Reportaż Radia Lublin
Usłyszeć na własne uszy to znaczy doświadczyć osobiście, poznać, poczuć i zrozumieć. Słuchamy więc świata z wielką uwagą i przygotowujemy dla Was opowieści, które dotykają spraw najistotniejszych: miłości, bólu, cierpienia, szczęścia…
Zagłębiamy się w meandry przeszłości i śledzimy bieżące wydarzenia, nigdy nie tracąc z oczu losu człowieka. Los człowieka znaczy bowiem więcej niż jakakolwiek decyzja polityczna, ideologia czy religia. Naszym zadaniem jako autorów, jest spotkanie z Innym i takie opowiedzenie jego historii, aby stała się uniwersalna i ważna dla każdego, kto jej wysłucha.
Kategorie:
Edukacja
Edukacja
Pokazujemy po 10 odcinków na stronie. Skocz do strony:
123456789101112131415161718192021222324252627282930313233343536373839404142434445464748495051525354555657585960616263646566676869707172737475767778798081828384858687888990919293949596979899100
Monika Malec "Każde zdjęcie to opowieść"
2025-10-21 09:37:16
W ręce Adama Gąsianowskiego trafiają stare fotografie znajdowane podczas remontów w domach. Wie jak je ocalić od zniszczenia. Szklane negatywy, unikalne aparaty, gromadzone przez lata, postanowił udostępnić w stworzonym przez siebie Muzeum Starej Fotografii. We współpracy z zamojskimi dziennikarzami wydaje albumy, a także organizuje wystawy posiadanych zdjęć. Adam Gąsianowski traktuje prowadzenie swojego muzeum jako misję ocalania pamięci o ludziach. Fot. Adam Gąsianowski na tle swojej kolekcji zdjęć i aparatów.
W ręce Adama Gąsianowskiego trafiają stare fotografie znajdowane podczas remontów w domach. Wie jak je ocalić od zniszczenia. Szklane negatywy, unikalne aparaty, gromadzone przez lata, postanowił udostępnić w stworzonym przez siebie Muzeum Starej Fotografii. We współpracy z zamojskimi dziennikarzami wydaje albumy, a także organizuje wystawy posiadanych zdjęć. Adam Gąsianowski traktuje prowadzenie swojego muzeum jako misję ocalania pamięci o ludziach. Fot. Adam Gąsianowski na tle swojej kolekcji zdjęć i aparatów.
Magda Grydniewska „Winnice”
2025-10-19 17:32:00
Plantacje winorośli wracają na Lubelszczyznę. Tradycje uprawy winnego krzewu w naszym regionie sięgają średniowiecza. Zdaniem historyka sztuki i jednego z pierwszych plantatorów w naszych czasach Wojciecha Włodarczyka uprawa winorośli w większym stopniu sięga korzeni kultury niż jakakolwiek inna artystyczna działalność człowieka. Pierwszy program rządowy o uprawie winorośli powstał w 1823 roku. O historii, tradycjach, ale także symbolice, sztuce, ekonomii, polityce i rozwijającej się enoturystyce opowiemy w reportażu.
Plantacje winorośli wracają na Lubelszczyznę. Tradycje uprawy winnego krzewu w naszym regionie sięgają średniowiecza.
Zdaniem historyka sztuki i jednego z pierwszych plantatorów w naszych czasach Wojciecha Włodarczyka uprawa winorośli w większym stopniu sięga korzeni kultury niż jakakolwiek inna artystyczna działalność człowieka. Pierwszy program rządowy o uprawie winorośli powstał w 1823 roku.
O historii, tradycjach, ale także symbolice, sztuce, ekonomii, polityce i rozwijającej się enoturystyce opowiemy w reportażu.
