Gadki wiejskiego proboszcza
Na początek nagrania niektórych homilii, kazań i konferencji. Z czasem może coś więcej.
Pokazujemy po 10 odcinków na stronie. Skocz do strony:
1234567891011121314151617181920212223242526272829303132333435
XX Niedziela Zwykła - 17 sierpnia 2025
2025-08-17 13:11:54
„Przyszedłem ogień rzucić na ziemię i jakże pragnę, ażeby już zapłonął” (Łk 12,49). Ogień, który Jezus zapalił, wstępując do nieba a teraz posyła na ziemię jest końcowym owocem Jego posłannictwa i wypełnieniem planu Bożego: to miłość Boga do człowieka wypływająca ze śmierci Syna. Czas teraźniejszy to czas odpowiedzi na wezwanie Jezusa i nawrócenia. Przed wezwaniem Jezusa do życia w prawdzie i w miłości nie obroni nas tarcza rytuałów religijnych czy praktyk społecznych. Nie uwolni nas od Jego spojrzenia także żadn a forma niewiary. Choć wiara chrześcijańska wydaje się gasnąć wśród nas, ogień rzucony przez Jezusa żarzy się pod popiołami. Bez tego ognia w sercu niemożliwe jest bycie uczniem Jezusa. Jak możemy w przeciwnościach podtrzymać płonący ogień miłości? Jak możemy formować młodych do bycia nosicielami ognia sprawiedliwości, miłości i pokoju?
„Przyszedłem ogień rzucić na ziemię i jakże pragnę, ażeby już zapłonął” (Łk 12,49). Ogień, który Jezus zapalił, wstępując do nieba a teraz posyła na ziemię jest końcowym owocem Jego posłannictwa i wypełnieniem planu Bożego: to miłość Boga do człowieka wypływająca ze śmierci Syna. Czas teraźniejszy to czas odpowiedzi na wezwanie Jezusa i nawrócenia. Przed wezwaniem Jezusa do życia w prawdzie i w miłości nie obroni nas tarcza rytuałów religijnych czy praktyk społecznych. Nie uwolni nas od Jego spojrzenia także żadn a forma niewiary. Choć wiara chrześcijańska wydaje się gasnąć wśród nas, ogień rzucony przez Jezusa żarzy się pod popiołami. Bez tego ognia w sercu niemożliwe jest bycie uczniem Jezusa. Jak możemy w przeciwnościach podtrzymać płonący ogień miłości? Jak możemy formować młodych do bycia nosicielami ognia sprawiedliwości, miłości i pokoju?
Wniebowzięcie NMP - 15 sierpnia 2025
2025-08-15 17:42:00
Ewangelia (Łk 1, 39-56) W tym czasie Maryja wybrała się i poszła z pośpiechem w góry do pewnego miasta w ziemi Judy. Weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę. Gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Maryi, poruszyło się dzieciątko w jej łonie, a Duch Święty napełnił Elżbietę. Wydała ona głośny okrzyk i powiedziała: «Błogosławiona jesteś między niewiastami i błogosławiony jest owoc Twojego łona. A skądże mi to, że Matka mojego Pana przychodzi do mnie? Oto bowiem, skoro głos Twego pozdrowienia zabrzmiał w moich uszach, poruszyło się z radości dzieciątko w moim łonie. Błogosławiona jest, która uwierzyła, że spełnią się słowa powiedziane Jej od Pana». Wtedy Maryja rzekła: «Wielbi dusza moja Pana i raduje się duch mój w Bogu, Zbawicielu moim. Bo wejrzał na uniżenie swojej Służebnicy. Oto bowiem odtąd błogosławić mnie będą wszystkie pokolenia. Gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny, a Jego imię jest święte. Jego miłosierdzie z pokolenia na pokolenie nad tymi, którzy się Go boją. Okazał moc swego ramienia, rozproszył pyszniących się zamysłami serc swoich. Strącił władców z tronu, a wywyższył pokornych. Głodnych nasycił dobrami, a bogatych z niczym odprawił. Ujął się za swoim sługą, Izraelem, pomny na swe miłosierdzie. Jak obiecał naszym ojcom, Abrahamowi i jego potomstwu na wieki». Maryja pozostała u Elżbiety około trzech miesięcy; potem wróciła do domu.
