Wrocław Galerie Sztuki Współczesnej, Instytutem Kultury Miejskiej w Gdańsku, Stowarzyszeniem Media Dizajn (Szczeciński Inkubator Kultury), Galerią Arsenał w Białymstoku. Fot. archiwum Bęc Radio

Bęc Radio: Laboratorium badań nad szczęściem / Praktykowanie dyskomfortu —> Soszyńska
2024-06-18 07:42:34

Stworzone przez Zofię Soszyńską krzesło to w rzeczywistości obiekt na granicy rzeźby i mebla zaprojektowany w nurcie dizajnu krytycznego. Jego celem jest poruszenie emocji i wywołanie dyskusji. Z daleka wydaje się, że to najzwyklejszy, dobrze znany przedmiot. W kontakcie z człowiekiem krzesło swoją formą tworzy okazję do wystawienia się na niegroźne wrażenia dyskomfortu i oswojenie się z nim. Obiekt zrealizowany jako część dyplomu magisterskiego o tytule „Paradoks komfortu” w Pracowni Projektowania Mebla na Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu, prezentowany był pod koniec ubiegłego roku na wystawie „Komfort, który niczego nie zabiera” w ramach cyklu „Laboratorium badań nad szczęściem. Życie po komfortocenie” w bibliotece Instytutu Goethego w Warszawie. Z projektantką rozmawiamy o dyskomforcie i znaczeniu braku komfortu dla dobrostanu człowieka. Rozmawiała: Bogna Świątkowska, www.nn6t.pl Rozmowa ukazuje się jako część cyklu "Laboratorium badań nad szczęściem. Życie po komfortocenie", projektu o charakterze artystyczno-badawczym, którego celem jest poszukiwanie nowych rodzajów komfortu. www.postkomfortocen.info Projekt Instytutu Goethego w Warszawie, Fundacji Bęc Zmiana, Zentrum für Kunst und Urbanistik (Berlin), wspierany przez Fundację Współpracy Polsko-Niemieckiej, realizowany jest we współpracy z Akademią Sztuk Pięknych Katowice, BWA Wrocław Galerie Sztuki Współczesnej, Instytutem Kultury Miejskiej w Gdańsku, Stowarzyszeniem Media Dizajn (Szczeciński Inkubator Kultury), Galerią Arsenał w Białymstoku. Zdjęcia: Krzesło wykonane według projektu Zofii Soszyńskiej, fot. Tomasz Agaciński Zofia Soszyńska, fot. Sisi Cecylia / Bęc Zmiana
Stworzone przez Zofię Soszyńską krzesło to w rzeczywistości obiekt na granicy rzeźby i mebla zaprojektowany w nurcie dizajnu krytycznego. Jego celem jest poruszenie emocji i wywołanie dyskusji. Z daleka wydaje się, że to najzwyklejszy, dobrze znany przedmiot. W kontakcie z człowiekiem krzesło swoją formą tworzy okazję do wystawienia się na niegroźne wrażenia dyskomfortu i oswojenie się z nim. Obiekt zrealizowany jako część dyplomu magisterskiego o tytule „Paradoks komfortu” w Pracowni Projektowania Mebla na Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu, prezentowany był pod koniec ubiegłego roku na wystawie „Komfort, który niczego nie zabiera” w ramach cyklu „Laboratorium badań nad szczęściem. Życie po komfortocenie” w bibliotece Instytutu Goethego w Warszawie. Z projektantką rozmawiamy o dyskomforcie i znaczeniu braku komfortu dla dobrostanu człowieka. Rozmawiała: Bogna Świątkowska, www.nn6t.pl Rozmowa ukazuje się jako część cyklu "Laboratorium badań nad szczęściem. Życie po komfortocenie", projektu o charakterze artystyczno-badawczym, którego celem jest poszukiwanie nowych rodzajów komfortu. www.postkomfortocen.info Projekt Instytutu Goethego w Warszawie, Fundacji Bęc Zmiana, Zentrum für Kunst und Urbanistik (Berlin), wspierany przez Fundację Współpracy Polsko-Niemieckiej, realizowany jest we współpracy z Akademią Sztuk Pięknych Katowice, BWA Wrocław Galerie Sztuki Współczesnej, Instytutem Kultury Miejskiej w Gdańsku, Stowarzyszeniem Media Dizajn (Szczeciński Inkubator Kultury), Galerią Arsenał w Białymstoku. Zdjęcia: Krzesło wykonane według projektu Zofii Soszyńskiej, fot. Tomasz Agaciński Zofia Soszyńska, fot. Sisi Cecylia / Bęc Zmiana