Małgorzata Sawicka "Ogród pełen ludzi"
2025-10-15 21:33:00
Reportaż Małgorzaty Sawickiej to reporterski zapis letniego dnia Janusza Winiarskiego, wieloletniego dziennikarza i prezesa Radia Lublin oraz twórcy Redakcji Reportażu w rozgłośni. Sztuka artystycznego kształtowania ogrodów była jedną z jego pasji. W życiu zawodowym dążył do wypracowania jak najdoskonalszego programu radiowego i perfekcyjnego funkcjonowania radia jako instytucji. Zawsze cenił dojrzałość i aktywność obywatelską. Należał do organizatorów NSZZ "Solidarność" Rolników Indywidualnych, w związku z czym został pozbawiony pracy i aresztowany w stanie wojennym; potem pracował w zespole negocjatorów "okrągłego stołu", organizował w Lublinie Komitet Obywatelski i częściowo wolne wybory 1989 roku, a w latach 90 - tych przekształcił regionalną rozgłośnię w samodzielną spółkę Radio Lublin S.A. W październiku przypada rocznica jego śmierci. Fot. z archiwum Janusza Winiarskiego
Reportaż Małgorzaty Sawickiej to reporterski zapis letniego dnia Janusza Winiarskiego, wieloletniego dziennikarza i prezesa Radia Lublin oraz twórcy Redakcji Reportażu w rozgłośni. Sztuka artystycznego kształtowania ogrodów była jedną z jego pasji. W życiu zawodowym dążył do wypracowania jak najdoskonalszego programu radiowego i perfekcyjnego funkcjonowania radia jako instytucji. Zawsze cenił dojrzałość i aktywność obywatelską. Należał do organizatorów NSZZ "Solidarność" Rolników Indywidualnych, w związku z czym został pozbawiony pracy i aresztowany w stanie wojennym; potem pracował w zespole negocjatorów "okrągłego stołu", organizował w Lublinie Komitet Obywatelski i częściowo wolne wybory 1989 roku, a w latach 90 - tych przekształcił regionalną rozgłośnię w samodzielną spółkę Radio Lublin S.A. W październiku przypada rocznica jego śmierci.
Fot. z archiwum Janusza Winiarskiego
Katarzyna Michalak „Na pierwszej linii”
2025-10-13 21:38:00
Centrum Powiadamiania Ratunkowego w Lublinie zostało utworzone w połowie 2011 roku, a zaczęło pracę w październiku 2013 roku. Obsługą zgłoszeń zajmuje się kilkudziesięciu operatorów numerów alarmowych. Osoby te na co dzień stykają się z najbardziej skrajnymi ludzkimi emocjami. Niejednokrotnie od ich sprawności w prowadzeniu rozmowy i szybkości w podejmowaniu decyzji zależy ludzkie życie. Ale zdarza się, że operatorzy spotykają się z niezrozumieniem, złośliwością, chamstwem. Reportaż pokazuje ich pracę od kuchni. Ma również za zadanie przypomnieć, do jakich celów tak naprawdę służy numer 112.
Centrum Powiadamiania Ratunkowego w Lublinie zostało utworzone w połowie 2011 roku, a zaczęło pracę w październiku 2013 roku. Obsługą zgłoszeń zajmuje się kilkudziesięciu operatorów numerów alarmowych. Osoby te na co dzień stykają się z najbardziej skrajnymi ludzkimi emocjami. Niejednokrotnie od ich sprawności w prowadzeniu rozmowy i szybkości w podejmowaniu decyzji zależy ludzkie życie. Ale zdarza się, że operatorzy spotykają się z niezrozumieniem, złośliwością, chamstwem. Reportaż pokazuje ich pracę od kuchni. Ma również za zadanie przypomnieć, do jakich celów tak naprawdę służy numer 112.
Monika Malec "Tajemnica obrazu"
2025-10-08 21:20:00
Konserwacja przeprowadzona przez Muzeum Narodowe w Poznaniu potwierdziła, że obraz Józefa Pankiewicza "Targ na jarzyny " to kopia. Obraz był uważany za krok milowy w polskim malarstwie, przełamujący trendy. Do 7 grudnia w Muzeum Narodowym w Poznaniu można oglądać kopię obrazu po konserwacji i przedwojenne zdjęcie oryginału, na które zwrócił uwagę prof. Michał Haake z Instytutu Historii Sztuki Uniwersytetu im. A. Mickiewicza w Poznaniu. To on zauważył, że mamy do czynienia z kopią, a nie oryginałem. Reportaż "Tajemnica obrazu" opowiada o odkryciu profesora Haake i o roli malarstwa Józefa Pankiewicza. Fot. Fragment przedwojennego zdjęcia obrazu z książki Michała Haake "Utracone arcydzieło. Losy obrazu "Targ na jarzyny" Józefa Pankiewicza".
Konserwacja przeprowadzona przez Muzeum Narodowe w Poznaniu potwierdziła, że obraz Józefa Pankiewicza "Targ na jarzyny " to kopia. Obraz był uważany za krok milowy w polskim malarstwie, przełamujący trendy. Do 7 grudnia w Muzeum Narodowym w Poznaniu można oglądać kopię obrazu po konserwacji i przedwojenne zdjęcie oryginału, na które zwrócił uwagę prof. Michał Haake z Instytutu Historii Sztuki Uniwersytetu im. A. Mickiewicza w Poznaniu. To on zauważył, że mamy do czynienia z kopią, a nie oryginałem. Reportaż "Tajemnica obrazu" opowiada o odkryciu profesora Haake i o roli malarstwa Józefa Pankiewicza.