Ewangelia (Łk 1, 39-56)
W tym czasie Maryja wybrała się i poszła z pośpiechem w góry do pewnego miasta w ziemi Judy. Weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę.
Gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Maryi, poruszyło się dzieciątko w jej łonie, a Duch Święty napełnił Elżbietę. Wydała ona głośny okrzyk i powiedziała:
«Błogosławiona jesteś między niewiastami i błogosławiony jest owoc Twojego łona. A skądże mi to, że Matka mojego Pana przychodzi do mnie? Oto bowiem, skoro głos Twego pozdrowienia zabrzmiał w moich uszach, poruszyło się z radości dzieciątko w moim łonie. Błogosławiona jest, która uwierzyła, że spełnią się słowa powiedziane Jej od Pana».
Wtedy Maryja rzekła:
«Wielbi dusza moja Pana
i raduje się duch mój w Bogu, Zbawicielu moim.
Bo wejrzał na uniżenie swojej Służebnicy.
Oto bowiem odtąd błogosławić mnie będą
wszystkie pokolenia.
Gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny,
a Jego imię jest święte.
Jego miłosierdzie z pokolenia na pokolenie
nad tymi, którzy się Go boją.
Okazał moc swego ramienia,
rozproszył pyszniących się zamysłami serc swoich.
Strącił władców z tronu,
a wywyższył pokornych.
Głodnych nasycił dobrami,
a bogatych z niczym odprawił.
Ujął się za swoim sługą, Izraelem,
pomny na swe miłosierdzie.
Jak obiecał naszym ojcom,
Abrahamowi i jego potomstwu na wieki».
Maryja pozostała u Elżbiety około trzech miesięcy; potem wróciła do domu.
XIX Niedziela Zwykła - 10 sierpnia 2025
2025-08-10 15:41:38
„Nie bój się mała trzódko” (Łk 12,32). Dzisiejsza Ewangelia otwiera nam nowe horyzonty na nasze bycie jako chrześcijanie liczebnie i wewnętrznie „małymi”. Uznanie tego faktu oczyszcza naszą postawę z arogancji i pychy, kieruje naszą uwagę ku Bogu, który swoim miłosierdziem pomaga powstawać z upadku. Odkrywanie piękna Boga i wielkości Jego miłości rodzi zaangażowanie połączone z troską o formację ludzką i duchową, aby dorastać do bycia prawdziwymi uczniami Jezusa. W tym sensie świadomość naszej małości jest też źródłem nadziei na nowy rozmach misjonarski. „Bo gdzie jest skarb wasz, tam będzie i serce wasze” (Łk 12,34). Gdzie jest mój skarb i to co uważam za cenne? Jak możemy przyczyniać się do zmiany klimatu jaki panuje w naszej wspólnocie, aby było w niej więcej pragnienia miłości, dobra, lepszego świata?
„Nie bój się mała trzódko” (Łk 12,32). Dzisiejsza Ewangelia otwiera nam nowe horyzonty na nasze bycie jako chrześcijanie liczebnie i wewnętrznie „małymi”. Uznanie tego faktu oczyszcza naszą postawę z arogancji i pychy, kieruje naszą uwagę ku Bogu, który swoim miłosierdziem pomaga powstawać z upadku. Odkrywanie piękna Boga i wielkości Jego miłości rodzi zaangażowanie połączone z troską o formację ludzką i duchową, aby dorastać do bycia prawdziwymi uczniami Jezusa. W tym sensie świadomość naszej małości jest też źródłem nadziei na nowy rozmach misjonarski. „Bo gdzie jest skarb wasz, tam będzie i serce wasze” (Łk 12,34). Gdzie jest mój skarb i to co uważam za cenne? Jak możemy przyczyniać się do zmiany klimatu jaki panuje w naszej wspólnocie, aby było w niej więcej pragnienia miłości, dobra, lepszego świata?
