Reportaż Radia Lublin
Usłyszeć na własne uszy to znaczy doświadczyć osobiście, poznać, poczuć i zrozumieć. Słuchamy więc świata z wielką uwagą i przygotowujemy dla Was opowieści, które dotykają spraw najistotniejszych: miłości, bólu, cierpienia, szczęścia…
Zagłębiamy się w meandry przeszłości i śledzimy bieżące wydarzenia, nigdy nie tracąc z oczu losu człowieka. Los człowieka znaczy bowiem więcej niż jakakolwiek decyzja polityczna, ideologia czy religia. Naszym zadaniem jako autorów, jest spotkanie z Innym i takie opowiedzenie jego historii, aby stała się uniwersalna i ważna dla każdego, kto jej wysłucha.
Kategorie:
Edukacja
Edukacja
Pokazujemy po 10 odcinków na stronie. Skocz do strony:
123456789101112131415161718192021222324252627282930313233343536373839404142434445464748495051525354555657585960616263646566676869707172737475767778798081828384858687888990919293949596979899100
Mariusz Kamiński „Garbowskie Skarby”
2020-12-07 18:24:04
W programie „Na własne uszy” przypomnimy reportaż Mariusza Kamińskiego pod tytułem „Garbowskie Skarby”. Kilka lat temu młodzież z istniejącego wówczas w Garbowie gimnazjum, we współpracy z nauczycielami, rodzicami, archeologami, władzami gminnymi, księżmi zaangażowała się w odnowienie starego cmentarza z połowy XIX wieku.
Te działania prowadzone były przede wszystkim dla zachowania dziedzictwa kulturowego i świadomości kulturowej lokalnej społeczności. Młodzi ludzie swoje odczucia opisali w lokalnej prasie, stworzyli akt adopcji cmentarza, który wisi w szkole na honorowym miejscu.
W drugiej części audycji przeniesiemy się do Nałęczowa, w którym na cmentarzu spoczywa wielu zasłużonych dla historii mieszkańców, którzy przybyli tu z Kresów Wschodnich.
Po 11.00 zaprasza Mariusz Kamiński.
Fot. nadesłane
W programie „Na własne uszy” przypomnimy reportaż Mariusza Kamińskiego pod tytułem „Garbowskie Skarby”. Kilka lat temu młodzież z istniejącego wówczas w Garbowie gimnazjum, we współpracy z nauczycielami, rodzicami, archeologami, władzami gminnymi, księżmi zaangażowała się w odnowienie starego cmentarza z połowy XIX wieku.
Te działania prowadzone były przede wszystkim dla zachowania dziedzictwa kulturowego i świadomości kulturowej lokalnej społeczności. Młodzi ludzie swoje odczucia opisali w lokalnej prasie, stworzyli akt adopcji cmentarza, który wisi w szkole na honorowym miejscu.
W drugiej części audycji przeniesiemy się do Nałęczowa, w którym na cmentarzu spoczywa wielu zasłużonych dla historii mieszkańców, którzy przybyli tu z Kresów Wschodnich.
Po 11.00 zaprasza Mariusz Kamiński.
Fot. nadesłane
Monika Malec “Obszar zapowietrzony”
2020-12-07 18:23:12
Na terenie całej Polski od dłuższego czasu można zobaczyć pojawiające się w jednym miejscu, a znikające w innym żółte tablice z napisem “Uwaga! Zgnilec amerykański pszczół. Obszar zapowietrzony”. Brzmi to dość niepokojąco, ale jak zapewniają naukowcy, choroba nie wpływa na ludzi, ale jest groźna dla pszczół. Więcej opowiedzą sami pszczelarze i badacze bakterii wywołującej chorobę .
Fot. pixabay.com
Na terenie całej Polski od dłuższego czasu można zobaczyć pojawiające się w jednym miejscu, a znikające w innym żółte tablice z napisem “Uwaga! Zgnilec amerykański pszczół. Obszar zapowietrzony”. Brzmi to dość niepokojąco, ale jak zapewniają naukowcy, choroba nie wpływa na ludzi, ale jest groźna dla pszczół. Więcej opowiedzą sami pszczelarze i badacze bakterii wywołującej chorobę .