Bęc Radio: Laboratorium badań nad szczęściem / Pułapki słabych fantazji —> Bendyk
2024-06-16 17:53:56

Zwłaszcza w trudnych czasach trzeba umieć zadbać o komfort. Potrzebujemy zasobów energetycznych, żeby szukać skutecznych dróg wyjścia z kryzysu. Jak to robić pokazują obecnie mieszkańcy i mieszkanki Ukrainy, którzy mimo pełnoskalowej wojny wywołanej w ich kraju przez Rosję, nie rezygnują z budowania wspólnoty, działają w trybie war-life-balance. Jak przeskoczyć bezradność powstającą w konfrontacji z największymi problemami naszych czasów? Czy nadzieję, że będzie lepiej, a nawet jeszcze lepiej, należy uznać za żałosną fantazję? Edwin Bendyk, dziennikarz tygodnika „Polityka”, twórca Ośrodka Badań nad Przyszłością Collegium Civitas i prezes zarządu Fundacji Batorego, od lat analizuje zjawiska mające wpływ na nasze wyobrażenia o przyszłości. Rozmawiamy o tym jak istotne jest wypracowanie strategii umożliwiających odbudowę niezbędnych zasobów po kryzysie, o tym jaką rolę odgrywa tu kultura i sztuka, oraz o tym jak groźne jest dostarczanie prostych odpowiedzi na trudne pytania. Rozmawiała: Bogna Świątkowska, www.nn6t.pl Rozmowa ukazuje się jako część cyklu "Laboratorium badań nad szczęściem. Życie po komfortocenie", projektu o charakterze artystyczno-badawczym, którego celem jest poszukiwanie nowych rodzajów komfortu. www.postkomfortocen.info Projekt Instytutu Goethego w Warszawie, Fundacji Bęc Zmiana, Zentrum für Kunst und Urbanistik (Berlin), wspierany przez Fundację Współpracy Polsko-Niemieckiej, realizowany jest we współpracy z Akademią Sztuk Pięknych Katowice, BWA Wrocław Galerie Sztuki Współczesnej, Instytutem Kultury Miejskiej w Gdańsku, Stowarzyszeniem Media Dizajn (Szczeciński Inkubator Kultury), Galerią Arsenał w Białymstoku. Fot. www.batory.org.pl
Zwłaszcza w trudnych czasach trzeba umieć zadbać o komfort. Potrzebujemy zasobów energetycznych, żeby szukać skutecznych dróg wyjścia z kryzysu. Jak to robić pokazują obecnie mieszkańcy i mieszkanki Ukrainy, którzy mimo pełnoskalowej wojny wywołanej w ich kraju przez Rosję, nie rezygnują z budowania wspólnoty, działają w trybie war-life-balance. Jak przeskoczyć bezradność powstającą w konfrontacji z największymi problemami naszych czasów? Czy nadzieję, że będzie lepiej, a nawet jeszcze lepiej, należy uznać za żałosną fantazję? Edwin Bendyk, dziennikarz tygodnika „Polityka”, twórca Ośrodka Badań nad Przyszłością Collegium Civitas i prezes zarządu Fundacji Batorego, od lat analizuje zjawiska mające wpływ na nasze wyobrażenia o przyszłości. Rozmawiamy o tym jak istotne jest wypracowanie strategii umożliwiających odbudowę niezbędnych zasobów po kryzysie, o tym jaką rolę odgrywa tu kultura i sztuka, oraz o tym jak groźne jest dostarczanie prostych odpowiedzi na trudne pytania. Rozmawiała: Bogna Świątkowska, www.nn6t.pl Rozmowa ukazuje się jako część cyklu "Laboratorium badań nad szczęściem. Życie po komfortocenie", projektu o charakterze artystyczno-badawczym, którego celem jest poszukiwanie nowych rodzajów komfortu. www.postkomfortocen.info Projekt Instytutu Goethego w Warszawie, Fundacji Bęc Zmiana, Zentrum für Kunst und Urbanistik (Berlin), wspierany przez Fundację Współpracy Polsko-Niemieckiej, realizowany jest we współpracy z Akademią Sztuk Pięknych Katowice, BWA Wrocław Galerie Sztuki Współczesnej, Instytutem Kultury Miejskiej w Gdańsku, Stowarzyszeniem Media Dizajn (Szczeciński Inkubator Kultury), Galerią Arsenał w Białymstoku. Fot. www.batory.org.pl