Fot. Fragment przedwojennego zdjęcia obrazu z książki Michała Haake "Utracone arcydzieło. Losy obrazu "Targ na jarzyny" Józefa Pankiewicza".
Mariusz Kamiński "Kostek"
2025-10-08 08:25:34
Wielopokoleniowa rodzina nazwiskiem Dyzio zamieszkuje dzisiaj Warszawę i okoliczne miejscowości. Wiele lat temu Beata Kowalska, w starym pudełku należącym do babci Marianny z domu Dyzio, odnalazła zdjęcie młodego mężczyzny w mundurze. Babcia nie chciała powiedzieć kim jest ów młodzieniec. Widać było, że wspomnienie wiąże się z przeżytą traumą. Później okazało się fotografia przedstawiała jej brata, Konstantego Dyzio, który zaginął na wojnie w nieznanych okolicznościach. Po latach, dzięki tajemniczej kartce, odnalezionej na grobie, gdzie po latach, jak twierdziła babcia, trafiły szczątki Kostka, rodzina dowiedziała się jakie były jego losy. Ale dowiedziała się czegoś jeszcze.
Wielopokoleniowa rodzina nazwiskiem Dyzio zamieszkuje dzisiaj Warszawę i okoliczne miejscowości. Wiele lat temu Beata Kowalska, w starym pudełku należącym do babci Marianny z domu Dyzio, odnalazła zdjęcie młodego mężczyzny w mundurze. Babcia nie chciała powiedzieć kim jest ów młodzieniec. Widać było, że wspomnienie wiąże się z przeżytą traumą. Później okazało się fotografia przedstawiała jej brata, Konstantego Dyzio, który zaginął na wojnie w nieznanych okolicznościach. Po latach, dzięki tajemniczej kartce, odnalezionej na grobie, gdzie po latach, jak twierdziła babcia, trafiły szczątki Kostka, rodzina dowiedziała się jakie były jego losy. Ale dowiedziała się czegoś jeszcze.
Monika Malec "Nasycić się chwilą"
2025-10-06 21:10:00
Reportaż o piszącej wiersze Agnieszce Mącik, która szuka swojego miejsca w świecie pełnym nadmiaru słów. Jej wiersze wygrywają konkursy poetyckie i slamy. Minimalistyczne w swej formie mają być jak wygodne krzesło - mieć cztery nogi i oparcie. Taka ich forma zwraca na siebie uwagę. Poezja Agnieszki Mącik jest niebanalna i dojrzała. Dla Agnieszki wiersze są formą okiełznania natłoku myśli i porządkują jej świat. fot. Tomasz Mącik
Reportaż o piszącej wiersze Agnieszce Mącik, która szuka swojego miejsca w świecie pełnym nadmiaru słów. Jej wiersze wygrywają konkursy poetyckie i slamy. Minimalistyczne w swej formie mają być jak wygodne krzesło - mieć cztery nogi i oparcie. Taka ich forma zwraca na siebie uwagę. Poezja Agnieszki Mącik jest niebanalna i dojrzała. Dla Agnieszki wiersze są formą okiełznania natłoku myśli i porządkują jej świat.
fot. Tomasz Mącik
Katarzyna Michalak „Jestem człowiekiem uchem”
2025-10-02 22:45:00
Reportaż zatytułowany “Jestem człowiekiem uchem” – to osobisty zapis spotkania ze Swietłaną Aleksijewicz, w którym ważne jest nawiązanie do metody pracy noblistki. Dla białoruskiej autorki nośnikiem informacji o człowieku jest nie tylko znaczenie słów, ale brzmienie głosu i sposób mówienia. Reportaż został zrealizowany dźwiękowo przez Piotra Króla. Muzyka – Artur Giordano. Teksty tłumaczenia czytała Ilona Zgiet. W audycji wykorzystano fragmenty wykładu noblowskiego Swietłany Aleksijewicz. Autorka reportażu pragnie podziękować za pomoc w przygotowaniu audycji: Bożenie Dudko, Inie Demid, Oldze Karoń oraz Marianie Kril.
Reportaż zatytułowany “Jestem człowiekiem uchem” – to osobisty zapis spotkania ze Swietłaną Aleksijewicz, w którym ważne jest nawiązanie do metody pracy noblistki. Dla białoruskiej autorki nośnikiem informacji o człowieku jest nie tylko znaczenie słów, ale brzmienie głosu i sposób mówienia.
Reportaż został zrealizowany dźwiękowo przez Piotra Króla. Muzyka – Artur Giordano. Teksty tłumaczenia czytała Ilona Zgiet. W audycji wykorzystano fragmenty wykładu noblowskiego Swietłany Aleksijewicz. Autorka reportażu pragnie podziękować za pomoc w przygotowaniu audycji: Bożenie Dudko, Inie Demid, Oldze Karoń oraz Marianie Kril.