Fot. pixabay.com
Monika Hemperek „Po drugiej stronie wody”
2020-12-07 18:22:29
Jak wygląda życie podwodne? Jakie tajemnice skrywają w sobie morza, oceany, zatopione kopalnie? Opowiedzą o tym doświadczeni nurkowie: Marek Zelmanowicz, Monika Kazmierska i Maciej Mazur, eksplorujący od lat różne akweny. Zachęcamy do wysłuchania reportażu Moniki Hemperek pt. „Po drugiej stronie wody”.
Do usłyszenia po godzinie 21.00. Zapraszam, Monika Hemperek.
Jak wygląda życie podwodne? Jakie tajemnice skrywają w sobie morza, oceany, zatopione kopalnie? Opowiedzą o tym doświadczeni nurkowie: Marek Zelmanowicz, Monika Kazmierska i Maciej Mazur, eksplorujący od lat różne akweny. Zachęcamy do wysłuchania reportażu Moniki Hemperek pt. „Po drugiej stronie wody”.
Do usłyszenia po godzinie 21.00. Zapraszam, Monika Hemperek.
Monika Malec „Ktoś jak łoś”
2020-12-07 18:21:55
W gwarze myśliwskiej nie ma uszu – tylko łyżki, nie ma oczu – tylko świece, ogon to u niego kwiat, a nogi to badyle. Chłopak to byk, a dziewczyna to klępa. Jego charakter jest melancholijny i ponoć dawniej ci ludzie, którzy jedli mięso łosia stawali się równie melancholijni jak on. W Polsce od lat obowiązuje zakaz polowań na łosie. Dwa lata temu mało brakowało, a zakaz ten mógł być zniesiony. Powód to wzrost szkód wyrządzanych przez łosie oraz rosnąca liczba wypadków z udziałem tych zwierząt.
Organizacjom broniącym praw zwierząt udało się zatrzymać zniesienie zakazu polowań, jednak jak uważają działacze na rzecz ochrony przyrody, najlepszą sytuacją byłoby wpisanie łosia na listę gatunków chronionych, by nie dopuścić do sytuacji jaka była przed wojną, gdy w Polsce populacja łosi liczyła 8 sztuk. By zwrócić uwagę na sytuację łosi w Polsce Fundacja Dziedzictwo Przyrodnicze zorganizowała Dzień Łosia we współpracy z trzema parkami narodowymi. Na Lubelszczyźnie wybrano Poleski Park Narodowy. Żeby zobaczyć i usłyszeć łosia na bukowisku trzeba było włączyć mikrofon przed świtem w lesie nieopodal Urszulina.
Autorka reportażu „Ktoś jak łoś” wykorzystała w audycji archiwalne dźwięki nagrane przez dziennikarki Polskiego Radia Lublin: Aleksandrę Flis i Agatę Zalewską.
Po godzinie 21.00 zaprasza Monika Malec.
Na zdjęciu od lewej: Waldemar Raduj z Poleskiego Parku Narodowego oraz Monika Malec z Polskiego Radia Lublin /fot. Leszek P., materiał nadesłany/ archiwum
W gwarze myśliwskiej nie ma uszu – tylko łyżki, nie ma oczu – tylko świece, ogon to u niego kwiat, a nogi to badyle. Chłopak to byk, a dziewczyna to klępa. Jego charakter jest melancholijny i ponoć dawniej ci ludzie, którzy jedli mięso łosia stawali się równie melancholijni jak on. W Polsce od lat obowiązuje zakaz polowań na łosie. Dwa lata temu mało brakowało, a zakaz ten mógł być zniesiony. Powód to wzrost szkód wyrządzanych przez łosie oraz rosnąca liczba wypadków z udziałem tych zwierząt.