Bęc Radio: Krajobraz wiejski, czyli ruralistyka —> Drozda, Krężlik
2024-06-14 20:45:57

Ostatnie kilkanaście lat w dyskusji o architekturze mówiło się głównie o mieście. Uwaga architektów i badaczy skupiona była na problemach miejskich, konsekwencjach i kosztach środowiskowych galopującej urbanizacji. Najwyższy czas przyjrzeć się temu, co dzieje się poza miastami. Podczas poświęconego krajobrazowi i tożsamości wsi III Mazowieckiego Forum Dziedzictwa w Sierpcu, z architektem Adrianem Krężlikiem oraz urbanistą i politologiem Łukaszem Drozdą rozmawialiśmy o tym jakie procesy zachodzą w zasiedlonym krajobrazie niemiejskim, dziś tworzonym nie tylko przez wsie, ale także przedmieścia i wszystko to, co mieści się w definicji międzymieścia, a więc peryferie, obwarzanki, przedmieścia. Jakie tu powstały w ostatnich latach problemy i jakich można szukać tu inspiracji? Oraz o tym dlaczego obok urbanistyki potrzebna jest także ruralistyka. Adrian Krężlik – architekt, który zajmuje się zastosowaniem współczesnych technologii w kontekście zrównoważonego rozwoju w projektowaniu. Założyciel platformy edukacyjnej Architektura Parametryczna oraz berlińskiej agencji Parametric Support, które mają na celu automatyzację procesów architektonicznych. Doświadczenie zawodowe zdobywał w Zaha Hadid Architects w Londynie, Rojkind Arquitectos oraz FR-EE Fernando Romero w Meksyku. Brał udział w licznych festiwalach dotyczących projektowania m.in. Gdynia Design Days, Bratislava Design Week, Shapes of Logic, Belgrade Architecture Week. Wykładowca School of Form. dr Łukasz Drozda - politolog i urbanista, doktor nauk o polityce publicznej. Adiunkt na Wydziale Stosowanych Nauk Społecznych i Resocjalizacji UW oraz wykładowca w School of Ideas Uniwersytetu SWPS. Absolwent Uniwersytetu Warszawskiego, Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego i Szkoły Głównej Handlowej. Badacz z obszaru studiów miejskich zainteresowany szczególnie procesami stanowienia polityki miejskiej w Europie Środkowej i Wschodniej oraz gentryfikacją. Autor książek: “Lewactwo. Historia dyskursu o polskiej lewicy radykalnej” (2015), “Uszlachetniając przestrzeń. Jak działa gentryfikacja i jak się ją mierzy” (2017), “Dwa tysiące. Instrukcja obsługi polskiej urbanizacji w XXI wieku” (2018), “Urbanistyka oddolna. Koszmar partycypacji a wytwarzanie przestrzeni” (2019), “Dziury w ziemi. Patodeweloperka w Polsce” (2023) oraz “Miejskie strachy. Miasto 15-minutowe, 5G i inne potwory” (2024). Rozmawiała: Bogna Świątkowska, www.nn6t.pl Fot. Muzeum Wsi Mazowieckiej w Sierpcu, czerwiec 2024, archiwum BęcRadio
Ostatnie kilkanaście lat w dyskusji o architekturze mówiło się głównie o mieście. Uwaga architektów i badaczy skupiona była na problemach miejskich, konsekwencjach i kosztach środowiskowych galopującej urbanizacji. Najwyższy czas przyjrzeć się temu, co dzieje się poza miastami. Podczas poświęconego krajobrazowi i tożsamości wsi III Mazowieckiego Forum Dziedzictwa w Sierpcu, z architektem Adrianem Krężlikiem oraz urbanistą i politologiem Łukaszem Drozdą rozmawialiśmy o tym jakie procesy zachodzą w zasiedlonym krajobrazie niemiejskim, dziś tworzonym nie tylko przez wsie, ale także przedmieścia i wszystko to, co mieści się w definicji międzymieścia, a więc peryferie, obwarzanki, przedmieścia. Jakie tu powstały w ostatnich latach problemy i jakich można szukać tu inspiracji? Oraz o tym dlaczego obok urbanistyki potrzebna jest także ruralistyka. Adrian Krężlik – architekt, który zajmuje się zastosowaniem współczesnych technologii w kontekście zrównoważonego rozwoju w projektowaniu. Założyciel platformy edukacyjnej Architektura Parametryczna oraz berlińskiej agencji Parametric Support, które mają na celu automatyzację procesów architektonicznych. Doświadczenie zawodowe zdobywał w Zaha Hadid Architects w Londynie, Rojkind Arquitectos oraz FR-EE Fernando Romero w Meksyku. Brał udział w licznych festiwalach dotyczących projektowania m.in. Gdynia Design Days, Bratislava Design Week, Shapes of Logic, Belgrade Architecture Week. Wykładowca School of Form. dr Łukasz Drozda - politolog i urbanista, doktor nauk o polityce publicznej. Adiunkt na Wydziale Stosowanych Nauk Społecznych i Resocjalizacji UW oraz wykładowca w School of Ideas Uniwersytetu SWPS. Absolwent Uniwersytetu Warszawskiego, Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego i Szkoły Głównej Handlowej. Badacz z obszaru studiów miejskich zainteresowany szczególnie procesami stanowienia polityki miejskiej w Europie Środkowej i Wschodniej oraz gentryfikacją. Autor książek: “Lewactwo. Historia dyskursu o polskiej lewicy radykalnej” (2015), “Uszlachetniając przestrzeń. Jak działa gentryfikacja i jak się ją mierzy” (2017), “Dwa tysiące. Instrukcja obsługi polskiej urbanizacji w XXI wieku” (2018), “Urbanistyka oddolna. Koszmar partycypacji a wytwarzanie przestrzeni” (2019), “Dziury w ziemi. Patodeweloperka w Polsce” (2023) oraz “Miejskie strachy. Miasto 15-minutowe, 5G i inne potwory” (2024). Rozmawiała: Bogna Świątkowska, www.nn6t.pl Fot. Muzeum Wsi Mazowieckiej w Sierpcu, czerwiec 2024, archiwum BęcRadio