Mariusz Kamiński „Opowieść żołnierza”
2025-10-02 12:30:01
Bohaterem audycji jest podpułkownik rezerwy Bolesław Kowalski z Olbięcina, koło Kraśnika. Przed wojną, w 1938 roku, kiedy stanął na komisji poborowej, obawiał się, że nie zostanie przyjęty do wojska, co byłoby dyshonorem dla młodego chłopaka. Późniejsze losy pokazały, że był doskonałym żołnierzem. Brał udział w wojnie obronnej 1939 roku, w której walczył zarówno z najeźdźcą niemieckim, jak i sowieckim, służąc między innymi pod komendą gen. Franciszka Kleeberga (walczył pod Kobryniem i Kockiem). Po kapitulacji już w listopadzie 1939 roku wstąpił do konspiracji. Przyjął pseudonim „Wicher”.
Bohaterem audycji jest podpułkownik rezerwy Bolesław Kowalski z Olbięcina, koło Kraśnika. Przed wojną, w 1938 roku, kiedy stanął na komisji poborowej, obawiał się, że nie zostanie przyjęty do wojska, co byłoby dyshonorem dla młodego chłopaka. Późniejsze losy pokazały, że był doskonałym żołnierzem. Brał udział w wojnie obronnej 1939 roku, w której walczył zarówno z najeźdźcą niemieckim, jak i sowieckim, służąc między innymi pod komendą gen. Franciszka Kleeberga (walczył pod Kobryniem i Kockiem). Po kapitulacji już w listopadzie 1939 roku wstąpił do konspiracji. Przyjął pseudonim „Wicher”.
Małgorzata Sawicka "Zacny żywot marszałka Mikołaja"
2025-10-01 21:10:00
Mikołaj Sienicki zwany „Polskim Demostenesem” był wybitnym politykiem w XVI wieku, a mimo to został skazany na zapomnienie, bo potomni uznali go za heretyka. Żył wczasach panowania Zygmunta Augusta, gdy kształtowała się demokracja szlachecka, a cieszył się takim poważaniem wśród posłów, że aż 9 razy został wybrany marszałkiem sejmu. O wyjątkowym, ponadczasowym znaczeniu podejmowanych przez szlachtę uchwał świadczy to, że aż dwa dokumenty sejmowe z tamtych czasów, naktórych znajduje się jego podpis, zostały w XXI wieku wpisane na listę UNESCO Pamięć Świata. O przywrócenie pamięci, odtworzenie życia Mikołaja starają się mieszkańcy Siennicy Różanej, gdzie się urodził i Bończy, gdzie został pochowany w kościele przez niego ufundowanym. O jegozasługach dla polskiej myśli politycznej z czasów Renesansu opowiada w reportażu pani Monika Nagowska, autorka książki „Mikołaj Sienicki i Rzeczpospolita jego czasów” i szukający dowodów na pokrewieństwo z Mikołajempan Tomasz Sienicki. Realizacja akustyczna reportażu: Piotr Król
Mikołaj Sienicki zwany „Polskim Demostenesem” był wybitnym politykiem w XVI wieku, a mimo to został skazany na zapomnienie, bo potomni uznali go za heretyka. Żył wczasach panowania Zygmunta Augusta, gdy kształtowała się demokracja szlachecka, a cieszył się takim poważaniem wśród posłów, że aż 9 razy został wybrany marszałkiem sejmu. O wyjątkowym, ponadczasowym znaczeniu podejmowanych przez szlachtę uchwał świadczy to, że aż dwa dokumenty sejmowe z tamtych czasów, naktórych znajduje się jego podpis, zostały w XXI wieku wpisane na listę UNESCO Pamięć Świata. O przywrócenie pamięci, odtworzenie życia Mikołaja starają się mieszkańcy Siennicy Różanej, gdzie się urodził i Bończy, gdzie został pochowany w kościele przez niego ufundowanym. O jegozasługach dla polskiej myśli politycznej z czasów Renesansu opowiada w reportażu pani Monika Nagowska, autorka książki „Mikołaj Sienicki i Rzeczpospolita jego czasów” i szukający dowodów na pokrewieństwo z Mikołajempan Tomasz Sienicki.
Realizacja akustyczna reportażu: Piotr Król
Pokazujemy po 10 odcinków na stronie. Skocz do strony:
123456789101112131415161718192021222324252627282930313233343536373839404142434445464748495051525354555657585960616263646566676869707172737475767778798081828384858687888990919293949596979899100