XVII Niedziela Zwykła - 27 lipca 2025
2025-07-27 13:53:11
Jezus objawia nam dziś w Ewangelii prawdziwe oblicze Boga, który jest naszym Ojcem. Uczy nas jak poprzez modlitwę przyjmować i pogłębiać postawę właściwą prawdziwemu dziecku Boga. Jak doświadczasz bliskości Boga jako Ojca? Jak możemy nauczyć innych, że modlitwa jest relacją z Bogiem?
Jezus objawia nam dziś w Ewangelii prawdziwe oblicze Boga, który jest naszym Ojcem. Uczy nas jak poprzez modlitwę przyjmować i pogłębiać postawę właściwą prawdziwemu dziecku Boga. Jak doświadczasz bliskości Boga jako Ojca? Jak możemy nauczyć innych, że modlitwa jest relacją z Bogiem?
Niedziela Misyjna (o. Paschalis, Tomasz Jędrzejas OFM, misjonarz w Boliwii) - 20 lipca 2025
2025-07-20 15:09:04
W dzisiejszą niedzielę Pan Jezus zaprasza nas wraz ze sobą do domu Marty i Marii. Adres: Łk 10,38-42. Ten, który przyjmuje i naucza tajemnicy przyjmowania Ojca w braciach, w tym domu sam zostaje przyjęty i objawia tym, którzy Go słuchają, tajemnicę Ojca i Syna. W ten sposób uzdrawia ten dom balsamem swojej obecności i poi winem swego słowa, aby mógł podążać za Nim Jego drogą. Jak przyjmuję w moim domu (rodzinie, wspólnocie i parafii) Jezusa? Czy nawiedzenie Jezusa jest dla mnie motywem radości czy raczej poczucia trudu i wysiłku? Co możemy uczynić, aby słuchanie słowa Pana stanowiło lepszą część naszego dnia? Jak słuchanie Pana może być ściślej powiązane ze służbą bliźniemu i obcemu?
W dzisiejszą niedzielę Pan Jezus zaprasza nas wraz ze sobą do domu Marty i Marii. Adres: Łk 10,38-42. Ten, który przyjmuje i naucza tajemnicy przyjmowania Ojca w braciach, w tym domu sam zostaje przyjęty i objawia tym, którzy Go słuchają, tajemnicę Ojca i Syna. W ten sposób uzdrawia ten dom balsamem swojej obecności i poi winem swego słowa, aby mógł podążać za Nim Jego drogą. Jak przyjmuję w moim domu (rodzinie, wspólnocie i parafii) Jezusa? Czy nawiedzenie Jezusa jest dla mnie motywem radości czy raczej poczucia trudu i wysiłku? Co możemy uczynić, aby słuchanie słowa Pana stanowiło lepszą część naszego dnia? Jak słuchanie Pana może być ściślej powiązane ze służbą bliźniemu i obcemu?
XV Niedziela Zwykła - 13 lipca 2025
2025-07-13 13:59:41
Pan Jezus przypomina dziś w Ewangelii o największym przykazaniu − przykazaniu miłości Boga i bliźniego oraz w prosty sposób wyjaśnia, jak należy je wypełniać. Bliźni to każdy człowiek w potrzebie i każdy z nas staje się bliźnim, kiedy z miłością i troską niesie pomoc drugiemu. Jak możemy sprawić, aby ludzie uświadomili sobie, że Bóg wypisał swoje słowo miłości w naszych sercach? Co jest przyczyną naszej ślepoty i nieczułości w stosunku do bliźniego?
Pan Jezus przypomina dziś w Ewangelii o największym przykazaniu − przykazaniu miłości Boga i bliźniego oraz w prosty sposób wyjaśnia, jak należy je wypełniać. Bliźni to każdy człowiek w potrzebie i każdy z nas staje się bliźnim, kiedy z miłością i troską niesie pomoc drugiemu. Jak możemy sprawić, aby ludzie uświadomili sobie, że Bóg wypisał swoje słowo miłości w naszych sercach? Co jest przyczyną naszej ślepoty i nieczułości w stosunku do bliźniego?