Bęc Radio: Litery, miasto, znaczenia —> Machalski
2024-06-08 09:07:07

Powiązania rozwiązań architektonicznych z typografią, czyli znakami, które wpisane są w przestrzeń miasta, to temat, który badamy w tym roku jako Fundacja Bęc Zmiana. W ostatnich latach coraz częściej powstają kroje pism inspirowane miastem i jego architekturą, są m.in. finansowane z budżetu obywatelskiego. Tak powstały w Warszawie kroje: Orzeł zaprojektowany przez Kubę Rudzińskiego inspirowany nieczynnym torem kolarskim na Pradze Południe oraz Bar Sady z miłości do słynnego baru mlecznego na Żoliborzu – tu pomysłodawcą był Przemek Kamiński, a krój zaprojektowali Małgorzata Bartosik i Mateusz Machalski. I właśnie z Mateuszem Machalskim, wybitnym typografem i badaczem tej gałęzi projektowania, zanim zaprosimy Was na premierę rezultatów tegorocznych typo-badań, rozmawiamy o znaczeniu liter w mieście. Rozmawiała; Bogna Świątkowska, www.nn6t.pl Projekt "Kultura XXI-wiecznej Warszawy" realizowany przez Fundację Bęc Zmiana, współfinansowany jest przez m.st. Warszawa, www.nn6t.pl/archiwum Fot. Karol Grygoruk
Powiązania rozwiązań architektonicznych z typografią, czyli znakami, które wpisane są w przestrzeń miasta, to temat, który badamy w tym roku jako Fundacja Bęc Zmiana. W ostatnich latach coraz częściej powstają kroje pism inspirowane miastem i jego architekturą, są m.in. finansowane z budżetu obywatelskiego. Tak powstały w Warszawie kroje: Orzeł zaprojektowany przez Kubę Rudzińskiego inspirowany nieczynnym torem kolarskim na Pradze Południe oraz Bar Sady z miłości do słynnego baru mlecznego na Żoliborzu – tu pomysłodawcą był Przemek Kamiński, a krój zaprojektowali Małgorzata Bartosik i Mateusz Machalski. I właśnie z Mateuszem Machalskim, wybitnym typografem i badaczem tej gałęzi projektowania, zanim zaprosimy Was na premierę rezultatów tegorocznych typo-badań, rozmawiamy o znaczeniu liter w mieście. Rozmawiała; Bogna Świątkowska, www.nn6t.pl Projekt "Kultura XXI-wiecznej Warszawy" realizowany przez Fundację Bęc Zmiana, współfinansowany jest przez m.st. Warszawa, www.nn6t.pl/archiwum Fot. Karol Grygoruk

Informacja dotycząca prawa autorskich: Wszelka prezentowana tu zawartość podkastu jest własnością jego autora

Wyszukiwanie

Kategorie