Organizacjom broniącym praw zwierząt udało się zatrzymać zniesienie zakazu polowań, jednak jak uważają działacze na rzecz ochrony przyrody, najlepszą sytuacją byłoby wpisanie łosia na listę gatunków chronionych, by nie dopuścić do sytuacji jaka była przed wojną, gdy w Polsce populacja łosi liczyła 8 sztuk. By zwrócić uwagę na sytuację łosi w Polsce Fundacja Dziedzictwo Przyrodnicze zorganizowała Dzień Łosia we współpracy z trzema parkami narodowymi. Na Lubelszczyźnie wybrano Poleski Park Narodowy. Żeby zobaczyć i usłyszeć łosia na bukowisku trzeba było włączyć mikrofon przed świtem w lesie nieopodal Urszulina.
Autorka reportażu „Ktoś jak łoś” wykorzystała w audycji archiwalne dźwięki nagrane przez dziennikarki Polskiego Radia Lublin: Aleksandrę Flis i Agatę Zalewską.
Po godzinie 21.00 zaprasza Monika Malec.
Na zdjęciu od lewej: Waldemar Raduj z Poleskiego Parku Narodowego oraz Monika Malec z Polskiego Radia Lublin /fot. Leszek P., materiał nadesłany/ archiwum
Mariusz Kamiński „Historia pewnego czołgu”
2020-12-07 18:19:14
W programie „Na własne uszy” proponujemy wysłuchanie reportażu Mariusza Kamińskiego pt. „Historia pewnego czołgu”. Niedawno w okolicach Kraśnika, dosyć przypadkowo, w czasie leśnego spaceru, młody człowiek natrafił na sporej wielkości metalowe elementy. Po ich analizie okazało się, że mogły należeć do czołgu z okresu II Wojny Światowej. Dwaj świadkowie, którzy wówczas byli dziećmi, stwierdzili, że wspomniane elementy należały do niemieckiego czołgu, który pojawił się tu w lipcu 1944 roku. Co stało się z czołgiem i jakie znaczenie ma to odkrycie dla poznawania lokalnej historii, o tym między innymi usłyszą państwo w reportażu.
Zaprasza – Mariusz Kamiński.
Fot. pixabay.com
W programie „Na własne uszy” proponujemy wysłuchanie reportażu Mariusza Kamińskiego pt. „Historia pewnego czołgu”. Niedawno w okolicach Kraśnika, dosyć przypadkowo, w czasie leśnego spaceru, młody człowiek natrafił na sporej wielkości metalowe elementy. Po ich analizie okazało się, że mogły należeć do czołgu z okresu II Wojny Światowej. Dwaj świadkowie, którzy wówczas byli dziećmi, stwierdzili, że wspomniane elementy należały do niemieckiego czołgu, który pojawił się tu w lipcu 1944 roku. Co stało się z czołgiem i jakie znaczenie ma to odkrycie dla poznawania lokalnej historii, o tym między innymi usłyszą państwo w reportażu.
Zaprasza – Mariusz Kamiński.
Fot. pixabay.com
Monika Hemperek „Ambasadorowie z małego miasteczka”
2020-12-07 18:17:57
Scholares Minores Pro Musica Antiqua – zespół młodzieżowy muzyki dawnej oraz Chór “Szczygiełki” z Poniatowej, założone przez małżeństwo muzykologów Danutę i Witolda Danielewiczów, działają nieprzerwanie od 1975.
Do zespołu tego należą uzdolnione muzycznie dzieci, głównie ze środowisk wiejskich, które śpiewają utwory średniowieczne, renesansowe i barokowe w kostiumach z epoki, wykonują tańce historyczne oraz grają na dawnych instrumentach. Zespół z Poniatowej koncertował w największych instytucjach muzycznych świata – Filharmonii Narodowej w Warszawie, Morgan Opera House w Nowym Jorku, Operze w Sydney, Filharmonii Berlińskiej. To zdobywcy wszelkich możliwych nagród w konkursach i festiwalach w Polsce i świecie. O dorobku artystycznym świadczą m.in zajmujące 2 sale trofea, a także setki dyplomów oraz kilkanaście wydanych płyt fonograficznych. Najważniejsze jednak elementy dorobku to własne, autorskie opracowania kierownictwa zespołu ogromnej części historycznego repertuaru muzycznego polskiej schedy kulturowej XIII- XVIII w.