XIV Niedziela Zwykła - 6 lipca 2025
2025-07-06 14:16:28
Każdy chrześcijanin jest powołany do głoszenia Dobrej Nowiny, do bycia uczniem-misjonarzem. Nasze zjednoczenie przez chrzest z Jezusem nie jest ciężarem, lecz darem, choć niejednokrotnie będzie się wiązać z trudnościami, brakiem zrozumienia i odrzuceniem. Prawdziwą radością nie jest jednak odnoszenie sukcesów i widzenie, że świat jest w porządku, ale bliskość i przyjaźń z Panem, przepełnienie Duchem Świętym i bycie posłanymi ze skarbem Ewangelii. Jak twoja wiara w Jezusa zmieniła i zmienia cię i twoje życie? Czy masz z kim mówić innym o tym, że Bóg jest i działa? Jak przygotować Panu drogę do serc naszych dzieci, bliskich i sąsiadów?
Każdy chrześcijanin jest powołany do głoszenia Dobrej Nowiny, do bycia uczniem-misjonarzem. Nasze zjednoczenie przez chrzest z Jezusem nie jest ciężarem, lecz darem, choć niejednokrotnie będzie się wiązać z trudnościami, brakiem zrozumienia i odrzuceniem. Prawdziwą radością nie jest jednak odnoszenie sukcesów i widzenie, że świat jest w porządku, ale bliskość i przyjaźń z Panem, przepełnienie Duchem Świętym i bycie posłanymi ze skarbem Ewangelii. Jak twoja wiara w Jezusa zmieniła i zmienia cię i twoje życie? Czy masz z kim mówić innym o tym, że Bóg jest i działa? Jak przygotować Panu drogę do serc naszych dzieci, bliskich i sąsiadów?
Świętych Apostołów Piotra i Pawła - 29 czerwca 2025
2025-06-29 13:22:01
Dzisiaj świętujemy człowieczeństwo, świętość i męczeństwo apostołów Piotra i Pawła, przez których Bóg położył fundamenty swojego Kościoła. Dwie różne historie, dwa sposoby przeżywania relacji z Chrystusem, dwie osobowości, które również doświadczyły konfliktu i różnicy zdań. Ostatecznie zjednoczyła ich jednak wiara w Chrystusa ukrzyżowanego i zmartwychwstałego. Uczą nas oni miłości do Chrystusa, miłości bez granic, gotowej oddać swoje życie. Jakie jest moje zadanie w służbie Ewangelii? Czy jestem gotowy oddać swoje życie za Chrystusa?
Dzisiaj świętujemy człowieczeństwo, świętość i męczeństwo apostołów Piotra i Pawła, przez których Bóg położył fundamenty swojego Kościoła. Dwie różne historie, dwa sposoby przeżywania relacji z Chrystusem, dwie osobowości, które również doświadczyły konfliktu i różnicy zdań. Ostatecznie zjednoczyła ich jednak wiara w Chrystusa ukrzyżowanego i zmartwychwstałego. Uczą nas oni miłości do Chrystusa, miłości bez granic, gotowej oddać swoje życie. Jakie jest moje zadanie w służbie Ewangelii? Czy jestem gotowy oddać swoje życie za Chrystusa?
XII Niedziela Zwykła - 22 czerwca 2025
2025-06-22 17:57:40
Dzisiejszą niedzielę przeżywamy w klimacie uroczystości Najświętszego Ciała i Krwi Pana Jezusa. Z dziećmi, które rok temu po raz pierwszy przystąpiły do Pierwszej Komunii świętujemy rocznicę tego wydarzenia. Przez nasz udział w liturgii Eucharystii pragniemy jeszcze głębiej wnikać w tajemnicę Boga i Jego miłości. Pan Jezus stawia nam dziś pytania: „Za kogo uważają Mnie tłumy?” (Łk 9, 18); „A wy, za kogo Mnie uważacie?” (Łk 9, 20). Podstawowym kryterium prawdziwości wiary w Jezusa jest tajemnica krzyża. Jest to zgorszenie, które wymaga głębokiego i nieustannego nawracania, przechodzenia od odpowiedzi Piotra – mesjanizmu chwały, mocy i wielkości do odpowiedzi Chrystusa – mesjanizmu Sługi, który oddaje się Ojcu. Kim jest Jezus dla mnie i naszej wspólnoty? Czy przyjmujemy Jego pytania i Jego odpowiedź? Jak rzeczywiście słuchać Jego słowa i obronić się przed pokusą traktowania Jego pytań i odpowiedzi jako opakowania, w które zawijamy nasze własne pragnienia?