Zespół jest laureatami Nagrody Ministra Spraw Zagranicznych za propagowanie kultury polskiej poza granicami kraju, jak również Nagrody św. Brata Alberta za popularyzację polskiej pieśni religijnej. W 2001 r. Chór Szczygiełki został uznany najlepszym dziecięcym chórem na świecie, zwyciężając w Światowy Konkursie Chóralnym organizowanym przez World Broadcasting Union z siedzibą w BBC w Londynie. Posłuchajmy o ich fenomenie w reportażu Moniki Hemperek pod tytułem „Ambasadorowie z małego miasteczka”.
O fenomenie światowego sukcesu zespołu muzyki dawnej Scholares Minores Pro Musica Antiqua oraz Chóru Szczygiełki z Poniatowej opowiadają ich założyciele, Danuta i Witold Danielewiczowie oraz artyści i wychowankowie, m.in: Justyna Wójcikowska, Kaja Wysmulska, Joanna Stachyra, Maciej Stachyra, Joanna Szafran-Biały, Weronika Biały i Anna Karwat.
Fot. Scholares Minores pro Musica Antiqua FB
Scholares Minores Pro Musica Antiqua – zespół młodzieżowy muzyki dawnej oraz Chór “Szczygiełki” z Poniatowej, założone przez małżeństwo muzykologów Danutę i Witolda Danielewiczów, działają nieprzerwanie od 1975.
Do zespołu tego należą uzdolnione muzycznie dzieci, głównie ze środowisk wiejskich, które śpiewają utwory średniowieczne, renesansowe i barokowe w kostiumach z epoki, wykonują tańce historyczne oraz grają na dawnych instrumentach. Zespół z Poniatowej koncertował w największych instytucjach muzycznych świata – Filharmonii Narodowej w Warszawie, Morgan Opera House w Nowym Jorku, Operze w Sydney, Filharmonii Berlińskiej. To zdobywcy wszelkich możliwych nagród w konkursach i festiwalach w Polsce i świecie. O dorobku artystycznym świadczą m.in zajmujące 2 sale trofea, a także setki dyplomów oraz kilkanaście wydanych płyt fonograficznych. Najważniejsze jednak elementy dorobku to własne, autorskie opracowania kierownictwa zespołu ogromnej części historycznego repertuaru muzycznego polskiej schedy kulturowej XIII- XVIII w.
Zespół jest laureatami Nagrody Ministra Spraw Zagranicznych za propagowanie kultury polskiej poza granicami kraju, jak również Nagrody św. Brata Alberta za popularyzację polskiej pieśni religijnej. W 2001 r. Chór Szczygiełki został uznany najlepszym dziecięcym chórem na świecie, zwyciężając w Światowy Konkursie Chóralnym organizowanym przez World Broadcasting Union z siedzibą w BBC w Londynie. Posłuchajmy o ich fenomenie w reportażu Moniki Hemperek pod tytułem „Ambasadorowie z małego miasteczka”.
O fenomenie światowego sukcesu zespołu muzyki dawnej Scholares Minores Pro Musica Antiqua oraz Chóru Szczygiełki z Poniatowej opowiadają ich założyciele, Danuta i Witold Danielewiczowie oraz artyści i wychowankowie, m.in: Justyna Wójcikowska, Kaja Wysmulska, Joanna Stachyra, Maciej Stachyra, Joanna Szafran-Biały, Weronika Biały i Anna Karwat.
Monika Malec „Z głową w chmurach”
2020-12-07 18:16:55
W tym roku Nagroda Nobla z medycyny i fizjologii została przyznana trzem naukowcom, którzy odkryli wirusa HCV odpowiedzialnego za wirusowe zapalenie wątroby typu C. Ale ich sukces i postęp nauki nie byłby możliwy bez wkładu wielu pokoleń badaczy, chociażby profesora mieszkającego przed laty w Lublinie. Jego nazwisko znalazło się nawet na krótkiej liście do Nagrody Nobla. Zajmował się badaniem wirusowego zapalenia wątroby typu B w czasie, gdy wirus HCV nie został jeszcze zidentyfikowany, ale wiedziano, że musi istnieć czynnik wywołujący zapalenie wątroby określane jako nie A i nie B. Dziś mamy problem z wirusem SARS-CoV-2 wywołującym ostrą chorobę układu oddechowego. Dawniej jedną z chorób zbierających śmiertelne żniwo na całym świecie było wirusowe zapalenia wątroby typu B. Wolf Szmuness przyczynił się do wynalezienia szczepionki na tę chorobę.