Dzisiejszą niedzielę przeżywamy w klimacie uroczystości Najświętszego Ciała i Krwi Pana Jezusa. Z dziećmi, które rok temu po raz pierwszy przystąpiły do Pierwszej Komunii świętujemy rocznicę tego wydarzenia. Przez nasz udział w liturgii Eucharystii pragniemy jeszcze głębiej wnikać w tajemnicę Boga i Jego miłości. Pan Jezus stawia nam dziś pytania: „Za kogo uważają Mnie tłumy?” (Łk 9, 18); „A wy, za kogo Mnie uważacie?” (Łk 9, 20). Podstawowym kryterium prawdziwości wiary w Jezusa jest tajemnica krzyża. Jest to zgorszenie, które wymaga głębokiego i nieustannego nawracania, przechodzenia od odpowiedzi Piotra – mesjanizmu chwały, mocy i wielkości do odpowiedzi Chrystusa – mesjanizmu Sługi, który oddaje się Ojcu. Kim jest Jezus dla mnie i naszej wspólnoty? Czy przyjmujemy Jego pytania i Jego odpowiedź? Jak rzeczywiście słuchać Jego słowa i obronić się przed pokusą traktowania Jego pytań i odpowiedzi jako opakowania, w które zawijamy nasze własne pragnienia?
Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa - 19 czerwca 2025
2025-06-19 13:31:27
(Łk 9,11 b-17) Jezus opowiadał rzeszom o królestwie Bożym, a tych, którzy leczenia potrzebowali, uzdrowił. Dzień począł się chylić ku wieczorowi. Wtedy przystąpiło do Niego Dwunastu mówiąc: „Odpraw tłum; niech idą do okolicznych wsi i zagród, gdzie znajdą schronienie i żywność; bo jesteśmy tu na pustkowiu”. Lecz On rzekł do nich: „Wy dajcie im jeść”. Oni odpowiedzieli: „Mamy tylko pięć chlebów i dwie ryby; chyba że pójdziemy i nakupimy żywności dla wszystkich tych ludzi”. Było bowiem około pięciu tysięcy mężczyzn. Wtedy rzekł do swych uczniów: „Każcie im rozsiąść się gromadami mniej więcej po pięćdziesięciu”. Uczynili tak i rozmieścili wszystkich. A On wziął te pięć chlebów i dwie ryby, spojrzał w niebo i odmówiwszy nad nimi błogosławieństwo, połamał i dawał uczniom, by podawali ludowi. Jedli i nasycili się wszyscy, i zebrano jeszcze dwanaście koszów ułomków, które im zostały.
(Łk 9,11 b-17)
Jezus opowiadał rzeszom o królestwie Bożym, a tych, którzy leczenia potrzebowali, uzdrowił. Dzień począł się chylić ku wieczorowi. Wtedy przystąpiło do Niego Dwunastu mówiąc: „Odpraw tłum; niech idą do okolicznych wsi i zagród, gdzie znajdą schronienie i żywność; bo jesteśmy tu na pustkowiu”. Lecz On rzekł do nich: „Wy dajcie im jeść”. Oni odpowiedzieli: „Mamy tylko pięć chlebów i dwie ryby; chyba że pójdziemy i nakupimy żywności dla wszystkich tych ludzi”. Było bowiem około pięciu tysięcy mężczyzn. Wtedy rzekł do swych uczniów: „Każcie im rozsiąść się gromadami mniej więcej po pięćdziesięciu”. Uczynili tak i rozmieścili wszystkich. A On wziął te pięć chlebów i dwie ryby, spojrzał w niebo i odmówiwszy nad nimi błogosławieństwo, połamał i dawał uczniom, by podawali ludowi. Jedli i nasycili się wszyscy, i zebrano jeszcze dwanaście koszów ułomków, które im zostały.
Pokazujemy po 10 odcinków na stronie. Skocz do strony:
1234567891011121314151617181920212223242526272829303132333435