Więcej o jego życiu i pracy usłyszymy w reportażu Moniki Malec “Z głową w chmurach” w poniedziałek 19.10 po 21:05.
Fot. pixabay.com
W tym roku Nagroda Nobla z medycyny i fizjologii została przyznana trzem naukowcom, którzy odkryli wirusa HCV odpowiedzialnego za wirusowe zapalenie wątroby typu C. Ale ich sukces i postęp nauki nie byłby możliwy bez wkładu wielu pokoleń badaczy, chociażby profesora mieszkającego przed laty w Lublinie. Jego nazwisko znalazło się nawet na krótkiej liście do Nagrody Nobla. Zajmował się badaniem wirusowego zapalenia wątroby typu B w czasie, gdy wirus HCV nie został jeszcze zidentyfikowany, ale wiedziano, że musi istnieć czynnik wywołujący zapalenie wątroby określane jako nie A i nie B. Dziś mamy problem z wirusem SARS-CoV-2 wywołującym ostrą chorobę układu oddechowego. Dawniej jedną z chorób zbierających śmiertelne żniwo na całym świecie było wirusowe zapalenia wątroby typu B. Wolf Szmuness przyczynił się do wynalezienia szczepionki na tę chorobę.
Więcej o jego życiu i pracy usłyszymy w reportażu Moniki Malec “Z głową w chmurach” w poniedziałek 19.10 po 21:05.
Fot. pixabay.com
Magda Grydniewska „O więcej niż życie”
2020-12-07 18:15:57
„O więcej niż życie” – to pierwotny tytuł książki Wandy Półtawskiej zmieniony przez wydawcę na „I boję się snów”.
Autorka, więźniarka Ravensbruck poddawana pseudomedycznym eksperymentom zadaje pytanie kim jest człowiek?
Odpowiedź znajduje dużo później w nauce Jana Pawła II.
Zaprasza Magda Grydniewska.
Fot. archiwum
„O więcej niż życie” – to pierwotny tytuł książki Wandy Półtawskiej zmieniony przez wydawcę na „I boję się snów”.
Autorka, więźniarka Ravensbruck poddawana pseudomedycznym eksperymentom zadaje pytanie kim jest człowiek?
Odpowiedź znajduje dużo później w nauce Jana Pawła II.
Zaprasza Magda Grydniewska.
Fot. archiwum
Czesława Borowik „Źródło”
2020-12-07 18:15:04
Prof. Jerzy Gałkowski był studentem i asystentem Karola Wojtyły. W reportażu wspomina jak bezpośrednim, ciepłym, wesołym człowiekiem był papież. Potrafił bratać się ze studentami, robić z nimi wypady w góry, do św. Lipki. A kiedy przyjeżdżał na KUL: „Jego wykłady kursoryczne, czyli te podstawowe, cieszyły się ogromnym powodzeniem. To była największa sala naszego wydziału, sala 33. Na podłodze siedzieli, pod ścianami, na parapetach okien. Pamiętam takiego kolegę księdza, Adam. Zapytałem: – Po co ty chodzisz? Przecież nie był zobowiązany do chodzenia na te wykłady. A on na to: – Słuchaj, przecież to jest taki doskonały materiał na kazania, nie mogę nie skorzystać z tej okazji.”
„Wuja” wspomina również syn profesora, Jan Gałkowski.
Fragmenty „Tryptyku Rzymskiego” interpretują: Alicja Jachiewicz-Szmidt i Stefan Szmidt, teksty publicystyczne czytają: Cezary Ritter i Jan Gałkowski. Interpretacja piosenki z tekstem Jana Pawła II Leszek Jerzy Świca.
Archiwum domowego prof. Jerzego Gałkowskiego / fot. nadesłane
Prof. Jerzy Gałkowski był studentem i asystentem Karola Wojtyły. W reportażu wspomina jak bezpośrednim, ciepłym, wesołym człowiekiem był papież. Potrafił bratać się ze studentami, robić z nimi wypady w góry, do św. Lipki. A kiedy przyjeżdżał na KUL: „Jego wykłady kursoryczne, czyli te podstawowe, cieszyły się ogromnym powodzeniem. To była największa sala naszego wydziału, sala 33. Na podłodze siedzieli, pod ścianami, na parapetach okien. Pamiętam takiego kolegę księdza, Adam. Zapytałem: – Po co ty chodzisz? Przecież nie był zobowiązany do chodzenia na te wykłady. A on na to: – Słuchaj, przecież to jest taki doskonały materiał na kazania, nie mogę nie skorzystać z tej okazji.”
„Wuja” wspomina również syn profesora, Jan Gałkowski.
Fragmenty „Tryptyku Rzymskiego” interpretują: Alicja Jachiewicz-Szmidt i Stefan Szmidt, teksty publicystyczne czytają: Cezary Ritter i Jan Gałkowski. Interpretacja piosenki z tekstem Jana Pawła II Leszek Jerzy Świca.
Archiwum domowego prof. Jerzego Gałkowskiego / fot. nadesłane
Monika Hemperek „Żywa księga Bychawy”
2020-12-07 18:14:13
Coraz bardziej interesujemy się przeszłością, historią miejsc i rodzin. Potwierdzają to mieszkańcy Bychawy, a wśród nich fotograf, który odnawia i archiwizuje zdjęcia z rodzinnych albumów. Znalazły się one, wraz z opowieściami o ludziach i architekturze miasteczka, w albumie pod tytułem „Bychawa dawna – przeszłość miasta zamknięta w fotografii”. Jeśli spacer po Bychawie, to z taką żywą księgą, odkrywającą tajemnice miejsc i ludzi.
W reportażu Moniki Hemperek pod tytułem „Żywa księga Bychawy” o odkrywaniu kart historii miasta i archiwizowaniu jej śladów opowiadają: Barbara Cywińska – dyrektor Biblioteki Miejskiej w Bychawie, burmistrz Magdalena Kostruba, Teresa Tracz – prezes Bychawskiego Towarzystwa Regionalnego, jego wiceprezes Marek Kuna, kronikarz Joanna Wójtowicz, fotograf Roman Rusinek oraz badaczka genealogii Danuta Sprawka.
Audycję zrealizował akustycznie Piotr Wierzchoń.
Fot. Ania Poleszak / wikipedia.org
Coraz bardziej interesujemy się przeszłością, historią miejsc i rodzin. Potwierdzają to mieszkańcy Bychawy, a wśród nich fotograf, który odnawia i archiwizuje zdjęcia z rodzinnych albumów. Znalazły się one, wraz z opowieściami o ludziach i architekturze miasteczka, w albumie pod tytułem „Bychawa dawna – przeszłość miasta zamknięta w fotografii”. Jeśli spacer po Bychawie, to z taką żywą księgą, odkrywającą tajemnice miejsc i ludzi.
W reportażu Moniki Hemperek pod tytułem „Żywa księga Bychawy” o odkrywaniu kart historii miasta i archiwizowaniu jej śladów opowiadają: Barbara Cywińska – dyrektor Biblioteki Miejskiej w Bychawie, burmistrz Magdalena Kostruba, Teresa Tracz – prezes Bychawskiego Towarzystwa Regionalnego, jego wiceprezes Marek Kuna, kronikarz Joanna Wójtowicz, fotograf Roman Rusinek oraz badaczka genealogii Danuta Sprawka.
Audycję zrealizował akustycznie Piotr Wierzchoń.
Pokazujemy po 10 odcinków na stronie. Skocz do strony:
123456789101112131415161718192021222324252627282930313233343536373839404142434445464748495051525354555657585960616263646566676869707172737475767778798081828384858687888990919293949596979899100